Cynthia Ortega

ChristenUnie stemt tegen Aanpassingswet BES

Tue, 09 Mar 2010 21:51:52 +0100

De ChristenUnie wil invoering van Nederlandse wetgeving op de BES-eilanden, Bonaire, Sint-Eustatius en Saba, beperken tot datgene wat gemeenschappelijk overeengekomen is. Daarom heeft de fractie tegen de zogenaamde Aanpassingswet openbare lichamen gestemd: omdat onderdelen hiervan tegen die gemaakte afspraak ingaan. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Deze eilanden worden nu wetten opgedrongen zonder dat hierover overleg is geweest. De afspraak is altijd geweest dat we rekening zouden houden met de eigenheid, schaalgrootte en cultuur van de eilanden."

Het gaat om wetgeving op ethisch terrein zoals abortus, euthanasie en het homohuwelijk. De ChristenUnie is verontwaardigd dat in het proces van staatkundige hervorming van de Nederlandse Antillen nauwelijks rekening wordt gehouden met de cultuurverschillen tussen Nederland en de BES-eilanden in het overzeese gebied. Ortega-Martijn: ,,Deze onderwerpen liggen zeer gevoelig op de BES-eilanden en kunnen daar niet op een meerderheid rekenen. Door deze dwingend in wetgeving op te leggen wordt het toch al fragiele proces van staatkundige hervorming onnodig op scherp gezet. Dit maakt behoorlijke inbreuk op het principe dat de opneming van de eilanden in het land Nederland een tweezijdig proces behoort te zijn. Ik vind deze gang van zaken getuigen van weinig respect.”

Voorafgaande aan de stemming legde Ortega namens de ChristenUniefractie de volgende stemverklaring af:

,,Voorzitter,
De fractie van de ChristenUnie zal tegen de amendementen stemmen op de stuknummers 31959, nummer 24 (over levensbeëindiging op verzoek); nummer 25 (over de afbreking van zwangerschap) en 23 (over de huwelijkswetgeving).
In het onderhandelingsproces met de BES-eilanden is steeds aan de orde geweest dat niet zomaar alle Nederlandse wetgeving op de BES-eilanden van toepassing kan worden verklaard. Hiermee zou rekening worden gehouden door zowel in staatkundige zin als in materiële zin in aparte wetgeving te voorzien die voor de nabije toekomst op deze eilanden van kracht zal zijn. Dit proces zou gebeuren in goed overleg met de eilanden, rekeninghoudend met onder andere de eigenheden, schaalgrootte en cultuur van de eilanden. Het is tegen de geest van deze afspraken in om op belangrijke ethische punten – daar behoren de bovenvermelde onderwerpen toe – daarvan af te wijken. De ChristenUnie vindt het getuigen van weinig respect dat met deze amendementen wetgeving wordt opgelegd waar deze eilanden niet op zitten te wachten. Dit maakt behoorlijke inbreuk op het principe dat de opneming van de eilanden in het land Nederland een tweezijdig proces behoort te zijn en zet de verhouding weer onnodig op scherp.''

Vragen waarop alleen de Allerhoogste antwoorden kan geven

Wed, 24 Feb 2010 15:55:14 +0100

Na een aantal weken van grote drukte door allerlei werkzaamheden, lijkt er plotseling een eind gekomen aan het rennen en jagen. Maar, niets is minder waar. De geplande bijdragen aan de gemeenteraadcampagne gaan door. En tegelijkertijd moet er veel werk verzet gaan worden voor de aanstaande parlementsverkiezingen.

Maar nu even een adempauze om te bezinnen en een kort artikel te schrijven voor de fractie-weblog.
Het was afgelopen week een enerverende week. Het voelt allemaal zo onwerkelijk. Weer blijkt hoe betrekkelijk zaken zijn in het leven. Rationeel en politiek kan ik het wel begrijpen, maar toch blijf ik met vragen zitten. Vragen waarop, denk ik, alleen de Allerhoogste antwoorden kan geven. Dus niet meer rouwen, maar voorwaarts.
De afgelopen periode wil ik dan ook afsluiten met dankbaarheid in mijn hart. Vooral voor het feit dat één week voor de val van het kabinet de maatregel om de AOW-partnertoeslag vervroegd af te schaffen, van tafel is gehaald. Het is nu met open vizier de toekomst tegemoet treden, vanuit de overtuiging dat onze God en Vader ons daarbij zal leiden.
De afgelopen weken ben ik in verschillende plaatsen geweest in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen. Daar kom ik zoveel mensen tegen die tegen mij zeggen dat zij voor de fractie en bewindspersonen bidden. Daarom ben ik ervan verzekerd dat wij kracht en wijsheid zullen ontvangen voor de spannende en drukke dagen en het vele werk die ons te wachten staat.

Integratienotitie
Afgelopen maandag had ik een huiskamerbijeenkomst in Eindhoven om te praten over integratie, of zoals ik het noem: burgerschapsvorming. Het was een boeiende en inspiratieve avond. Het is zeer te waarderen dat de notitie een breed draagvlak gaat krijgen. In verband met de afgelopen ontwikkelingen zal de notitie op een later en waarschijnlijk beter momentum uitkomen.
Ik heb nu ook meer tijd om meerdere mensen hun bijdrage te laten leveren in de discussie. Gisteravond was ook een bijzondere campagneavond in Almere. De aanwezigen waren allemaal christenen met verschillende achtergronden die graag op de hoogte wilden komen van het belang van stemmen op een christelijke politieke partij. Na de bijeenkomst heb ik met een aantal mensen bemoedigende gesprekken kunnen houden. Wat mij verheugt, is dat het de ChristenUnie zachtjes aan lukt om christenen met een andere culturele achtergrond te bereiken en te betrekken.
Verleden week had ik een bijeenkomst met ongeveer twintig voorgangers uit Den Haag, van geloofsgemeenten met een meerderheid aan leden met een multiculturele achtergrond. Zij zijn echt betrokken en willen graag periodiek op de hoogte worden gehouden van de zegeningen van de ChristenUnie in de politiek, zowel landelijk als lokaal. Ik merk dat er in deze kringen meer openheid komt om de christelijke politiek een hart onder de riem te steken en gemeenteleden op te roepen om te gaan stemmen.

De noodzaak van het nemen van verantwoordelijkheid en de realiteit dat een politieke partij, hoe klein ook, invloed kan uitoefenen, is bij velen duidelijk geworden. Fijn dat deze broeders en zusters zich deel voelen van de ChristenUnie.
Al met al het vraagt het om veel investering, maar het is de moeite waard om het land in te trekken, vanuit de overtuiging dat wij als christelijke politici een zoutend zout en een lichtend licht mogen zijn.

Cynthia Ortega-Martijn

AOW-toeslag voor jongere partner niet vervroegd afgeschaft

Tue, 16 Feb 2010 22:29:27 +0100

De ChristenUnie is blij dat de AOW-partnertoeslag voor een partner jonger dan 55 jaar niet reeds in 2011 wordt afgeschaft, zoals het kabinet eerder van plan was. Kamerlid Cynthia Ortega: ,,Wij hebben in de Kamer onze bedenkingen tegen dit voornemen kenbaar gemaakt. Ik ben bijzonder blij dat de staatssecretaris van de maatregel afziet.''

Vandaag maakte staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bekend dat ze afziet van vervroegde afschaffing van de AOW-partnertoeslag per 1 januari 2011, voor de groep nieuwe AOW’ers met partners jonger dan 55 jaar. De ChristenUnie had grote bezwaren tegen deze vervroegde afschaffing vanwege de korte termijn waarop deze van kracht zou worden. Cynthia Ortega: ,,Mensen hebben bij de voorbereiding op hun oude dag rekening gehouden met een toeslag, en kunnen niet een jaar vantevoren nog maatregelen te treffen om het gat te dichten dat ontstaat wanneer die toeslag wegvalt.''

Op verzoek van de ChristenUnie en andere partijen in de Tweede Kamer heeft staatssecretaris Klijnsma onderzocht of het mogelijk was de scherpe kanten van de voorgenomen maatregel te verzachten. De bewindsvrouw maakte vandaag bekend dat er in dat geval weinig zou overblijven van het beoogde bezuinigingseffect; ,,je moet je afvragen of het verstandig is om aan deze ingreep vast te houden. Zeker ook gelet op de ingrijpende gevolgen die het in individuele gevallen kan hebben. Daarom heb ik besloten de vervroegde afschaffing niet door te laten gaan,” aldus Klijnsma.

Het financiële gat dat hierdoor ontstaat, wordt deels gedicht door de al aangekondigde algemene korting op de AOW-partnertoeslag te verhogen naar 8 procent. Overigens geldt deze korting op de AOW-partnertoeslag niet voor mensen met een huishoudinkomen van minder dan 20.000 euro. De AOW-partnertoeslag wordt in 2015 helemaal afgeschaft voor alle nieuwe AOW’ers. Het kabinet heeft dit in 1995 besloten vanwege de verdergaande individualisering en de emancipatie van vrouwen.

Zie voor meer informatie de website van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn plenair bevorderen arbeidsparticipatie jongeren

Fri, 26 Feb 2010 14:51:43 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het wetsvoorstel dat we vandaag behandelen kan worden beschouwd als een crisismaatregel om jeugdwerkloosheid te voorkomen. De ChristenUnie ondersteunt het wetsvoorstel maar plaatst er wel een kanttekening bij. Het moet echt gaan om een tijdelijke maatregel. Flexwerk kent namelijk ook nadelen. Het kabinet onderkent dit. Het stelt dat de inkomenszekerheid van jongeren in dit wetsvoorstel beperkt blijft. Ook wordt in het actieplan Jeugdwerkloosheid, dat in 2009 is gepresenteerd, de zwakke rechtspositie van jongeren door de tijdelijke contracten als een hinderlijk punt gezien. Hoe ziet de minister dit wetsvoorstel in het licht van deze stelling? Voorkomen moet worden dat de indruk wordt gewekt dat de deur op een kier wordt gezet om het aantal flexcontracten dat mag worden aangeboden nog verder op te rekken. Ik hoorde afgelopen weken al geluiden van werkgeverszijde dat verlenging tot zes keer overwogen zou moeten worden. Ik wil hier benadrukken dat wat de ChristenUnie betreft de huidige verruiming echt de limiet is. De verlenging van het flexcontract loopt tot 2012, met een uiterste einddatum van 1 januari 2014. Of dit laatste gebeurt, hangt af van de evaluatie die volgt. Hierbij staat de vraag centraal hoe de maatregel door werkgevers wordt gebruikt. Dit zegt echter niet direct of de maatregel daadwerkelijk jongeren heeft geholpen. Misschien hadden zij anders wel een vast contract gekregen. Het effect voor de jongeren lijkt zo minder belangrijk geworden dan het gebruik van de regeling door bedrijven. Dat kan volgens de ChristenUnie niet de bedoeling zijn. Ik vraag de minister hier toe te zeggen dat het effect op de voorkoming van jeugdwerkloosheid als leidend criterium wordt genomen in de evaluatie. Ook moeten zaken als de economische ontwikkeling en mogelijke ongewenste neveneffecten van de maatregel worden meegenomen in de evaluatie. Als er geen aanleiding meer is, moet de maatregel ook echt niet worden verlengd. Graag hoor ik op dit punt een nadrukkelijke toezegging. Jongeren moeten perspectief hebben op een goede loopbaanontwikkeling. Na afloop van een tijdelijk arbeidscontract moet er werk van worden gemaakt om jongeren door te laten stromen naar een vast arbeidscontract. Het moet niet alleen bij deze maatregel blijven. Welke aanvullende waarborgen geeft de minister om jongeren uiteindelijk uitzicht te geven op een vast contract? Ik rond af. Het is goed om actief te zoeken naar mogelijkheden om de werkloosheid onder jongeren te bestrijden. De doelstelling van de tijdelijke wetswijziging kan op onze bijval rekenen, maar wel moet er zorgvuldig worden omgegaan met de verruiming van de wettelijke mogelijkheden voor het aanbieden van tijdelijke contracten aan jongeren. De positie en de vooruitzichten van de jongeren moeten centraal staan. Het moet voor de jongeren een verbetering zijn. Met andere woorden: flexwerk kan geen permanente oplossing zijn, zeker niet voor jongeren. Maar in tijden van crisis moet je ook pragmatisch zijn. Als de keuze dan werk of werkloosheid is, kiest mijn fractie uiteraard voor het eerste.

De heer Ulenbelt (SP): Hoe ziet mevrouw Ortega-Martijn deze maatregel uitgewerkt in de supermarktbranche? Die wordt niet door de crisis geraakt. Wat zal daar gebeuren door dit wetsvoorstel, als de supermarkten gebruik kunnen maken van de verruimde mogelijkheden? Krijgt die jongen daar na drie jaar een vierde tijdelijk contract? Dan kan er een andere jongere niet in. Mevrouw Ortega-Martijn maakt op die manier de onzekerheid voor die jongeren groter. Daarmee help je de jeugdwerkloosheid toch niet bestrijden?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Met het wetsvoorstel wordt beoogd dat de jongere in ieder geval weet dat hij nog één jaar kan doorgaan; anders staat hij op straat. Ik heb net in een interruptie gezegd dat dit niet echt is wat jongeren willen, maar toch zeggen zij liever hiervoor te kiezen dan op straat terecht te komen. Zij zeggen: zo kunnen wij tenminste nog genieten van één jaar volwaardig loon.

De heer Ulenbelt (SP): U geeft niet echt antwoord op mijn vraag wat het betekent voor de supermarktbranche. U bent nu meegegaan met de motie-Rutte. Die betekent alleen maar dat de jongeren in plaats van drie jaar, vier jaar aan het lijntje worden gehouden. Dat is toch de enige verbetering? Althans, u noemt het een verbetering, maar het is een verslechtering die daadwerkelijk plaatsvindt. U bent tegen flexcontracten, u wilt ze niet uitbreiden, maar bent er wel voor. Rara!

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ja, ik ben ervoor omdat wij te maken hebben met een crisis. Soms ben ik ook heel kritisch tegen werkgevers, maar ik heb ook heel oprechte brieven gehad van personeelsmanagers. Zij vertellen over jongeren die zij in dienst hebben, bijvoorbeeld een jongere waarin zij wat meer moeten investeren. Nu moet de personeelsmanager die jongere ontslaan omdat de drie jaar om zijn, terwijl hij nog niet echt de mogelijkheden in de jongere heeft gezien om hem een vast contract aan te bieden. Hetzelfde geldt ook voor de jongeren. Dat soort geluiden is de ChristenUnie ook tegengekomen. Ik ben het met u eens dat het gaat om kiezen tussen twee kwaden. Ik kies dan echter toch voor dit wetsvoorstel, omdat de jongere nog één jaar de mogelijkheid heeft van een volwaardig loon.

De heer Ulenbelt (SP): U zegt het precies goed. Als de werkgever de jongere had aangenomen en hij zou hem toch moeten ontslaan omdat er geen werk is, dan kost dat deze werkgever toch ook helemaal niets. Dat weet u toch? De ontslagvergoeding zou vrijwel niets zijn. Daarom bent u op de verkeerde weg. U helpt niet de jongeren, maar de werkgevers en dat is eigenlijk uw bedoeling niet.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik ben niet op de verkeerde weg. De heer Ulenbelt moet eens realistisch naar de wereld kijken. Wij kunnen niet alleen blijven inzetten op baanzekerheid. Wij moeten inzetten op inkomen- en werkzekerheid. Dat is ook voor deze jongeren belangrijk. Het is juist dat ik geen voorstander ben van verdere uitbreiding van flexcontracten. Ik ben voor het tijdelijk oprekken met een jaar omdat het crisis is en omdat onder andere de werkgevers in het mkb niet helemaal weten hoe het zal gaan. Ik doe nu ook een appel op al die werkgevers om, als zij in een jaar constateren dat het beter gaat met hun bedrijf, er ook voor te kiezen om de jongere een vast contract aan te bieden. Ik heb de minister gevraagd welke afspraken hij daarover met werkgevers gaat maken.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg arbeidsmarktbeleid

Mon, 01 Mar 2010 10:10:36 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ook de ChristenUnie-fractie is uiteraard blij dat de economische crisis in verhouding met andere landen minder slachtoffers heeft gemaakt. De minister heeft aangegeven dat de participatie van vrouwen en ouderen constant blijft en dat die zelfs enigszins stijgt, ondanks het afnemend arbeidsaanbod. Wij moeten dat in ieder geval vasthouden en er zorg voor dragen dat wij dit verder kunnen uitbouwen. Ik vind het zorgelijk dat de meeste mensen die ouder zijn dan 55 jaar niet aan het werk komen. Ik weet dat wij morgen uitgebreid met elkaar over dat onderwerp gaan debatteren, maar ik wil daarover vandaag toch het een en ander zeggen. Vaak willen de ouderen heel graag aan het werk, maar worden zij niet in de gelegenheid gesteld om aan het werk te gaan. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt uiteraard bij de sociale partners en bij de overheid, indien zij als werkgever optreedt. Het valt mij op dat leeftijdsbewust personeelsbeleid in de helft van de cao's niet is opgenomen. In weinig cao's zijn afspraken gemaakt over loopbaanbegeleiding of scholing voor oudere werknemers. Op dit terrein is dus winst te behalen. Ik vraag de minister hoe hij ervoor zorg wil dragen dat er meer van dit soort afspraken wordt gemaakt tussen sociale partners, opdat dit wordt verankerd in cao's. Ik vraag vandaag ook aandacht voor de jongeren, al spreken wij morgen ook over die doelgroep. Ik zal tijdens dat debat overigens niet aanwezig zijn. Het is noodzakelijk dat er voldoende stageplaatsen zijn voor deze jongeren, zodat zij hun opleiding kunnen afronden. Er is al een aantal convenanten afgesloten over stage- en leerplaatsen. Het is goed dat dit is gebeurd. Ik vraag de staatssecretaris om erop toe te zien dat alle sectoren daaraan deelnemen en dat er geen sectoren worden overgeslagen. Alle jongeren met hun verschillende opleidingsachtergronden moeten echt aan de slag. Ik ben jongeren tegengekomen die met hun opleiding moeten stoppen doordat zij geen stageplaats hebben. Dat is wrang. Ik vraag ook aandacht voor de Wajong'ers; een andere bijzondere groep. De bewindslieden melden dat het aantal WSW'ers en werkende Wajonggerechtigden is gestegen. Dat verheugt mij zeer. Vooral omdat wij nu te maken hebben met de economische crisis, is het toe te juichen dat zij aan het werk komen. Ik ontving gisteren een mailtje van een Wajong'er, die mij vol vreugde meedeelde dat zij een baan heeft gekregen bij het UWV, en dan ook nog op haar niveau. Wij vinden dat bij het UWV een groot aantal zaken niet goed gaat, maar voor dit feit spreek ik mijn waardering uit. Het gaat namelijk wel om een Wajong'er voor wie veel gedaan moet worden om ervoor zorg te dragen dat zij goed kan functioneren. Het valt mij op dat over het algemeen de voorkeur uitgaat naar Wajong'ers die het eenvoudigst te plaatsen zijn. Dit is een valkuil. Ik roep de minister op om na te gaan wat daaraan kan worden gedaan, opdat voor alle Wajong'ers sprake zal zijn van een goede toegang tot de arbeidsmarkt. De departementen hebben wat het aannemen van Wajong'ers betreft een taakstelling. Ik vraag de minister, na te gaan of het mogelijk is om binnen die taakstelling een aantal aanvullende specificaties op te nemen, opdat er geen valse concurrentie ontstaat tussen Wajong'ers voor wie veel moet worden gedaan en Wajong'ers die sneller aan een baan kunnen komen. Graag wil ik de toezegging van de minister dat hij op zoek gaat naar mogelijkheden om te bevorderen dat ook Wajong'ers aan de slag kunnen voor wie het lastiger is om werk te vinden. Wij hebben gesproken over de pilots voor het meenemen van een social return in de aanbestedingstrajecten van de overheid. Het is een goede stap om bedrijven aan te sporen om mensen met een indicatiestelling, zoals Wajong'ers en WSW'ers, in dienst te nemen. Dit initiatief moedig ik dus aan, maar ik merk op dat ook de kwetsbare groepen, de Wajong'ers die minder mogelijkheden hebben, hiervan moeten profiteren. Het minder goed beheersen van de Nederlandse taal schijnt een rol te spelen bij migranten. De minister heeft gemeld dat verschillende cao-afspraken zijn gemaakt over laaggeletterdheid, een punt dat ik overigens niet in één adem wil noemen met het migrant zijn. Kan de minister nog meer informatie geven over de mate waarin werkgevers hieraan invulling geven? Deze week stond er een artikel in de krant waaruit bleek dat migranten de eersten zijn die eruit gebonjourd worden op het moment dat sprake is van afnemende activiteiten binnen een bedrijf. Ik wil weten wat de minister hiervan vindt. Het voorgaande is namelijk gebleken uit onderzoek van het SCP. Alle groepen die ik heb genoemd, worden op een gegeven moment geconfronteerd met discriminatie op de arbeidsmarkt. De minister komt niet met onorthodoxe maatregelen. Hij heeft gezegd dat hij openstaat voor ideeën. Ik geef hem daarom een idee mee. Vaak krijgen sollicitanten afgezaagde afwijzingsbrieven waarin staat dat de voorkeur uitgaat naar een betere kandidaat. Zij kunnen daar niets mee en zeggen dan vaak dat zij gediscrimineerd worden; of dat er naar hun leeftijd wordt gekeken. Is er een mogelijkheid om het informatierecht van sollicitanten beter te verankeren in het Burgerlijk Wetboek? Wij kunnen er dan namelijk iets mee doen. Ik ben het met de minister eens dat je moeilijk de vinger kunt leggen op de selectieprocedure, maar als wij proberen om het informatierecht beter te verankeren, hebben zij de mogelijkheid om een klacht in te dienen als zij denken dat er iets aan de hand is. Tot slot kom ik op de deeltijd-WW. De ChristenUnie-fractie heeft altijd gezegd dat het om een tijdelijke maatregel gaat. De minister zegt dat de regeling per 1 april afloopt. Het is mogelijk dat er een vertragend effect optreedt in bepaalde sectoren, waardoor alsnog problemen ontstaan. Ik vraag de minister of hij daar nog iets mee gaat doen. Komt hij met een andere steunmaatregel, of moeten wij accepteren dat dit de realiteit van deze wereld is?

De heer Meeuwis (VVD): Aan welke sectoren denkt mevrouw Ortega-Martijn als zij zegt dat er nu nog sectoren zijn waarin de dramatische effecten van de crisis, waarmee wij nu al ongeveer twee jaar te maken hebben, nu pas zichtbaar worden, waardoor partijen zich na 1 april nog zouden moeten kwalificeren? Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik las deze week een artikel over de scheepsbouw, waarover de heer Van Hijum ook over heeft. Er wordt nu gezegd dat men een en ander gaat voelen. De ChristenUnie-fractie zegt niet dat de deeltijd-WW-regeling moet blijven bestaan. Wij hebben altijd gezegd dat het een tijdelijke maatregel betreft. Ik vraag de minister of hij ook het gevoel heeft dat wij toch nog te maken hebben met een aantal sectoren dat achterin de rij is aangesloten, of dat dit niet het geval is. Als dit wel het geval is, wat kunnen wij als overheid dan voor die sectoren betekenen?

De heer Ulenbelt (SP): Mevrouw Ortega-Martijn spreekt over een aantal tijdelijke maatregelen. Wat bedoelt zij met "tijdelijk"? Betekent "tijdelijk" voor haar "als het geld op is dat de minister gereserveerd heeft", of eindigt "tijdelijk" als de crisis voorbij is?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Als ik het goed begrijp, begint de economie weer aan te trekken. Wij hebben straks te maken met een brede heroverweging. De ChristenUniefractie heeft eerder gezegd dat we alleen met die regeling moeten komen om die dip op te vangen. Als dit nog niet is gebeurd en een aantal sectoren nog helemaal achter in de rij staat, wil ik graag weten of wij daarvoor nog iets gaan doen. Als de minister zegt dat wij dit met de aantrekkende economie gewoon kunnen opvangen, is dat wat de ChristenUniefractie betreft prima.

De heer Ulenbelt (SP): U noemt de bouw en de scheepsbouw. Ik kan voorspellen dat de horeca en de recreatie-industrie deze zomer ook flinke klappen zullen krijgen. Vindt u dat die er niet onder zouden mogen vallen? Waarom is het geen regeling voor bedrijven die als gevolg van de crisis in de problemen zitten? Waarom moet u dat nu weer specificeren naar een sector? Zijn andere sectoren voor de ChristenUnie-fractie minder waard?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De heer Ulenbelt luistert niet goed. Ik heb gesproken over een aantal sectoren dat achter in de rij aansluit. Ook heb ik een voorbeeld gegeven. Vervolgens zegt u dat ik mij enkel concentreer op de scheepsbouw. Ik heb mijn vraag aan de minister gesteld en daarop wil ik graag antwoord.

'Donner moet orde op zaken stellen bij UWV'

Tue, 09 Feb 2010 18:10:56 +0100

Minister Donner van Sociale Zaken moet snel orde op zaken stellen bij het UWV, nu de Nationale Ombudsman een zeer kritisch rapport heeft uitgebracht over de voorlichting en handhaving door deze uitvoeringsorganisatie. Dat stelt Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn naar aanleiding van het oordeel van ombudsman Alex Brenninkmeijer over de uitvoering van de zelfstandigenregeling in de afgelopen jaren.

De zelfstandigenregeling biedt mensen met een WW-uitkering de gelegenheid om met behoud van uitkering een eigen bedrijf te starten. Misbruik van de regeling in de jaren 2004 – 2006 was voor het UWV aanleiding om in de jaren 2007 – 2009 de regeling streng te handhaven. Zo’n drieduizend zelfstandigen zonder personeel (ZZP’ers) werden daardoor geconfronteerd met terugvorderingen en boetes. De Nationale Ombudsman heeft nu geconstateerd dat casemanagers van het UWV zelf schuldig zijn geweest aan de nonchalante wijze waarop in het verleden met de regeling is omgegaan. Vervolgens werden er door het UWV strenge handhavingsacties uitgevoerd waardoor veel beginnende ZZP’ers werden getroffen.

De ombudsman oordeelt hard over het UWV: de voorlichting was niet eenduidig, de handhaving was onevenredig hard. Omdat hij met het UWV geen afspraken kon maken over praktische oplossingen, heeft Brenninkmeijer zijn aanbevelingen naar de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en naar de Tweede Kamer gestuurd. Cynthia Ortega vindt dat het rapport roept om een hard ingrijpen van de minister bij het UWV. ,,De startersregeling biedt mensen met een WW-uitkering de mogelijkheid om vanuit een redelijk stabiele situatie een onderneming te starten. Hiermee wordt vooral in de beginperiode een stukje onzekerheid weggenomen waardoor iemand meer onbevangen het ondernemerschap op zich kan nemen. Het is wrang dat duizenden gebruikers van de regeling nu te horen hebben gekregen dat ze hebben gefraudeerd en dat ze grote bedragen moeten terugbetalen.’’

Toen Ortega de zaak onlangs aankaartte in een overleg met de minister over evaluatie van de startersregeling, wilde het UWV nog niet oude dossiers opnieuw gaan beoordelen omdat het onderzoek van de ombudsman nog niet was afgerond. Die herbeoordeling moet nu met de grootst mogelijke spoed en zorgvuldigheid worden uitgevoerd, vindt Ortega. Daarbij moet de bewijslast bij het UWV gelegd worden in plaats van bij de ‘verdachte’ burgers: ,,Ik hoor van mensen dat ze het gevoel hebben dat het UWV bij hoorzittingen en rechtszaken het hele proces probeert te frustreren. Het vertrouwen van de burger in de overheid wordt daardoor beproefd, en die rechtszaken kosten de gemeenschap nog veel geld ook. Het UWV heeft een zware verantwoordelijkheid naar goede, ondernemende burgers die nu onder de kwaden hebben moeten leiden.’’

Christelijke instellingen bundelen schuldhulp

Sat, 06 Feb 2010 11:05:55 +0100

Vijf christelijke instellingen voor schuldhulpverlening hebben vrijdag het Nationaal Platform Schuldpreventie en Schuldhulp (NCPS) opgericht. Dat gebeurde tijdens een symposium over schuldhulpverlening dat de fractie van de ChristenUnie in de Tweede Kamer organiseerde voor lokale bestuurders van de partij.

Bron: Nederlands Dagblad

In het platform werken Stichting Crown Nederland, stichting De Budgetteer, Stichting Christelijke Schuldhulppreventie (SCS), Modus Vivendi en Bos Consulting samen. De vijf deelnemers willen geen dubbel werk doen en de kerken en diaconieën in Nederland een zo compleet mogelijk pakket aanbieden om mensen met schulden te helpen, zei Joop van Delden van SCS bij de oprichting van het platform.

Ortega
Het platform is ontstaan mede door de inzet van ChristenUnie-Kamerlid Cynthia Ortega, die schuldpreventie en schuldhulp in haar portefeuille heeft. Zij vraagt in de Tweede Kamer regelmatig aandacht voor de problemen rond schuldhulpverlening. Via een motie heeft zij ervoor gezorgd dat staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vijf miljoen euro beschikbaar stelt voor de gezamenlijke activiteiten van vrijwilligers in de schuldhulpverlening, waaronder de kerken. CDA en PvdA hebben de motie gesteund.

Het platform gaat investeren in buddy's. Dat zijn vrijwilligers vanuit de kerken die gaan werken aan schuldhulppreventie bij mensen die tijdelijk een lager inkomen hebben. Zulke mensen moeten leren nadenken over het beschikbare budget. Als ze onverhoopt toch in de schuldhulpverlening terechtkomen, geven de buddy's pastorale en diaconale ondersteuning. Het nieuwe platform gaat werken met het zogenoemde driefasenmodel. Die fasen van schuldhulp zijn preventie, hulp en nazorg. Bij elk daarvan is de buddy actief, die alleen als dat nodig is professionele hulp inschakelt. Als er doorlopend een professionele kracht actief zou zijn, wordt de schuldhulpverlening veel te duur.

Ondersteunen
Het nieuwe platform wil samenwerking ondersteunen tussen lokale diaconale platformen onderling en met de plaatselijke overheid. Het is de bedoeling dat het NCPS in november een symposium organiseert over kerk en schuldhulp.

Wim Althuis van de Evangelische Alliantie heeft een samenbrengende rol gespeeld bij de totstandkoming van het platform. Het NCPS sluit niet uit dat er nog meer instellingen gaan deelnemen aan het platform.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg luchtkwaliteit

Fri, 26 Feb 2010 10:48:23 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ik vervang mijn collega mevrouw Wiegman.

Er vindt nog steeds veel onderzoek plaats naar de gevolgen van slechte luchtkwaliteit voor de gezondheid, met name naar de invloed van de kleinste deeltjes. Intussen worden de grootste knelpunten aangepakt. Er zijn grenswaarden bepaald, maar we moeten ervoor waken dat deze allesbepalend zijn. Uiteindelijk gaat het om de volksgezondheid. De filtering bij de nieuwe tunnelmonden van de A2 in Maastricht is afgewezen omdat dat formeel niet noodzakelijk lijkt. Dit is het dilemma dat ook speelt bij de ruimtelijke inpassing: het kan altijd beter, maar het kost ook meer. De ChristenUnie vraagt desondanks of er niet méér gekeken moet worden naar de gezondheidswinst die behaald kan worden in situaties die nog maar net voldoen aan de grenswaarden. Wat is de voortgang in het ontwikkelen van de indicator die een betrouwbare relatie legt tussen luchtverontreiniging en gezondheid?

Mevrouw Spies (CDA): Is mevrouw Ortega het met mij eens dat we, juist omdat we te maken hebben met een schaarse beschikbaarheid van middelen, ons moeten richten op die situaties waar wél op dit moment overschrijdingen van normen aan de orde zijn? Dat we de experimenten op die plekken moeten doen waar we op dit moment in de rode cijfers zitten, om het zo te zeggen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ja, zonder meer. Maar toch is het goed om te bekijken of we met een indicator kunnen komen die een betrouwbare relatie legt tussen de luchtverontreiniging en gezondheid.

De ChristenUnie sluit aan bij de opmerkingen van de Algemene Rekenkamer. Die is van mening dat de wijze waarop de blootstelling aan luchtvervuiling en verkeerslawaai, en de gezondheidseffecten daarvan, betrokken moeten worden bij de lokale besluitvorming over projecten, verbeterd kan worden. Ik vraag de minister hoe deze besluitvorming verbeterd kan worden.

Wat de ChristenUnie betreft moeten we niet alleen kijken naar de minimale normen, maar ook naar de baten indien er ruimer aan deze normen wordt voldaan. Is de minister bereid een instrument uit te werken waarmee bovenop de minimale normen ook de baten van extra maatregelen kunnen worden meegewogen?

Natuurlijk moeten nog veel aspecten van luchtkwaliteit onderzocht worden, maar zou de tunnel bij Maastricht juist daarom een goed experiment kunnen zijn?

Nu we sinds augustus het NSL hebben, moeten de gemeenten er ook gebruik van gaan maken bij de verantwoording van de ruimtelijkeordeningsprojecten. De ChristenUnie heeft de indruk dat dit nog niet gebeurt, of hooguit helemaal aan het eind van de procedure. Kan de minister aangeven in hoeverre alle NSL-maatregelen reeds geprogrammeerd zijn door de verschillende ministeries en gemeenten? Wat is de voortgang van het toegezegde monitoringinstrument?

De heer Boelhouwer (PvdA): Waarom dringt mevrouw Ortega zo aan op de tunnel van Maastricht? Daar moet de eerste schop de grond nog in, de tunnel gaat pas in 2016 open. Waarom niet een proef op een plek waar het al wél kan? Wat is de aanleiding om aan te dringen op een proef bij een tunnel in Maastricht die over zes jaar opengaat, terwijl er tunnels genoeg in Nederland zijn waar we die proeven kunnen doen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Mijn vraag aan de minister is of het wellicht juist een goed experiment is om iets verder te kijken dan de grenswaarden. Daar gaat het mij om. Ik ben het met mevrouw Spies eens dat we prioriteiten moeten stellen, juist in deze tijd waarin we te maken hebben met heel wat tekorten op onze begroting. Maar ik vraag of, met het oog op de toekomst, dit soort zaken ook als experiment kan dienen. Het voldoet nét aan de grenswaarden, maar hoe zit het in dat geval met het gezondheidsrisico of eventueel de gezondheidswinst?

De heer Poppe (SP): De oude Maastunnel in Rotterdam-Zuid, een tunnel van voor de oorlog, komt uit in een woonwijk. Daar zou je kunnen bekijken of er misschien maatregelen mogelijk zijn, en die kun je dan later ook gebruiken bij andere tunnels. Er zijn tunnels waar grote ventilatoren in zitten die alle lucht de tunnel uit blazen, en deze komt dan geconcentreerd uit de pijp. Kan dat niet afgezogen worden en op een andere manier, desnoods gefilterd, op een andere plaats de lucht ingaan? Vindt mevrouw Ortega het geen verstandiger idee om eens goed te kijken naar mogelijkheden bij bestaande tunnels?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik verwijs naar het pleidooi van mevrouw Spies, die zegt dat we op dit moment met van alles en nog wat bezig zijn om er zorg voor te dragen dat we kunnen gaan voldoen aan de normen van de luchtkwaliteit. In die zin hebben we op dit moment wat prioriteiten gesteld, omdat we inderdaad op een verantwoorde manier moeten omgaan met beschikbare middelen. Als het moment daar is dat de Maastunnel aan bod gaat komen zeg ik: oké. Maar ik ga daar niet over. De minister gaat over het heel duidelijk stellen van de prioriteiten in dezen.

Mevrouw Spies (CDA): Mevrouw Ortega stelt vragen en die zijn natuurlijk niet vrijblijvend. Zij weet waarschijnlijk net zo goed als ik dat het experiment in Maastricht een miljoen extra gaat kosten. Is de ChristenUnie-fractie bereid om dat miljoen op die plek in te zetten, gesteld dat dit beschikbaar is, en het niet in te zetten op plekken waar we op dit moment nog met een probleem te maken hebben? Dat is de prioriteitstelling waar mevrouw Ortega het over heeft, en dat betekent dat zij dus geld weghaalt daar waar het in mijn beleving op dit moment harder nodig is.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Zonder meer, maar ik denk dat het niet verkeerd is om aan te geven dat we ook iets verder in de toekomst moeten kijken.

Mevrouw Spies (CDA): Ik ben dat met mevrouw Ortega eens. Maar als wij hier vanmiddag voor de vraag komen te staan waar wij de beperkt beschikbare middelen aan uitgeven, is het dan haar voorstel om dat te doen aan de A2-tunnel in Maastricht, en niet aan bijvoorbeeld de Maastunnel, waar we het probleem van de luchtkwaliteit nog lang niet hebben opgelost?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Laat ik het zo stellen: op het moment dat je prioriteiten stelt kun je ook altijd bekijken of er een bepaalde diversiteit kan zijn in prioriteiten. Ik geef aan dat ik van de minister wil weten of er inderdaad iets verder gekeken kan worden dan de grenswaarden.

De ChristenUnie roept de minister op de gemeenten er nogmaals op te wijzen om voor procedures te verwijzen naar het NSL en niet opnieuw in de valkuil te trappen van het toepassen van projecttoetsing. Er is nu gekozen voor een nieuwe benadering en dan moet iedereen zich ook aan de spelregels houden. In dat kader vraagt de ChristenUnie of de saneringstool naar behoren functioneert en of hiermee nu ook toekomstige plannen, die nog niet eerder waren opgevoerd, getoetst kunnen worden. De ChirstenUnie krijgt namelijk signalen dat nieuwe plannen nog niet kunnen worden getoetst en dat met name grotere gemeenten in de Randstad tegen nogal wat fouten in de saneringstool aanlopen.

Een ander knelpunt is Ridderkerk. Hier worden zowel geluidsnormen als fijnstofnormen overschreden. Er liggen hier maar liefst zestien rijbanen naast elkaar. Door de bundeling van de snelwegen A15 en A16, en de toekomstige uitbreidingsplannen van deze wegen, zijn er grote zorgen onder de bevolking over de volksgezondheid. Uiterlijk in 2015 moeten er schermen komen, over een lengte van ruim drie kilometer, om de situatie te verbeteren. Ziet de minister een mogelijkheid om deze NSL-maatregel te versnellen?

Middels de motie-Spies, die de ChristenUnie mede heeft ondertekend, is gevraagd naar onderzoek naar de nieuwe normstelling voor de luchtkwaliteit, gezien de nieuwe inzichten over de schadelijke effecten van ultrafijnstof. Er volgt nog onderzoek, maar wat is de ambitie van de minister op dit punt? Is de minister ook bezig met nieuwe normen?

De minister noemt een aantal reservemaatregelen voor als de normen niet gehaald dreigen te worden. Zijn deze maatregelen al voldoende uitgewerkt en ziet de minister hier, in het kader van de heroverwegingen, mogelijkheden?

Ten slotte valt het de ChristenUnie op dat er geen actuele inventarisatie is van wat buurlanden doen in het kader van luchtkwaliteit. Juist bij implementatie van Europese richtlijnen zou je dat wel verwachten. Er komt een overzicht als alle verzoeken tot derogatie bij de Europese Commissie openbaar zijn. Hoelang duurt dat nog? Graag de toezegging van de minister om bij implementatie van dergelijke ingrijpende Europese richtlijnen op het gebied van milieu standaard ook te inventariseren hoe buurlanden de richtlijnen implementeren.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn debat limiteren hoogte ontslagvergoeding

Wed, 17 Feb 2010 14:15:47 +0100

plenair debat: wijz. BW; limiteren van de hoogte van de vergoeding bij ontbinding van de arbeidsovereenkomst voor personen met een jaarsalaris van �75.000 of hoger

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het wetsvoorstel dat wij nu behandelen, is het sluitstuk van het najaarsakkoord dat in 2008 is afgesloten met de sociale partners. Feitelijk staan wij vandaag dus een wens in te willigen van de polder. Mijn fractie doet graag recht aan de verhoudingen met de sociale partners, maar bij dit wetsvoorstel heb ik toch een aantal kritische kanttekeningen. Zoals het nu lijkt, is niemand echt blij met het eindresultaat. De Raad van State is uiterst kritisch, de sociale partners willen graag van de ontslaggrens kunnen afwijken en de Kamer heeft nog een hoop kritische vragen gesteld, zo ook de ChristenUnie-fractie.

Hopelijk kan de minister vandaag op een aantal prangende vragen een bevredigend antwoord geven, in het bijzonder op de grote vraag: wat voegt dit wetsvoorstel precies toe? Er wordt een grens gesteld aan de hoogte van de ontslagvergoeding. Daar is mijn fractie doorgaans niet op tegen. Er worden ondertussen echter zo veel ontwijkmogelijkheden geboden dat het maar de vraag is voor wie deze grens ooit gaat gelden. Zo kunnen er in een cao of sociaal plan afwijkende afspraken worden gemaakt. Verwacht de minister dan dat dit wetsvoorstel een enorme verschuiving gaat veroorzaken in de hoogte van de uit te keren ontslagvergoedingen?

Helaas is de kantonrechterformule recent gewijzigd. Hoe verhoudt deze nieuwe formule zich tot dit wetsvoorstel? Gaat de minister ervan uit dat de kantonrechters zich gaan houden aan dit wetsvoorstel of aan hun eigen formule? Is het naast elkaar bestaan van deze twee criteria niet dubbel en onnodig complex? Graag een reactie daarop.

Een ander arbitrair punt betreft de salarisgrens van €75.000 per jaar. Is de minister niet bang dat deze grens zal leiden tot veel, doorgaans creatieve ontwijkmogelijkheden waarbij het jaarsalaris kunstmatig laag wordt gehouden en alsnog een hogere ontslagvergoeding kan worden uitgekeerd?

Mijn fractie is van mening dat een discussie over de hoogte van ontslagvergoedingen niet los kan worden gezien van de context, namelijk de volgende vragen. Hoe krijg je mensen van werk naar werk? Hoe verhoog je de arbeidsparticipatie van vooral ouderen? Hoe geef je het flankerend arbeidsmarktbeleid vorm? Momenteel wordt bij de heroverwegingen ook over deze vragen nagedacht. Onderkent de minister dat de context mede bepalend is voor de discussie over de hoogte van ontslagvergoedingen en, zo ja, hoe ziet hij dit wetsvoorstel dan in relatie tot de heroverwegingen?

Het lid Van Hijum heeft een amendement ingediend op het wetsvoorstel om de rechter de scholingskosten te laten betrekken bij het vaststellen van de ontslagvergoeding. Los van de vraag of daar nu al geen sprake van is, verandert hiermee het karakter van het wetsvoorstel. Het verbindt namelijk voorwaarden aan de hoogte van de ontslagvergoeding. Ook is het onduidelijk hoe het opnemen van de scholingskosten in de praktijk moet worden uitgewerkt. Het voorstel van het lid Van Hijum gaat dus verder dan de reikwijdte van dit wetsvoorstel. Wij willen dit daarom graag beoordeeld zien door de Raad van State. Deelt de minister deze mening?

De heer Pechtold (D66): De coalitie is nu drie jaar bezig en het ontslagrecht was een van de eerste dingen waarvoor in ieder geval iets van een poging van een oplossing werd gezocht. Mevrouw Ortega heeft een heel korte bijdrage, maar die is fundamenteel zo kritisch en haar laatste zin is zo ontzettend vertragend dat ik mij afvraag of zij enig idee heeft of het ontslagrecht het deze kabinetsperiode -- ik neem even voor het gemak aan dat die loopt tot mei 2011 -- nog gaat halen in deze vorm.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Waar een wil is, is een weg. Verder is het enige wat ik heb gevraagd aan de minister of wij een en ander in een context kunnen beschouwen. Wij zijn op dit moment bezig met allerlei heroverwegingen. Dan is de vraag: hoe kunnen wij dit rijmen in het geheel? Het is altijd beter als wij iets in samenhang kunnen beoordelen dan dat wij allerlei losse wetsvoorstellen gaan beoordelen.

De heer Pechtold (D66): Ik weet dat die negentien commissies over heel veel gaan, maar wat kan het ontslagrecht nu nog bijdragen aan de discussies in die negentien commissies? Kan mevrouw Ortega mij uitleggen waarom ook dit daarop moet wachten?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het is een bepaalde manier van bezuinigingen en besparingen zoeken. Ik wil alles in één juiste context beschouwen. Daar gaat het mij om.

De heer Ulenbelt (SP): Voorzitter. De ChristenUnie-fractie heeft zware, ernstige kritiek op dit wetsvoorstel en kiest nu voor een uitwijkmanoeuvre om aan de minister te vragen of een amendement van collega Van Hijum aan de Raad van State wordt voorgelegd. Als de minister dat weigert -- hij heeft per slot van rekening zijn wet ingediend om die hier te verdedigen -- stemt de ChristenUnie-fractie dan tegen het wetsvoorstel? Maakt zij dan een einde aan deze soap?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee, het is aan de Kamer om te beslissen dat de minister wordt opgeroepen om het alsnog voor te leggen aan de Raad van State. Daarover gaat de Kamer zelf.

De voorzitter: Nee, de minister moet iets doorsturen naar de Raad van State.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ja, maar wij kunnen de minister wel oproepen.

De voorzitter: Oproepen kan altijd.

De heer Ulenbelt (SP): De minister heeft zijn wetsvoorstel in de schriftelijke voorbereidingen verdedigd. De ChristenUnie heeft kritische vragen gesteld en is niet tevreden. Nu zoekt zij een uitstelmanoeuvre. Dan is toch de conclusie dat zij dit gedrocht niet zou moeten steunen en zou moeten zeggen dat dit het niet is?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik zoek geen uitwijkmanoeuvre. Ik heb duidelijk gezegd dat ik hoop dat ik vandaag van de minister een bevredigend antwoord krijg op een aantal prangende vragen. Het ziet ernaar uit dat ik die krijg.

De heer Van Hijum (CDA): Voorzitter. Ik dank mevrouw Ortega voor haar verwijzing naar het amendement. Ik begrijp dat zij daarover een aantal vragen heeft. Zij zegt dat het best verstrekkend is. Ik vraag aandacht voor de gedachte achter het amendement. Dat scholing een belangrijke factor is bij het bepalen van de hoogte van de ontslagvergoeding, is iets wat is uitgesproken door de Kamer met steun van de ChristenUnie-fractie. Begrijp ik nu goed dat mevrouw Ortega die gedachte op zich een kans wil geven?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het gaat er niet om of ik die gedachte wel of niet een kans wil geven. Ik denk dat binnen het wetsvoorstel de rechter daarmee eventueel rekening kan houden, als hij de bijzondere omstandigheden in ogenschouw neemt. De rechter kan allerlei andere zaken erbij betrekken om te bepalen welke hoogte hij kiest voor de ontslagvergoeding.

De heer Van Hijum (CDA): Ik verwijs naar de motie-Verburg/Bussemaker, die ook door uw fractie is gesteund. Wij hebben daarin uitgesproken dat investeringen in een positie op de arbeidsmarkt dienen mee te wegen bij het ontslag en de ontslagvergoeding. Wij kunnen discussiëren over de manier waarop en over de uitwerking, maar de vraag is of mevrouw Ortega ontvankelijk is voor die grondgedachte.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het amendement roept op om na te gaan of wij de scholingskosten er wel of niet bij kunnen betrekken. Dat zou inderdaad kunnen betekenen dat de rechter een hogere of lagere ontslagvergoeding kan kiezen. Ik wil alles heel goed op zijn merites kunnen beoordelen. Daarom zie ik graag dat een en ander door de minister wordt doorgeleid naar de Raad van State.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg 'aanpak wijken'

Wed, 17 Feb 2010 13:22:04 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Twee weken geleden bezocht ik een inspirerend symposium van de Ortegagemeenten. Wat mij aansprak was dat zij hoog inzetten op het organiseren van eigen kracht. Ik denk dat daarmee een positief signaal wordt afgegeven naar de andere gemeenten. Langzaam maar zeker lijkt er echter een kentering te komen in het denken over het stedenbeleid. Met de wijkaanpak kwam al het besef dat er meer sprake moet zijn van een integrale aanpak, waarbij bewoners actief moeten worden betrokken en er aandacht is zowel voor mensen als voor stenen. Uit de leefbaarheidmonitor blijkt dat in vooroorlogse wijken veel is verbeterd, maar juist in suburbane woongebieden uit de jaren zeventig en tachtig is verslechtering opgetreden.

We zijn nog lang niet klaar met de aandachtswijken, maar we moeten toch ook al vooruit gaan kijken. Als we willen voorkomen dat er nieuwe krottenwijken ontstaan, is het tijd voor een preventieve aanpak. Een spannende vraag daarbij is waar de verantwoordelijkheid van het Rijk ligt in verhouding tot de decentrale taken. We zijn in feite bezig een nieuw stedenbeleid uit te vinden. Nieuwe vraagstukken liggen er in de New Towns, maar ook in randgemeenten rondom de grote steden, in de kleinere groeikernen en in de krimpgebieden. Ik wil graag van de minister weten hoe hij daar tegen aankijkt. Moeten we inderdaad gaan nadenken over een andere vorm van stedenbeleid, dat heel specifiek gericht zal zijn op objectieve criteria, op preventie en met meer aandacht voor het oplossen van bestaande problemen?

Tijdens mijn werkbezoeken heb ik gemerkt dat in al die New Towns sprake is van problemen, bijvoorbeeld met het onderhoud van het versnipperde openbaar groen, met de verrommeling veroorzaakt door het grote aantal woningen dat met de achterkant grenst aan de openbare ruimte en met de verouderde centrumvoorzieningen. Welke lessen kunnen we daaruit trekken voor nieuwe groeiende steden als Amersfoort met Vathorst en Utrecht met de Leidsche Rijn? Hoe gaan we ervoor zorgen dat niet alleen ontwerp maar ook onderhoud en beheer bij gemeenten populair gaan worden? Oude steden kunnen namelijk problemen hebben met achterstallig onderhoud en verslonzing, met dure reparaties als gevolg. Wat de ChristenUnie betreft kan de overheid op dit punt in de breedte efficiënter werken. Wij stellen de minister daarom voor hier verder onderzoek naar te doen, zodat gemeenten daarvan kunnen leren. Dit lijkt me ook relevant voor de lokale heroverweging. Er ligt een mooie uitvoeringsagenda van de New Towns met ook concrete doelen, zoals de komst van hoger onderwijs in Almere. De minister erkent ook dat het Vestigingsbesluit bedrijven aangepast moet worden, zodat ook bestaande opleidingen zich in de New Towns kunnen vestigen. Is de minister hierover ook in gesprek met zijn collega van OCW, zodat bijvoorbeeld een stad als Apeldoorn hoger onderwijs kan krijgen?

Over een aantal jaren gaat het niet meer over oude wijken, maar weer over de bloemkoolwijken. Wat dat betreft zou de aanpak van de New Towns wel eens het begin kunnen zijn van een totaal nieuwe aanpak. Het mooie is dat de vijf Ortegagemeenten zoeken naar maatregelen binnen de bestaande budgetten. Het kan een antwoord zijn op wat mevrouw Van der Burg naar voren heeft gebracht, als de gemeenten maar binnen de G31 blijven. Dit andere denken zal op termijn tot substantieel minder uitgaven kunnen leiden. Dat moet de minister toch als muziek in de oren klinken. Hoe denkt de minister dit door te trekken naar de andere steden?

Ik proef in de door de minister geschetste piramide nog wel een voorkeur voor ingrijpen in stenen, terwijl juist op de terreinen werk en onderwijs de voortgang moeizaam is. Ik ben blij met de inzet van de minister om de aanpak van de wijkeconomie beter van de grond te krijgen.

Bestaat het waterbedeffect, waarbij problemen zich van de ene wijk naar de andere verplaatsen, eigenlijk wel? Het onderzoek toont dat niet duidelijk aan, het verschilt namelijk per gemeente. Er zijn zelfs wijken, grenzend aan aandachtswijken, die profiteren van de extra inzet van deze wijken. Het valt de ChristenUnie op dat vooral is gekeken naar effecten in de directe omgeving. Er is wel op het niveau van de stad gekeken, maar op korte termijn zie je daarin geen grote verschillen. De vraag is of het waterbedeffect wel op langere termijn optreedt. Moeten we niet kijken naar hoe het gaat met de mensen die als gevolg van herstructurering uit aandachtswijken wegtrekken? Als deze mensen nog steeds werkloos zijn of andere problemen hebben, zal het waterbedeffect op termijn toch kunnen optreden.

Bij een preventieve aanpak past dat we verder vooruitkijken en de vraag is hoe dat te organiseren. Ik wil op dat punt graag een reactie van de minister.

Er zijn mooie ervaringen opgedaan met bewonersbudgetten. Een belangrijke succesfactor is ondersteuning van bewoners met ideeën, zodat ook plannen van bewoners die nog niet actief zijn of plannen die nadere uitwerking behoeven een kans krijgen. De minister brengt de leerpunten uit het onderzoek onder de aandacht van de gemeenten. Zijn de conclusies uit de evaluatie ook aanleiding voor de minister om de criteria voor de besteding van het geld aan te scherpen? Er is duidelijk vooruitgang geboekt met de participatie van bewoners. Hulde daarvoor, maar het moet nog beter. Bewoners moeten namelijk enthousiast zijn en dat enthousiasme moeten we vasthouden. Regelmatig is het voor bewoners onduidelijk wat de status van hun inbreng is. Er wordt namelijk te weinig informatie gegeven over de stand van zaken tijdens de uitvoering. Er zijn wijken waar wel vooraf sprake is van traditionele inspraak en er zijn mooie voorbeelden waarbij bewoners niet alleen betrokken zijn bij de besteding van bewonersbudgetten maar ook actief betrokken zijn bij de uitvoering van andere projecten in de wijk.

De gemeenten moeten vooral van elkaars resultaten leren. Spreekt de minister slecht presterende gemeenten op hun gedrag aan? Hoe zorgen we ervoor dat succesvolle projecten door kunnen gaan als het oorspronkelijke budget op is, zodat ze niet tussen wal en schip vallen? Er staan een aantal aanbevelingen op papier, maar wat gaat de minister concreet doen? Ik lees namelijk de relativering dat de minister minder sceptisch is dan de onderzoekers over het risico van de tijdelijkheid van projecten. De minister heeft gelijk dat de druk van projecten die op het terrein van onderwijs en zorg liggen niet onevenredig op het bordje van de corporaties mogen worden geschoven. Het is mooi dat de minister individuele knelpunten bij succesvolle projecten oppakt. Deze minister is er echter ook voor de integratie van beleidsterreinen. Wanneer kan de Kamer resultaat verwachten van het overleg met andere bewindspersonen over een betere samenwerking?

Mevrouw Van der Burg (VVD): Mevrouw Ortega-Martijn zei iets over de betrokkenheid en initiatieven van bewoners. Daar begint het natuurlijk mee. Valt het haar echter niet op dat de bewonersorganisaties vaak opvallend wit gekleurd zijn, in relatie tot de wijk die ze vertegenwoordigen? De minister zegt daar ook iets over in zijn voortgangsrapportage. Constateert zij dat ook en heeft zij suggesties hoe een bredere groep bij het werk van de bewonersorganisaties betrokken kan worden?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik constateer dat ook. Ik heb er met bewonersorganisaties over gesproken en die geven aan dat het heel moeilijk is om er andere categorieën bij te betrekken, zelfs in wijken met een hoge concentratie allochtone bewoners. Ik zeg dan dat ze moeten proberen sleutelfiguren in te schakelen bij het beter betrekken van zoveel mogelijk bewonersgroepen.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn debat Evaluatie startersregeling WW

Fri, 05 Feb 2010 14:55:10 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ondernemen is niet zonder risico. Het vraagt van mensen dat ze zich hiervan bewust zijn en de ondernemersrisico's zo veel mogelijk proberen te beperken. De startersregeling biedt mensen met een WW-uitkering de mogelijkheid om vanuit een redelijk stabiele situatie een onderneming te starten. Hiermee wordt vooral in de beginperiode een stukje onzekerheid weggenomen waardoor iemand meer onbevangen het ondernemerschap op zich kan nemen. Het is wrang dat een aantal mensen nu te horen krijgt dat ze hebben gefraudeerd en dat ze grote bedragen moeten terugbetalen. Voordat ik uitweid over de evaluatie zelf, wijd ik eerst een aantal woorden hieraan. Nog steeds word ik geconfronteerd met schrijnende gevallen. Voor het overleg heb ik de minister gevraagd om terughoudend te zijn met het lopende onderzoek. Maar ik krijg juist van mensen te horen dat het is alsof het onderzoek bij het UWV in een soort stroomversnelling terecht is gekomen. De minister heeft de FNV gevraagd dossiers voor te leggen om deze wederom door het UWV te laten beoordelen. Het UWV heeft geweigerd omdat het niet wil dat het onderzoeksproces van de Nationale ombudsman wordt doorkruist. Dat kan ik begrijpen. Wat ik niet kan begrijpen, is dat ik van mensen hoor dat ze het gevoel hebben dat het UWV bij hoorzittingen en rechtszaken het hele proces probeert te frustreren. Afgezien van het feit dat deze rechtszaken ons als Rijk veel geld kosten aan gerechtskosten, wordt ook het vertrouwen van de burger in de overheid op scherp gezet. Graag hoor ik van de worden minister waarom iemand die bezwaar heeft gemaakt tegen een terugvordering, geen gespreksverslag van de hoorzitting mag ontvangen als hij daarom vraagt. Juist een goede weergave van een dergelijk verhoor is heel belangrijk voor het vervolg van de beroep- en bezwaarprocedure.

Daarnaast vind ik het gek om te horen dat, indien medewerkers van het UWV als getuige worden opgeroepen, de rechter eerst moet gaan dreigen voordat daar gehoor aan wordt gegeven. Graag verneem ik van de minister wat het beleid is bij het UWV wanneer medewerkers opgeroepen worden als getuige. We hechten eraan dat, hangende de resultaten van het onderzoek van de Nationale ombudsman, er zo veel mogelijk terughoudendheid wordt betracht voor lopende en nieuw op te starten rechtszaken. Ik ben blij dat er voor een groep starters wel sprake is van een succesvolle afloop. De evaluatie laat zien dat er een en ander schort aan de regeling. De minister vult dit in door te zeggen dat er een andere systematiek moet komen voor gegevensuitwisseling. Dat vind ik prima. Alleen vult hij het gelijk in met een forfaitair stelsel. We pleiten ervoor om verschillende scenario's te laten onderzoeken. Hierbij moeten ook de resultaten van het onderzoek van de Nationale ombudsman meegenomen worden. Is de minister bereid om met betrekking tot de wijziging van de regeling te komen met een aantal scenario's? Ik ben het met de minister eens dat de nieuwe regeling in ieder geval voor alle partijen eenvoudig hanteerbaar moet zijn. Ik ondersteun hem ook in zijn overwegingen. De uitstroom moet vooropstaan. Dat vinden we ook. Maar graag wens ik te spreken van een duurzame uitstroom. In het rapport staat dat het lastig is te controleren wat de omzet van iemand is met betrekking tot de verrekening.

Hoezo is dat lastig? Dit kan toch afgelezen worden uit de jaarrekening van de persoon? Graag hoor ik een reactie van de minister hierop. Ook staat in het rapport dat iemand weinig prikkels heeft om uit te stromen of winst te maken wanneer hij weinig risico's loopt. Wordt hierbij uitgegaan van een bepaalde vooronderstelling of is dit gemeten? Een heikel punt vormt inderdaad de oriëntatieperiode. Ik begrijp het dilemma: enerzijds concurrentievervalsing zo veel mogelijk tegengaan, anderzijds iemand de mogelijkheid ontnemen om klanten te werven. Wat staat voor de minister voorop? Hoe wil hij omgaan met dit dilemma? Graag hoor ik van de minister of hij ervoor gaat zorg dragen dat er gespecialiseerde werkcoaches komen of dat er op een andere manier in deze expertise wordt voorzien. Het gebrek aan expertise is mede de oorzaak van het feit dat we nu met een aantal gevallen van vermeend misbruik te maken hebben. In de getuigenverklaring van een UWV-medewerkster verklaart ze dat de regeling door medewerkers op verschillende manieren werd geïnterpreteerd. Ook nu is de informatie niet adequaat. Waarom zeg ik dat?

Bij onze stukken die vandaag op de agenda staan is een brief die ik heb ontvangen van ene mevrouw De Wilde. Ze schrijft in haar brief over inschrijving bij de Kamer van Koophandel. Iets wat ze schrijft liet bij mij gelijk alarmbellen rinkelen. Ze zegt dat ze zich wel bij de KvK wil laten inschrijven omdat ze het fiscale voordeel hard nodig heeft en om wat reserve op te bouwen. Volgens mij strookt dit niet met de hele manier waarop de WW-systematiek is opgezet. Dit is juist het probleem waartegen mensen nu aanlopen in al die procedures over vermeende fraude, namelijk dat ze meer uren hebben opgegeven en dat ze inderdaad gebruik hebben gemaakt van de zelfstandigenaftrek en de ondernemersaftrek. Graag hoor ik de reactie van de minister daarop, want volgens mij loopt het nog steeds niet goed. Wanneer kan de Kamer een tussenevaluatie van de regeling voor zelfstandigen vanuit de WWB tegemoet zien? We willen in ieder geval naar aanleiding van de wijziging ook kijken hoe die twee regelingen zich tot elkaar verhouden en een mogelijk drama tegengaan.

Onredelijke, onrechtmatige en discriminerende zondagdwang

Fri, 18 Dec 2009 19:34:06 +0100

Rotterdam bewijst dat middenstanders niet werkelijk vrij zijn om al dan niet mee te doen aan koopzondagen. Huurders in het winkelcentrum Alexandrium hangt zelfs een boete boven het hoofd als ze op de christelijke rustdag gesloten blijven. Onredelijk, onrechtmatig en discriminerend, stelt Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn in schriftelijke vragen aan minister Van der Hoeven (Economische Zaken).

Het Reformatorisch Dagblad schrijft vandaag dat winkeliers in winkelcentrum Alexandrium door de verhuurder een boete van 500 euro per zondag krijgen opgelegd wanneer ze niet meedoen met de koopzondagen. Eerder deze maand werd het winkelcentrum door de gemeenteraad als 'toeristisch gebied' aangemerkt, zodat de winkels er iedere zondag open zouden mogen. Wethouder Schrijer stelde toen nog dat geen enkele ondernemer tegen zijn zin hoeft te werken op zondag; winkeliers kunnen immers zelf beslissen of ze meedoen met de koopzondag. Die bewering blijkt echter in tegenspraak met de onlangs aangepaste huurcontracten van vastgoedverhuurder Corio: de eigenaar dreigt met 500 euro boete voor iedere keer dat een winkelier zich niet houdt aan de gezamenlijk vastgestelde openingstijden in het winkelcentrum. Op zondag eist de verhuurder dat de winkels van 12.00 tot 17.00 uur open zijn.

De ChristenUnie heeft scherpe kritiek op de gang van zaken in Alexandrium. Om te beginnen plaatst Kamerlid Ortega vraagtekens bij het besluit van de gemeente om het winkelcentrum als 'toeristisch gebied' aan te merken. Dit lijkt in strijd met het nieuwe kabinetsbeleid dat erop gericht is om misbruik van de 'toerismebepaling' tegen te gaan. Verder is de wijziging van de huurcontracten volgens de ChristenUnie strijdig met het huurrecht: eenzijdig legt Corio z'n huurders een onredelijke verplichting op. Nog zwaarder weegt voor de ChristenUnie de overtuiging dat de wurgcontracten indirect discrimineren op basis van godsdienst. De nieuwe verplichting komt immers het hardst aan bij die huurders die op godsdienstige gronden hun winkel op zondag niet willen openen.

Ortega vraagt van de minister dat ze onderzoekt over soortgelijke situaties ook elders voorkomen. Verder moet de minister optreden tegen verhuurders die op deze manier de openstelling van winkels op zondag willen afdwingen. Ortega: ,,Liberale pleitbezorgers van koopzondagen beweren altijd bij hoog en bij laag dat een ondernemer vrij is om wel of niet mee te doen. Wij hebben daartegen steeds aangevoerd dat die vrijheid een schijnvrijheid is; als alle buren en concurrenten op zondag open zijn, is de bedrijfseconomische druk groot om daarin mee te gaan. Nu blijkt dat ze er in Rotterdam nog een schep bovenop doen: ondernemers worden met dreiging van boetes gedwongen om op zondag open te gaan. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe 'liberaal' de VVD deze huurcontracten vindt.''

Vragen van het lid Ortega-Martijn (ChristenUnie) aan de minister van Economische Zaken

1
Heeft u kennis genomen van bericht Boete voor zondagsluiters in Alexandrium?

2
Wat is uw oordeel over het besluit van de gemeenteraad om het winkelcentrum Alexandrium als toeristisch gebied aan te merken?

3
Bent u met ons van mening dat het eenzijdig opleggen van een verplichting door de verhuurder aan de huurders van winkelpanden op gespannen voet staat met het wezen van het huurrecht dat er immers van uitgaat dat overeenkomsten niet eenzijdig kunnen worden gewijzigd?

4
Bent u overigens met ons van mening dat een dwingende bepaling in een huurovereenkomst om op zondag open te zijn in rede niet gesteld kan worden?

5
Bent u van mening dat een dergelijke verplichting om de winkels op zondag te openen als indirect onderscheid op basis van godsdienst in de zin van de Algemene Wet Gelijke Behandeling kan worden beschouwd nu deze verplichting juist die huurders treft die op godsdienstige gronden hun winkel op zondag niet wensen te openen?

6
Acht u het opnemen van zulke regels in huurovereenkomsten strijdig met de winkeltijdenwet?

7
Speelt een dergelijke problematiek ook in anderen gemeenten?

8
Bent u bereid verhuurders van winkelpanden en winkelcentra er op te wijzen dat dergelijke verplichtingen in zijn algemeenheid niet aan huurders kunnen worden opgelegd?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg 'schuld- en armoedeproblematiek'

Fri, 29 Jan 2010 16:45:33 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Bijna 700.000 mensen hebben een problematische schuld. Dat is een schokkend aantal. Daarnaast is het aantal huishoudens met een risico op problematische schulden nog eens vijf maal zo groot. De kraan moet dichtgedraaid worden om het spreekwoordelijke dweilen met de kraan open te voorkomen. De ChristenUnie wil daarom inzetten op preventie, die samen met de noodzakelijke nazorg een speerpunt moet zijn in het beleid. Voor de preventie heb ik al vaker aandacht gevraagd. Met tevredenheid stel ik dan ook vast dat de staatssecretaris in haar brief aangeeft dat het kabinetsbeleid zich hier voortaan nog meer op zal richten.

Essentieel onderdeel binnen de preventie vormt het Landelijke Informatiesysteem Schulden (LIS). Het moet inzichtelijk worden gemaakt of consumenten problematische schulden hebben om te voorkomen dat ze nog verder in de schulden raken. De invoering van het LIS schiet echter niet op. Bezwaren op het gebied van de privacy zijn hiervoor de belangrijkste reden. Het College bescherming persoonsgegevens (CBP) heeft in een persbericht van 7 oktober jl. aangegeven dat het LIS niet voldoet aan diverse eisen voor de privacy. Er moet inderdaad zorgvuldig met de privacy van burgers worden omgegaan. Welke verwachting kan de minister nu al uitspreken over de continuering van dit initiatief voor het LIS? Is hij bereid om alternatieve systemen te overwegen, bijvoorbeeld een systeem waarbij meer gebruik wordt gemaakt van bestaande databestanden? Gegevens worden dan voor elke aanvraag individueel verzameld en achteraf vernietigd. De Nederlandse Vereniging van Handelsinformatiebureaus (NVH) heeft een dergelijk systeem voorgesteld en verder uitgewerkt.

De oorzaak van problematische schulden moet gericht worden aangepakt. De ChristenUnie ziet graag persoonlijke begeleiding wanneer iemand een onverwachte terugval van het inkomen heeft. Ik heb twee jaar geleden een motie over het tegemoetkomen van mensen met een budgetcursus of een financiële coach. Hoe wordt die motie, ook op lokaal niveau, uitgevoerd? Ontslagen werknemers moeten door het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) worden gewezen op de mogelijkheid van budgetbeheer. Deze informatie zou ook op de Werkpleinen aanwezig moeten zijn. Is de staatssecretaris bereid om in samenwerking met het UWV te komen met informatie op de Locaties Werk en Inkomen?

Het instellen van het brede wettelijke moratorium laat op zich wachten. Inmiddels heeft de staatssecretaris gekeken naar het voorstel van de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (KBvG). Daar ben ik blij om, want daar heb ik in vorige debatten aandacht voor gevraagd. Het is goed dat de ervaringen van een proefproject mee vloeien in het op te stellen convenant over een afkoelingsperiode. Wanneer denkt de staatssecretaris dat dit convenant afgesloten kan worden?

Een ander problematisch punt betreft de wachttijden bij de gemeenten voor mensen met schuldproblemen. Het is goed dat de staatssecretaris hierover in overleg gaat met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Er is 110 mln. beschikbaar gesteld aan de gemeenten om de extra toeloop als gevolg van de economische crisis op te vangen. In hoeverre denkt de staatssecretaris dat deze maatregelen voldoende zijn om de wachttijden voor de schuldhulpverlening terug te brengen? Als de wachttijden toch niet teruglopen, overweegt de staatssecretaris dan aanvullende maatregelen?

Het is belangrijk dat kinderen van ouders met een krappe financiële situatie actief kunnen participeren in de samenleving. Hiervoor is het Convenant Kinderen doen mee! opgesteld. Het blijkt dat ruim de helft van de gemeenten het convenant nog niet heeft ondertekend. Kan de staatssecretaris inzicht verschaffen in de redenen waarom zo veel gemeenten het convenant nog niet hebben ondertekend? Voeren gemeenten die het convenant nog niet hebben ondertekend daadwerkelijk actief beleid voor jongeren in arme gezinnen of leeft het aanpakken van problemen in deze gemeenten niet? Wil de staatssecretaris zich inzetten om meer gemeenten achter het convenant te krijgen? Daarnaast wil ik meegeven dat ik zelf een paar keer van ouders heb gehoord dat zij niet zo goed weten hoe zij met geld om moeten gaan, laat staan hoe zij hun kinderen daarin moeten opvoeden. Is er een mogelijkheid om zo'n faciliteit aan te bieden als wij de opvoedingsondersteuning van de Centra voor Jeugd en Gezin hebben?

Er zijn ook jongeren die zelf te maken hebben met schulden. De kosten van mobiele telefoons spelen hier onder andere een rol. Het is een goede ontwikkeling dat de overheid samen met het platform CentiQ preventief inzet op het voorlichten van jongeren om hun financiële bewustzijn te vergroten. Waarom is de staatssecretaris niet bereid tot het treffen van extra maatregelen? De omvang van de problematiek is immers groot. Aan reclames over telefoons of sms-diensten kunnen striktere voorwaarden worden gesteld om ze in te perken.

Mevrouw Koşer Kaya (D66): Mevrouw Ortega legt de nadruk op preventie. Ik wil in dat kader een voorstel doen om budgetwinkels te starten: een soort Bureaus Rechtshulp of rechtswinkels die juristen in Tilburg ooit zijn opgestart en die laagdrempelig hulp verleenden aan mensen die problemen hadden. Wij zouden dat soort winkels voor de financiële kant van het leven kunnen opstarten. Vindt mevrouw Ortega dat ook een mooi initiatief en kan zij dit ondersteunen? Budgetwinkels kunnen heel makkelijk en goed in buurthuizen opgestart worden, banken kunnen mensen aanleveren en studenten kunnen als vrijwilliger werken. Het hoeft allemaal niet duur te zijn, maar het moet wel op gemeentelijk niveau opgepakt worden en worden aangejaagd door de staatssecretaris.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb oog voor alles wat te maken heeft met preventie, maar ik wil weten wat het allemaal gaat kosten voordat ik zeg of ik het wel of niet ondersteun. Op dit moment zijn er een heleboel initiatieven van particulieren en vrijwilligers om mensen de mogelijkheid te bieden om een budgetcursus te volgen et cetera. Het gaat er eigenlijk om dat veel mensen niet zo goed weten waar ze naartoe moeten en er te laat achter komen dat er sprake is van een probleem. Het initiatief klinkt sympathiek, maar ik wil graag weten hoe het allemaal uitgewerkt wordt en wat het allemaal gaat kosten.

Mevrouw Koşer Kaya (D66): Juist de versnippering maakt dat die hulp niet effectief is. De kracht van de rechtswinkels is het label geweest, dat iedereen wist waar hij moest zijn. Dit kan ook zo'n label zijn. Over de uitwerking en de voorwaarden komen wij natuurlijk te spreken, maar steunt mevrouw Ortega dit?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De rechtswinkels zijn gesloten; het zijn nu sociale raadslieden waarbij mensen terechtkomen voor advies. Er moet inderdaad iets gebeuren, maar die faciliteiten zijn er genoeg. Het gaat erom dat ze toegankelijk worden en dat mensen op de hoogte zijn van de mogelijkheden. Daartoe kan er informatie neergelegd worden op de Locaties Werk en Inkomen.

Voorzitter. De schuldhulpverlening kan efficiënter en effectiever. Er valt bijvoorbeeld te denken aan een systeem van prestatiecontracten met vaste tarieven per dossier of cliënt. Hiervoor moeten uiteraard kwaliteitseisen worden opgesteld. Kunnen wij volgens de staatssecretaris overgaan tot een heel nieuw systeem? Ik hoor van veel schuldhulpverleners dat bepaalde bureaus die een vergunning krijgen niet alle expertise kunnen leveren. Daar worden de cliënten de dupe van. Kunnen wij niet overgaan tot een ander model van bekostiging, bijvoorbeeld het Zeeuwse model? Is er een mogelijkheid voor een persoonsgebonden budget (pgb) zodat de verantwoordelijkheid meer wordt gelegd bij de schuldenaar? Op dit moment is het hele traject toch een traject van pamperen.

Te vaak krijgen mensen niet de juiste begeleiding waardoor zij nog meer in de problemen komen. Mensen kunnen momenteel met hun klachten nergens terecht. Hoe wil de staatssecretaris hen hierin tegemoetkomen? Fouten in het systeem kunnen beter worden gesignaleerd, bijvoorbeeld door mensen op de mogelijkheid te wijzen dat ze met klachten terechtkunnen bij een gemeentelijke ombudsman. De ChristenUnie is blij met het extra geld voor de samenwerking met vrijwilligersorganisaties en vrijwilligers die al actief zijn op het gebied van schuldhulpverlening. Een goede inzet van deze mensen lost veel problemen op en voorkomt deze. Wanneer is deze regeling gereed?

Ik heb in het verleden een vraag gesteld over de beheerrekeningen. De minister gaf toen aan dat hij zou onderzoeken of er een mogelijkheid komt voor kwaliteitsrekeningen. Hoe staat het daarmee? Ik hoor van beschermbewindspersonen dat het heel moeilijk is om een beheerrekening te openen omdat de banken, onder andere "onze bank", niet mee willen werken. Ook hoor ik dat de instroom in het wettelijk traject minder is geworden en dat de beschermbewindspersonen zich daar zorgen over maken. Het blijkt dat mensen blijven hangen in allerlei stabilisatietrajecten. Dat moet niet. Waarom blijven wij inzetten op minnelijke trajecten als blijkt dat het wettelijk traject met betrekking tot draaideurcliënten het meest effectief is?

Tot slot had ik voorgesteld om in het komend jaar een prijs uit te reiken aan de gemeente met het beste armoedebeleid. Inmiddels heeft de staatssecretaris toegezegd om dit idee in de praktijk te brengen. Ik ben hier heel erg verheugd over. Is de prijs een succes, reik hem dan het jaar daarop weer uit. De cijfers laten namelijk zien dat een goedwerkend armoedebeleid hard nodig is. Meer dan een half miljoen mensen leeft in Nederland onder de armoedegrens.

Mevrouw Karabulut (SP): Het is meer dan een miljoen mensen en er leeft een half miljoen huishoudens in armoede. Vindt u ook niet dat gezien de structurele en hardnekkige armoede met als gevolg sociale uitsluiting, het kabinet en de commissie het doel zouden moeten hebben om de armoede in een rijk land als Nederland de komende jaren te halveren?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is een open vraag. Natuurlijk willen we met elkaar dat de armoede gereduceerd wordt. De vraag is hoe wij dat op een structurele en concrete manier doen.

Mevrouw Karabulut (SP): Daar ben ik erg blij mee, want dat wil ik ook. Ik wil daar een duidelijke doelstelling aan koppelen, dat zal ik ook voorstellen. Ik ben blij dat de ChristenUnie ons daarin steunt. Het hoe is een tweede, daar moeten wij het ook over hebben.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg 'Postsector'

Fri, 29 Jan 2010 16:25:41 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Op het moment dat de Postwet werd aangenomen, was de harde eis dat er een ingroeimodel kwam voor een bodem in de arbeidsvoorwaarden. Een deel van de bezorgers heeft inmiddels een arbeidscontract gekregen, maar nu al blijkt dat het moeilijk zal zijn om de volgende stap ten aanzien van het ingroeimodel te zetten. De AMvB biedt enige mate van flexibiliteit, omdat de minimumeisen lager zijn dan de eisen in het ingroeimodel. Volgens de nieuwkomers wordt het toch een onhaalbare zaak. Bedrijven als Sandd en Selekt Mail verzetten zich tegen de verplichting om 10% van de postbezorgers per 1 april 2010 een vast contract aan te bieden. Ze zeggen dat dit voor hen niet mogelijk is vanwege de grote concurrentie op de postmarkt. De ChristenUnie-fractie heeft zich altijd hard gemaakt voor de bekende stok achter de deur als voorwaarde voor het openstellen van de postmarkt met als doel het voorkomen van concurrentie op arbeidsvoorwaarden. Dat die stok misschien nu al aan de orde komt, is teleurstellend. Hopelijk is dat niet nodig. Welke stappen zet de staatssecretaris voor 1 april? Heeft hij al gesproken met de postbedrijven? Wat houdt het daadwerkelijk gebruikmaken van de stok achter de deur in?

Het pleiten voor het afwijken van het ingroeimodel door postbedrijven is naar mijn idee niet te verenigen met het aanbieden van orders, lager dan de kostprijs. Harde concurrentie onder de kostprijs en het gelijktijdig loslaten van de bodem onder de arbeidsvoorwaarden, kan geen optie zijn. Sandd, DHL en TNT verklaren dat het huidige prijsniveau het komen tot goede arbeidsvoorwaarden in de weg staat. Wat vindt de staatssecretaris van deze conclusie? De postmarkt is een tendermarkt geworden. Vooral het prijsniveau is bepalend geworden voor het nemen van beslissingen. Hoe is het mogelijk dat ook de overheid bij grote aanbestedingen meegaat met het aanbieden onder de kostprijs, terwijl zij een voorbeeldfunctie vervult?

De NMa heeft geconcludeerd dat TNT geen misbruik maakt van zijn dominante positie met roofprijzen. Waardoor ontstaan die te lage prijzen dan?

De Universele Dienst wordt in 2011 geëvalueerd. Dat lijkt mij hard nodig. Eerder stelde ik schriftelijke vragen over de mogelijkheid van TNT om deze taak uit te besteden en van het staken van postbezorging op maandag.

Het is zorgelijk dat de starttarieven nog niet zijn vastgesteld. Ik kan niet inschatten of TNT voldoende informatie heeft gegeven en of de OPTA op basis van de huidige informatie een goed oordeel kan geven over de tariefvaststelling. Hoe ziet het proces er verder uit? De huidige tarieven blijven bestaan, al is de kans groot dat die alsnog worden aangepast aan de inflatie. Zal dat in de loop van 2010 tot een verhoging van de postzegelprijs leiden?

In Europa wordt de Postrichtlijn langzamerhand geïmplementeerd. In de ons omringende landen is nog steeds veel aan te merken op de regelgeving. Ik heb begrepen dat de Europese Commissie met een aantal nieuwe inbreukprocedures zal starten. Het Hof van Justitie heeft inmiddels een uitspraak gedaan over de btw-vrijstelling voor de Universele Dienst. Daaruit blijkt dat diensten niet kunnen worden vrijgesteld van btw op basis van individuele contracten, maar dat btw-vrijstelling voor de Universele Dienst wel mogelijk is. De staatssecretaris schrijft in zijn brief dat het concurrentievoordeel van Royal Mail hierdoor wordt ingeperkt. Vindt de staatssecretaris dat het zetten van deze stap voldoende is om tot een gelijk speelveld te komen? Zo niet, wat is dan zijn inzet?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg 'zelfstandig ondernemerschap'

Fri, 29 Jan 2010 16:10:19 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het lijkt wel een trend, maar iedereen die ik tegenwoordig spreek, overweegt om op een bepaald moment voor zichzelf te beginnen. Daar is in principe niets mis mee, maar ik hoor mensen vaak zeggen: ik wil eigen baas zijn en ik heb geen zin meer om onder een baas te werken. Het gaat niet zozeer om het ondernemerschap, expansiegroei of winstmaximalisatie, maar meer over vrijheid en zelfstandigheid. De zzp'er wil zichzelf in de markt zetten als product met de overtuiging dat dit product kwalitatief goed is tegen een concurrerende prijs. Wat betekent het voor het Nederlandse sociale zekerheidsstelsel als deze groei doorzet? De fractie van de ChristenUnie juicht daarom de adviesaanvraag aan de SER ook toe. Wanneer kan de Kamer dit advies tegemoet zien?

De staatssecretaris zet in op doorgroei en dat is mooi, maar nu al blijkt dat twee derde van de zelfstandige ondernemers niet wil doorgroeien. Waarom is in de adviesaanvraag niet meegenomen op welke manier deze vorm van ondernemerschap verder gestimuleerd kan worden?

VNO-NCW en MKB-Nederland hebben een verhelderende top-10 opgesteld. Onnodige belemmeringen voor doorgroei moeten worden weggenomen. Veel van de genoemde punten komen bekend voor en hebben betrekking op het mkb. Ik ben heel blij dat dit kabinet ook alles op alles zet voor het wegnemen van die belemmeringen, maar ik mis maatregelen om zzp'ers te stimuleren om door te groeien. Is de staatssecretaris bereid om daarover bijvoorbeeld in gesprek te gaan met de het Platform Zelfstandige Ondernemers?

Het verminderen van de regeldruk voor bedrijven is één van de kabinetsdoelstellingen. Met de lastenverlichting zijn al belangrijke stappen gezet. Ondernemers ervaren dat zij minder tijd kwijt zijn met het naleven van fiscale regels. Nederland is internationaal wel gezakt in de PwC-studie Paying Taxes naar belastingdruk. Welke effecten verwacht de staatssecretaris komend jaar van de uniformering van het loonbegrip?

Het kabinet vindt dat er verschillende mogelijkheden zijn binnen het huidige pensioenstelsel om zowel in de tweede als de derde pijler pensioen op te bouwen. Om die reden vindt het kabinet het niet nodig om te komen met nadere overheidsmaatregelen. Hoewel de fractie van de ChristenUnie het kabinet redelijk kan volgen in deze gedachtegang, ben ik van mening dat door wetswijzigingen meer mogelijk wordt voor deze groep. Daar zal ik zo op terugkomen. Momenteel zijn er geen betrouwbare gegevens voorhanden over de pensioenssituatie van zzp'ers. Ik heb begrepen dat pensioenproducten uit de derde pijler duur zijn, waardoor zzp'ers daarvan onvoldoende gebruik maken. Dit betekent dat zzp'ers op hun oude dag het risico lopen dat zij moeten blijven werken om te overleven of misschien zelfs in de bijstand terechtkomen. Zzp'ers zouden zich in principe kunnen aansluiten bij een bedrijfstakpensioenfonds of een beroepspensioenfonds. Tegenwoordig is de groep zzp'ers echter zo verschillend en zo groot geworden, dat deelnemen in deze fondsen voor een grote groep niet tot de mogelijkheden behoort. Deskundigen op dit gebied vinden dat er voor deze groep één of meerdere pensioenfondsen moeten worden gecreëerd. Dit vraagt echter om erkenning van de zzp'ers als bedrijfstak of algemene beroepsgroep. Is de minister bereid deze mogelijkheid te onderzoeken?

Een bijkomstigheid is dat er ook via deze fondsen een breder pakket van diensten aangeboden kan worden om allerlei andere risico's te kunnen dekken. Volgens mij zijn wij dan ook verlost van al die andere noodverbanden die wij proberen aan te leggen om de risico's te dekken voor deze groep. Inmiddels is er een proef geweest met het starten van een onderneming met behoud van uitkering. Daar is al eens eerder in de Kamer over gesproken. Voor starters is het moeilijk als voor het bedrijf ingezette uren worden gekort op de uitkering. De minister zal de Kamer in de eerste helft van volgend jaar berichten over simplificatie van de regeling. Wil de minister ook onderzoeken welke andere mogelijkheden er zijn om zelfstandig ondernemerschap uit een uitkering meer te stimuleren? Dan heb ik het bijvoorbeeld over andere vormen van microfinanciering, want niet iedereen wil een uitkering behouden omdat dit juist nu ook een heel negatief imago gekregen heeft.

Momenteel melden veel bedrijven dat zij geen krediet ontvangen van banken. Heeft de staatssecretaris al zicht op de situatie van zzp'ers? Heeft hij er ook zicht op of het aantal zzp'ers dat door de economische crisis faillissement heeft aangevraagd, in verhouding staat tot het gemiddelde? Daarnaast vraag ik aandacht voor de mogelijkheden van zzp'ers om gebruik te maken van de WBSO. Ik wil ook aandacht voor de aanbesteding, want er blijkt nog steeds een hoge drempel te zijn door de gunningvereisten. Het kabinet wil juist graag dat er sprake is van doorgroeien, maar doorgroeien kan alleen op het moment dat ook je orderportefeuille alsmaar voller wordt, zodat je op een gegeven moment personeel moet aannemen. Mijn vraag is dus: is er bij de aanbesteding een mogelijkheid dat in ieder geval de overheid op basis van contractcompliance de voorkeur geeft aan bijvoorbeeld zzp'ers?

Tot slot wil ik nog een opmerking maken over de mkb-winstvrijstelling. Een zzp'er maakt in de eerste jaren niet zo veel winst en daarom vraag ik mij ook het volgende af: is er ook naar gekeken of dit juist voor deze groep niet averechts zal werken?

ChristenUnie wil AOW-gat zendelingen en ontwikkelingswerkers dichten

Thu, 10 Dec 2009 13:07:49 +0100

Zendelingen en ontwikkelingswerkers die jarenlang tegen een minimaal salaris in het buitenland hebben gewerkt, moeten de gelegenheid krijgen om het daardoor ontstane 'AOW-gat' te dichten. Dat is een van de wensen die Cynthia Ortega-Martijn heeft ingebracht bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Wie tussen zijn 15e en 65e een tijdlang in het buitenland woont en werkt, verspeelt daarmee 2 procent AOW per jaar. Mensen die elders een goedbetaalde baan hadden, hebben zich wel bijverzekerd voor dit 'AOW-gat'. Maar er zijn ook Nederlanders die jarenlang in de zending of ontwikkelingshulp hebben gewerkt tegen een bescheiden salaris, conform het welvaartsniveau van het land waar ze verbleven. Zij hadden niet de financiële ruimte om zich bij te verzekeren voor hun oude dag. Voor deze mensen moet er alsnog een goede 'inkoopregeling' komen, vindt de ChristenUnie. Bovendien moet de Sociale Verzekerings Bank z'n voorlichting verbeteren zodat mensen beter inzicht krijgen in de gevolgen van een langdurig buitenlands verblijf.

Een andere punt dat Ortega aansneed bij de SZW-begroting, is de bezuiniging op de AOW-partnertoeslag. Deze treft 65-plussers met een (veel) jongere partner. Bij het afschaffen van de AOW-partnertoeslag voor 55-minners gaat het kabinet ervan uit dat deze mensen zich tegen de gevolgen kunnen indekken door een baantje te zoeken. Maar niet iedere partner is in staat betaald werk te verrichten, en de banen voor ouderen liggen momenteel ook niet voor het opscheppen. De ChristenUnie wil daarom dat de maatregel verzacht wordt voor mensen die niet kúnnen gaan werken om de gederfde AOW-partnertoeslag te compenseren.

De ChristenUnie wil ook dat mensen die een uitkering genieten uit de Wet Werk en Bijstand (WWB), gestimuleerd worden om daarvoor iets terug te doen voor de samenleving. Ortega opperde daarom het idee om te gaan experimenteren met een 'maatschappelijk werkboekje', waarin uitkeringsgerechtigden rapporteren wat ze voor de samenleving doen. ,,Het gaat om kortdurende werkzaamheden bij non-profit organisaties, zoals: thuiszorgorganisaties, zorginstellingen, scholen, welzijnsinstellingen, bewonersorganisaties. De klantmanager maakt afspraken over het minimale aantal uren per maand dat een uitkeringsgerechtigde aangetekend moet hebben in het maatschappelijke werkboekje. Deze afspraken zijn niet vrijblijvend. Zonder legitieme reden niet voldoen aan het aantal afgesproken uren kan korting of opschorting van de uitkering tot gevolg hebben.''

Lees ook wat Cynthia Ortega over de begrotingsbehandeling SZW schrijft in de fractieblog.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn Begroting SZW

Fri, 29 Jan 2010 15:38:51 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Nu de economische crisis een realiteit is, lijkt veel in het leven om zekerheid te gaan. Zekerheid om behoud van je baan en daarmee je inkomen. Zekerheid dat je huis niet in waarde daalt. Zekerheid dat je pensioenrechten niet worden aangetast. Dat zijn zekerheden die heel erg begrijpelijk zijn. Op macroniveau buigen we ons in de diverse werkgroepen van de heroverweging ook over de financiële onzekerheden die op ons afkomen.

Het gevaar dreigt echter dat de focus op financiën het zicht op de werkelijke problemen belemmert. Motivaction concludeerde afgelopen week dat de samenleving van de overheid een langetermijnvisie verwacht, waarin duidelijk wordt wat die aan de komende generatie wil meegeven. Dan hebben wij het niet over geld, maar over de manier waarop mensen hun plek in de samenleving kunnen vinden en verantwoordelijkheid kunnen nemen voor elkaar. Richting de heroverweging moeten wij als politiek formuleren waar wij voor staan en waar wij heen willen. Voor de ChristenUnie zijn de woorden van Psalm 82:3 daarbij leidend: "Doe recht aan weerlozen en wezen, kom op voor verdrukten en zwakken." Wij weten tegelijk dat het in dit leven niet draait om het behouden van zo veel mogelijke aardse zekerheden.

Als wij naar de korte termijn kijken, heeft het kabinet met het crisispakket krachtig ingegrepen om onder meer de werkgelegenheid op peil te houden. De ChristenUnie-fractie heeft hier voluit haar steun aan verleend, maar constateert ook dat er een groep is die niet direct meeprofiteert van deze maatregelen. Dat zijn mensen met een uitkering, schulden of een achterliggende positie op de arbeidsmarkt. De crisis betekent voor hen nog steeds een bedreiging. Die groep moet weer perspectief geboden worden, als het kan door een baan. Als dat niet mogelijk is, kan het door maatschappelijke participatie. Biedt perspectief door het aanpakken van schulden om daarna weer met een schone lei te kunnen beginnen of door iedereen een eerlijke kans op de arbeidsmarkt te bieden zodat je afkomst niet meer je toekomst bepaalt. Ik kom daar straks op terug.

Eerst wil ik aandacht vragen voor de AOW-partnertoeslag. Daar is de laatste dagen veel over te doen geweest. Deze zal afgeschaft worden als de partner jonger dan 55 jaar is. De ChristenUnie-fractie is niet te spreken over de brief van de minister met de aangepaste cijfers. Waarom wordt de Kamer hiermee pas op de valreep geconfronteerd? De arbeidsmarktpositie voor 50-plussers is niet altijd rooskleurig. Is er een mogelijkheid om deze groep tegemoet te komen? Is de staatssecretaris daartoe bereid? Daarnaast vraag ik aandacht voor de positie van jongere partners die niet kunnen werken -- hoe graag zij ook willen -- vanwege een arbeidshandicap of een chronische ziekte. Is de staatssecretaris bereid te onderzoeken hoe deze groep ontzien kan worden?

Nu wij het toch over de AOW hebben: veel mensen hebben een AOW-hiaat vanwege werk in het buitenland. Nu kunnen alleen nieuwkomers achteraf AOW-rechten inkopen. Mensen die tussentijds Nederland verlaten, kunnen zich vrijwillig verzekeren. In sommige situaties gebeurt dit echter niet omdat men in het buitenland niet of nauwelijks salaris ontvangt, maar vaak ook omdat men niets afwist van de verzekering. Het gaat dan vooral over ontwikkelingswerkers en zendelingen. Bovendien kan men zich maar voor maximaal tien jaar verzekeren als de uitzendende organisatie niet door de overheid erkend wordt. Eenmaal terug in Nederland gaan deze mensen vaak weer voldoende salaris verdienen. Wij stellen voor hen dan ook de mogelijkheid te bieden om AOW-rechten in te kopen. Wil de staatssecretaris deze mogelijkheid onderzoeken? Hiernaast moet de informatievoorziening ook veel beter. Dit kan bijvoorbeeld door bij de Burgerlijke Stand direct informatie te verstrekken over de gevolgen van in- of uitschrijving op de AOW. Graag krijg ik een toezegging hierover.

Ten aanzien van de arbeidsmarkt zijn er met het crisispakket al veel maatregelen genomen. Ik hoor regelmatig over kansrijke initiatieven die in de regio worden genomen. In Hardenberg bijvoorbeeld zetten werkgevers een transfercentrum op om werknemers tijdelijk elders te detacheren. De stichting Trainzone wil jongeren een plek bieden om het ondernemerschap te ontwikkelen. Helaas hoor ik ook regelmatig dat er bureaucratische belemmeringen ontstaan in de uitvoering. Dit is zeer kwalijk. Ik roep de staatssecretaris op een meldpunt in te stellen waar initiatiefnemers van dit soort projecten terechtkunnen met hun klachten. Zo ontstaat zicht op de belemmeringen en -- belangrijker nog -- kunnen deze worden opgelost. Graag krijg ik hierop een reactie. Ik vraag ook aandacht voor de twee specifiek genoemde projecten. Graag krijg ik een toezegging dat met de initiatiefnemers wordt bekeken hoe de ervaren belemmeringen kunnen worden weggenomen.

De arbeidsmarktmaatregelen bieden soelaas voor een aantal groepen, maar niet voldoende voor degenen die gediscrimineerd worden. Vooral leeftijdsdiscriminatie blijkt vaak voor te komen. Je kunt moeilijk een vinger achter dit probleem krijgen. Dat blijkt ook uit een van de brieven die wij gisteren hebben ontvangen. Toch moeten wij ons hier niet bij neerleggen.

Er moet een grote prikkel komen om discriminatie tegen te gaan en de rijksoverheid moet daarin het voorbeeld zijn. In dat verband stel ik voor om een quickscan te ontwikkelen, exclusief gericht op het in beeld brengen van de transparantie van het wervings-, selectie- en promotiebeleid bij de rijksoverheid, deze toe te passen en op basis hiervan per ministerie in een plan vast te leggen op welke manier het ministerie de diversiteit van het personeelsbestand wil opbouwen en verder wil onderhouden. In een sociaal jaarplan dient melding te worden gemaakt van de resultaten. Graag hoor ik een reactie op dit voorstel.

Voor WWB'ers is de kans op een betaalde baan in crisistijd niet groot. Vanuit financieel oogpunt is dit onwenselijk, vanuit sociaal oogpunt is dit nog onwenselijker. Mensen met een laag inkomen nemen in mindere mate deel aan het maatschappelijk leven. Zij hebben een beperkt sociaal netwerk en leven ongezonder. Maatschappelijke participatie kan hierbij helpen. Om WWB-uitkeringsgerechtigden te mobiliseren, stelt de ChristenUnie een maatschappelijk werkboekje voor waarin wordt bijgehouden welke vormen van maatschappelijke participatie iemand verricht. Met het werkboekje heeft de uitkeringsgerechtigde een bewijs in handen dat hij concreet een bijdrage levert aan de samenleving. Ook kan het als een vorm van CV dienen voor potentiële werkgevers. Het aantal uren dat iemand per maand maatschappelijke activiteit verricht, is maatwerk. Ik stel een pilot voor. Graag verneem ik een reactie op het voorstel, dat ik bij dezen inlever.

De voorzitter: Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat dit stuk ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Kamer.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Schulden vormen een ontwrichtende factor in een mensenleven. In de afgelopen periode hebben wij daar pijnlijke voorbeelden van gezien, bijvoorbeeld bij DSB-gedupeerden. En zij zijn niet de enigen. Bijna tien procent van het aantal huishoudens in Nederland heeft problematische schulden en bijna drieënhalf miljoen huishoudens lopen het risico om in financiële problemen te komen. Dat zijn schokkende cijfers. Er is extra geld vrijgekomen voor schuldhulpmaatregelen. De ChristenUnie heeft al vaker gepleit voor het oormerken van een bepaald percentage van dit bedrag voor preventie en nazorg. Waarom houdt de staatssecretaris dit tot nu toe af? Is zij in ieder geval bereid om hier bestuurlijke afspraken over te maken?

Ik rond af met een vraag over het amendement dat ik vorig jaar heb ingediend over de informatiepunten op de Locaties Werk en Inkomen. Ik wil graag weten hoe dat is uitgevoerd, daar mij berichten bereiken dat de beschikbare middelen maar ten dele zijn benut. Graag krijg ik meer informatie hierover.

De heer Ulenbelt (SP): U wilt ook uitzonderingen op de partnertoeslag. Vindt u dat jongere partners die mantelzorg verlenen of jongere partners die geen arbeidservaring hebben ook uitgezonderd moeten worden?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee, dat wil ik niet. Ik denk dat het goed is als mensen gaan participeren. Wij leven gewoon in een heel moeilijke tijd. Je kunt naast mantelzorg ook betaalde arbeid verrichten; dat vind ik een goede zaak. Wij hebben zoveel maatregelen genomen om er juist zorg voor te dragen dat de afstand tot de arbeidsmarkt kleiner wordt. In die zin vind ik het niet nodig om die partners zonder arbeidservaring uit te zonderen.

De heer Ulenbelt (SP): Dus u bent ook van die onbetrouwbare overheid die mensen een jaar voor een dilemma zet waar zij absoluut niet op hadden gerekend, mensen met een gezin waarin iemand boven de 65 is. Dan bent u toch ook van die onbetrouwbare overheid die afspraken schendt?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat werp ik verre van mij. Iedere maatregel is pijnlijk, vooral in deze begroting. Op een gegeven moment ga je dingen tegen elkaar afwegen. Het gat kan eventueel gedicht worden op het moment dat je gaat werken. Er zijn andere maatregelen, maar daarmee krijg je weer andere problemen. In deze wereld kun je niet iedereen tevredenstellen. Ik vind het ook pijnlijk. Daarom heb ik twee categorieën genoemd waarin een verzachting zou kunnen worden aangebracht.

De heer Ulenbelt (SP): Ik ben verbijsterd door een partij die het altijd zo opneemt voor mantelzorgers. Wij hebben het over mantelzorgers die zorgen voor iemand boven de 65. De ChristenUnie zegt tegen hen: ga maar aan het werk. Een mooie sociaalchristelijke partij bent u!

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb niet gezegd wat u beweert over mantelzorgers. Als er een gat ontstaat, is het mogelijk te gaan werken om dat gat mede op te vullen. Daarnaast zijn er in dit land allerlei mogelijkheden om, als mantelzorg niet meer mogelijk is, een beroep te doen op de AWBZ.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn Begroting Koninkrijksrelaties

Mon, 25 Jan 2010 10:34:52 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Mijnheer de voorzitter. Er is nu alweer een aantal jaren verstreken sinds de slotakkoorden zijn afgesloten. In die tijd is er heel veel werk verricht maar zijn er ook veel momenten geweest die ons plaatsten voor nieuwe uitdagingen. Wij staan nu aan de vooravond van het overgangsjaar naar de nieuwe staatkundige verhoudingen. De symbolische datum 10-10-'10 komt dichterbij. Terugkijkend moet ik concluderen dat wij binnen het Koninkrijk de dynamiek en de hoeveelheid werk dat een dergelijk proces van staatkundige hervorming met zich brengt, hebben onderschat. Veranderingen gaan niet zonder slag of stoot en laten zich soms moeilijk leiden door alleen rationele connotaties.

De ChristenUnie blijft het een gemiste kans vinden dat de focus niet eerst is gericht op het ontwikkelen van een visie op het Koninkrijk. Een gedeeld perspectief op het Koninkrijk van de toekomst zou wellicht meer gevoel van eenheid hebben bewerkstelligd. Ik ben blij dat er nu lopende het proces symposia worden georganiseerd om alsnog te komen tot een Koninkrijksvisie. Graag hoor ik van de staatssecretaris hoe dat proces verloopt en of zij tevreden is met de opkomst en de diversiteit ervan. Wanneer kan de Tweede Kamer het concept-Koninkrijksvisie tegemoet zien?

De staatssecretaris is de klinkende datum 10-10-'10 overeengekomen om te komen tot de ontmanteling van de Nederlandse Antillen. Kijkend naar de hoeveelheid wetsvoorstellen die volgend jaar behandeld moeten worden, zowel in deze Kamer als in de Eerste Kamer, vraag ik mij af of dit gaat lukken. Graag een reactie van de staatssecretaris waarom zij deze datum haalbaar acht.

De staatssecretaris heeft de Kamer geïnformeerd dat Curaçao en Sint Maarten de status van land per 10-10-'10 zullen krijgen. Hiervoor moeten zij voldoen aan een aantal basisvoorwaarden en moeten ze verbeterplannen opstellen. De ChristenUnie is het met de staatssecretaris eens dat het proces om te komen tot volwaardig land tijd nodig heeft. Echter, over de precieze status van deze landen per 10 oktober 2010 bestaat nog onduidelijkheid. Ook de positie van Nederland in het geheel is niet duidelijk. Graag helderheid van de staatssecretaris hierover.

In de begroting schrijven de verantwoordelijke bewindspersonen dat de consensusrijkswetten als bijzonder kenmerk hebben dat afgesproken is dat gedurende het gehele proces consensus moet blijven bestaan tussen de verschillende partijen over de inhoud van de concepten. Maar hoe zit het met de consensus nadat deze rijkswetten zijn ingevoerd? Het gaat namelijk in principe om onderlinge samenwerkingsrelaties die vrijwillig in rijkswetten zijn ondergebracht. Wat betekent de evaluatiebepaling die in de verschillende wetsvoorstellen is opgenomen, nu concreet? Beschikken de afzonderlijke landen over een opzegrecht en geldt daarvoor eventueel een termijn?

Afgesproken is dat Sint Maarten en Curaçao samen één monetair stelsel zullen krijgen met één centrale bank. Hoe verloopt dat proces? Is het de bedoeling dat dit ook voor 10-10-'10 gerealiseerd is?

Er is een hele sprong gemaakt met de inrichting van de openbare lichamen. Zowel in Nederland als op de eilanden worden er bovenmatige inspanningen verricht om het transitieproces zo goed mogelijk te laten verlopen.

Hiervoor mijn complimenten. Welke cruciale stappen moeten nog gezet worden voordat de eilanden onderdeel worden van het grondgebied van Nederland? Ik ontvang graag van de staatssecretaris voor het zomerreces een overzicht van welke Nederlandse wetten en regelgeving wel of niet en wanneer zullen worden ingevoerd. Ook ontvang ik graag een langetermijnvisie op de ontwikkeling van het voorzieningenniveau, de sociale zekerheid en de rechtspositie van de rijksambtenaren op de eilanden. Op dat punt krijg ik graag een toezegging.

Bonaire wil een referendum, maar wat is de positie van Bonaire indien de Nederlandse Antillen worden ontmanteld en er nog geen akkoord ligt over de uitwerking?

Nu en in de toekomst moeten vacatures worden ingevuld en moeten de RSC's gaan functioneren als departementen. De staatssecretaris heeft al een aantal keren gezegd dat zij de functies voor het merendeel opgevuld wil zien door deskundigen die afkomstig zijn van de eilanden zelf. Welke doelstellingen heeft zij hiervoor geformuleerd? Welke stappen gaat zij ondernemen om het grote potentieel in Nederland dat graag terug wil, aan te trekken? Ik hoorde van een gedeputeerde dat 60% van de huidige ambtenaren een lbo-niveau heeft. Hoe zullen deze mensen omgeschoold of bijgeschoold worden? Ik wil graag een toezegging van de staatssecretaris dat zij voor de eilanden gaat komen met een masterplan voor de kwalitatieve bezetting van overheidsdiensten, mede in het kader van institutionele versterking.

In de begroting stelt de staatssecretaris dat het reële risico bestaat dat de eilandgebieden er niet geheel in zullen slagen om de gelden in verplichtingen vast te leggen. Verder stelt de staatssecretaris dat zij met de eilandbesturen heeft afgesproken dat eind 2010 zal worden besloten hoe eventueel overgebleven middelen aangewend zullen worden. Ik heb mij eerder kritisch uitgelaten over de effectieve en efficiënte verdeling van SEI-projecten over de verschillende beleidsgebieden. Ik zie bij eventuele onderbesteding een kans om hier vanuit de Kamer meer op te sturen, hoewel ik begrijp dat dit eigenlijk een interne aangelegenheid betreft. Het geld moet evenwel besteed -- en goed besteed -- worden. Daarom heb ik samen met de leden Leerdam en Van Bochove een amendement ingediend dat uit de overgebleven middelen een bedrag oormerkt van €500.000 voor ondersteuning van een project voor een nieuw gebouw voor de Stichting Casa Cuna Villa Maria op Curaçao. Deze stichting is ontstaan uit een kleinschalig particulier initiatief, bijna 60 jaar geleden. Inmiddels worden dagelijks ongeveer 170 kinderen van werkende ouders opgevangen. De huidige huisvesting voor die opvang is dringend aan vervanging toe. De fondswerving voor een nieuw gebouw is gestart. De geraamde kosten bedragen 2,7 miljoen Antilliaanse gulden. De zorg voor de jeugd is op de toekomstige autonome …

De voorzitter: Eén moment, mevrouw Ortega. De heer Brinkman wenst u een vraag te stellen.

De heer Brinkman (PVV): Die vraag gaat over dit amendement. Dat de naam van de heer Leerdam onder dit amendement staat, verbaast mij totaal niet, maar van de heer Van Bochove verbaast dit mij wel. In de toelichting staat immers dat dit amendement is ingediend omdat de stichting al 60 jaar bestaat -- dat is heel mooi; hulde! -- maar nog nooit subsidie heeft ontvangen. Met alle respect, het feit dat een stichting 60 jaar bestaat en het 60 jaar heeft kunnen volhouden zonder subsidie, kan geen reden zijn om nu wel subsidie te krijgen. Mevrouw Ortega kan mij trouwens niet wijsmaken dat dit al 60 jaar in hetzelfde gebouw gebeurt. Als dat wel zo is, heeft de stichting heel lang kunnen sparen voor een ander gebouw. Bovendien hoort deze stichting bij de Federatie Antilliaanse Jeugdzorg. In het jaarverslag van de Antilliaanse jeugdzorg zie ik dat een aantal organisaties financiële steun verlenen aan die federatie. Dat zijn er een stuk of twaalf, maar het gaat onder andere om het eilandgebied Curaçao, de Samenwerkende Fondsen Nederlandse Antillen, het Jeugdfonds Nederlandse Antillen en de Stichting Welzijnsfonds. Met andere woorden: deze stichting krijgt gewoon subsidie. Op die twee opmerkingen wil ik graag een heldere reactie.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De stichting krijgt geen subsidie, want zij valt onder een bepaalde wet over de speelschool. Zij krijgt dus geen subsidie van de overheid.

De heer Brinkman (PVV): Ik heb hier het jaarverslag van de federatie, en daarin wordt deze stichting samen met elf andere stichtingen voor naschoolse opvang genoemd. Een stad ter grootte van Eindhoven, met een vergelijkbaar inwonertal als Curaçao, zou zijn handen dichtknijpen met twaalf naschoolse opvangen. Dat is serieus zo.

De voorzitter: En wat is uw vraag?

De heer Brinkman (PVV): Mijn eerste vraag: is die subsidie überhaupt wel nodig? Er zijn er twaalf op dat eiland! Verder wordt die stichting genoemd in het jaarverslag van de federatie, die wel degelijk geld krijgt. Men verdeelt dat onderling. Zoals het altijd gaat bij de Antilliaanse stichtingen, zit er geen jaarverslag achter om precies te achterhalen wie wat krijgt. Ze worden echter allemaal genoemd en ze worden allemaal gesubsidieerd.

De voorzitter: Uw punt is helder. Het woord is aan mevrouw Ortega.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De heer Brinkman kan allerlei dingen naar voren brengen. Ik heb het goed en zorgvuldig uitgezocht. Het gaat hier om een stichting die altijd haar eigen broek heeft opgehouden via onder andere sponsorwerving en donaties. Het is een stichting die een van de eerste naschoolse opvangen op curaçao heeft opgericht en die al jaren goed en professioneel werkt. Mijn punt is dat de stichting een gebouw nodig heeft, want het oude gebouw kan niet worden gerenoveerd door allerlei problemen, zoals termieten. Het is min of meer afgekeurd. In dat licht heb ik gezegd, zoals ik dat altijd heb gedaan, dat het niet op een goede manier is verdeeld. Nu er eventueel geld overblijft, wil ik graag dat op het gebied van jeugdzorg een en ander wordt gedaan. Ik heb voor dit project gekozen.

De voorzitter: Dank u wel. U kunt uw betoog vervolgen.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De zorg voor de jeugd is op de toekomstige autonome landen hard achteruitgegaan. Het aantal probleemkinderen tussen 12 en 16 jaar neemt toe. Investeren in de jeugd is juist erg belangrijk voor een land dat meer op eigen benen wil gaan staan. Het huiselijk geweld tegen vrouwen en kinderen op curaçao is schrikbarend toegenomen, zoals bleek uit een recent onderzoek. Het is toe te juichen dat de jongerenvereniging Bos di Hubentut zich zo inzet om mishandeling van kinderen tegen te gaan. Waar blijven echter de regering en het eilandbestuur? In de begroting lees ik dat de jeugdwerkloosheid verder is gestegen naar 26,3% in 2008, terwijl de streefwaarde voor 2009 14,2% is. Deze streefwaarde wordt hoogstwaarschijnlijk niet gehaald. Welke afspraken zijn daarover gemaakt?

Tot slot. Aruba heeft een nieuwe regering. Hopelijk kunnen er nu knopen worden doorgehakt over een aantal thema's. Eén thema, de staat van het bestuur, is al naar voren gekomen. Wat is de stand van zaken met betrekking tot een van de andere hete hangijzers, het gemeenschappelijk hof?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn debat Antilliaanse Nederlandse probleemjongeren

Mon, 25 Jan 2010 10:54:59 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. "Pluim voor Antillianen", dat was de kop van een krantenbericht in het Antilliaans Dagblad van 2 september vorig jaar. Eindelijk is er de erkenning dat de Caribisch-Nederlandse gemeenschap zich zeer positief opstelt tegenover het aanpakken van jongeren die overlast veroorzaken. Met beperkte middelen en vrijwilligers dragen ze hun steentje bij en boeken duurzame resultaten. Het gaat om meer gerichtheid op duurzame resultaten en geen kortlopende projecten meer. Waarom spreekt de minister over een gecoördineerde samenhangende aanpak en niet meer over een meerjarige programmatische aanpak? Graag krijg ik een toezegging dat in de aanpak een route wordt opgenomen om van specifiek beleid over te gaan naar generiek beleid. Op basis van welke criteria zal de bijdrage in de periode 2014-2017 worden afgebouwd?

We kunnen ons op hoofdlijnen goed vinden in het beleidskader. We betreuren echter dat de minister niet het totale advies van de taskforce heeft overgenomen. De focus moet niet alleen liggen op de probleemjongeren. Er moet uitgegaan worden van een contextuele benadering waarbij de gehele omgeving van de jongere meegenomen wordt in het traject. Er is immers vaak sprake is van een multiproblematiek. Ook moet er veel meer op preventie worden ingezet. Om ervoor te zorgen dat de investering een maximaal rendement oplevert, moet er gewerkt worden met een persoonlijk ontwikkelplan en een persoonlijke begeleider voor de jongere. Daarnaast moet er sprake zijn van een rustig en stabiel onderkomen. Is de minister bereid deze voorwaarden in het beleidskader mee te nemen?

Het is geen publiek geheim dat we ons kritisch hebben uitgelaten over de resultaten van de bestuurlijke arrangementen. Veel geld is opgegaan aan het optuigen van projectorganisaties. De minister is redelijk optimistisch over de resultaten. Ik wacht liever het evaluatierapport af. We willen hierin kunnen zien of het geld inderdaad besteed is aan de doelgroep. Er bereiken mij signalen dat ook andere doelgroepen meegerekend worden om te voldoen aan de afspraken. Waarom heeft de minister ervoor gekozen om de financiële middelen weer op de oude manier te verdelen? Waarom gaan de opgedane kennis en ervaring binnen gemeenten verloren als gevolg van bijstelling van beschikbare middelen? Is de minister op de hoogte van de vele stoelendansen van ambtenaren die belast zijn met de uitvoering van het beleid en de hoge externe inkoop? Graag hoor ik een reactie hierop.

Arnhem is de enige gemeente die klip-en-klaar aangeeft dat de omvang van de problematiek categoraal beleid niet langer rechtvaardigt. Op welke manier heeft de minister onderzocht dat dit bij de 22 andere gemeenten nog wel het geval is? We zijn voorstander van een nulmeting in de verschillende gemeenten om te bepalen of er sprake is van een problematiek van een omvang die categoraal beleid rechtvaardigt. Daarnaast moeten er in de plannen concrete en meetbare doelstellingen worden opgenomen. Graag hoor ik hierop een reactie.

Wat gebeurt er indien via de gemeentemonitor en uit jaarlijkse rapportages blijkt dat de gemeente onvoldoende resultaten boekt of juist bovenmatig presteert? Moet dan een gedeelte van de rijksmiddelen teruggestort worden of krijgt een goed presterende gemeente een positieve impuls? We zijn voorstander van het inbouwen van zowel negatieve als positieve prikkels. Daarnaast willen we dat de rijksmiddelen worden geoormerkt. Ik hoor nu al dat de middelen in het algemene jeugdbeleid terechtkomen. Er zal een toetsingskader gebruikt worden bij de vaststelling van de gemeentelijke plannen. Graag ontvang ik een toezegging van de minister dat hij de Tweede Kamer hierin inzicht geeft alvorens over te gaan tot vaststelling.

In de brief staat dat de gemeenten beter gebruik moeten maken van de bijdragen die reguliere instanties leveren bij de vermindering van de problematiek. Dat is nu juist het probleem. Deze instanties zijn vaak niet geëquipeerd om deze doelgroep of andere groepen Nederlanders te bedienen. Er moet veel meer gebruikgemaakt worden van deskundigen met een Caribisch-Nederlandse achtergrond. Er zijn genoeg Caribisch-Nederlandse organisaties die de expertise in huis hebben, maar niet opgenomen zijn in de reguliere hulpverleningsketen. We vinden het noodzakelijk dat de reguliere instanties gaan samenwerken met deze deskundigen en organisaties. Deze kunnen ervoor zorgen dat de problemen meer en tijdig worden onderkend. Op welke manier gaat de minister dit bewerkstelligen? Daarnaast stelt mijn fractie voor een gedeelte van de rijksmiddelen te reserveren voor interculturalisatie van deze instanties. Graag krijg ik een reactie hierop.

Inburgeren en taal zijn nodig om een goede positie te verwerven in de samenleving. De Caribische Nederlanders zijn zich hiervan goed bewust. Het argument dat inburgering geen prioriteit voor deze doelgroep heeft, herken ik niet. Is de minister het met mij eens dat de voorwaarde om binnen een bepaalde periode het examen te halen drempels kunnen opwerpen om een aanbod te accepteren? Wat gaat de minister hieraan doen? Om goed te integreren is imago een belangrijk gegeven. Welke maatregelen gaat de minister nemen om het imago te herstellen en discriminatie, uitsluiting en ethnic profiling tegen te gaan?

De heer Dijsselbloem (PvdA): Ik ben nieuwsgierig. Kan mevrouw Ortega aangeven hoe de minister iets kan doen aan het imago?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat kan ik zeker. Op dit moment moet de Caribisch-Nederlandse gemeenschap zelf alles eraan doen om het imago te veranderen. Als ik mijn collega Fritsma zo hoor, komt er ontzettend veel negativiteit over de totale doelgroep op straat terecht. Ik ken een geval van een jongere die ergens werkte en in aanmerking kwam voor de functie van bedrijfsleider. Op gegeven moment kwam de werkgever erachter dat de achternaam van die jongere Antilliaans is en besloot hem de promotie niet te geven. Het zou goed zijn als de minister een campagne opstart om te laten zien dat er binnen die gemeenschap ook heel veel goeds is.

De betrokkenheid van de Antilliaanse gemeenschap op alle niveaus is een belangrijk aspect in het realiseren van een duurzaam perspectief op een volwaardige deelname. We zijn verheugd dat dit een harde voorwaarde is voor de minister bij de beoordeling van de plannen. Hoe wil de minister erop toezien dat dit inderdaad gebeurt? Op welke manier gaat de minister ondersteuning bieden om de deskundigheid in het netwerk van de Caribische Nederlanders of de organisaties te vergroten? We zijn blij met het voornemen om te komen tot een vorm van structurele samenwerking die bij de lokale situatie past. Ook zijn we blij met een landelijk secretariaat ten behoeve van de lokale vertegenwoordigers uit de Caribisch-Nederlandse gemeenschap. Wanneer kan de Kamer het advies van Team Ondersteuning Participatie in Antillianengemeenten (TOPA) over de wijze van samenwerking tussen gemeenten en genoemde gemeenschap met de reactie van het kabinet daarop, tegemoet zien?

Criminaliteit moet hard bestreden worden, vooral wanneer er sprake is van recidive. Wel moet er ingezet worden op het wegnemen van de oorzaken en het voorkomen van crimineel gedrag. Terecht geeft de minister aan dat een uitwisseling van kennis met Curaçao moet plaatsvinden. Ook het overdragen van dossiers moet daarbij gaan horen. Voor duurzame gedragsverandering moeten de oorzaken tot aan de wortels worden aangepakt. Anders blijft het water naar de zee dragen. Uit recent onderzoek op Curaçao is naar voren gekomen dat huiselijk geweld tegen vrouwen en kinderen schrikbarend is toegenomen. Uit zowel Curaçao als Nederland krijg ik signalen dat bij veel jongeren met problemen sprake is van een incestueuze ervaring. Is de minister bereid om in overleg met zijn collega voor Jeugd en Gezond een onderzoek hiernaar te doen zodat deze jongeren duurzaam geholpen kunnen worden?

Waarom staat de maatregel in de Rijkswet op het Nederlanderschap en de rijkswet personenverkeer genoemd in dit beleidskader? Op dit moment is personenverkeer een landsaangelegenheid. Gezien de staatkundige hervormingen is het goed het personenverkeer op Koninkrijksniveau te regelen. Dat hebben we ook zo afgesproken in het coalitieakkoord. We zijn echter tegen een ongewenstverklaring van een burger binnen het Koninkrijk.

Tot slot spreek ik mijn waardering uit voor de daadkracht van de minister. Ik heb het vertrouwen dat de problemen effectief aangepakt zullen worden. Er moeten dan wel meetbare prestatieafspraken worden gemaakt, er moet nauwgezet gemonitord worden en de Caribisch-Nederlandse gemeenschap moet op alle niveaus actief betrokken worden. Daarnaast wil ik de minister meegeven om voortaan in al zijn communicatie en correspondentie gebruik te maken van het begrip "Caribische Nederlanders", want we staan aan de vooravond van de dag dat er geen Antillen meer zullen zijn.

Godsdienstvrijheid niet 'terughoudend' toekennen

Fri, 18 Dec 2009 15:13:30 +0100

De ChristenUnie staat pal voor godsdienstvrijheid. Nederland moet niet aflaten om in de islamitische wereld te pleiten voor het recht van christenen om hun geloof te belijden en in kerken samen te komen. Dan kunnen we niet tegelijk in eigen land de vrijheid van andere godsdiensten beperken, of die vrijheid slechts 'terughoudend' toekennen. De enige begrenzing van de godsdienstvrijheid is de Grondwet en het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens.

Die overweging was reden voor de ChristenUnie-fractie in de Tweede Kamer om vandaag tégen een motie te stemmen waarmee de SGP bij gemeenten en migrantenorganisaties wilde aandringen op ‘terughoudendheid ten aanzien van opvallende schotelantennes, het laten horen van islamitische gebedsoproepen en het bouwen van grote moskeeën en minaretten’.

De SGP bestrijdt in haar motie niet het wettelijk recht om minaretten en moskeeën te bouwen en schotelantennes te plaatsen. Met die wettelijke ruimte zou echter ‘terughoudend’ moeten worden omgegaan. Volgens de ChristenUnie biedt de wet gemeenten alle gelegenheid om welstandscriteria aan te leggen en overlast te bestrijden. Er zijn dus genoeg mogelijkheden om te voorkomen dat er woestlelijke en monsterlijk grote moskeeën verrijzen, of dat er wouden van schotelantennes opschieten. Dergelijke ruimtelijk afwegingen worden lokaal gemaakt en de ChristenUniefractie in de Tweede Kamer heeft het vertrouwen dat gemeenten daarbij geen interventie van het rijk nodig hebben.

De SGP beroept zich in haar motie op 'gevoelens van vervreemding en onbehagen onder veel autochtone Nederlanders'. Ook de ChristenUnie heeft gevoelens bij de bouw van moskeeën en minaretten, maar dan vooral gevoelens van verdriet over oude en nieuwe Nederlanders die geen oog, oor en hart hebben voor de bron van onze christelijke cultuur: het evangelie van Jezus Christus. Het feit dat in moskeeën dat evangelie niet verteld wordt, mag echter geen reden zijn om voor deze gebouwen andere welstands- en overlastnormen aan te leggen dan voor pakweg een autoshowroom, een theater of reclamemast.

Namens de fractie legde Cynthia Ortega de volgende stemverklaring af:

,,Naar de overtuiging van de ChristenUnie is de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging een groot goed. Als we met overtuiging in Islamitische landen het recht van christenen bepleiten om hun geloof te kunnen belijden, kan het niet zo zijn dat we in ons eigen land het recht van andere godsdiensten om hun geloof te belijden inperken. Als er al beperkingen nodig zijn, dan binnen de kaders van het EVRM en de grondwet.

De fractie van de ChristenUnie constateert dat de heer Van der Staaij in zijn motie niet de wettelijke ruimte ter discussie stelt van o.a. het plaatsen van schotelantennes, bouwen van moskeen en minaretten, maar oproept tot overleg om met wijze terughoudendheid met dergelijke uitingen om te gaan;

Aangezien het hier echter gaat om afwegingen die in het kader van o.a. ruimtelijke afwegingen lokaal gemaakt moeten worden, heeft mijn fractie - vanuit het vertrouwen dat we in lokale overheden hebben - geen behoefte aan interventies vanuit de rijksoverheid.

Gelet hierop zullen wij tegen deze motie stemmen.’’

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg modernisering verlof en arbeidstijden

Thu, 21 Jan 2010 15:26:52 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het is goed dat de verlofregelingen en arbeidstijden geflexibiliseerd gaan worden. Het moet ouders en verzorgers in ieder geval in staat stellen hun werk en zorgtaken beter te combineren. Bij ieder mens zal deze indeling verschillend zijn. De behoefte aan ruimte voor zorgtaken naast het werk is afhankelijk van de leefsituatie van het gezin. Aangezien ieder geval anders is, is er maatwerk nodig om tot een goede combinatie van arbeid en zorg te komen. Ik ben teleurgesteld in het ambitieniveau van de brief van de minister. Het gaat vooral om het aanscherpen van de bestaande regelgeving. Er zit geen concrete visie achter hoe men tegen arbeid en zorg aankijkt. Wij hadden graag een vergezicht gezien. De ChristenUnie vindt dit een gemiste kans.Het valt de ChristenUnie op dat de minister spreekt van het wegnemen van belemmerende randvoorwaarden rondom arbeidspatronen. Hierbij noemt hij in het bijzonder de schooltijden. De ChristenUnie vraagt zich af wat het centrale uitgangspunt is van de minister. Verlofregelingen zijn in de eerste plaats bedoeld om zorg te verlenen en tijd te maken voor het gezin. Wat wil de minister bereiken met sluitende dagarrangementen? Het kan toch niet zo zijn dat deze instrumenten in de eerste plaats worden aangewend voor het verhogen van de arbeidsparticipatie? Ik heb een motie ingediend over de schooltijdbanen; daar heb ik niets meer over gehoord. Ik hoor graag wat de stand van zaken is.

De ChristenUnie is blij met de flexibilisering van het ouderschapsverlof. Eindelijk worden werknemers en werkgevers bevrijd van de beknelling die de oude regels veroorzaakten. We zijn er echter nog niet. Ook thuiswerkplekken, telewerken en schooltijdbanen kunnen helpen bij het combineren van arbeid en zorg. Waarom besteedt de minister hier geen aandacht aan? Ik mis een totaalvisie op verlofregelingen en het gezin. Wat wil de regering met het gezin? Wat wil de regering met de arbeidsparticipatie? De ChristenUnie is verbaasd dat mijn motie over de flexibilisering van het pleegzorgverlof nog niet is uitgevoerd.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Ik vind mevrouw Ortega lekker pittig vandaag en dat spreekt mij wel aan. Zij vraagt: wat wil de regering met het gezin? De ChristenUnie heeft een minister voor Jeugd en Gezin. Hij heeft onlangs een Plan voor de Man gepresenteerd, zodat mannen op het werk wat gemakkelijker verlof kunnen opnemen. Dus mijn vraag is: wat wil de ChristenUnie met het gezin? Wil zij af van de houtjetouwtjeregelingen in Nederland met betrekking tot het combineren van arbeid en zorg? Of vindt zij het na een beetje flexibiliseren allemaal okidoki?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb in mijn inleiding al gezegd dat er op dit moment alleen sprake is van aanscherping van bestaande regelgeving. Ik pleit juist voor een harmonieus geheel. Dat betekent dat ik echt een duidelijke visie wil. We hebben een mooie gezinsnota, maar hoe gaan we deze combineren met andere ambities, bijvoorbeeld op het gebied van arbeidsparticipatie? Die twee dingen moeten mooi in elkaar vallen. Daar pleit ik voor.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Johan Stekelenburg, mijn vroegere baas bij de FNV, zei altijd dat je dan moet "zwaluwstaarten". Hoe wilt u dat dit gebeurt? Is de ChristenUnie dan ook bereid af te stappen van de houtjetouwtjeregelgeving en in te stappen in de 21ste eeuw, waarin de overheid de combinatie van arbeid en zorg veel beter zou moeten regelen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik wil af van houtje-touwtje. Maar ik ben er geen voorstander van als dit betekent dat de overheid allerlei dingen moet gaan doen en dat dit weer gaat drukken op de algemene middelen. Ik wil wel dat er een betere balans komt tussen de verschillende verantwoordelijkheden. Daar gaat het mij om.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Maar hoe gaat u het dan wel regelen? U wilt liever niet dat de overheid allerlei dingen moet gaan doen. Maar als we moeten wachten op de werkgevers, die net een met-de-hakken-in-het-zandbrief hebben geschreven, wordt het niet de 21ste eeuw, maar sint-juttemis. Dat moeten we toch niet willen.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee, dat is niet wat wij willen, maar ik wil niet alles gaan gieten in wet- en regelgeving. Het getuigt ook van een bepaalde bewustwording. Het getuigt ook van eigen verantwoordelijkheid. Ik ben zeer verbaasd over hetgeen de werkgeversorganisaties naar voren hebben gebracht. Vooral van het VSO (Verbond Sectorwerkgevers Overheid) ga ik echt steigeren. De overheid dient zich als voorbeeld flexibel op te stellen in alles wat te maken heeft met de combinatie arbeid en zorg. Mevrouw Van Gent wil geen houtje-touwtje, maar ze wil iets doen aan vaderschapsverlof, iets doen hier, iets doen daar: dat is toch ook houtje-touwtje?

Op het gebied van langdurend zorgverlof zijn er weinig veranderingen. Er is alleen een uitbreiding van de kring van rechthebbenden naar huisgenoten. Wij vinden dit een weinig effectieve maatregel. Wat als je voor je zieke broer, zus, buurvrouw of vriend wil zorgen die ergens anders woont? Waarom kiest de minister niet voor een bredere kring van rechthebbenden? Hoe zit het met kangoeroewoningen? In dergelijke woningen wonen de zorgnemer en de verzorger in aparte woningen, maar met een verbondenheid in de zorg voor elkaar.

Mevrouw Karabulut (SP): Nog even terugkomend op die bredere kring van rechthebbenden: begrijp ik dat u een voorstel van ons om deze kring uit te breiden naar derde- of vierdegraads familie zult steunen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik vind dit een punt dat we in de juiste context moeten beschouwen. Ik vind hetgeen de minister wil te eng. We leven in een individualistische samenleving. Mensen wonen ver uit elkaar. De beperking tot huisgenoten is te weinig. Ik moet kijken naar hoe ver deze kring uitgebreid kan worden. Maar in ieder geval ben ik wel voorstander van uitbreiding.

Mevrouw Karabulut (SP): Dat is duidelijk: u vindt een beperking tot huisgenoten te weinig en u zult een voorstel van de SP steunen.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De minister spreekt over keuzevrijheid als mensen inkomensverlies lijden omdat ze mantelzorg gaan verlenen. De ChristenUnie vraagt zich af wat deze keuzevrijheid inhoudt, als je plotseling de enige aangewezen persoon bent die je zieke moeder kan verzorgen. Is er dan nog sprake van het vrijwillig inleveren van loon? Op het moment dat mijn moeder ziek zou worden en ik die zorg op mij zou nemen omdat ze anders in een verpleeghuis terecht zou komen, betekent dit dat ik ook alle zorgkosten van het verpleeghuis opvang. Ik wil dat de regering komt met een visie daarop. Aan de ene kant: wat betekent het voor mij aan inkomensderving als ik deze zorg voor niets doe? Aan de andere kant: wat betekent dit voor de besparingen op de zorgkosten? Is er misschien een manier om deze twee zaken tegen elkaar af te zetten?

Het blijft lastig om werkende vaders meer te betrekken bij het gezin. Hiervoor moet extra stimulans komen. Is de minister bereid om maatregelen te treffen die vaders stimuleren om ouderschapsverlof op te nemen? Het is juist belangrijk dat ook vaders in het begin betrokken worden bij de zorg voor het kind. Het ligt trouwens niet alleen aan de vaders, het ligt ook aan de heersende cultuur op de Nederlandse werkvloer, op het schoolplein en in de bestuurskamers. De ChristenUnie pleit voor een cultuurbreuk die ervoor moet zorgen dat vaders die meer zorgtaken op zich willen nemen, daarvoor ook de ruimte krijgen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Hoe ziet mevrouw Ortega dat voor zich? De regering moet stimuleren dat vaders meer ouderschapsverlof opnemen. Maar wat als al die vaders zeggen dat ze er niet aan beginnen omdat ze het een matige, minimale regeling vinden? Dat blijkt uit onderzoek, dat is de crux. In de mannensectoren is het helemaal niet goed geregeld. Wat voor adviezen geeft mevrouw Ortega de regering mee om dit bij vaders te stimuleren? Dan zal zij ook de imperfecte regeling van het ouderschapsverlof moeten aanpassen.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Er loopt op dit moment een onderzoek om te kijken naar de belemmeringen. In dat kader vraag ik de minister om te kijken op welke manier we belemmeringen kunnen wegnemen en op welke manier we het opnemen van ouderschapsverlof kunnen stimuleren. Daarnaast vind ik ook dat gezinnen een eigen verantwoordelijkheid hebben. Man en vrouw moeten samen bekijken hoe ze de zorgtaken gaan verdelen. Ouders moeten dit samen kunnen beslissen en moeten hierin niet belemmerd worden door bepaalde machoculturen, waarin het niet past dat mannen de zorgtaak overnemen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Het kan heel macho zijn om te zorgen, maar dat even terzijde. U stelt alleen maar vragen, en dat is wel lekker makkelijk voor de regering. Ik zie minister Donner al bijna stralen. Het zou goed zijn als u aangeeft wat de ChristenUnie wil veranderen. Wat voor adviezen geeft zij mee aan de regering om het ouderschapsverlof beter toegankelijk te maken voor mannen en vrouwen, voor hoge en lagere inkomens?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Zullen we gewoon het onderzoek afwachten? U wilt hapsnap, maar daar heb ik geen zin in. Ik wil dingen beschouwen in de juiste context. Ik wil dat er straks sprake is van een harmonieus geheel van verlofregelingen, met een duidelijke visie op wat we willen met elkaar, met deze samenleving. Daar ga ik voor.

De overheid moet het goede voorbeeld geven met een gezinsvriendelijk werkgeverschap. Daarom ben ik best verbaasd over de houding van het VSO. Wat gaat de minister daaraan doen, ook vanuit de rijksoverheid?

De ChristenUnie wil aandacht vragen voor de afwijzing van een verlofaanvraag vanwege zwaarwegende bedrijfsbelangen. Een zwaarwegend bedrijfsbelang betekent dat de werkgever er een groot belang bij heeft dat de werknemer geen verlof opneemt. De werknemer levert bij de afwijzing van de verlofaanvraag een stuk levensgenot in. Het is altijd zo geweest dat je geen verlof kunt opnemen als er sprake is van zwaarwegende belangen. Maar volgens mij is er niet altijd sprake van zwaarwegende belangen. Als verkeerde keuzen van werkgevers leiden tot structurele onderbezetting op een afdeling of in een bedrijf, vind ik niet dat de werknemer daar de dupe van moet worden, iedere keer opnieuw. Wil de minister bekijken op welke manier wij een negatieve prikkel kunnen inbouwen, zodat er echt sprake zal zijn van zwaarwegende belangen? Ik denk bijvoorbeeld aan een compensatie in verlofdagen.

De Stichting van de Arbeid stuurt een brief waarin zij stelt dat de Wet aanpassing arbeidsduur veelal gewoon in onderling overleg geregeld wordt. Wij hebben daar wetgeving voor, maar ik ken alleen maar voorbeelden van het in onderling overleg regelen. Is dit niet symboolwetgeving? Moet deze wet niet geschrapt worden? Dat geldt ook voor het calamiteitenverlof. Als ik word gebeld met de mededeling dat mijn zoon van de trap is gedonderd en dat hij naar het ziekenhuis moet, heb ik geen procedure of wettekst nodig, maar een redelijke verhouding met mijn werkgever, zodat ik meteen weg kan. Mijn ervaring is dat dit vaak goed gaat.

Pleidooi voor ethisch verantwoord consumeren

Wed, 25 Nov 2009 23:30:23 +0100

Vandaag was het algemeen overleg (AO) over maatschappelijk verantwoord ondernemerschap. Het is verheugend om te zien dat het kabinet ernst maakt met het stimuleren van verantwoord ondernemerschap. Joel en ik hebben verschillende moties en Kamervragen op dit dossier ingediend. Hij vanuit zijn BZ-woordvoerderschap en ik vanuit EZ.

Met de moties riepen wij de regering op om ernst te maken met het bestrijden van kinderarbeid, uitbuiting van zowel mens als natuur tot diep in de productieketen. Wij zijn blij dat ook de regering nu de urgentie inziet en daadkrachtig aan de slag gaat met product- en ketenaansprakelijkheid en ketenbeheer. Maar moet er alléén ingezet worden op ondernemers en producenten, of is het tijd om burgers en consumenten wakker te schudden?

Maatschappelijk verantwoord ondernemen wordt vaak alléén van toepassing verklaard op bedrijven, instellingen en organisaties. Het gaat om de balans tussen planet, people en profit. Het aantal bedrijven dat zich aansluit bij het MVO-platform is groeiende. Vaak besluiten ze in de wetenschap dat deze investering zeker rendement zal opleveren. Dus winstbejag is leidend. In principe is daar niets mis mee, maar nu met de huidige crisis zien wij de animo om maatschappelijk verantwoord te ondernemen afnemen.

Ik zie dat anders. Als mens hebben wij de verantwoordelijkheid gekregen zorg te dragen voor de schepping. Dat gaat dus verder dan verantwoord ondernemerschap. Het doet een beroep op onze intrinsieke normen en waarden. Bezieling is dan leidend. De onderneming staat primair den dienste van de samenleving en deze investering levert rendement op. Een zodanig bezielde en bezielende ondernemer zal zijn onderneming managen met oog voor welzijn en veiligheid van medewerkers, rechtvaardig produceren, met aandacht voor de impact op mens en natuur. Liever wil ik dan spreken van ethisch verantwoord ondernemerschap, doordat er sprake is van een diepere dimensie.

Maar geldt dit soort ethisch bewustzijn alleen voor ondernemers en producenten? Nee, in mijn optiek geldt het ook voor de individuele burger en consument. Het ethisch verantwoord handelen van de burger en consument is ook van invloed op het handelen van de ondernemer en producent. Als alle consumenten morgen zouden opstaan en natuurstenen voor hun tuin, die door kinderarbeid tot stand zijn gekomen, zouden weren, weet ik zeker dat de druk op de producent en toeleveranciers zal toenemen. Met ethisch geproduceerde natuurstenen tot gevolg.

Ethisch verantwoord consumeren is niet alleen een kwestie van dingen wel of niet eten, maar vraagt ook om een andere manier van kijken naar het consumeren. Het zich bewust realiseren wat de invloed is van eigen consumptief gedrag en leefstijl op bijvoorbeeld: de klimaatcrisis, voedselcrisis, milieucrisis en uitbuiting van werknemers waaronder vrouwen en kinderen. In een onderzoek over transparantie in product en keten, dat op de agenda stond van het algemeen overleg van vandaag, is komen vast te staan dat mensen geen behoefte hebben aan dit soort informatie. Deze conclusie is getrokken uit de vaststelling dat mensen er niet naar vragen. Maar hoe kan ik naar iets vragen als ik er geen kennis van heb. Er zijn maar weinig mensen die bij het kopen van een kledingstuk zich afvragen hoe het geproduceerd is en of daarbij mensen zijn uitgebuit. Nee, wat ons het meeste interesseert is: hoeveel het kost, is het een merkartikel en niet te vergeten staat het leuk. Daarom moet de regering wat mij betreft meer gaan inzetten op collectieve bewustwording van de samenleving. Op deze manier wordt de regering ook geholpen om de duurzaamheiddoelen te behalen. Er is dan ook minder wet- en regelgeving nodig om het menselijke gedrag te beïnvloeden. Geeft dan ook minder ergernissen. Ach, misschien een utopie, maar één ding is zeker: samen zijn wij verantwoordelijk voor deze schepping, ongeacht of wij wel of niet het christelijke geloof aanhangen. Het debat van vandaag zal op een ander tijdstip doorgang vinden. Nieuwe moties liggen al op de plank, want wij willen dit kabinet scherp houden.

Cynthia Ortega

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn algemeen overleg 'maatschappelijk verantwoord ondernemen'

Thu, 21 Jan 2010 17:49:03 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Maatschappelijk ondernemerschap moet in deze tijd van crisis juist op de eerste plaats staan in het ondernemingsbeleid. En toch hoor ik dat mvo lijdt onder de crisis. Er dienen juist sprongen vooruit te worden gemaakt. Graag een reactie van de staatssecretaris op deze ontwikkeling. Jammer genoeg is het nog steeds niet bij iedereen tussen de oren gekomen dat maatschappelijk ondernemerschap op termijn ook voordelen zal opleveren. Hulde voor AkzoNobel, dat hoog scoort voor verantwoord ketenbeheer. Ik ben wel blij dat de staatssecretaris op dit dossier doorpakt. De ChristenUnie onderschrijft recente uitspraken dat het nog te vaak voorkomt dat Nederlandse bedrijven zich weinig aantrekken van kinderarbeid en milieudelicten. Het moet echter niet bij uitspraken blijven. Wat gaat de staatssecretaris eraan doen dat bedrijven zo snel mogelijk een plan van aanpak met duidelijke doelstellingen opstellen? In een krantenbericht las ik dat de staatssecretaris heeft aangekondigd dat bedrijven in hun jaarverslag vanaf 2010 verslag zullen moeten doen over mvo. Gaat het hierbij om een verplichting? De Raad voor de Jaarverslaglegging adviseerde namelijk dat een verplichte rapportage niet passend zou zijn omdat mvo maatwerk is. De ChristenUnie wenst graag helderheid over wat de staatssecretaris op dit punt precies besloten heeft. Het is trouwens onmiskenbaar dat Nederland qua transparantie in de productieketen zo laag scoort.

Dat brengt me op de uitvoering van de moties-Ortega-Martijn en -Voordewind over transparantie in de keten. Hoewel ik de staatssecretaris zonet heb geprezen voor zijn daadkracht, ben ik teleurgesteld over de uitvoering van deze moties. Het accent wordt gelegd op financieel buitenlands instrumentarium, op de eerste wezenlijke toeleverancier en er is alleen aandacht voor kinderarbeid en kinderdwang. De argumenten die de staatssecretaris opwerpt zijn niet overtuigend. Natuurlijk kan een bedrijf geen garantie afgeven dat in een gehele toeleveringsketen maatschappelijk verantwoord wordt ondernomen. Ongeclausuleerde verplichting is niet uitvoerbaar. Maar de eerste wezenlijke toeleverancier is voor de ChristenUnie te mager. Er kan worden ingezet op meerdere toeleveranciers dan bijvoorbeeld die van grondstoffen en halffabricaten. Waarom is hier niet voor gekozen? Is de staatssecretaris bereid te kiezen voor de gefaseerde tijdgebonden uitbanning van alle vormen van kinderarbeid in de gehele productieketen met prikkels en sancties? De ChristenUnie staat erop dat de andere ILO-normen ook worden meegenomen. Zij zijn van even groot belang. Hoe groter de invloedsfeer, hoe dwingender de verplichting voor de bedrijven om ketenverantwoordelijkheid op zich te nemen. Welke acties gaat de staatssecretaris ondernemen om ook dit onderdeel van de moties uit te kunnen voeren. Het is goed dat de staatssecretaris het aantal bedrijven van de Transparantiebenchmark heeft uitgebreid. Het idee van een aansprekende prijs spreekt de ChristenUnie aan. Heeft de staatssecretaris echter ook een negatieve prikkel overwogen? Waarom zou er pas de komende jaren aandacht worden geschonken aan de ontwikkeling van maatschappelijke verslaglegging in het mkb. Hoe moeilijk het ook is, er moeten keuzes worden gemaakt en knopen worden doorgehakt. Graag een reactie.

VNO-NCW stelt dat de kabinetsvisie voor de non-trade concerns onrealistische verwachtingen wekt ten aanzien van de mogelijkheden die de recente WTO-jurisprudentie lijkt te bieden om non-trade concerns te adresseren via handelsbeperkingen. Door middel van verschillende casussen laat het kabinet zien dat het pakket aan maatregelen als maatwerk zal worden ingezet. Volgens mij betekent dit dat handelsmaatregelen ieder moment ingezet kunnen worden en dat deze geen hekkensluiters zullen zijn van andere maatregelen. Klopt dit? Is het kabinet bereid om te gaan experimenteren met exportverboden?

Al een aantal jaren pleit ik voor informatierecht voor de consument zodat deze een verantwoorde keuze kan maken. Ik was dan ook blij met de aankondiging van een onderzoek naar de WOK.

De resultaten zijn echter teleurstellend. Waarom is er gekozen voor een quickscan en niet voor een volwaardig onderzoek? Waarom is niet aan de onderzoekers gevraagd om een advies uit te brengen over de WOK? Dat consumenten niet snel achter informatie aangaan wil niet zeggen dat zij het niet willen weten. Zij moeten door een publiciteitscampagne bewust worden gemaakt om maatschappelijk verantwoord te consumeren. Door bewustwording ontstaat er behoefte aan informatie. De ChristenUnie vindt dat het kabinet te snel de mogelijkheid voor een WOK naast zich neerlegt. De onderzoekers hebben een aantal alternatieven aangereikt, waaronder dwang via wetgeving, waarbij er wordt gewerkt aan een WOK die aangepast is aan de genoemde problemen. Graag een reactie van de staatssecretaris op dit alternatief.

Groot was mijn verbazing toen ik in Trouw van eind afgelopen maand las dat de vicepresident Quality Assurance and Product Integrity van Albert Heijn zei dat initiatieven van afzonderlijke partijen geen zin hebben. Ze vervolgde door te zeggen dat duurzaamheid uit de niche gehaald moet worden en dat er wetgeving nodig is. Is de staatssecretaris bereid aan dit verzoek gehoor te geven? De ChristenUnie vindt dat er een duidelijke marktmeester overheid moet zijn die toeziet op duurzaamheid met concrete bevoegdheden en middelen om zo het noodzakelijke level playing field op het gebied van duurzaamheid te bewerkstelligen. Graag een reactie hierop. Is de staatssecretaris bereid een haalbaarheidsonderzoek hiernaar te doen?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn Begroting WWI

Thu, 21 Jan 2010 15:03:07 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De ChristenUnie is van mening dat het doel van integratie is dat iedere Nederlander, ongeacht zijn of haar achtergrond, zich deel voelt van onze samenleving. Daarom ondersteunt de ChristenUnie op hoofdlijnen de integratievisie van het kabinet. Afgelopen week las ik een interessant boek over warm- en koudklimaatculturen. Heel helder wordt daarin uitgelegd dat mensen met verschillende culturele achtergronden veel meer naar elkaar kunnen groeien indien zij meer ruimte nemen om elkaar te begrijpen. Juist dit onderdeel blijft onderbelicht in de integratievisie van het kabinet, terwijl het essentieel is voor een succesvolle integratie.

De integratievisie gaat uit van een moreel appel op nieuwe Nederlanders om te kiezen voor Nederland. Ik moet overigens zeggen dat ik problemen heb met de term "nieuwe Nederlanders". "Kies voor Nederland" is trouwens ook de titel van de integratienota van de ChristenUnie van enkele jaren geleden. Het vertrekpunt van de ChristenUnie is nu dat de meerderheid heeft gekozen.

Het is nu zaak dat deze burgers naast eigen verantwoordelijkheid en inspanning ook de ruimte krijgen om kansen te benutten. In dit kader vraag ik aandacht voor het Project Wij. Ofschoon dit project een succes blijkt te zijn, wordt de subsidie ervan niet gecontinueerd. Ik wil hierop graag een toelichting van de minister.

De heer De Krom (VVD): Mijn collega spreekt warme woorden over de samenleving en over het feit dat iedereen kansen moet krijgen. Geldt dat ook voor lesbische vrouwen die lid willen worden van de gemeenteraad voor de ChristenUnie?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Wat heeft dat nu weer te maken met kansen?

De heer De Krom (VVD): Van alles. Ik vraag aan u of u vindt dat de desbetreffende vrouw de kans moet krijgen om te doen wat zij graag wil, namelijk voor de ChristenUnie plaatsnemen in de gemeenteraad.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Als deze vrouw dat zo graag wil, mag zij inderdaad solliciteren. Het is dan aan de selectiecommissie om te bekijken of deze vrouw op een geloofwaardige wijze de politieke partijpunten naar voren kan brengen.

De heer De Krom (VVD): Wat u betreft mag het feit dat iemand lesbisch is dus geen beletsel zijn om voor de ChristenUnie in de gemeenteraad plaats te nemen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Absoluut niet. De selectiecommissie moet op dat moment daarover een oordeel vormen.

Integratie vraagt vooral inspanningen van "nieuwe Nederlanders", maar om te slagen moet de inzet wel van twee kanten komen. Is de minister het met mij eens dat integratie zonder een appel te doen op gemeenschapszin van iedere Nederlander gedoemd is te mislukken? Hoe wil hij deze gemeenschapszin verder bevorderen? Deze morele plicht, maar ook het recht om mee te doen aan de Nederlandse samenleving gaat wat de Christenunie betreft verder dan verplichte inburgering en participatie. Met andere woorden: zorg ervoor dat iedereen meedoet. Het gaat ook om de vraag hoe wij elkaar kunnen vinden rond centrale waarden en identificatie en de vraag hoe wij ons thuis kunnen voelen. Ik overhandig de minister en de woordvoerders daarom graag de publicatie "Voorwaarden voor vrede" van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie over de integratie van moslims. Hierin wordt deze drieslag uitgewerkt.

De voorzitter: Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat dit stuk ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Kamer.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het is belangrijk dat er een stevig fundament is van gedeelde waarden en normen, van respect en fatsoen. Het gaat zowel om de integratie van burgers als om de vormgeving van de Nederlandse cultuur. Het bewust doorgeven van onze cultuurelementen via inburgeringstrajecten en het leren van de taal zijn voorwaarden voor een succesvol integratieproces. Is de minister het met mij eens dat het opnemen van de module "Nationale cultuur en identiteit" in de inburgeringscursus geen overbodige luxe is?

De minister spreekt in zijn integratievisie over de spankracht van de samenleving. Ik deel deze zorg, maar die spankracht hangt ook af van de wijze waarop wij naar elkaar kijken. Het gaat daarbij ook om de wijze waarop wij over elkaar spreken. Gaan wij uit van een samenleving die gebaseerd is op contractdenken of van een samenleving die een verbond is van burgers? In die laatste vorm bijvoorbeeld bouwden wij samen Nederland op na de oorlog en na de overstromingen in 1953. Ik wil hierop graag een reactie van de minister.

Kiezen voor Nederland is volgens de minister ook het kopen van een huis. Ik wil hierop graag een toelichting. Ik ben het met de minister eens dat immigratie geen jaar na jaar uitgesteld vertrek is, maar ik verneem graag van hem waarom bepaalde burgers in Nederland niet kunnen aarden. Wat gaat hij daaraan doen? Integreren doet men namelijk met het hart en dat is duurzaam. Ik zie dat mijn lichtje al knippert.

De voorzitter: U hebt nog 15 seconden.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. In 2010 verschuift de aandacht van inburgeringsplichtigen naar inburgeringsbehoeftigen. Wordt het nu geen tijd om te kiezen voor een buurtgerichte aanpak met inburgeringsteams, zoals de MOgroep dat voorstelt? Is de minister daarnaast bereid om alle goede voorbeelden van wervingsmethoden voor inburgeringsbehoeftigen te bundelen en te verspreiden onder de gemeenten?

Inburgering begint met taal. Er zijn mensen die nog moeten beginnen met alfabetiseren. Gemeenten zouden graag een participatievoorziening aanbieden zonder dat dit per se leidt tot een inburgeringsexamen. Op welke wijze stimuleert de minister dergelijke laagdrempelige participatievoorzieningen? Tot slot vraag ik de minister in het kader van de heroverwegingen om de nadruk te leggen op een programmatische, meerjarige en duurzame integratieaanpak.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn debat: Toerismebepaling en Winkeltijdenwet

Wed, 06 Jan 2010 11:31:18 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Een collectieve rustdag is noodzakelijk voor gezamenlijke aandacht voor het gezin, vrijwilligerswerk en mantelzorg. Dat wil de fractie van de ChristenUnie echt blijven koesteren. Hoofdregel is dat winkels zijn gesloten op zondag. Met de mogelijkheid van twaalf koopzondagen per jaar en de toeristenbepaling kan inderdaad een uitzondering worden gemaakt op de hoofdregels.

Ik ben heel blij met de debatten en ik ben ook heel blij en tevreden met de inzet van de initiatiefnemers bij de beantwoording van de verschillende vragen. Ook ben ik heel tevreden met de heldere, duidelijke en uitgebreide beantwoording van de minister. Hierdoor is er volgens mij ook naar buiten heel veel helderheid ontstaan over de bedoeling van de regering en de coalitiefracties in dezen. Het ging er ons om duidelijkheid te krijgen over het substantiële, autonome toerisme. Wanneer kun je daarvan wel gebruik maken en wanneer niet?

De ChristenUnie-fractie is sowieso een voorstander van lokale autonomie. Wij hebben heel goed gekeken naar het initiatiefwetsvoorstel van de initiatiefnemers. Ik ben ook blij dat de initiatiefnemers hebben aangegeven dat zij een wijziging wilden indienen. Die centrale toetsing was inderdaad een heel pijnlijk punt, maar dat wat niet het enige. Ook in een aantal andere zaken in het initiatiefwetsvoorstel kan de ChristenUnie-fractie zich niet vinden. Dat heeft ook te maken met de lokale autonomie, zoals de mogelijkheid om met een AMvB voorstellen te doen voor de inhoudelijke invulling van de toeristenbepaling om die bijvoorbeeld te verduidelijken.

Ik ben heel blij dat de minister hier klip-en-klaar heeft aangegeven dat zij volledig achter haar wetsvoorstel staat, het wetsvoorstel van de regering. Zij zegt heel duidelijk dat zij zelf de drijvende kracht is in dit alles. Ik heb de laatste tijd allerlei aantijgingen gehoord aan het adres van de fractie van de ChristenUnie. Ik heb gehoord over een mantelpak waar ik in genaaid zou zijn, vandaag hoorde ik over een fokspeen en noem maar op. Daarom ben ik zo blij dat de minister heeft aangegeven dat zij helemaal achter het wetsvoorstel staat. Er is in het debat heel veel geprobeerd om de coalitiefracties uit elkaar te drijven door aantijgingen en door zaken tegen elkaar uit te spelen. Ik moet nu zeggen, publiekelijk: het is ze niet gelukt.

De heer Van der Ham (D66): Voorzitter, ik moet daarop reageren.

De voorzitter: Heel kort alstublieft, mijnheer Van der Ham.**

De heer Van der Ham (D66): Ik ben heel blij dat u zo blij bent met deze minister, mevrouw Ortega. U hebt ook een fantastisch mantelpak aan, moet ik zeggen. Ik constateer -- dat hebt u ook gehoord -- de kans groot is dat de inwerkingtreding van deze wet, dus het echt materieel worden ervan, pas na deze kabinetsperiode plaatsvindt. Dan vraag ik mij werkelijk af of die blijdschap die u hier toont -- die gun ik u, hoor -- uiteindelijk niet zal eindigen in enige zuurheid.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee hoor, die zal helemaal niet eindigen in zuurheid. U probeert in een glazen bol te kijken, mijnheer Van der Ham. Daar doe ik niet aan, hoewel ik een spiritueel mens ben. Ik ben een geestelijk mens, ik geloof in de Heer. Het is niet de bedoeling dat deze wet, zoals u zegt, niet materieel in werking treedt. Daar blijf ik tegen ageren. Ik ben ervan overtuigd dat er duidelijkheid zal komen over wat nu substantieel autonoom toerisme is en de wijze waarop dat kan worden toegepast.

Voorzitter, ik ga verder.

De voorzitter: Kunt u ook afronden, mevrouw Ortega?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb in het debat gewezen op de belangen van kleine winkeliers en werknemers. De minister heeft in haar beantwoording heel duidelijk aangegeven dat deze wat haar betreft inderdaad vallen onder de economische bedrijvigheid. Ik ben heel blij met het amendement dat de heer Van der Staaij en mevrouw Gerkens hebben ingediend. Mijn fractie wil dat van harte mede-indienen.

Ik ben blij dat de minister heeft geluisterd naar de signalen uit de Kamer om de wetswijziging na instemming van beide Kamers zo snel mogelijk in te voeren, uiterlijk 1 juli 2010. Daar dank ik haar voor. Wij vertrouwen erop dat de minister de vaart erin houdt. Kan de minister nog specifiek toelichten hoe het proces eruit ziet na instemming van de Eerste Kamer? Daar is namelijk wat mijn fractie betreft nog wat onduidelijkheid over.

Er staan nog teveel mensen langs de zijlijn die willen meedoen

Thu, 19 Nov 2009 09:27:44 +0100

Het Kamerlidmaatschap is een boeiend vak. Hoe meer je erin zit, hoe boeiender en uitdagender het wordt. Hoewel dit ook wel betekent dat je soms korte nachten maakt, zoals ik afgelopen nacht. Drie uurtjes geslapen, zodat ik mij nog kon voorbereiden. Er stonden vandaag drie debatten op de agenda. Vandaag een korte impressie van een aantal debatten.

Gisterenavond (dinsdag) had ik het debat innovatiebeleid. Een onderwerp dat ik ben gaan waarderen sinds ik een aantal werkbezoeken heb afgelegd in de technologiesector. Nederland wil een internationale speler worden op het gebied van kenniseconomie. Het debat ging over de verschillende maatregelen die het kabinet wil inzetten om deze ambitie te realiseren. Het kabinet wil onder andere toponderzoeken en toponderzoekgroepen naar Nederland halen. Dat lijkt mij prima, ware het niet dat ik in het plan geen voorstellen zag om excellente personen vanuit Nederland te ontwikkelen tot toponderzoekers. Ik heb daarom aan minister Van der Hoeven voorgesteld om met een actieplan te komen met duidelijke targets om toponderzoekers van eigen bodem te 'kweken’. Na het idee eerst te hebben gebagatelliseerd, zegde zij toe het door te schuiven naar haar collega Plassterk. Weer komt hier de regel om de hoek kijken: ’economische groei, ten koste van wie’?

Het is belangrijk dat Nederland gaat inzetten op het ontwikkelen van talenten van haar burgers. Er staan nog veel mensen aan de zijlijn die graag willen participeren, zoals de Wajongers (jonggehandicapten). Vandaag in het debat heb ik speciale aandacht gevraagd voor de hoogopgeleide Wajongers. Zij kunnen bijvoorbeeld niet promoveren omdat zij door fysieke beperkingen niet kunnen voldoen aan de nominale studietijd of het minimale aantal werkuren (32 uur). Daarom heb ik voorgesteld om te komen met een speciale AIO-traject voor deze doelgroep. Tevens vroeg ik aandacht voor het wegnemen van belemmeringen voor zelfstandig ondernemerschap, zoals een speciale minor (internet)ondernemerschap. Deze ideeën heeft minister Donner toegezegd met minister Plassterk af te stemmen. Bij de begrotingsbehandeling van Sociale Zaken en Werkgelegenheid krijg ik uitsluitsel hierover.

Ook in het Algemeen Overleg Wet Arbeid Vreemdelingen van vandaag kwam talentontwikkeling aan de orde. Minister Donner wil een uitbreiding van de arbeidsmarkttoets-vrijstelling bij de podiumkunsten. Het kabinet acht het wenselijk om voor balletdansers in opleiding een apart minimum salarisniveau in te stellen. Misschien hebt u het gelezen in de media, dat het CDA hier tegen is. Maar ook de ChristenUnie heeft haar bedenkingen. Deze uitbreiding kan als gevolg hebben dat er meer jonge potentiële balletdansers vanuit het buitenland kunnen worden aangetrokken. Hieraan toegeven, leidt volgens mij tot een glijdende schaal. Waarom wel een jonge veelbelovende balletdanser en niet een veelbelovende voetballer? Dan komen er allemaal vragen om de hoek kijken over het gelijkheidsbeginsel.

Over gelijke behandeling gesproken. Donner wil de arbeidsmarkttoets ook afschaffen bij de verstrekking van tewerkstellingvergunning voor ‘native speaking docenten’ voor buitenlandse nationale scholen en de onafhankelijke internationale scholen gevestigd in Nederland. Maar de Dutch International Schools (dat zijn door de rijksoverheid erkende internationale scholen in Nederland) krijgen die ruimte niet. Waarom niet? Omdat zij niet opleiden voor een bepaald land zoals Japan, het onderwijs wordt gegeven in het Japans. De Dutch International Schools leidt kinderen op van expats en het onderwijs wordt gegeven in het Engels. Leidt dit niet tot concurrentievervalsing? Juridisch lijkt het allemaal wel kloppen, maar snap een burger dit nog?

Iets wat de burger meer zal aanspreken is het Algemeen Overleg inburgering buitenland en huwelijksmigratie. Het kabinet maakt ernst met dit dossier. Daar ben ik blij om, want er blijkt toch sprake van schijnhuwelijken met alle gevolgen van dien voor de samenleving. In veel maatregelen kon ik mij goed vinden, echter in een aantal niet. Een maatregel moet een probleem oplossen en redelijk en billijk zijn. Bijvoorbeeld stel een jonge vrouw van rond 25 jaar wordt verliefd op een jongeman in het buitenland. Het wordt een serieuze relatie met een huwelijk tot gevolg. Wil deze jonge vrouw haar man naar Nederland halen, moet zij voldoen aan een aantal eisen. Zoals zelfstandige huisvesting en een minimuminkomen. Maar zij moet ook voldoen aan een opleidingseis en dat begrijp ik niet. De minister kon niet goed beargumenteren waarom deze eis wordt gesteld, wat de nut en noodzaak is van deze maatregel. Ik vraag mij af, of dit in redelijkheid van deze jonge vrouw verwacht kan worden.

Tot slot, het is bijna weer Sinterklaas. Dus weer tijd voor de chocoladeletters. De ChristenUnie wil staan voor duurzaam geproduceerde producten. Wist u dat 1,5 miljoen cacaoboeren in Afrikaanse landen leven onder slechte omstandigheden. Ze zijn arm omdat zij een te lage prijs voor hun product krijgen. Aan deze uitbuiting moet een eind komen. Dat kan alleen als ook de consument bewust duurzaam gaat consumeren. Maar een duurzaam geproduceerde chocoladeletter moet wel in de winkel liggen. Echter slechts 15 procent van alle chocoladeletters in Nederland zijn duurzaam geproduceerd, met andere woorden: daar heeft de cacaoboer een redelijke prijs voor gekregen. Sinds ik dit weet, eet ik geen chocolade meer. Het kabinet wil naar een transparante ketenverantwoordelijkheid en wil ook uitbuiting tegengaan. Daarom heb ik afgelopen dinsdag samen met Joël hier Kamervragen over gesteld. Het lijkt een druppel op een gloeiende plaat, maar het stimuleert wel de bewustwording en ik vertrouw ook die van u.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn algmeen overleg Inburgering en huwelijksmigratie

Wed, 06 Jan 2010 16:38:56 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Sinds de in 2004 ingevoerde inkomens- en leeftijdseisen is er sprake van een forse daling van het aantal huwelijksmigranten en een enigszins verbeterde arbeidsmarktparticipatie. Daar staat echter tegenover dat het aantal huwelijksmigranten in het laatste jaar weer groeit en dat er voor deze maatregelen al sprake was van daling van het aantal huwelijken met een partner uit het land van herkomst onder Turken en Marokkanen. Kan er dus wel een een-op-een relatie worden gelegd met de genomen maatregelen? Ik hoor hierop graag een reactie van het kabinet.

Ook de ChristenUnie heeft zorg over de integratie van de gezinsmigranten. Een kwart van de gezinsmigranten die het inburgeringsexamen in het buitenland afleggen, is ontoereikend opgeleid om in de Nederlandse samenleving te kunnen participeren. Het is begrijpelijk dat de taaleisen daarom worden opgeschroefd. Zet de minister zich ervoor in om de kwaliteit van de cursussen in het buitenland zo veel mogelijk te laten aansluiten? Er is namelijk kritiek op de kwaliteit van de huidige cursussen.

We kunnen niet alles ophangen aan het inburgeringsexamen. Dat is slechts de eerste stap richting integratie. De minister constateert dat het duurzame effect van inburgering in het buitenland beperkt is. De ChristenUnie mist in de brief voorstellen om dit probleem aan te pakken. In die zin kan ik mij vinden in de vragen die de heer Dijsselbloem heeft gesteld over de aanbevelingen van de onderzoekers. Ik hoor hierop graag een reactie van het kabinet.

Ook is mijn vraag in hoeverre de hogere opleidingseisen zich verhouden tot de artikelen 8 en 12 van het EVRM. Op Europees niveau wordt ervoor gepleit dat de referent bij een relevante strafrechtelijke veroordeling niet nogmaals als referent op kan treden. Wanneer wordt dit duidelijk? Begrijp ik uit de brief van de minister dat aanpassingen hierop alleen op Europees niveau mogelijk zijn? De regering noemt nu alleen de optie van het intrekken van de vergunning van de referent zodat deze automatisch niet meer als referent kan worden gebruikt. De vraag van de Kamer ging echter juist om de situatie waarin het strafbare feit niet zo zwaar is om de verblijfsvergunning in te trekken, maar waarbij het wel voor de hand ligt dat iemand opnieuw als referent optreedt. De minister noemt het stellen van een opleidingseis aan de referent als extra stimulans om de opleiding af te maken. De vraag is echter of regelgeving rond het huwelijk het geëigende instrument is om te stimuleren dat mensen hun opleiding afmaken. Hierop hoor ik graag een reactie van de minister.

Huwelijksdwang moet gewoon voorkomen worden, want ingrijpen achteraf leidt altijd tot meer schade. In de brief wordt voorgesteld om Nederlandse vertegenwoordigingen in het buitenland hiernaar te laten vragen bij bij het afleggen van het basisexamen inburgering. Er wordt nog onderzocht hoe dit het beste kan. Wanneer komt hierover helderheid? Wat zijn de gevolgen als er sterke aanwijzingen zijn dat er inderdaad sprake is van huwelijksdwang? Aan wat voor vervolgactie denkt de minister dan? De minister stelt in de brief dat hij geen kwantitatieve gegevens heeft en dus niet zo goed weet hoe het zit met de huwelijksdwang. Mijn vraag is of er een onderzoek kan komen naar deze verschijnselen.

De minimumleeftijd voor een huwelijk is nu 18 jaar, behoudens de bijzondere dispensatieregeling in geval van zwangerschap. Het kabinet onderzoekt de mogelijkheid van verdragsonderhandelingen met andere landen over het erkennen van huwelijken die zijn gesloten in landen waar de minimumleeftijd lager is. Hoe zit het precies met personen met een niet-Nederlandse nationaliteit die in het land van herkomst al op 15-jarige leeftijd mogen trouwen en daarom ook in Nederland al op die leeftijd mogen trouwen? Begrijp ik goed uit de brief van de minister dat dit niet verboden kan worden op grond van internationale verdragen? Ook wordt mij uit de brief niet duidelijk wat de juridische positie is van mensen die in het buitenland op zeer jonge leeftijd zijn getrouwd, maar pas op hun achttiende naar Nederland komen. Ik wil graag een reactie hierop van het kabinet.

Wat betreft het neef/nicht-huwelijk sluit ik mij aan bij de vragen van de heer De Krom. Over de leeftijdsonafhankelijke leerplicht vindt de fractie van de ChristenUnie dat we beter kunnen investeren in ervoor zorg dragen dat mensen op de juiste manier naar Nederland komen en een goede basis hebben om door te gaan. Er wordt nu voorgesteld dat er een levenslange leerplicht is. Ik pleit ervoor om ervoor te zorgen dat de inburgeringscursus die mensen moeten volgen, kwalitatief en effectief is.

De heer Dibi (GroenLinks): Mevrouw Ortega vraagt om een onderzoek naar de omvang huwelijksdwang, terwijl er verregaande maatregelen worden bepleit om huwelijksdwang te voorkomen. Vindt zij, als vertegenwoordigster van een gezinspartij, het terecht dat het kabinet zo treedt in het recht op gezinsvorming en -hereniging op basis van feiten waarvan wij de omvang niet eens weten?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Willen we goed beleid voeren, dan moeten we dat baseren op feiten. Vandaar dat ik heb gevraagd of het mogelijk is om met kwantitatieve gegevens te komen die gebaseerd zijn op onderzoek.

De heer Dibi (GroenLinks): Mevrouw Ortega zegt dus eigenlijk dat de feiten ontbreken, maar tegelijkertijd constateer ik dat er wel verregaande maatregelen worden bepleit. Wat is het oordeel van de ChristenUnie over dit pakket van maatregelen, zonder dat wij precies weten om hoeveel vrouwen het gaat die mogelijk gedwongen worden?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik zeg nogmaals dat ik wil dat er feitelijk materiaal op tafel komt, zodat we de juiste beslissingen kunnen nemen.

De voorzitter: Ik wijs u erop dat we volgende week de begroting hebben waar een aantal thema’s eventueel nog terug kunnen komen. Ik geef allereerst het woord aan minister van der Laan in de beantwoording in eerste termijn.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn algmeen overleg herziening wet arbeid vreemdelingen

Wed, 06 Jan 2010 16:03:43 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De Wet arbeid vreemdelingen wordt nu door veel werkgevers beschouwd als een lappendeken aan maatregelen en een ondoorzichtig geheel aan regels. De vraag is of dit is afgenomen met de voorstellen en maatregelen. Ik betwijfel het. Het is eerder een poging om allemaal kleine zaken in de wet te repareren of nader toe te lichten. Wat de ChristenUnie betreft, is dit een gemiste kans. Misschien kan de minister uiteenzetten op welke manier de arbeidsmarkt verandert en welke plaats arbeidsmigranten daarin innemen, en daarbij aangeven hoe de 23 wijzigingsvoorstellen uit de notitie hier logischerwijs in passen. Helaas is het onderwerp “modern migratiebeleid” extreem versnipperd. De discussie wordt gevoerd bij Justitie, WWI, OCW en bij SZW. Hoe wordt de samenhang geborgd en wie is de regisseur? Ik constateer dat zaken die wel effect hebben op het arbeidsmigratiebeleid, zoals de Europese richtlijnen, niet in deze notitie worden meegenomen, maar worden uitgewerkt door Justitie. Ik vraag mij echt af hoe wij een integraal beeld kunnen krijgen van de vraagstukken rondom het arbeidsmigratiebeleid.

Ik zal niet alle 23 wijzigingsvoorstellen langslopen, maar ik heb wel een aantal punten waarop ik graag een toelichting krijg. Het is mij niet duidelijk wat prevaleert, de Nederlandse regelgeving rondom de Wet arbeid vreemdelingen of de Europese regelgeving. Kan bijvoorbeeld een werknemer die een blue card heeft ontvangen in een ander Europees land vrijelijk werk aanvaarden in Nederland zonder een tewerkstellingsprocedure? Zo ja, wat zijn dan de Nederlandse bevoegdheden op dit punt en blijft Nederland zelf verantwoordelijk voor de tewerkstelling van midden en lager geschoold personeel? Hiernaast speelt het dilemma van enerzijds een soepeler verstrekking van tewerkstellingsvergunningen en anderzijds een scherpe handhaving op slecht werkgeverschap. Op onderdelen maakt het kabinet telkens een afweging hiertussen, maar daarin kan ik geen lijn bespeuren.

Onlangs zijn er incidenten geweest met slecht werkgeverschap. Wij hebben hier eerder aangegeven dat daartegen hard moet worden opgetreden. Het kabinet stelt dat het UWV een tewerkstellingsvergunning moet kunnen weigeren of intrekken bij gebleken slecht werkgeverschap. Wat de ChristenUnie betreft zal een werkgever die ooit veroordeeld is voor arbeidsgerelateerde uitbuiting nooit meer in aanmerking moeten kunnen komen voor een tewerkstellingsvergunning. Is de minister bereid dit verbod in de wet op te nemen?

Voor de religieuzen zijn aparte afspraken gemaakt. Daarmee wordt tegemoetgekomen aan een aantal knelpunten waar geestelijke dienaren tegenaan liepen. We danken de minister voor deze uitwerking. De minister stelt dat de mogelijkheid verkend wordt om voor de praktikantenregeling een referentensystematiek in te voeren. Wat moet ik mij daarbij voorstellen?

Een kwestie die mij verwondert, is dat gedetineerde vreemdelingen arbeid mogen verrichten. Het kabinet zet in een paar zinnen neer dat er straks geen tewerkstellingsvergunning nodig is voor gedetineerden die onder de Wet arbeid vreemdelingen vallen. Ik wil hier meer onderbouwing voor. Ik wil argumenten horen waarom mensen in een AZC nauwelijks mogen werken, maar gedetineerde vreemdelingen wel. Dat lijkt mij een vreemde situatie. Ik vraag mij ook af op welke gronden gedetineerde vreemdelingen straks mogen werken: om humanitaire redenen, of vanwege de re-integratie in de maatschappij na een detentie? Het laatste argument kan nooit doorslaggevend zijn. Ik hoor tevens dat er op dit moment voorbereidingen worden getroffen om gedetineerde of veroordeelde vreemdelingen op het vliegtuig te zetten en uit te zetten.

Ik vervolg met het UWV in het kader van de toekenning. Er wordt gezegd dat de migrant markconform beloond moet worden na het prioriteitsbeginsel, en dat er sprake moet zijn van adequate huisvesting voor de migrant. Ik vraag mij af hoe het komt dat er excessen plaatsvinden. Als wordt opgegeven waar de migranten gaan wonen, gaat het UWV dan eerst kijken? Hoe wordt dat getoetst? Hoe komt het dat de Arbeidsinspectie bepaalde situaties weet op te sporen? Ik ben het met de heer Spekman eens dat de vraag is wat precies adequate huisvesting is. Waar gaat het over?

Ik heb de brief ontvangen van de Dutch International Schools. Ik sluit mij aan bij hetgeen de heer Meeuwis heeft gezegd. Het gaat hier inderdaad om door de rijksoverheid erkende internationale scholen die misschien de ruimte niet krijgen om zonder tewerkstellingsvergunning native speaking docenten te werven. Ik hoor graag van de minister of het klopt dat zij die mogelijkheid niet hebben.

Tot slot iets over de uitbreiding van arbeidsmarkttoetsvrijstelling bij podiumkunsten. Ik kan de lijn volgen die het kabinet voorstaat, maar ik heb moeite met het feit dat men zich al heel vroeg in een carrière moet binden aan een gezelschap of club of noem maar op, terwijl ik er voorstander van ben om alsjeblieft te proberen zo veel mogelijk eigen talenten in Nederland te kweken. Het is heel makkelijk om een zeer scherpe scouting te houden of zeer moeilijke audities, maar ik vind het heel belangrijk dat wij eerst goed kijken of er mogelijkheden zijn om hier talenten te ontwikkelen.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn algmeen overleg Wajong-onderwerpen

Wed, 06 Jan 2010 16:02:53 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. In een tijd van neergaande economie en oplopende werkloosheid maakt de ChristenUnie zich zorgen over de arbeidsmarkt van Wajong’ers. Op 1 januari 2010 gaat de nieuwe regeling in die de arbeidsparticipatie en de ontwikkeling van het arbeidsvermogen van jongeren met een beperking regelt. De Eerste Kamer moet zich daar nog over buigen. Zal de regeling nog per 1 januari 2010 kunnen ingaan? Graag een reactie van de minister hierop. De minister stelt dat twee derde van de nieuwe instroom in aanmerking komt voor de nieuwe werkregeling. Het gaat de komende jaren om ongeveer 10 000 jongeren per jaar. Hiermee neemt dus ook de vraag naar werkplekken voor hen toe. De minister stelt dat er juist nu geïnvesteerd moet worden in de actieve vraaggerichte werkaanpak, waarin werkgevers gestimuleerd worden jongeren met een beperking in dienst te nemen. Graag verneem ik van de minister hoeveel werkplekken er het komend jaar op de ministeries gereserveerd zullen worden voor Wajong’ers. Heeft de minister met gemeentes reeds bestuurlijke afspraken gemaakt over het beschikbaar stellen van werkplekken voor Wajong’ers? Ik weet dat er allerlei maatregelen in gang zijn gezet – en dat vind ik goed – en ook dat het UWV druk doende is om de Wajong’ers optimaal te begeleiden. Het werkboek voor Wajong’ers Op weg naar werk is daar een voorbeeld van. Maar willen wij ernst maken met de benutting van de mogelijkheden van deze doelgroep, dan moeten we mogelijke belemmeringen wegnemen. Daarom ben ik blij met het Botsboek en blij dat de minister heeft aangegeven een panel te gaan instellen voor nieuwe instromers. Ik vind het plezierig om te zien dat dingen in gang zijn gezet en dat het gaat lopen. Ik juich het toe dat Wajong’ers als startende ondernemers in aanmerking blijven komen voor bepaalde voorzieningen en dat zij voor een nader te bepalen periode gecoacht zullen worden. Gaat het hierbij om gespecialiseerde Wajong-ondernemerscoaches? Het urencriterium is afgeschaft. Dat is winst voor deze doelgroep. Hiermee worden de mogelijkheden van deze groep verruimd. Hoeveel mensen met een beperking zijn het afgelopen jaar gestart met een onderneming? Op welke manier wil de minister garanderen dat Wajong’ers ook in aanmerking komen voor een microkrediet en voor kredietverstrekking, juist in deze tijd waarin banken angstvallig de hand op de knip houden? Momenteel is het zo dat de hogescholen en universiteiten de mogelijkheid hebben van een minor ondernemerschap voor Wajong’ers. Vaak gaat het om projectmatig onderwijs in groepen en dat is vaak fysiek belastend voor de Wajong’er. Is het een idee om een speciale minor ondernemerschap in het leven te roepen, waarbij zo veel mogelijk gebruik wordt gemaakt van leren op afstand, dus van inzet van hulpmiddelen? Er kan bijvoorbeeld gebruik worden gemaakt van de kennis van een special 7interest-beroep, dat gespecialiseerd is in digitale toegankelijkheid en ICT-hulpmiddelen. Alle facetten moeten aan bod komen om specifiek vanuit de Wajong-situatie als ondernemer te starten. Is de minister bereid om te bevorderen dat er een speciale minor ondernemerschap wordt ontwikkeld voor deze doelgroep? Dan de promotiemogelijkheden voor Wajong’ers. Een onderzoeksbaan is heel aantrekkelijk voor de doelgroep Wajong’ers, omdat zij dan de mogelijkheid hebben om hun tijd flexibel in te delen. Maar een aio wordt voor minimaal 32 uren aangesteld en voor de gemiddelde Wajong’er, die ik heb gesproken, is dat te veel. Het zou rechtvaardig zijn om voor deze groep de mogelijkheid van een speciaal aio-traject in deeltijd, bijvoorbeeld twee dagen in de week, te creëren. Voordelen zijn dat er banen worden gecreëerd voor die groep op dat niveau, dat de empowerment van de groep zou worden bevorderd, dat er sterke rolmodellen te voorschijn zouden komen die weer andere Wajong’ers kunnen begeleiden, en dat de toegankelijkheid van het wetenschappelijk onderwijs vergroot wordt. Een andere belemmering is dat bij de selectie voor onderzoeksmasters die voorbereiden op een aio een eis is het hebben van hoge punten – dat is geen probleem voor Wajong’ers –, maar ook een eis van de nominale studietijd. Daar kunnen ze niet aan voldoen, omdat Wajong’ers door hun functiebeperking altijd in een langzamer tempo studeren. Is de minister bereid om samen met zijn collega van OCW de mogelijkheid te bevorderen dat meer Wajong’ers kunnen promoveren? In antwoord op mijn motie op stuk nr. 33 over het inzetten van interne jobcoaches zegt de minister dat het van belang is dat het gebruik van interne jobcoaches niet ten koste gaat van de kwaliteitseisen die worden gesteld aan de dienstverlening van de jobcoach. Wat bedoelt de minister daar precies mee? Er zijn nog steeds geen erkenningscriteria voor jobcoaches. Ik vraag aandacht voor de Wajong’er die zeer goed in staat is zelfstandige beslissingen te nemen en juist op zijn autonomie aangesproken zou willen worden. Zij hebben meer behoefte aan – letterlijk – een helpende hand op de werkvloer alleen voor het opvangen van de fysieke beperkingen, dus niet aan een jobcoach die allerlei dingen organiseert en regelt. De nieuwe AWBZ-grondslagen lijken ruimte te geven om deze nieuwe functiebegeleiding voor Wajong’ers met een lichamelijke beperking op de arbeidsmarkt in te zetten. De toepassing van deze functiebegeleiding kan via een persoonsgebonden budget ingezet worden, voor onder andere praktische hulp op de werkvloer. Is de minister bereid om in overleg met de staatssecretaris van VWS deze mogelijkheid te onderzoeken en de Kamer hierover te informeren? Op de motie over contact tussen verzekeringsarts en huisarts op verzoek van de Wajong’er antwoordt de minister dat er nu al rekening wordt gehouden met wat een Wajong’er graag wil. Als dat inderdaad zo is, had ik nooit zo’n motie opgesteld. Ik krijg nog steeds signalen dat een keuringsarts nog steeds zegt dat dat niet nodig is. Graag daar een reactie op.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn algmeen overleg Innovatiebeleid

Wed, 06 Jan 2010 14:55:00 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het kabinet wil zich in blijven zetten om tot de meest concurrerende economieën van de wereld te behoren. Een plek in de top vijf van de mondiale concurrentieindex is natuurlijk niet niks. Dit vraagt naast ambitie ook veel daadkracht. Juist in tijden van neergaande economie is het van wezenlijk belang om te blijven investeren in kennis en concurrentiekracht. Des te meer nu het erop lijkt dat de economie zich begint te herstellen. Het is goed dat het kabinet in een visie heeft neergelegd hoe Nederland sterker uit de storm kan komen. Samenwerking tussen overheid, kennisinstellingen en bedrijfsleven en de inzet op sleutelgebieden zijn hoofdelementen van de kabinetsinzet. De sleutelgebieden van het Innovatieplatform blijken over het algemeen succesvol. Daar zijn we als fractie blij mee. De ChristenUnie stimuleert het kabinet om daar mee door te gaan. Er is al veel gezegd over de KIA. Ik wil er toch ook een paar woorden aan wijden. De versnippering van de onderzoeksmiddelen en de innovatieprogramma’s komt de efficiency en effectiviteit natuurlijk niet ten goede. Het kabinet antwoordt dat instrumenten in innovatiebeleid beter op elkaar worden afgestemd. Mijn vraag is of dit het probleem van versnippering en verkokering oplost. Moet er niet beter worden gekeken naar de effectiviteit van programma’s? Moet SenterNovem niet direct betrokken zijn bij brancheorganisaties in de uitvoering van innovatieprogramma’s? Graag hoor ik een reactie van het kabinet hierop. Ik wil ook wat zeggen over de private R&D-uitgaven. In een aantal gesprekken met mkb-ondernemers in de technologische sector kreeg ik te horen dat sommigen van hen 20% van hun omzet in R&D steken. Om goede beleidsmaatregelen in te zetten is het van belang om te weten welk soort bedrijven en sectoren tekortschieten in R&D-investeringen en wat de achterliggende redenen zijn. Heeft de minister hier al zicht op? Indien niet, is zij bereid dit te onderzoeken? Private R&D-uitgaven zullen worden gestimuleerd via matching tussen bedrijven en hoger onderwijs. Dat is een stap in de goede richting. Het levert echter naar de mening van de ChristenUnie niet per definitie hogere private R&D-uitgaven op. Bedrijven zullen er eerst van doordrongen moeten zijn dat innovatie en vernieuwing in marktintroducties rendement opleveren. Daarnaast moeten vooral mkb-bedrijven geholpen worden om hun innovatieve vermogen te versterken. Wat vindt de minister van het idee om bijvoorbeeld met innovatieconsulenten te gaan werken? Zij kunnen vooral worden ingezet in bedrijven en sectoren waar investeringen in R&D achterblijven, om deze op die manier heel actief te benaderen. Door de kenniswerkersregeling komen hoogwaardige arbeidskrachten niet beschikbaar op de arbeidsmarkt, zelfs niet als daar vraag naar is bij andere bedrijven. Het is goed dat kenniswerkers door deze regeling behouden blijven, maar de markt moet niet worden afgeroomd. Dat is naar de mening van de ChristenUnie een gemiste kans. Waarom heeft de minister de suggestie niet opgepakt om de regeling ook open te stellen voor bedrijven die de kenniswerkers te werk zouden kunnen stellen? Het kabinet stelt dat Nederland meer toponderzoekers en toponderzoekgroepen nodig heeft. Om dit te bewerkstelligen neemt het kabinet maatregelen. Ik mis echter het bewust en gericht kweken van toponderzoekers van eigen bodem. Is de minister, die op dit moment helaas niet aanwezig is, bereid te komen met een soort actieplan voor het bewust en gericht kweken van toponderzoekers van eigen bodem met duidelijke targets om de ambitie te realiseren? Behoren tot de meest concurrerende economieën in de wereld staat of valt met een goed opgebouwd en hoog kwalitatief menselijk kapitaal. Nog regelmatig bereiken mij signalen dat het grootste structurele probleem in technologie en innovatie op het terrein van de arbeidsmarkt ligt. Laatst kreeg ik van een technologisch bedrijf te horen dat het ingenieurs civiele techniek tekortkomt. Wat het bedrijf het meest zorgen baart, is dat de uitstroom jaarlijks afneemt. Deze bedrijven kampen nog steeds met onvervulbare vacatures. Naast kennismigranten moeten we op zoek naar andere mogelijkheden. Ik denk bijvoorbeeld aan onorthodoxe traineetrajecten voor hoogopgeleide vluchtelingen met kennis en vaardigheden op deze vakgebieden. Graag hoor ik een reactie van de minister over de manier waarop zij dit verborgen intellectueel kapitaal gaat benutten. De brandbrief van juni van hbo-opleiding Elektrotechniek uit het noorden en het oosten van het land is veelzeggend. De instroom bij deze opleidingen neemt nog steeds af. Wat zijn daar de oorzaken van? Het is niet goed dat er opleidingen verdwijnen, juist als er in sectoren veel vraag naar mensen met deze opleidingen is. Wat is de reactie van het kabinet op de brandbrief?

Mevrouw Gesthuizen (SP): Ik deel de zorg van mevrouw Ortega-Martijn wat betreft de arbeidsmarktproblematiek. Er is zelfs in crisistijd op een aantal vlakken nog altijd een gebrek aan goed geschoold personeel, of in ieder geval personeel met de juiste achtergrond en opleiding. Ik hoor daar ook veel bedrijven over. Het voorstel om traineeprojecten te beginnen voor vluchtelingen vind ik in principe heel sympathiek. Betekent dit voorstel dan dat mensen met de juiste achtergrond die als vluchteling in Nederland aankomen, meer kans hebben om hier te blijven dan anderen zonder die juiste achtergrond?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het gaat mij erom dat we kunnen investeren in vluchtelingen met een status. Ik heb daar een aantal jaren geleden onderzoek naar gedaan en ben gekomen met een project om te kijken naar de diplomawaardering. Als we het hebben over een architect of een ingenieur, gaat het erom hoe ze met hun basisvaardigheden snel een vertaalslag kunnen maken naar de Nederlandse normen en waarden in hun beroepsgroep. Daar gaat het mij om. Daar is nog veel mee te winnen. In mijn rondgang langs verschillende technologische bedrijven kwam ik niet één vrouw tegen. Nog steeds blijkt er sprake van achterhaalde beeldvorming. De beste manier om dit recht te trekken is meer persoonlijke confrontatie met het werk of met mensen die enthousiast over hun werk kunnen vertellen. Is de minister bereid bedrijven te stimuleren en te ondersteunen om meer tijd te besteden aan gastdocentschap en bedrijfsoriëntatiedagen? Dat brengt mij bij de Taskforce Technologie Onderwijs Arbeidsmarkt (TOA), die zich richt op samenwerking tussen onderwijs, overheid en bedrijfsleven. Het is mooi om te zien dat de TOA succesvol is en dat er een doorstart wordt gemaakt. De ChristenUnie vindt het belangrijk dat ook na 2010 structureel aandacht blijft bestaan voor de koppeling tussen onderwijs en arbeidsmarkt in de technologie. Hoe wordt dit geborgd? Op welke manier blijven mbo, hbo en wo betrokken in alle regio’s? Kan de minister nader ingaan op de toevoeging van vier nieuwe TOA-regio’s? Over de pilotregio Rotterdam-Rijnmond heb ik tijdens de behandeling van de begroting voor Economische Zaken al een vraag gesteld. Het publiekprivate platform Kennisinfrastructuur Mainport Rotterdam (KMR) heeft tot eind 2010 mandaat om de TOA te leiden. De minister heeft geantwoord dat de meerwaarde voor de regio nog niet duidelijk bleek uit het opgestelde plan. Ik heb begrepen dat binnen KMR veel partijen samenkomen en dat er succesvolle projecten uit voortvloeien. Hoe zit het met het opstellen van een plan voor de TOA Rotterdam-Rijnmond? Graag een reactie. Tot slot is het belangrijk dat Nederland de kennis over duurzaamheid en duurzame energie in eigen land op waarde blijft schatten. Duurzame innovatietoepassingen moeten een belangrijk Nederlands exportproduct zijn. De TU Delft heeft op het gebied van duurzame energie op internationaal vlak een mooie positie verworven, bijvoorbeeld op het gebied van windenergie en elektrisch vervoer. De vraag is waarom we internationaal wel hoog scoren op het gebied van kennis, maar niet op het toepassen van de kennis via grote ondernemingen. Er bestaan in Nederland wel succesvolle zonnecelproducenten, maar die zijn bijvoorbeeld niet te vergelijken met de grote Spaanse, Duitse en Scandinavische ondernemingen op het gebied van wind-, water- en zonne-energie. Graag een reactie hierop.

Nog geen omslag van denken bij deze minister

Wed, 11 Nov 2009 18:42:37 +0100

De huidige crisis heeft velen tot het besef gebracht dat ongelimiteerde welvaartsgroei negatieve gevolgen kan hebben. Nu wij het in onze eigen portemonnee (gaan) voelen, vertrouw ik erop dat wij als samenleving ook meer gaan stilstaan bij de effecten van onze welvaart voor bijvoorbeeld ontwikkelingslanden.

Daarnaast wordt het voor de politiek tijd om aandacht te besteden aan de: voedselcrisis, klimaatcrisis en de tweedeling in de wereld die alsmaar groter wordt, naarmate de westerse landen welvarender worden. In een globaliserende wereld ontkomt men er niet aan om zaken in een bredere context te plaatsen en daarvoor verantwoordelijkheid te nemen.

Wat de ChristenUnie betreft, moet er sprake zijn van een fundamentele herbezinning op economische groei en welvaart. Dat was dan ook de inleiding van mijn betoog vandaag bij het Algemeen Overleg over de nieuwe Lissabonstrategie. De Lissabonstrategie heeft als hoofddoelstelling dat Europa uitgroeit tot de meest dynamische en concurrerende economie ter wereld. De fractie ChristenUnie heeft in principe niets tegen deze doelstelling, maar pleit er wel voor dat hierbij rekening wordt gehouden met een aantal cruciale factoren. Op basis hiervan heeft mijn collega Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink in 2008 een motie ingediend en door de Tweede Kamer aangenomen gekregen, met als strekking dat de regering met een visie moet komen 'hoe de Lissabonstrategie na 2010 zich meer kan richten op duurzame groei, solidariteit en kwaliteit van leven binnen en buiten de EU'. De ChristenUnie benadrukt hiermee dat ze niet wil uitgaan van de stelregel ‘hoe meer groei, des te beter’. Dat is achterhaald en gezien de crisis is ook komen vast te staan dat het op deze manier niet werkt. Er ligt nu een SER-advies: ‘Europa 2020: de nieuwe Lissabonstrategie’. In dit advies laat de SER onder andere zien hoe de nieuwe Lissabonstrategie er na 2010 uit zou moeten zien en op welke manier deze kan bijdragen aan een duurzaam, competitief en welvarend karakter van de economie in de Europese Unie.

Gedurende het debat viel mij op dat de minister van Economische Zaken zich strak wil houden aan de hoofddoelstelling van de Lissabonstrategie. Zij gaf daarbij aan dat aandacht voor milieu en duurzaamheid een directe relatie moeten hebben met economische groei. De minister wil af van allerlei ballast, die volgens haar geen onderdeel kan zijn van de Lissabonstrategie. Mijn vraag of het kabinet ervoor gaat zorgen dat de SER-aanbeveling om de ecologische dimensie uit het Milieuactieprogramma van de EU stevig in de nieuwe Lissabonstrategie komt, deed zij dan ook af met de opmerking dat dit niet thuishoort in de Lissabonstrategie. Dit vind ik zeer merkwaardig. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat er in essentie geen fundamentele omslag in denken over economische groei en welvaart bij deze minister heeft plaats gevonden.

Geen wonder dat de minister de VVD aan haar zijde vond. Het is dan ook logisch dat zij ook blijft vasthouden aan het BBP als graadmeter voor de groei. Wel wil het kabinet dat hieraan sociale- en milieuindicatoren toegevoegd zullen worden. Dat is in ieder geval winst. Er blijft naar mijn mening echter nog teveel fixatie op economische groei. Begrijp mij goed, dat hebben wij als Nederland en Europa nodig, maar wij hebben ook een verantwoordelijkheid voor de effecten hiervan. Ik omarm daarom ook de Verklaring van Tilburg en het Appèl van Antwerpen dat oproept onze economie om te vormen, richting meer duurzaamheid en solidariteit. Op het gebied van duurzame energie worden door de regering stappen gezet in de goede richting, maar er is nog geen sprake van een andere kijk op economie- en welvaartgroei.

Ik kom tot de conclusie dat de inzet van het kabinet voor de nieuwe Lissabonstrategie niet gericht zal zijn op terughoudendheid ten aanzien van de materiële consumptiegroei met meer inzet op duurzame groei, solidariteit en kwaliteit van leven. Een gemiste kans zou ik zeggen. Voor de fractie ChristenUnie een uitdaging om dit onderwerp hoog op de politieke agenda te houden.

Cynthia Ortega-Martijn

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn algmeen overleg nieuwe Lissabonstrategie

Wed, 06 Jan 2010 10:07:55 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De SER stelt dat de Lissabonstrategie gericht moet zijn op het bevorderen van de maatschappelijke welvaart, inclusief planet, profit en people. De SER onderstreept daarmee de ChristenUnie-motie van mijn fractiegenoot Wiegman-van Meppelen Scheppink. Die motie vraagt om een visie op de Lissabonstrategie, waarin gerichtheid op duurzame groei, solidariteit en kwaliteit van het leven binnen en buiten de EU een plek krijgt. De ChristenUnie wil niet uitgaan van de stelregel «hoe meer groei, des te beter het ons gaat». Wij zijn dan ook verbaasd dat het kabinet geen reden ziet om de koers van de Lissabonstrategie fundamenteel te veranderen. Juist nu ziet de Christen- Unie kansen voor een fundamentele omslag in het denken over groei en welvaart. Het besluit over de nieuwe Lissabonstrategie komt wat ons betreft op een goed tijdstip. De huidige crisis is een momentum om met het verleden te breken. Dat houdt ook in dat wij sociale en ecologische factoren mee willen gaan wegen. Juist bij de Lissabondoelen is het belangrijk dat wij resultaten meten en vergelijken. Naast het bruto binnenlands product hebben wij hiervoor ook hoogtemeters nodig die aangeven hoe ver wij af zijn van een duurzame en solidaire economie. De Verklaring van Tilburg, het appel van Antwerpen en het ons recent aangeboden Momentum Manifesto doen concrete voorstellen voor het breder meten van de gezondheid van de economie. Ook de Europese Commissie heeft inmiddels de bruikbaarheid van het bbp als goede graadmeter ter discussie gesteld.

Mevrouw Gesthuizen (SP): Hoor ik u zeggen dat die koerswijziging nodig is omdat het beleid van Europa tot nu toe absoluut niet sociaal te noemen is?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat hoort u mij niet zeggen. Het enige wat ik zeg, is dat een koerswijziging nodig is. Omdat we nu een crisis hebben, is het momentum er nu om ons meer te richten op andere factoren en niet meer alleen op welvaartsgroei. Dat is wat ik zeg. In het voorjaar toonden de minister-president en de minister van Economische Zaken hun politieke wil om het maatschappelijke rendement van publieke uitgaven uiteindelijk mee te nemen in analyses en modellen. Waarom zien wij dat hier niet terug? Economische, sociale en duurzame doelstellingen kunnen elkaar versterken, zo stellen de SER en het kabinet. De ChristenUnie merkt hierbij wel op dat het beeld er niet altijd zo rooskleurig uit ziet. Soms is het beeld asgrauw. Het halen van klimaatdoelstellingen staat bijvoorbeeld onder druk door toekomstige lage prijzen in het emissiehandelssysteem. Er dreigt overcapaciteit van grijze stroom die de energietransitie naar «duurzaam» in de weg zal staan. De ChristenUnie pleit voor een stevige Nederlandse inzet om de milieu-, klimaat- en energieproblematiek in de Lissabonstrategie te verankeren. Neemt het kabinet de SER-aanbeveling over om de ecologische dimensie uit het Milieuactieprogramma van de EU stevig in de nieuwe Lissabonstrategie te krijgen? Bovendien moeten de effecten van het Lissabonbeleid voor de internationale omgeving en in het bijzonder voor ontwikkelingslanden een plek krijgen. Waar zien wij die effecten in terug? Hiernaast onderschrijf ik het belang van het beter verbinden van de EU-begroting aan de Lissabondoelstellingen. Wederzijds leren en monitoren moeten beter. De ChristenUnie ziet ook belangrijke uitdagingen, zowel voor de EU als voor Nederland, op het gebied van kennis en innovatie. Op dit moment scoort Nederland gemiddeld of goed. Wel heeft Nederland een achterstand op private R&D-uitgaven ten opzichte van de EU-15. Volgende week zullen wij tijdens het AO over innovatie verder komen te spreken over de innovatiekracht van Nederland.

Den Haag, 6 januari 2010

Geachte heer, mevrouw ,

Hartelijk dank voor uw e-mail bericht van 6/1/10 aan de ChristenUnie-fractie in de Tweede Kamer over .

De zogenaamde 'partnertoeslag' in de AOW zou vanaf 2015 worden afgeschaft. Deze maatregel is onder de 'Paarse' regeringsjaren ingevoerd, dus al geruite tijd geleden, rond 1996. Er is destijds een ruime overgangsmaatregel getroffen (zo'n twintig jaar) om mensen de mogelijkheid te bieden aanvullende maatregelen te treffen, om de eventuele inkomensachteruitgang op te vangen.

Inmiddels hebben we als fractie moeten vaststellen dat er een Kabinetsvoorstel ligt om de afschaffing al per 2011 in werking te laten treden.
Daarbij blijft overigens staan dat de wet alleen van kracht is voor wie vanaf dat moment 65 wordt. Wie al een toeslag heeft, houdt die dus gewoon.

Het klopt dat de ChristenUnie in het verleden kritische vragen had bij de afschaffing van de partnertoeslag. Bij de behandeling van het voorstel in 1996 waren we tegen. Bij de coalitieonderhandelingen in 2007 is er nog over gesproken. Er bleek echter geen politiek draagvlak voor het terugdraaien van deze maatregel. Ook omdat er al zo'n lange
overgangsperiode voor bestaat en mensen derhalve kunnen sparen voor de
inkomensachteruitgang.

Als ChristenUnie hebben wij bij de begrotingsbehandeling van Sociale Zaken in de week van 8 december dit onderwerp opnieuw aan de orde gesteld, vanuit de gedachte dat in elk geval wezenlijke verzachting van de maatregel mogelijk zou moeten zijn.

Dit heeft als resultaat dat het er nu naar uitziet dat een meerderheid van de Kamer wel is gewonnen voor een zodanige bijstelling van de maatregel dat mensen met een partner jonger dan 65, die niet in staat is om te werken omdat deze feitelijk arbeidsongeschikt is, een toeslag blijven ontvangen. Die mensen worden dus van de maatregel uitgezonderd.
Bovendien is van belang dat niet alleen mensen tussen 55 en 65 van de maatregel worden uitgezonderd, maar dat ook nog eens goed wordt gekeken naar de mensen tussen 50 en 55.
Verder worden mensen in geen geval in de situatie gebracht dat alleen vanwege het vervallen van de toeslag, men bij voorbeeld het huis zou moeten verkopen.

Overigens blijft de ChristenUnie naar andere wegen zoeken om de koopkracht van ouderen op peil te houden. Zo wordt, onder andere op aandrang van ons, bezien of en zo ja hoe de
ouderenkorting uitkeerbaar kan worden. Op die manier kunnen mensen die nu te weinig belasting betalen om de ouderenkorting te verzilveren, alsnog in aanmerking voor de complete korting. De resultaten van het onderzoek hopen we in de loop van volgend jaar te ontvangen.

Wij hopen u hiermee voldoende te hebben geinformeerd.

Met vriendelijke groet,

Fractie ChristenUnie Tweede Kamer
Postbus 20018
2500 EA DEN HAAG
e-mail christenunie@tweedekamer.n

Almere, eindpunt van een tocht langs Ortega-gemeenten

Wed, 04 Nov 2009 18:00:50 +0100

Na een zeer intensieve week met twee begrotingsbehandelingen en een winkeltijdendebat, nu een paar dagen om bij te komen en weer orde op zaken te brengen. Dat is de dynamiek van het Kamerwerk. Het ene moment heb je niet eens tijd om een hapje te eten of te slapen; het volgende moment is er ruimte om achterstanden in te lopen, interviews te geven, petities in ontvangst nemen en je voor te bereiden op toekomstige debatten. Zoals het hoofdlijnendebat over de AOW dat morgen gevoerd wordt; een fractievoorzitsterdebat, waarin Arie Slob het woord zal voeren maar waarvoor we natuurlijk samen onze inbreng voorbereiden.

Vrijdag heb ik een werkbezoek gebracht aan gemeente Almere. Het was een intensief en boeiend programma. Voor een overzicht van het programma verwijs ik u naar http://almere.christenunie.nl/ Dit was het laatste werkbezoek in een reeks langs de vijf zogenaamde Ortega-gemeenten. Voor mij is Almere geen onbekende stad. In een vroegere baan, als opleidingscoördinator, heb in een jaar lang gependeld tussen Rotterdam en Almere. Nu ongeveer tien jaar later zie ik hoe de gemeente is gegroeid en voor welke nieuwe uitdagingen het gemeentebestuur van Almere zich geplaatst ziet. Wandelend door de wijken kwamen nostalgische gevoelens boven. Ik heb namelijk met veel plezier gewerkt in Almere. De stad trok me destijds niet aan om mij er te vestigen. Maar het is nu echt een mooie groene woongemeente geworden.

Echter, hoe gek het ook mag klinken: een jonge stad als Almere wordt ook geconfronteerd met achterstandswijken. En wat mij dan opvalt is, dat het grotestedenbeleid alléén gericht is op het oplossen van problemen, terwijl preventie toch heel effectief kan zijn om hoge kosten in de toekomst tegen kan gaan. Voorkomen is altijd beter dan genezen. Daarom juich ik het toe dat minister Van der Laan van Wonen, Wijken en Integratie op basis van een coalitiemotie geld heeft vrijgemaakt voor preventiebeleid. In het begrotingsdebat over wonen en wijken heb ik vorige week nog gepleit voor méér aandacht voor preventie, onderhoud en beheer. Want een prachtwijk moet prachtig blijven.

Na het werkbezoek in Almere had ik ‘s avonds een bijeenkomst met christenen die hun wortels hebben in Afrika. De voorganger van deze geloofsgemeenschap had ik ontmoet tijdens een ander werkbezoek. Hij vertelde mij toen dat de leden niet bekend waren met de ChristenUnie, en zich afvroegen wat de ChristenUnie voor hen zou kunnen betekenen. Ik heb toen met hem afgesproken dat ik graag de gemeenschap wilde komen informeren over christelijk sociale politiek en de positie van de ChristenUnie. De voorganger wilde op deze bijeenkomst ook graag in contact komen met de lokale politici van de ChristenUnie. Het was mooi om te horen dat er ingezet wordt op integratie en dat deze christenen graag willen integreren. Alleen krijgen zij te maken met een aantal problemen die niet altijd opgelost kunnen worden. Eerlijk hierover communiceren, helder aangeven wat de (on)mogelijkheden zijn, wordt erg gewaardeerd. Ik heb in ieder geval weer input gekregen voor de integratienota. Het was alles bij elkaar een bijzondere dag en avond. Als ChristenUnie zijn wij uitgenodigd om volgend jaar op een conferentie een grotere groep te informeren over christelijk-sociale politiek.

Cynthia Ortega-Martijn

Geen triomfalisme als stilstand het hoogst haalbare is

Thu, 29 Oct 2009 09:41:10 +0100

Twee begrotingsbehandelingen in ��n week. En toch ging daar niet eens de meeste belangstelling naar uit. Gisteravond sprak de Kamer over de koopzondagen: dat boeit de media meer dan een begroting van Economische Zaken of van Wonen, Werken en Integratie.

Het blijft verbazingwekkend hoe collega-Kamerleden in één adem door kunnen betogen dat een wetswijziging helemaal niks voorstelt – en toch dramatische gevolgen heeft voor de economie, de werkgelegenheid en de vrijheid van consumeren en recreëren in dit land. We hadden het over het kabinetsvoornemen om de winkeltijdenwet zodanig aan te passen dat het oneigenlijk gebruik van de ‘toeristische route’ de pas wordt afgesneden. Vertegenwoordigers van rechts- en linksliberale fracties putten zich uit in pogingen om daar neerbuigend over te doen: het zou een ‘kluifje’ zijn dat de ChristenUnie zich bij de coalitieonderhandeling heeft laten toewerpen. Maar zo onschuldig kan het kluifje kennelijk toch ook weer niet zijn, want het zou wel duizenden banen kosten, én een forse omzetderving voor de detailhandel, én een beknotting van de funshoppende mens.

Zelf wilde ik de betekenis van deze wetswijziging niet grote maken dan ze is. We hebben in Nederland inmiddels al weer bijna vijftien jaar een aanzienlijk aantal koopzondagen: maximaal twaalf per jaar in ‘gewone’ gemeenten, en een onbeperkt aantal in de toeristische gebieden. Dat is een erfenis uit de paarse jaren: minister Weijers (D66) van Economische Zaken heeft het ooit zo geregeld. Het enige dat deze coalitie doet, is de hand houden aan die verdeling. Niet heel Nederland is toeristisch gebied, en we willen dat kleine winkeliers en werknemers in de detailhandel de vrijheid houden om weerstand te bieden aan de 24-uurseconomie.

In een maatschappij waar de druk om non-stop te werken en te consumeren steeds groter wordt, is het winst als we tenminste nog de hand houden aan de huidige beperking van het aantal koopzondagen. De economie raakt daardoor echt niet in het slop: volgens een rapport van het Centraal Planbureau gaan er maar weinig arbeidsplaatsen verloren als we het bestaande misbruik van de ‘toeristische route’ een halt toe roepen. Onbegrijpelijk dat liberale woordvoerders zo’n rapport in feite negeren door steeds maar te blijven praten over meer dan twintigduizend arbeidsplaatsen die op de tocht staan.

Opmerkelijk is overigens ook de wijze waarop de SGP zich nu opstelt ten aanzien van de koopzondag. In de paarse jaren negentig is op 't nippertje verijdeld dat het aantal koopzondagen tóen al helemaal werd vrij gelaten. De voorgangers van de ChristenUnie, RPF en GPV, stemden toen voor een amendement waardoor het aantal koopzondagen beperkt werd tot twaalf per jaar. Dat zijn er nog altijd twaalf teveel vonden zij toen, maar ze wilden niet op hun geweten hebben dat het ‘beperkende’ amendement niet zou worden aangenomen. De SGP-fractie deed dat toen wel: ze stemde tegen een beperking tot twaalf, want ze wilde nul koopzondagen. En riskeerde daarmee dat het er 52 zouden worden.

Inmiddels is de SGP kennelijk toch pragmatischer geworden, want nu was de partij zelfs mede-indiener van een initiatiefwetsvoorstel dat het aantal van twaalf koopzondagen als een voldongen feit laat staan. Een herkenbare positie: soms zou je als christenpoliticus wel ontwikkelingen willen terugdraaien, maar moet je er genoegen mee nemen dat we in ieder geval niet nog verder afglijden. In zo’n geval is stilstand het hoogst haalbare. Voor triomfalisme is er dan in ieder geval geen reden, en dat verklaart ook waarom ik het debat van gisteren niet als een overwinning vier - hoezeer de uitkomst ook een gewenste was.

Cynthia Ortega-Martijn

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn plenair debat begroting Economische Zaken

Fri, 20 Nov 2009 15:54:35 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De Nederlandse economie zit in zwaar weer. In het kader van het stimuleren van de economie heeft het kabinet een aantal maatregelen genomen. Als ik met mkb-ondernemers spreek, krijg ik te horen dat de maatregelen van de overheid zich vaak richten op grote ondernemingen. De regelingen zijn soms lastig uitvoerbaar voor zelfstandige ondernemers. Heeft de minister deze signalen ook ontvangen? Wat gaat zij daaraan doen?

Verder is de voorzichtige opstelling van de banken nog een groot probleem voor mkb-ers. In maart spraken de banken hun commitment uit om het BBMKB en de Garantie Ondernemingsfinanciering echt te gaan gebruiken. De minister heeft recent voor een verdriedubbeling van bankgaranties gezorgd. VNO-NCW en MKB-Nederland zeggen echter dat de mismatch tussen bedrijfsleven en banken niet verdwijnt. Hoe wil de minister die mismatch wegnemen? Banken zijn ook aangesproken op het eenzijdig opzeggen of aanpassen van een kredietovereenkomst. Ik hoor nog steeds van bedrijven dat dit plaatsvindt. Hebben de banken het eerdere signaal van het kabinet dan niet begrepen? Graag zou ik hierop een reactie ontvangen.

Al zijn de economische weerberichten voor de korte termijn somber, toch is het van ongekend belang om te blijven investeren in kennis en innovatie, juist op terreinen waarop Nederland koploper is. In het herfstreces ben ik op bezoek geweest bij bedrijven in het Rijnmondgebied die internationaal uitblinken op technologisch gebied. In het Rijnmondgebied helpt het publiek-private platform Kennisinfrastructuur Mainport Rotterdam projecten op te zetten om de broodnodige technici klaar te stomen voor de arbeidsmarkt. Ik heb begrepen dat de KMR tot eind 2010 mandaat heeft, terwijl het platform eigenlijk door de Taskforce Technologie Onderwijs Arbeidsmarkt, de TOA, benoemd is om op te treden als een regionale TOA. Graag wil ik van de minister een stand van zaken over de TOA hebben.

Innoverende ondernemers ervaren dat zij moeilijk of zelden gebruik van stimulerende regelingen kunnen maken. Ik noem drie voorbeelden. Het eerste voorbeeld is de regeling innovatieprestatiecontracten. Deze heeft een verplichting tot samenwerking. Dit vormt een barrière voor bedrijven die aan het begin van het werken aan een potentieel product zelfstandig een haalbaarheidsonderzoek willen doen.

Het tweede voorbeeld is de voorwaarde om samen te werken met een kennisinstelling bij de aanvraag van innovatievouchers. Dit is vreemd als het bedrijf zelf de kennis in huis heeft. Ook hier is dus maatwerk gewenst.

Een derde voorbeeld is een verruiming van de WBSO als crisismaatregel. Deze regeling is bedoeld om research en development te stimuleren. Bij inhuur van personeel kan hier echter geen gebruik van worden gemaakt. Dit is een beperking voor technologische bedrijven, zeker omdat zij met krapte op de arbeidsmarkt te maken hebben. Zzp'ers zijn zelf ook helemaal uitgesloten van de verruiming van de WSBO-aftrek. Waarom mogen zij geen gebruikmaken van deze regeling? Is de minister bereid om te onderzoeken welke knelpunten ondernemers in de technologiebranche ondervinden bij het gebruikmaken van deze stimuleringsregelingen?

De staatssecretaris heeft herhaaldelijk benadrukt dat het bij maatschappelijk verantwoord ondernemen draait om vrijwilligheid zonder vrijblijvendheid. Het niet naleven van fundamentele OESO-richtlijnen blijft helaas vaak zonder gevolgen. De vrijblijvendheid is nog te groot. Dit is een uitgelezen kans voor de regering om eisen te stellen aan overheidssteun, exportkredietverzekeringen en deelname aan handelsmissies. In de internationale keten mag deze eis zich niet beperken tot de eerste toeleverancier. Daarop krijg ik graag een reactie van de staatssecretaris.

De fractie van de ChristenUnie heeft de staatssecretaris er onlangs toe opgeroepen om een lijst met producten en landen op te stellen waar risico's op kinder- en/of dwangarbeid en schending van mensenrechten aanwezig zijn.

Inmiddels zag ik in een persbericht dat de staatssecretaris onze oproep ondersteunt. Hoe gaat hij dit verder invullen?

Ook van banken mag inzet worden gevraagd. Onlangs bleek dat ABN AMRO even geen brood ziet in duurzaamheidbeleid, omdat de bank eerst zijn financiële zaken op orde wil hebben. Afgelopen zomer gaf minister Bos nog aan dat Nederland zich kan onderscheiden in duurzaam beleggen. Daarnaast wil de staatssecretaris van EZ dat Nederland van duurzaamheidkennis een exportproduct maakt. Feit is echter dat buurlanden ons links en rechts inhalen op deze thema's. Welke regierol ziet de staatssecretaris voor zichzelf en het kabinet?

Dan enkele woorden over de wijkeconomie. Hierbij gaat het om krimp op het platteland. De dorpseconomie is erg kwetsbaar. Op creatieve manier proberen gemeenten het vestigingsklimaat te verbeteren en ondernemers voor de gemeente te behouden. Lokaal vinden initiatieven plaats, bijvoorbeeld door ondernemers voor een symbolisch bedrag grond te laten pachten of winkelruimte onder de marktprijs aan te bieden. De ChristenUnie-fractie wil dat het ministerie van Economische Zaken ook kleine gemeenten ondersteunt in het behoud van economische bedrijvigheid. Wil de staatssecretaris instrumentarium aanreiken waarmee gemeenten zelf kunnen opkomen voor het behoud van basisvoorzieningen?

Eerder diende ik een motie in voor het inzetten van de ontslagvergoeding voor de start van een eigen onderneming, in het bijzonder het opnemen van de fiscale oudedagsreserve op de balans van de nieuwe onderneming. Het kabinet noemt deze oplossing bewerkelijk en niet nodig. Wat houdt het kabinet tegen om ex-werknemers een goede kans te geven door de ontslagvergoeding als startkapitaal in te zetten? Graag een reactie.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn algmeen overleg staatkundig proces Nederlandse Antillen

Fri, 20 Nov 2009 16:21:45 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ik zal mij beperken tot nog onbeantwoorde vragen en tot enkele opmerkingen. Ik dank de staatssecretaris voor de schriftelijke beantwoording van de vragen. Ik heb een vraag gesteld over de SEI. Ik heb daarbij heel duidelijk aangegeven dat ik van USONA heb begrepen dat Nederland de eis stelt om de projectplannen te laten schrijven door een consultantsbureau. Dit wordt dus opgelegd door Nederland, zo is mij duidelijk gezegd door de directeur van USONA. Ik wil weten hoe dit zit, want dit klopt niet.

Verder heb ik gevraagd naar het parlementair instrumentarium. Mijn vraag is niet goed geformuleerd. Ik heb aangegeven dat aan het toetsingscriterium ten aanzien van de democratische besluitvorming voldaan moet zijn voor 10-10-'10. Immers, om een autonoom land te kunnen worden moet in ieder geval de democratische besluitvorming waterdicht zijn. De fractie van de ChristenUnie vindt dit zeer cruciaal.

De staatssecretaris heeft aangegeven dat met betrekking tot de SEI sprake is van monitoring. In dit kader wil ik verwijzen naar wat de heer Remkes heeft gezegd over de AMFO. Ik vrees dat wel wordt gestart met een heleboel projecten, maar dat er ten behoeve van de sociale ontwikkeling van mensen die op de grens van armoede verkeren bijna niets bijkomt. Ik wil niet zozeer dat mensen een hogere uitkering krijgen, als wel dat ervoor gezorgd wordt dat mensen boven de armoedegrens uit komen door middel van arbeidsparticipatie. Er wordt heel weinig gedaan om mensen te laten participeren op de arbeidsmarkt. Hier moet goed naar gekeken worden.

Het volgende punt betreft de BES-eilanden. In de voortgangsrapportage heb ik gelezen dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar de BES-eilanden gaat om te praten over de sociale zekerheid. Ik wil van de staatssecretaris vernemen of Havermans nog steeds leidend is.

Wat zijn de minimale criteria om over te stappen op plan B? Ik ben het met de heer Remkes eens dat er sprake moet zijn van zichtbare verbetering van de rechtshandhaving. In eerste termijn heb ik mijn zorgen hierover geuit. Rechtshandhaving is van cruciaal belang om een land te kunnen worden.

Hierop voortbordurend kom ik op een ander punt. De staatssecretaris zegt in haar beantwoording zeer tevreden te zijn met de Eilandsverordening Corporate Governance. Ik wil haar graag geloven, maar ik wil deze verordening ook zelf zien. Is er een mogelijkheid om de Kamer hierin inzicht te geven? Dit is immers cruciaal om als nieuw land te starten. Burgers mogen hierdoor weten dat een en ander goed is afgedekt.

Van de heer Marlin heb ik begrepen dat Nederland bijvoorbeeld in de vorm van technische bijstand ondersteuning kan verlenen om te voldoen aan alle criteria. Welke afspraken zijn er precies gemaakt?

Tot slot een vraag over het referendum en de vraagstelling. De heer Van Raak heeft laten weten dat hij deze vraagstelling heel bijzonder vindt. Hierop wil ik niet diep ingaan, wel wil ik het volgende weten. Volgens de Verenigde Naties moet er bij een referendum sprake zijn van objectieve informatie. Kan Nederland ervoor zorgen dat de bevolking beschikt over objectieve informatie over wat integratie inhoudt en wat vrije associatie? Deze informatie moet voldoen aan hetgeen geformuleerd is in de resolutie van de Verenigde Naties.

De heer Van Raak (SP): Ik ben het helemaal met mevrouw Ortega eens dat er weinig wordt gedaan aan armoedebestrijding en dat eerst veel zaken op orde moeten zijn. De staatssecretaris heeft een datum genoemd: 10-10-'10. Op die datum moet er een land komen. Gaat de ChristenUnie een lijstje maken van voorwaarden waaraan in ieder geval voldaan moet zijn om per 10-10-'10 land te kunnen worden?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is niet nieuw. Wij hebben via de griffier een brief ontvangen waarin de toetsingscriteria duidelijk vermeld worden. De staatssecretaris zegt dat een plan B mogelijk is. Wij gaan dan over tot een bepaalde vorm van land. Men moet vervolgens komen met een aantal verbeteringsplannen. Ik wil weten wat de basiscriteria zijn waaraan men in ieder geval moet voldoen. De ChristenUnie voegt daar een criterium aan toe, namelijk democratische besluitvorming.

De heer Van Raak (SP): In de huidige situatie is 10-10-'10 heilig. Op die datum komt er een land, ongeacht de vraag hoe ver men is. Waarom noem je anders een datum? Ik ben graag bereid om een aantal punten van mijn lijstje aan de criteria toe te voegen: armoedebestrijding, onderwijs, zorg, belastingen et cetera. Als wij allemaal onze lijstjes gaan inleveren, kiezen wij niet voor plan B van de staatssecretaris. Ik ben dat met de fractie van de ChristenUnie eens. Deze fractie wil dus niet hetzelfde als de staatssecretaris, laat dat helder zijn.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb dat niet zo gezegd. U probeert mij woorden in de mond te leggen, mijnheer Van Raak. Ik heb duidelijk aangegeven wat de basiscriteria zijn waaraan voldaan moet worden. Ik vind democratische besluitvorming heel belangrijk. Dat is immers de ruggengraat van de democratie!

De heer Van Bochove (PvdA): Klopt het dat mevrouw Ortega de staatssecretaris uitnodigt om namens Nederland maar direct te interveniëren in het referendum op Bonaire door zich te gaan bezighouden met voorlichting en de discussie over de vraagstelling?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb niet gesproken over de vraagstelling.

De heer Van Bochove (CDA): U had het over de voorlichting.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb gevraagd of het mogelijk is dat Nederland objectieve informatie beschikbaar stelt. Dat is iets heel anders dan ingrijpen of interveniëren in hetgeen waarover de referendumcommissie heeft gerapporteerd. Dat is afhankelijk van de manier van informeren.

De heer Van Bochove (CDA): Als Nederland zich effectief met de voorlichting gaat bezighouden is het toch nadrukkelijk op het terrein van anderen aan het werk? Is dat nu wel de gewenste weg?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is afhankelijk van de wijze van informeren. Ik gebruik niet voor niets de term "objectief". Deze term staat ook in de resolutie van de Verenigde Naties. Bij objectieve informatie vermijd je het aangeven van een bepaalde waarde. Als het niet kan, dan niet.

De heer Van Bochove (CDA): De partners in het proces daar moeten zoiets toch organiseren?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Jazeker. Ik zeg dit omdat ik het gevoel heb dat niet goed duidelijk is wat het verschil is tussen vrije associatie en integratie. Daarom heb ik een paar keer in het debat aan de staatssecretaris gevraagd om aan te geven wat het verschil is en wat de voor- en nadelen ervan zijn. Zo kunnen wij de Handelingen als basis gebruiken, zodat wij in ieder geval beschikken over objectieve informatie.

Bijdrage Cynthia Ortega-Marijn plenair debat winkeltijdenwet

Fri, 20 Nov 2009 15:40:38 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ik wil beginnen mijn waardering uit te spreken voor de initiatiefnemers van het wetsvoorstel. Het is altijd een flink karwei om met een initiatiefwetsvoorstel te komen.

In vergelijking met een aantal jaar geleden zijn de mogelijkheden om onze inkopen te doen, toegenomen. Sinds 1996 is dat inclusief de mogelijkheid om ook op twaalf zondagen per jaar te winkelen. In dit debat draait het voor de ChristenUnie om de vraag hoe wij onze samenleving willen inrichten en hoe wij omgaan met gedeelde verantwoordelijkheid. Daarbij komen ook zaken als werknemersbelangen, het voortbestaan van kleine ondernemingen en leefbaarheid aan de orde.

Een beroep op individuele vrijheden is niet het einde van alle tegenspraak. De vrijheid van de consument om op zondag aankopen te doen, kan botsen met de vrijheid van werknemers en ondernemers om een collectieve rustdag te hebben.

Tijd en aandacht voor niet alleen het gezin maar ook voor vrijwilligerswerk en mantelzorg staan al onder druk. De vakbonden waarschuwen voor de toenemende sociale druk op werknemers om op zondag te werken. Bij sollicitaties wordt volgens de bonden geselecteerd op de weigering om te werken op zondag.

Ook kleine winkeliers verdienen bescherming. Vaak zijn zij gedwongen om hun deur te openen op zondag om geen omzet te verliezen. Wanneer moeten zij dan tot rust komen? Het vrijgeven van winkelsluitingstijden leidt tot een 24-uurseconomie, waar de ChristenUnie tegenstander van is. Ook leidt het tot het recht van de sterkste, met als gevolg dat door de dominantie van grote winkelketens het winkelaanbod in stadscentra steeds minder gevarieerd is. Uit een CPB-onderzoek blijkt dat de voorliggende wetswijziging de positie van de kleine ondernemer verbetert ten opzichte van grote winkelketens. Dat is de juiste balans in de samenleving waar de ChristenUnie voor staat.

Even een paar woorden over het initiatiefwetsvoorstel. Het zal duidelijk zijn dat wij het op zichzelf met de initiatiefnemers eens zijn over het doel. Het is van belang dat de toerismebepaling in de wet wordt toegepast op een wijze zoals werd beoogd bij de totstandkoming van de wet in 1996. Maar al deelt de ChristenUnie de doelstelling van de initiatiefnemers, zij ziet toch wel inhoudelijke bezwaren. Daar ga ik niet nog eens op in, want iedereen heeft het er wel over gehad. Het gaat vooral om de toetsing door Economische Zaken. Wie bepaalt nu eigenlijk of het aantal koopzondagen wordt uitgebreid? Is het de bedoeling dat de minister een beoordeling moet geven? Graag een reactie van de initiatiefnemers.

Het is aan gemeenten om een afweging te maken, mits zij immateriële belangen expliciet laten meewegen in hun oordeel. Waarom achten de indieners de bescherming van immateriële belangen voldoende beschermd door een ministeriële toetsing? Hoe zit het met de mogelijkheid van bezwaar en beroep wanneer centrale goedkeuring is gegeven? Met andere woorden: maakt het aantekenen van beroep door belanghebbenden nog wel een kans?

Tot slot beogen de indieners dat het kabinet de toerismebepaling verduidelijkt via een AMvB. Ik hoor graag hoe zij dat voor zich zien. Moet er bijvoorbeeld sprake zijn van kwantitatieve gegevens die moeten worden overlegd?

Nog een paar woorden wil ik wijden aan het kabinetsvoorstel. De ChristenUnie is blij met de toevoeging in het kabinetsvoorstel dat de gemeenten ook immateriële belangen expliciet laten meewegen in hun besluit om van de toerismebepaling gebruik te maken. Specifiek staan in artikel 3 nu ook belangen als leefbaarheid en zondagsrust. Ik noemde eerder al de belangen van werknemers en kleine winkeliers welke in het kabinetsvoorstel niet expliciet worden genoemd. De minister geeft in de nota naar aanleiding van het verslag aan dat deze belangen deel uitmaken van lid 1 van artikel 3. Hoe wordt in de praktijk duidelijk dat economische bedrijvigheid in lid 1 niet alleen om de financiële maar ook om de kwetsbare belangen gaat? Graag een reactie van de minister hierop. Wij krijgen namelijk signalen dat bij het bepalen van draagvlak onder winkeliers bij het gebruik van gewogen meting naar vloer- of winkeloppervlak de kleine winkelier het nakijken heeft, want het grootwinkelbedrijf wint het altijd. Ook blijkt dat grote winkeliersverenigingen als representatief worden beschouwd, terwijl de kleine winkelier nauwelijks of geen stem heeft. Is de minister bereid om hierover met gemeenten in gesprek te gaan om te komen tot een meer uitgebalanceerde belangenafweging?

Verder is de discussie over het afgebakende toeristische gebied weer opgelaaid door de situatie in Amsterdam-Noord. De minister laat het aan gemeenten over om gebieden af te bakenen. Hierdoor is Amsterdam vrij om de hele stad tot toeristisch gebied te verklaren. Zet de minister met deze uitspraak gemeenten niet op het verkeerde been? Immers, bij de rechterlijke uitspraak in Amsterdam-Noord komt het er juist op neer dat gemeenten toeristisch gebied moeten afbakenen. Graag een reactie. De ChristenUnie acht het hierbij van groot belang dat belanghebbenden een sterkere stem krijgen als gevolg van het kabinetsvoorstel. Dit krijgt vorm door de toevoeging van inhoudelijke criteria, zoals leefbaarheid en zondagsrust. Het is goed dat ook daarop wordt getoetst.

Verder moet het toerisme met substantiële omvang goed worden aangetoond. Voor belanghebbenden staan uiteindelijk de gebruikelijke bestuursrechtelijke middelen van bezwaar en beroep open. Bij de gang naar de rechter is de essentiële vraag of de gemeenteraad in redelijkheid tot het oordeel heeft kunnen komen en dat criteria zoals kwetsbare belangen, maar ook het eigen toerisme van substantiële omvang voldoende zijn meegewogen. Deze eisen aan de motivatie van de beslissing zullen ertoe leiden dat er een gedragen besluit wordt genomen. Voor de versterking van de positie van de burger is goede voorlichting onontbeerlijk. Gaat de minister duidelijke informatie verstrekken aan burgers over hun juridische mogelijkheden?

De fractie van de ChristenUnie benadrukt dat het wetsvoorstel zo spoedig mogelijk moet worden ingevoerd. Van uitstel mag geen sprake zijn.

De heer Van der Ham (D66): Eerst iets over die laatste opmerking, namelijk dat van uitstel geen sprake mag zijn. Stel dat de minister een invoeringstermijn van een jaar nodig heeft. Wat dan? Wat gaat mevrouw Ortega dan doen? Stuurt zij de minister naar huis?

Dan iets over de afbakening. Kan mevrouw Ortega iets meer zeggen over die kwetsbare waarden en over het begrip "toerisme"? Zij stelde ook dat er soms de hand wordt gelicht met het afbakenen van een gebied, bijvoorbeeld in Amsterdam, in die zin dat heel Amsterdam tot toeristisch gebeid wordt verklaard. Wil mevrouw Ortega aangeven dat er slechts sprake mag zijn van een maximum aantal vierkante kilometers? Hoe gaat zij die afbakening hard maken?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Wat de wet betreft is sprake van twee veranderingsmomenten. De wet moet zo spoedig mogelijk ingaan. Voor de inwerkingtreding van de wet moet de wet drie maanden daarvoor in het Staatsblad worden opgenomen. De wet moet wat ons betreft uiterlijk 1 juli in werking treden.

De kwetsbare belangen hebben vooral betrekking op de motivatiefactoren. Die staan genoemd in het wetsvoorstel. De gemeenteraad gaat eerst bekijken of sprake is van substantiële en autonome toerisme. Daarna worden de belangen tegen elkaar afgewogen. Mijn opmerkingen over de oppervlakte hebben te maken met hoe gemeenten daar in de praktijk mee omgaan. Zij kijken of er draagvlak onder de winkeliers is. Daarbij nemen zij de oppervlakte van de winkels mee. Die wegen zij ook. Daardoor krijgen winkeliers als het ware meer of minder stemmen. Daar plaatsen wij vraagtekens bij. Daarom vraag ik de minister te bezien op welke manier zij daar over in gesprek kan gaan met de gemeenten.

De indieners van het initatiatiefvoorstel willen komen tot een afbakening van de regio's. Ik heb niet gezegd dat wij dat ook willen. Ik heb de minister gevraagd duidelijk aan te geven waar de gemeenten volgens haar over gaan. Ik wijs echter ook op de gerechtelijke uitspraak dat, als sprake is van toerisme, er ook sprake moet zijn van een afgebakende regio. Het gaat mij erom dat gemeenten wat dit betreft niet op het verkeerde been worden gezet. Daarom moet er worden verwezen naar de gerechtelijke uitspraak.

De heer Van der Ham (D66): Amsterdam maakt de afweging dat het een wereldstad is en dat zij wil concurreren met Barcelona en met Londen, waar men een 24-uurs economie heeft. Amsterdam vindt dat niet alleen de binnenstad, maar ook de rest van de stad aan die 24-uurseconomie moet kunnen meedoen. Daar kun je het mee oneens zijn, maar dat kan een keuze zijn. Het kan zelfs nog een toeristische draai krijgen. Wat wil mevrouw Ortega wat dat betreft in de wet regelen? Wil zij van de minister horen dat dit moet worden ingeperkt? Ik wil dat niet, maar hoe wil mevrouw Ortega dat regelen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De heer Van der Ham legt mij woorden in de mond die ik niet heb uitgesproken. Ik heb niet gezegd dat ik dit wil inperken. Ik wil gewoon van de minister horen hoe zij hier tegenover staat, want de rechter heeft een uitspraak gedaan. In de wet staat verder dat sprake moet zijn van een marginale toetsing.

Daarop heeft de minister iets gezegd. Ik wil graag van haar horen hoe zij die uitspraken tegen elkaar afzet.

De heer Van der Ham (D66): Mijn laatste interruptie: ik moet concluderen dat het allemaal boterzacht is wat u zegt. Ik heb de vorige keer tijdens het debat gezegd dat u volgens mij toch een beetje voor het lapje wordt gehouden, onder andere met de invoeringsdatum. Daarvan zegt u: het moet wel volgend jaar ingaan, maar er mag best een overgangstermijn zijn van een jaar. Nu hebt u een paar kritische stellingnames tegenover de minister, maar u maakt het helemaal niet concreet, ook niet met amendementen of zo. U laat zich dus volgens mij een beetje voor de gek houden door de coalitiepartners, maar zelf zet u er ook niet echt uw tanden in. Wilt u het eigenlijk zelf nog wel? Gelooft u er zelf nog een beetje in?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik geloof er nog helemaal in en ik zet mijn tanden er ook in. Ik ben ook kritisch; dat is evenmin een probleem. Maar ik ga hier geen dingen verkondigen die u graag wilt horen. Ik wil dat er duidelijkheid komt op dit punt. Dat is het enige wat ik aan de minister vraag.

Mevrouw Gerkens (SP): Overigens zijn in Barcelona op zondagmiddag minder winkels open dan in Amsterdam, zeg ik tegen de heer Van der Ham. Ik vraag mevrouw Ortega hoe zij denkt over de sluiproute van de avondwinkel. Zij vraagt helderheid over de toerismebepaling, maar op dit punt vraagt zij die niet. Zou zij dat niet ook willen vragen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb de antwoorden gelezen op de hierover gestelde vragen. Ik sta achter die antwoorden. Binnen de wet is dat op die manier geregeld. Het is aan de gemeenteraad om daarmee op de juiste manier om te gaan. Dat betekent dat ook daarop straks een marginale toets kan komen als burgers het er niet mee eens zijn.

Mevrouw Gerkens (SP): Dat is niet helemaal waar. De wet geeft nu een uitbreiding van de mogelijkheden. Die wordt gewoon gebruikt. Dat betekent dat wat doordeweeks een gewone winkel is, op zondag opeens een avondwinkel is. Vroeger was het: je bent óf een jongetje óf een meisje. Maar tegenwoordig is het: doordeweeks ben je een jongetje en dan mag je 's zondags een meisje zijn. Daar kunt u toch niet voor zijn?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik was daar kritisch over. Ik heb daarover inderdaad vragen gesteld. Maar ik ben gewoon tevreden met de antwoorden die ik daarop heb gekregen. Daar kan ik me in vinden.

De heer Elias (VVD): Hoorde ik u zeggen: op 1 juli moet de wet in het Staatsblad staan?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee, dan hebt u niet goed geluisterd.

De heer Elias (VVD): Wat zei u dan?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb gezegd: drie maanden voor de datum van inwerkingtreding moet het in het Staatsblad staan.

De heer Elias (VVD): Tijdens het spoeddebat van een paar weken geleden zei u nog: we gaan onze stinkende best doen om 1 januari te halen. Dat is inmiddels losgelaten, begrijp ik.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee, nee, die stinkende best is er wel, maar ik ben iemand van de realiteit. De wet moet drie maanden voor inwerkingtreding in het Staatsblad worden gepubliceerd. Welke dag is het vandaag, mijnheer Elias?

De voorzitter: 27 oktober.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): 1 januari halen wij dus niet meer.

De heer Elias (VVD): Dat streven is dus weg?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het streven is er wel, maar wij halen het niet. Dat is de realiteit.

De heer Van der Staaij (SGP): Ik stel een vraag op het terrein van de overgangstermijn. Het CDA heeft dit punt ook genoemd en in de beantwoording door de minister komt het eveneens naar voren. Hoe kijkt de ChristenUnie-fractie daartegenaan?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De overgangstermijn staat op dit moment op één jaar, en daar staan wij gewoon achter. Ik heb in het spoeddebat gezegd: laten wij heel hard ons best doen om inderdaad 1 januari te halen. Nu blijkt dat dit niet mogelijk is. Toen heb ik al aangegeven: misschien kunnen wij wat doen met de overgangstermijn en die inderdaad iets oprekken. Dat is dus niet aan de orde, omdat de wet hoogstwaarschijnlijk op 1 juli ingaat. Ik vertrouw er in ieder geval op dat dit gebeurt. Dan is één jaar overgangstermijn gewoon van toepassing.

De heer Van der Staaij (SGP): De ChristenUnie-fractie heeft nu haar oordeel gegeven over de wetsvoorstellen. Waar ligt haar politieke doelstelling echter? Wil de ChristenUnie-fractie met de SGP-fractie nog werken aan verdere inperking van de koopzondagen? Vindt mevrouw Ortega eveneens de bestaande praktijk eigenlijk toch al veel te ruim? Hoe kijkt zij daartegenaan?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De praktijk is te ruim, omdat er sprake is van oneigenlijk gebruik van de toerismebepaling. Met dit wetsvoorstel proberen wij dat tot de juiste proportie terug te brengen. Daar staan wij in ieder geval achter.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn Begroting WWI

Fri, 20 Nov 2009 15:19:09 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De uitdagingen in 2010 op de woningmarkt en in de wijken zijn groot. De bouw moet weer op gang komen en in de krachtwijken moet de uitvoering van plannen zichtbaar worden voor de bewoners. Het is goed dat de stimuleringsmaatregelen effect sorteren in de woningproductie, zoals blijkt uit het rapport van het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid. Graag hoor ik van de minister of het vertrouwen van de consument in de markt voor koophuizen aan het herstellen is.

Bij de heroverwegingen is voor de ChristenUnie met betrekking tot de discussie over de hypotheekrente ideaal dat wij naar een systeem gaan waarin het aflossen van schulden meer wordt beloond dan het zo hoog mogelijk houden van de lening. De sociale huursector moet blijven uitgaan van solidariteit. Ik krijg graag een reactie op de weeffout in de huurtoeslag voor grote gezinnen waar Aedes dit weekend op wees. Daar heeft collega van Bochove ook bij interruptie vragen over gesteld aan collega Depla. Of zijn er te weinig goedkope woningen voor deze doelgroep?

De glasisolatieregeling komt op gang. De bonnen zijn makkelijk voor de burgers, maar bezorgen glaszetters veel administratie. Hoe voorkomt de minister dat zij te veel moeten gaan voorschieten?

De wijkaanpak is integraler en meer gericht op de lange termijn dan voor het aantreden van het kabinet. Het oplossen van problemen in wijken vraagt geduld. Dat is echter niet vreemd, als men bedenkt dat infrastructuurprojecten ook jaren in beslag nemen. Het opknappen van woningen kan een wijk opliften, maar sociale problemen vragen vooral ook een sociale aanpak. Bij een werkbezoek aan Tilburg hoorde ik dat er bij het preventiebudget van de minister toch nog erg veel nadruk wordt gelegd op fysieke ingrepen. Is de minister het met mij eens dat men zich soms beter kan richten op de problemen die het hoogst scoren bij de bewoners?

De fractie van de ChristenUnie sluit zich aan bij het pleidooi van de fractie van de PvdA voor het steunen van een landelijk samenwerkingsverband voor aandachtswijken. Ik krijg nog steeds signalen dat bewoners in bepaalde gemeenten niet op de hoogte zijn van het budget voor bewonersinitiatieven. Welke stok heeft de minister achter de deur om ervoor te zorgen dat het budget écht ten gunste komt van bewonersinitiatieven? Er komt een uitvoeringsagenda voor de Ortega-gemeenten, de 100-plus gemeenten die niet onder het grotestedenbeleid vallen. De fractie van de ChristenUnie is blij dat deze gemeenten een eerste bijdrage ontvangen, want het is beter om te voorkomen dat probleemwijken ontstaan. Het budget voor stedelijke vernieuwing is echter tot 2014 nog voornamelijk gericht op de G31. Dat is voor de fractie van de ChristenUnie geen vanzelfsprekendheid. De fractie van de ChristenUnie zou voor de toekomst graag objectieve criteria krijgen voor de verdeling van de middelen. Wat betekent decentralisatie van de ISV-middelen voor de verdeelsleutel en het onderscheid tussen de 31 rechtstreekse en niet-rechtstreekse gemeenten?

Graag ontvang ik van de minister ook een stand van zaken van de uitvoering van mijn motie over het bekostigingsstelsel van gemeenten die te maken hebben met sterke groei of krimp. Is de minister het met mij eens dat de aandacht meer moet komen te liggen op preventie, onderhoud en beheer? Is de minister ook bereid om daarvoor targets af te spreken, zodat er meer toegewerkt zal worden naar een duurzaam stedenbeleid?

De verstedelijkingsafspraken voor de komende tien jaar zullen het karakter hebben van intentieafspraken. In deze onzekere tijden is dat begrijpelijk, maar ook een beetje ongelukkig. Voor infrastructuur is er namelijk al geld tot 2020 en binnenkort zelfs tot 2028. De fractie van de ChristenUnie wil dat ook de langetermijnperspectieven voor de verstedelijkingsbudgetten snel duidelijk worden. Wanneer komt de nadere agenda van de minister voor de periode na 2011? De stuurgroep zoekt naar onorthodoxe maatregelen, maar waarom zitten daar alleen de Randstadregio's in? Graag een reactie van de minister.

Ik sluit mij aan bij de vragen over de uitvoering van de motie over geld voor Zuid-Limburg. Is de minister bereid om de mogelijkheden voor extra financiële steun te onderzoeken om de gevolgen van bevolkingsdaling aan te pakken? Heeft de minister al in beeld wat voor woningcorporaties in krimpregio's de belemmeringen zijn en is hij bereid op basis daarvan specifiek beleid te ontwikkelen? Dit is een aanbeveling uit het rapport van de Top 10 Parkstad Limburg.

Tot slot: wij moeten realistisch zijn, want in krimpgebieden kunnen niet alle voorzieningen overeind blijven. Toch is niet altijd geld nodig. Zo vraagt onderwijs vooral om maatwerk van het Rijk. Is de minister bereid de onderwijspilot van de provincie Groningen op te nemen in het nationaal actieplan bevolkingsdaling? Ook vraag ik de minister wat gemeenten kunnen doen tegen corporaties die zich niet houden aan harde afspraken over herstructurering in krimpgebieden. Dit signaal heb ik gekregen uit de provincie Groningen.

(Vrouwelijke) techneuten gezocht

Wed, 21 Oct 2009 16:30:33 +0200

Afgelopen vrijdag ben ik op uitnodiging van de Federatie van de Technologiebranche, het FHI, op bezoek geweest bij een aantal technisch internationaal geori�nteerde bedrijven; van meetapparatuur tot 'systematic designs'. Het was voor mij verrassend om te ontdekken dat Nederland op verschillende technologische gebieden koploper is. Echter, dit betekent wel dat wij moeten blijven investeren in wetenschap en technologie.

Ik kwam bij de FHI-branchebedrijven enthousiaste techneuten tegen, die heel veel plezier hebben in hun werk. Maar bij geen van de vier bedrijven heb ik vrouwen gezien! Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik keer op keer naar de aanwezigheid van vrouwelijke ingenieurs. Iedere keer kreeg ik te horen dat er amper vrouwen te vinden zijn die geïnteresseerd zijn in de techniek en/of technologie. Waar zou dat door komen? Denken meiden misschien nog steeds dat techniek en technologie echt mannenwerk is?

‘Techneuten gezocht’ sprak niet tot mijn verbeelding als jong meisje. Waarom nu wel? Omdat ik een kans zie die wij als samenleving kunnen benutten. Hoewel we in recessie zitten, kunnen deze bedrijven moeilijk aan gekwalificeerd personeel komen. Dit is een punt van zorg en daarom heeft de ChristenUnie gepleit voor een Taskforce Onderwijs en Arbeid (TOA). Doel van de TOA is om talenten, onderwijs en vacatures bij elkaar te brengen. Om deze uitdaging het hoofd te kunnen bieden, is regionale samenwerking tussen scholen en bedrijfsleven onontbeerlijk.

Het blijkt dat er ook behoefte is aan projecten op landelijk niveau. Daar moeten wij in Den Haag aandacht aan schenken. Daarnaast lukt het de TOA nog niet om een kweekvijver te creëren van talentvolle studenten voor technische beroepen op HBO/WO-niveau. De uitstroom van studenten die bijvoorbeeld civiele techniek hebben gestudeerd is onvoldoende. Veel vacatures worden opgevuld met buitenlandse studenten en kenniswerkers. Deze managers zijn erg blij met de huidige kenniswerkersregeling.

Hoewel begrijpelijk, is het wel een rare gewaarwording dat enerzijds de werkeloosheid oploopt en anderzijds er kenniswerkers uit het buitenland aangetrokken moeten worden. Een prangende vraag is daarom: op welke manier kunnen jongeren gestimuleerd worden om te kiezen voor een technisch beroep of een baan in de technologie? Vaak worden jongeren gestimuleerd doordat technici uit de praktijk, gastlessen op school gaan geven. Hun enthousiasme dragen zij op deze manier over op de jongeren. In ieder geval was mijn boodschap: ga scholen bezoeken en spreek over dit boeiende vakgebied. Juist op het moment dat leerlingen nog een studiekeus moeten maken, hebben zij enthousiaste rolmodellen nodig uit sectoren waar zij een ‘negatief’ beeld over hebben en die dringend behoefte hebben aan arbeidskrachten.

Naast de mismatch tussen vacatures en werkzoekenden, was ik uiteraard ook geïnteresseerd in de ontwikkelingen op het gebied van de nanotechnologie. Het deed mij deugd om van deze managers te horen dat zij de ontwikkelingen volgen, maar eerst willen weten of er eventuele veiligheid- en gezondheidsrisico’s zijn.

Iets anders wat mij ook opviel is, dat deze bedrijven amper in financiële problemen zijn gekomen door verlies in omzet. Een en ander heeft te maken met het feit dat er geen vreemd vermogen in het bedrijf zit. Dus ook geen problemen met banken die weigeren om een overbruggingskrediet te geven of die eenzijdig een kredietovereenkomst opzegden. Iets om verder over na te denken!

Alles bij elkaar was ik onder de indruk van wat ik zag en hoorde. Stilletjes vond ik het jammer nooit een technische studie te hebben overwogen. En ik werd wederom bepaald bij de grootheid van God. Juist doordat ik heb gezien waartoe de mens in staat is op het gebied van technologie. Een ding blijft voorop staan, namelijk dat wij goede rentmeesters moeten zijn van de schepping. Mijn vragen over verantwoord ondernemerschap, ketenverantwoordelijkheid en ethische codes bleven dan ook niet uit. Gelukkig waren de antwoorden bevredigend. Deze werkbezoeken hebben nuttige informatie opgeleverd die ik volgende week in de behandeling van de begroting Economische Zaken zal gebruiken.

Naast dit debat zal er ook een aantal andere belangrijke debatten plaatsvinden. Namelijk begrotingsbehandeling Wonen Wijken en Integratie en de debatten over de Winkeltijdenwet en de AOW. Drie keer raden waar ik mijn herfstreces aan besteed. Het wordt weer een enerverende week.

Cynthia Ortega-Martijn

ChristenUnie blij met voortvarend AOW-besluit

Fri, 16 Oct 2009 17:49:13 +0200

De ChristenUnie is blij dat het kabinet een voortvarend besluit heeft genomen over verhoging van de AOW-leeftijd. De termijn en manier waarop deze noodzakelijke maatregel wordt ingevoerd, zorgt ervoor dat werknemers zich goed kunnen voorbereiden. Cynthia Ortega-Martijn noemt het kabinetsvoorstel daarom ,,sociaal en duurzaam''.

Tijdens het ChristenUnie-congres, 3 oktober, drong fractievoorzitter Arie Slob er in zijn speech op aan dat het kabinet binnen een maand met een voorstel zou komen. Ortega: ,,Die Slob-deadline is ruimschoots gehaald.’’

Verhoging van de AOW-leeftijd is op de lange termijn noodzakelijk om de vergrijzing het hoofd te bieden. De AOW is namelijk een oudedagvoorziening waarvoor niet gespaard is: de werkenden moeten de uitkering van de niet-meer-werkenden opbrengen. Dat wordt steeds moeilijker als het aantal werkende premiebetalers afneemt terwijl het aantal AOW-gebruikers toeneemt.

Ortega: ,,Om ons AOW-stelsel betaalbaar te houden voor nieuwe generaties, moeten we op tijd de bakens verzetten. Toen de AOW werd ingevoerd, hadden we te maken met een generatie ouderen die zware tijden had doorgemaakt – de crisisjaren en de bezetting – en die veelal onder zware omstandigheden gewerkt had. De komende generaties AOW’ers hebben een hogere levensverwachting en over het algemeen ook een minder zware levensgeschiedenis. Mechanisering en automatisering hebben in ieder geval de lichamelijke slijtage door arbeid beperkt. En bovendien: we zullen oudere werknemers gewoon nodig hebben, om voldoende docenten voor de klas en handen aan het bed te houden.’’ Verhoging van de AOW-leeftijd moet daarom wel gepaard gaan met een degelijk arbeidsmarktbeleid waardoor oudere werknemers niet tegen wil en dank langs de kant komen te staan.

Het kabinet heeft besloten de AOW-leeftijd in 2020 te verhogen naar 66, en in 2025 naar 67 jaar. Voor wie vanaf 2005 minimaal drie dagen per week gewerkt heeft, blijft het mogelijk om reeds op 65- of 66-jarige leeftijd een AOW-uitkering te krijgen. Die is dan wel iets lager dan het bedrag dat iemand krijgt die tot 67 jaar heeft doorgewerkt. Zo wordt langer doorwerken beloond, terwijl eerder stoppen toch mogelijk blijft. Voor mensen met lagere inkomens pakt de AOW-korting bij vervroegd stoppen minder zwaar uit dan voor de hogere inkomens.

Werkgevers moeten ervoor gaan zorgen dat in de toekomst niemand langer dan dertig jaar zware, ‘slijtend’ arbeid hoeft te verrichten. Werknemers in zware beroepen moeten tijdig lichter werk aangeboden krijgen. Gebeurt dat niet, dan moet de werkgever ervoor zorgen dat de werknemer eerder kan stoppen met werken.

Meer informatie over het kabinetsbesluit vindt u op de website van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn AO Staatkundig proces Nederlandse Antillen

Fri, 20 Nov 2009 14:33:47 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het proces naar nieuwe staatkundige verhoudingen binnen het Koninkrijk laat zich moeilijk vanuit Den Haag regisseren. Iedere keer worden we geconfronteerd met allerlei politieke ontwikkelingen. De ene keer is het dit eiland en de andere keer is het een ander eiland. Ik heb op 1 september vragen gesteld over Saba en nu is de beurt aan Bonaire. Ik heb al een hele tijd geleden aangegeven dat wij goed moeten kijken naar de ontwikkelingen op Bonaire. De Raad van State wees er vorig jaar nog op dat de staatkundige herstructurering een gecompliceerd proces blijkt te zijn: «Het voorbereidingsproces kan worden belemmerd als ambtelijke en politieke processen door elkaar lopen. In Nederland ligt een sterk accent op ambtelijke inbreng en op de Nederlandse Antillen is sprake van een vaak sterke politisering. Deze twee verschillende belevingsniveaus passen slecht op elkaar. Het komt er in dit proces op aan om het noodzakelijke vertrouwen over en weer op te bouwen en te onderhouden.» Ik voeg eraan toe: ook bij wisselende politieke realiteiten overzee. Deelt de staatssecretaris deze mening met mij? Hoe is het momenteel gesteld met dit noodzakelijke vertrouwen? Als de Raad van State ons er heel duidelijk op wijst dat we aan iets moeten gaan bouwen omdat er sprake is van verschillen op belevingsniveau, moeten we dat ook serieus nemen. Het aangekondigde referendum op Bonaire is een dergelijke nieuwe politieke realiteit die wij in Den Haag hebben te accepteren. Daarnaast is de Slotverklaring van 11 oktober 2006 unaniem bekrachtigd door de Eilandsraad van Bonaire. Daarin staat dat Bonaire een staatsrechtelijke positie binnen het Nederlandse staatsbestel krijgt, die vormgegeven kan worden door de BES-eilanden in te richten als openbaar lichaam. De wetgeving die deze bijzondere positie regelt, ligt momenteel in dit huis op tafel. In de brief van 5 oktober 2009, waarin de staatssecretaris verslag doet van haar werkbezoek, merkt zij op dat het gehele pakket aan afspraken ter discussie wordt gesteld indien «men de grondslag voor de gemaakte afspraken» – Bonaire wordt een openbaar lichaam van Nederland – ter discussie stelt. Is er soms sprake van een misverstand? Bonaire vraagt om een vrije associatie met Nederland. In zijn advies van 18 september 2006 heeft de Raad van State gesteld: «De eigenstandige positie van de drie BES-eilanden binnen het Nederlandse staatsverband beantwoordt aan de wijze waarop zij op dit moment hun zelfbeschikkingsrecht wensen uit te oefenen. Internationaal kan de rechtstreekse band met Nederland worden gekwalificeerd als een vrije associatie met Nederland. Die associatie binnen het verband van wat volkenrechtelijk één staat is, komt vaker voor.» Kan de staatssecretaris klip en klaar uitleggen wat nu precies het probleem is? Wat is het verschil tussen een vrije associatie en integratie volgens resoluties van de Verenigde Naties, volgens het volkenrecht en het zelfbeschikkingsrecht? Welke vorm is naar haar mening het voordeligst voor de eilanden? Wat betekent dit concreet voor onder andere de rechtsgelijkheid en het zelfbestuur?

De heer Van Bochove (CDA): Wat is de eigen visie van mevrouw Ortega op dit punt? Het is niet verboden om zelf ook kritisch na te denken als je de stukken leest en afwegingen maakt over de feitelijke positie zoals die als openbaar lichaam is neergelegd.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is het hem nu juist. Ik ga niet zozeer in op wat iedereen schrijft. Als ik de omschrijving in de resoluties van een vrije associatie en integratie goed lees, kom ik tot de ontdekking dat de uitwerking tot nu toe toch overeenkomt met wat verstaan kan worden onder «integratie», omdat volgens de resolutie een vrije associatie meer lijkt op een onafhankelijkheid.

De heer Van Bochove (CDA): We hebben afgesproken dat voor een belangrijk deel de eigen wetgeving van de Nederlandse Antillen van toepassing blijft en dat we in de loop van de tijd zullen bezien hoe deze moet worden veranderd. Een betere vorm van vrije associatie is er naar mijn mening niet en doet zich hier gewoon voor. Wat is nu het feitelijke probleem waar we over praten?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is de vraag die ik ook stel: wat is het probleem? Waar hebben we het over? Hebben we het over een misverstand over het woord of over de uitwerking? Dat moet heel duidelijk worden, anders blijven we langs elkaar heen praten.

De heer Van Bochove (CDA): Ik vrees dat dit nu juist het punt is van terugonderhandelen, waarover ik zojuist sprak.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb kennis genomen van de vragen van de heer Leerdam over het referendum op Bonaire en de antwoorden van de staatssecretaris daarop. Kan de staatssecretaris in het verlengde van die antwoorden uiteenzetten wat de mogelijke consequenties zijn van het aanstaande referendum op Bonaire? Dan doel ik op de gevolgen voor het nu lopende voorbereidingsproces. Is er inderdaad sprake van een belemmering? Lopen we het risico van verdere vertraging en heeft het referendum gevolgen voor de vastgestelde transitiedatum van 10 oktober 2010 en de in dat verband zojuist op 30 september 2009 gemaakte afspraken over het tijdpad voor regelgeving? Hoe ziet de staatssecretaris het verdere verloop van het voorbereidingsproces nu het ene eiland – Saba – gas lijkt te geven en het andere – Bonaire – juist gas terugneemt? In het vragenuurtje heeft de staatssecretaris toegezegd dat zij de Kamer een afschrift zal sturen van haar beantwoording van de brief van het Bestuurscollege van Saba. Ik heb nog geen afschrift gezien. Hoe staat het daarmee? Ik denk daarbij ook aan de mogelijke gevolgen voor allerlei activiteiten die momenteel door of namens Nederland op Bonaire worden verricht. Komen deze voorbereidende werkzaamheden tijdelijk stil te liggen in afwachting van de uitslag van het referendum? Klopt overigens de berichtgeving over de schuldsanering en de schulden bij APNA? Het stemt mij tot tevredenheid dat de staatssecretaris het aangekondigde referendum als een duidelijk signaal oppikt dat Bonaire een zekere mate van beleidsvrijheid wenst. De staatssecretaris kondigt aan dat de komende gesprekken deze maand over de taakverdeling tussen Rijk en eiland nog ruimte bieden. Zij voegt eraan toe dat dit eerst, zij het op korte termijn, na de transitie kan leiden tot wijziging van het wetsvoorstel. Dit begrijp ik niet. Wat dat betreft, ben ik het ook helemaal eens met de heer Remkes. De Kamer heeft zojuist de nota naar aanleiding van het verslag ontvangen met betrekking tot de bedoelde wetgeving. Morgen start het herfstreces en daarom vraag ik de staatssecretaris of de eventueel binnenkort te maken afspraken met Bonaire of met de andere eilanden niet bij nota van wijziging kunnen worden ingebracht in de voorliggende wetsvoorstellen. Dit geeft Bonaire en ook de andere eilanden meteen boter bij de vis wat het noodzakelijk vertrouwen in Den Haag bij het bestuur en de bevolking ter plaatse zal onderbouwen. Ik krijg hierop graag een reactie. Voorzitter. Ik ben zelf naar het eiland afgereisd, omdat ik zelf wilde horen en zien wat er allemaal aan de hand is zodat ik in ieder geval voor dit dossier een gebalanceerd beeld krijg van de werkelijkheid. In de debatten over de sociaaleconomische initiatieven (SEI) heb ik voor een waarborging gepleit van een evenwichtige verdeling van de projecten en de financiële middelen over de verschillende beleidsterreinen. De staatssecretaris heeft toegezegd daarover te zullen waken. Ik heb met verbazing kennis genomen van de verdeling van de verschillende SEI-projecten over de beleidsterreinen en de toegekende financiële middelen. Heel veel gaat naar het stimuleren van de economische sector.

De heer Remkes (VVD): Het gaat om werk.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het gaat om werk, maar op een gegeven moment moet de bevolking dat wel gaan merken. Ik twijfel daaraan. Ik betwijfel dat de projecten als doel hebben het verhogen van de sociaaleconomische positie van de inwoners. Op welke manier wordt dit proces door de staatssecretaris gemonitord? Ik ben ook achter een andere vreemde eis van Nederland gekomen, die wordt gesteld aan indieners van projecten. Zij waren verplicht om de projectplannen door een consultancybureau te laten opstellen. Ik krijg graag een reactie van de staatssecretaris waar deze eis op is gebaseerd. Er gaan duizenden Antilliaanse guldens naar deze consultancy bureaus en ngo’s zijn niet in staat om deze bedragen op te hoesten. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn?

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Wij hebben ons vaker zorgen gemaakt over de invulling hiervan. Ik zou het plezierig vinden als mevrouw Ortega die informatie met ons kan delen. Ik zou het ook op prijs stellen als de staatssecretaris daar een actueel inzicht in kan geven. Is mevrouw Ortega het met mij eens dat er wel een check moet plaatsvinden? Eerder zijn er problemen geweest over de besteding van de middelen. Natuurlijk ben ik ook van mening dat zij daar terecht moeten komen waar zij het allerhardst nodig zijn, maar er moeten wel heldere afspraken over worden gemaakt.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb de staatssecretaris zojuist gevraagd hoe zij dit alles monitort. Er moet inderdaad een goed systeem komen, want duidelijk moet worden dat waar wij in investeren op een gegeven moment ook rendement oplevert.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Dat ben ik met mevrouw Ortega eens, maar ik heb daar nog een vraag aan vastgekoppeld. Mevrouw Ortega zegt met verbazing kennis te hebben genomen van de wijze waarop dat nu loopt en ik heb haar verzocht die informatie met ons te delen, zodat wij kunnen zien waar er knelpunten zijn. Ik spreek nu ook een beetje voor de heer Leerdam via de heer Heijnen. Wij hebben dit punt altijd heel erg belangrijk gevonden.

De heer Heijnen (PvdA): Dit is nu de tweede keer dat mevrouw Van Gent de PvdA aanhaalt in een interruptie. De regel is dat ik daar niet op kan ingaan als ander commissielid. Ik wil mevrouw Van Gent vragen om daar nu mee te stoppen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Ik stop ermee, maar dan vraag ik als Ineke van Gent van de GroenLinks-fractie aan mevrouw Ortega-Martijn

De voorzitter: Via de voorzitter, ja?

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): ... via de voorzitter natuurlijk of zij die informatie met ons wil delen. Ik zou het wel interessant vinden om daar kennis van te nemen.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik zou graag die informatie willen delen, maar naar mijn mening moet die informatie van de staatssecretaris komen. Wij hebben altijd gezegd inzicht te willen krijgen. De informatie ligt bij onder andere USONA en kan zo worden opgevraagd.

De heer Van Raak (SP): Dat sociaaleconomisch initiatief is er om mensen aan het werk te helpen en daar moet je gezond voor zijn. Naar mijn mening gaat er relatief weinig geld naar zorg. Zo werkt het bestuur van het St. Elisabeth Hospitaal op Curac¸ao de ontwikkeling van het ziekenhuis tegen omdat men zelf op zoek naar geld moet. Waarom wordt dat soort investeringen niet gedaan? Zorg is een heel belangrijk onderwerp. Is mevrouw Ortega het met mij eens dat daar ook een deel van de investeringen naartoe moet gaan?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Daar heb ik ook altijd voor gepleit. Er is namelijk een scheve verdeling en daar moet nu echt naar gekeken worden. Ik heb dit eigenlijk van iedereen gehoord. Ik heb ook begrepen dat de Eilandsverordening Corporate Governance is aangenomen. Dat is winst, want het heeft wel even geduurd. Waarom heeft de staatssecretaris toegestemd in het starten van de schuldsanering terwijl de Eilandsverordening nog niet was aangenomen? Ook wil ik graag van de staatssecretaris weten hoe het staat met de inhoud van deze verordening. Biedt zij inderdaad voldoende waarborgen om deugdelijk bestuur te versterken en vriendjespolitiek en belangenverstrengeling tegen te gaan? Ik krijg hierop graag een reactie. Ik wil in ieder geval mijn waardering uitspreken voor commissaris Henk Kamp en de kwartiermakers, maar ik ben wel geschrokken. Ik kan mij goed indenken hoe de bevolking op Bonaire het op dit moment allemaal beleeft. Dingen gaan hartstikke snel en ervaringsdeskundigen op Bonaire krijgen soms het gevoel dat zij het altijd verkeerd hebben gedaan. Naar mijn mening is het goed om de dingen samen met lokale deskundigen op te pakken. Daarnaast heb ik de klacht gekregen dat zij alle informatie moeten aanleveren en dat dit allemaal binnen de beschikbare tijd moet gebeuren, zodat zij echt in de problemen komen met hun reguliere werkzaamheden.

De heer Remkes (VVD): Gewoon een beetje een Nederlands tempo in plaats van het Caribische tempo!

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik ben het helemaal niet eens met de heer Remkes. Ik woon al heel veel jaren in Nederland en wat dat betreft, is mijn manier van denken puur Nederlands. Ik heb gesproken met mensen die echt hart hebben voor het eiland, die keihard werken en doorwerken en die het goede met het eiland voor hebben. Ik vind het een beetje zuur als een bataljon ambtenaren de mensen opeens gaan vragen hoe zij dat allemaal hebben kunnen doen. Ik heb overigens met alle kwartiermakers gesproken. Zij hebben hun plannen voor Bonaire aangegeven en daar ben ik echt van geschrokken. In de zorg worden bijvoorbeeld alle kwaliteitsnormen een-op-een doorvertaald op de eilanden. Het gaat de ChristenUnie dat het effectief en efficiënt moet zijn. Daar gaat het om. Ik vraag de staatssecretaris om ervoor zorg te dragen dat de creativiteit van de deskundigen en de manier waarop zij dingen met heel weinig middelen hebben weten te bewerkstelligen, ook in het proces worden meegenomen.

De heer Brinkman (PVV): Ik snap eigenlijk niets van de laatste opmerkingen van mevrouw Ortega-Martijn. Wat bedoelt ze nu eigenlijk? Ze spreekt over de snelheid waarmee het gaat, maar het gaat er natuurlijk om of ook het goed gaat. Is zij tevreden met het uiteindelijke resultaat? Als het snel gaat, is dat toch alleen maar goed? Of verliest men mensen door die snelheid? Dan moeten we misschien een beetje meer voorlichting geven. Ik zie niet precies het punt dat zij wil maken.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Sowieso moet de communicatie beter, maar sneller heeft ook te maken met het meekrijgen van mensen op het traject. Als je vooruit rent en de rest komt erachteraan, krijg je weerstand. En dat moeten we natuurlijk niet hebben in dit soort processen.

De heer Brinkman (PVV): Weerstand tegen het traject kan natuurlijk niet. Je kunt niet aan de ene kant je hand ophouden en aan de andere kant zeggen, dat je dat niet wilt. Die keuze heeft mevrouw Ortega volgens mij ook al gemaakt. Zij kan niet zeggen dat er weerstand tegen het traject is. Ik heb natuurlijk ontzettend veel weerstand tegen het traject. Ik heb er ook «neen» tegen gezegd. Wat mij betreft, krijgen ze het geld ook niet. Het is bij mevrouw Ortega een beetje en-en. Dat bedoelde de heer Remkes volgens mij ook. Het is toch een beetje de cultuur van de Antillianen. Ik vind het een beetje jammer.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het is geen kwestie van en-en. De heer Brinkman wil natuurlijk weer een heel podium hebben om zijn punt te maken. Wij willen allemaal dat het proces slaagt en daar ga ik voor. Zodra dingen heel snel gaan en je de mensen niet mee krijgt omdat ze achterblijven, moet je daar even rekening mee houden. Daar zijn we allemaal mee gebaat. Die mensen willen ook rennen, maar ze willen weten waar het om gaat. Een institutie waar burgers echt vertrouwen in moeten hebben, is het Openbaar Ministerie. De rechtshandhaving en het garanderen van mensenrechten is een Koninkrijksaangelegenheid. De burgers moeten zich beschermd weten door de rechtsstaat. De fractie van de ChristenUnie is er geen voorstander van om een individuele casus in te brengen bij allerlei debatten, maar burgers mogen zich niet in hun rechtsgevoel aangetast voelen en denken dat men in Nederland dan de andere kant opkijkt. Gedurende mijn verblijf daar ben ik geconfronteerd met een inval in het huis van een familie. De zaak loopt nu bij het Europese Hof. Een rapporteur is benoemd en inmiddels is Nederland ook een aantal vragen voorgelegd, die voor 21 oktober moeten worden beantwoord. Een parlementaire enquête op Curac¸ao over het handelen van politie en justitie in deze zaak wordt op allerlei manieren gefrustreerd. Hoe is dit mogelijk binnen ons Koninkrijk? Graag verneem ik van de staatssecretaris of voortgang is geboekt met het uitbreiden en het operationaliseren van democratisch instrumentarium voor de nieuwe landen Curac¸ao en Sint Maarten. Graag ziet mijn fractie dat dit gebeurt voor 10-10-10.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Dit is een lopende zaak. Vindt mevrouw Ortega het dan niet een beetje vreemd als wij politiek zouden ingrijpen en vragen zouden stellen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb niet gezegd dat wij moeten ingrijpen. Ik heb de zaak alleen maar als inleiding gebruikt voor mijn vraag of het parlementair instrumentarium niet moet worden ontwikkeld voor de landen Sint Maarten en Curac¸ao.

De heer Remkes (VVD): Ik begrijp de opmerkingen van mevrouw Ortega toch niet helemaal. Als er een politieke meerderheid is voor een parlementair onderzoek, hoe dan ook vormgegeven, wordt dat toch gewoon uitgevoerd?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat zou inderdaad het geval moeten zijn als er inderdaad sprake is van een meerderheid. Ik heb al gezegd dat het gefrustreerd wordt.

De heer Remkes (VVD): Maar is er een meerderheid of niet?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Er zou een meerderheid kunnen zijn. Ik ga niet inhoudelijk in op deze zaak. Ik heb me er wel helemaal in verdiept en heb er ook alle documentatie over. Waar het mij nu om gaat, is dat het parlementair instrumentarium uitgebreid, ontwikkeld en geoperationaliseerd moet worden. In dezelfde brief van de staatssecretaris als waarnaar de heer Remkes in zijn bijdrage vroeg, wordt daarover gesproken.

De voorzitter: Het is vier uur. De staatssecretaris zal over vijf minuten antwoorden. De vergadering wordt enkele minuten geschorst.

De voorzitter: Ik geef graag het woord aan de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, met de afspraak dat zij eerst een fors stuk van haar betoog houdt. Dat begint met een groot algemeen stuk en daarna zal zij de onderwerpen in blokken behandelen. We ronden deze vergadering echt om vijf uur af, want om half zes worden de stemmingen gehouden. Daartussen zijn er fracties die vergaderen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Kunnen we dan niet beter een afspraak maken over het aantal interrupties? Het is nog maar een uur en ik vind het heel belangrijk dat wij echt goed antwoord krijgen.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn AO Deeltijd WW

Fri, 20 Nov 2009 13:48:22 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De aanvragen voor deeltijd-WW zijn afgenomen ten opzichte van voorgaande maanden. De minister stelt dat dit te maken heeft met de seizoeninvloeden en strengere instroomcriteria. Over de instroomcriteria hoor ik onder andere van MKB-Nederland, dat vooral de kleine bedrijven of winkeliers nauwelijks kunnen voldoen aan de minimumcriteria. Ik heb bijvoorbeeld een mail ontvangen van een timmerbedrijf met drie vakkrachten. Ik hoor graag van de minister of hij dit beeld herkent en of hij nog van plan is om juist voor deze groep wat te gaan doen.

Ik heb voor het zomerreces een motie ingediend die inhield dat bedrijven die onder de oude regeling vielen niet zomaar geconfronteerd zouden kunnen worden met nieuwe voorwaarden, ofwel dat niet tijdens de wedstrijd de spelregels zouden wijzigen. Die motie is hier al een aantal keren genoemd. De minister stelt in zijn brief bij de toepassing van de wijzigingen, dat hij deels rekening heeft gehouden met de bestaande gevallen en dat dit betekent dat er deels tegemoet wordt gekomen aan de motie-Ortega c.s. Ik hoor graag van de minister waar dat deels rekening mee houden uit blijkt, want ik zie dat een aantal problemen om de hoek komt kijken, ofschoon ik het wel met de minister eens ben dat we ook moeten kijken naar de kosten. Het stuk waar de minister schrijft over rechtsongelijkheid en dat de ondernemers dit al zouden weten, onderschrijf ik niet, daar sta ik niet achter, maar ik wil wel weten welk deel van de motie precies is uitgevoerd. Wat betekent dit in essentie?

Er is een aantal voorwaarden waar ik geen moeite mee heb, bijvoorbeeld de voorwaarden inzake fraude et cetera, maar wanneer een ondernemer een beslissing heeft genomen terwijl de regels gaande het traject veranderen en hij een boete moet betalen als hij iemand moet ontslaan, is het de vraag of dat terecht is. Ik heb bijvoorbeeld mail ontvangen van ondernemers die zeggen dat zij toentertijd tot deeltijd-WW zijn overgegaan, maar nu toch mensen moeten ontslaan en een boete moeten betalen. Volgens de ChristenUnie is dit niet terecht en niet echt rechtvaardig. De minister spreekt over rechtsgelijkheid, daarom wil ik graag van hem horen waaruit die rechtsgelijkheid blijkt.

Vervolgens zegt de minister in de brief dat bij de tweede verlenging de mogelijkheid bestaat om er beter over na te denken. Is die tweede verlenging gebaseerd op geld, omdat er inderdaad geen middelen zijn? Waarom gebeurt dit niet bij de derde verlenging? Ik hoor hier graag een reactie op.

Vervolgens word ik ermee geconfronteerd dat er minder snel geld uit te regeling loopt vanwege de afnemende instroom. Is het niet mogelijk om het geld dat er extra is gekomen, aan te wenden voor juist deze groep waarvoor de motie pleit? Deeltijd-WW is primair bedoeld om vakkrachten te behouden. Voor de zomer waren er geluiden over fraude en misbruik van de regeling. Bedrijven die deeltijd-WW aanvroegen, zouden hun werknemers toch bijna volledig aan het werk zetten of onvoldoende scholen. Dit soort praktijken moet uiteraard tegengegaan worden. De minister zou verscherpt toezicht houden op mogelijk misbruik van de deeltijd-WW. Zijn er al resultaten bekend? Zijn er al bedragen teruggevorderd?

Tot slot, de deeltijd-WW eindigt wanneer het beschikbare budget op is. Ik hoor graag van de minister of hij al bezig is om te bedenken wat er dan moet gebeuren. Wordt de problematiek dan in een van die twintig commissies besproken die oplossingen moeten bedenken, of heeft de minister zelf hier al over nagedacht?

Vertel wat er in onze integratienotitie niet mag ontbreken

Wed, 14 Oct 2009 18:28:07 +0200

Aan dynamiek deze week geen gebrek. Veel overleggen over de AOW. Maar ook een zeer geslaagde bijeenkomst over integratie, en een prachtig moment bij de stemmingen: een belangrijke motie aangenomen.

Dat je als Kamerlid ook successen kunt boeken blijkt uit dit bericht in het Reformatorisch Dagblad: 5.000.000 euro voor christelijke schuldhulporganisaties, in de strijd tegen de groeiende schuldenproblematiek. Chapeau voor Jetta Klijnsma en al deze mensen! Dit motiveert me zeer door te gaan met het opkomen voor een arme onderlaag in onze samenleving die soms tot hun nek in de geldzorgen zitten. Christelijk sociale politiek bij uitstek!

'Nederland als thuisland voor iedere nieuwkomer.' Dat is de werktitel van de integratienotitie die we in voorbereiding hebben. Wat mogen we van nieuwkomers verwachten? Hoe gaan we om met de verschillen in Nederland? Welke meerwaarde hebben christelijke migrantengemeenschappen voor onze samenleving? Allemaal vragen die in deze notitie aan bod zullen komen. Ik ga er samen met een team van medewerkers, meedenkers en betrokkenen de komende tijd mee aan de slag. Daarvoor trekken we ook het land in. We bezoeken ‘krachtwijken’, gaan huiskamerbijeenkomsten organiseren en vervolgens de verworven inzichten toevertrouwen aan papier. Zoals ik afgelopen maandag bij de eerste expertmeeting zei: ‘Een notitie die voortkomt uit de boezem van de samenleving’. Zie ook het bericht op de ChristenUniewebsite over de notitie, die ik begin 2010 hoop te kunnen presenteren.

Aan u de vraag: wat mag er niet in deze notitie ontbreken? Reageren kan hieronder.

Cynthia Ortega-Martijn

ChristenUnie werkt aan nieuwe integratienotitie

Fri, 16 Oct 2009 10:13:16 +0200

De Tweede Kamerfractie van de ChristenUnie werkt aan een nieuwe integratienotitie. De vorige integratienotitie dateert alweer uit 2004. Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn wil daarom de visie van de ChristenUnie over het integratievraagstuk actualiseren. Ze vindt het daarbij belangrijk dat de notitie weerspiegelt wat er in het land leeft. Daarom begint ze niet achter een bureau, maar met vele gesprekken met betrokkenen. Maandag startte zij haar project met een dinerdiscussie met experts op het gebied van integratie.

Onder het genot van een diner in het Tweede Kamergebouw, debatteerden de experts met fractiemedewerkers van de ChristenUnie over integratie. De groep experts bestond uit vertegenwoordigers van FORUM, E-quality, Universiteit Leiden, Stichting Diversity Community, SKIN, Evangelische Alliantie, Youth for Christ Nederland, LSA, Stichting Inspraakorgaan Chinezen, Vereniging Molukkers BUAT, Surinaams Inspraak Orgaan, Stichting Ocan, Vluchtelingenwerk Nederland, Stichting Inspraakorgaan Turken in Nederland, Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders . De ideeën en visies van deze experts wil Ortega-Martijn meenemen in haar integratienotitie.

Nederland, thuisland
De notitie heeft als werktitel 'Nederland, Thuisland'.,,Iedereen die in Nederland woont, moet dit ook als zijn thuisland kunnen zien", aldus Cynthia Ortega-Martijn. "Je bent thuis in Nederland als je de taal spreekt en je je de samenleving kunt redden. Hoe dat het best bereikt kan worden, gaan we in de komende maanden uitzoeken in het land en in de notitie verwerken." Ortega-Martijn legt tussen oktober en januari 2010 verschillende werkbezoeken af bij onder meer 'krachtwijken' en ze gaat thuis op bezoek bij diverse bevolkingsgroepen die Nederland kent. Begin 2010 hoopt zij de notitie te presenteren.

Vertel Cynthia Ortega wat er in de notitie niet mag ontbreken

Subsidie voor schuldhulpverlening, ook door kerken

Tue, 13 Oct 2009 20:12:53 +0200

De Tweede Kamer heeft vandaag een motie aangenomen waardoor vrijwilligersorganisaties die zich bezighouden met schuldhulpverlening, waaronder kerkelijke diaconie�n, subsidie kunnen krijgen. In reactie op de motie, die was ingediend door Cynthia Ortega-Martijn, heeft staatssecretaris Klijnsma (Sociale Zaken) beloofd dat zij 5 miljoen euro beschikbaar stelt.

Cynthia Ortega-Martijn is bijzonder gelukkig met de aangenomen motie en de toezegging van de staatssecretaris. In juni jl. presenteerde zij een notitie over schuldhulpverlening, het manifest ‘Schulden te lijf’. Daarin vroeg zij onder meer aandacht voor de betrokkenheid van vrijwilligers bij schuldhulpverlening: ,,Gemeenten zouden de samenwerking met kerken, christelijke geloofsgemeenschappen en particuliere christelijke organisaties voor schuldbemiddeling moeten intensiveren en verbeteren. Steeds vaker kloppen mensen aan bij kerken om hulp. In de praktijk blijkt dat een substantieel deel van de mensen met schulden niet worden geholpen door de reguliere professionele schuldhulpverlening, zoals de gemeentelijke kredietbank en gecontracteerde schuldhulpverleningsinstanties. Mensen geven aan dat ze terechtgekomen zijn in een complexe papieren rompslomp waaruit ze geen uitweg zien. Kerkelijke diaconieën moeten vaak bijspringen om zaken inzichtelijk te maken en interventies te plegen met verschillende instanties. Daardoor staat het onderwerp schuldhulp hoog op de diaconale agenda,’’ aldus Ortega.

,, Gebleken is dat kerken en christelijke geloofsgemeenschappen een zeer belangrijke bijdrage op het gebied van preventie (waaronder het tijdig signaleren van problemen) en nazorg (kunnen) verlenen. Het is daarom logisch dat de gemeenten, evenals dat gebeurt op het gebied van de WMO, werken aan structurele vormen van samenwerking met deze kerken en christelijke geloofsgemeenschappen, die actief zijn op het gebied van schuldhulp. Christelijke schuldhulpverleningsorganisaties hebben door de jaren heen veel expertise opgebouwd met preventieprogramma’s. De ChristenUnie wil de professionele producten en diensten die deze (vrijwilligers)organisaties aanbieden, waarderen.’’

Een van de concrete voorstellen uit het manifest ‘Schulden te lijf’ luidde: ‘Investeer een deel van het extra gereserveerde budget voor schuldhulp (130 miljoen) in preventie en nazorg, door het faciliteren van regionale en landelijke projecten.’ Ortega constateert verheugd dat staatssecretaris Klijnsma dat voorstel overneemt door 5 miljoen euro beschikbaar te stellen voor het werk van vrijwilligersorganisaties op het gebied van schuldhulpverlening.

De aangenomen motie van Cynthia Ortega-Martijn, ondersteund door haar collega's Spekman (PvdA) en Blanksma–Van den Heuvel (CDA), luidt alsvolgt:

Motie ter beschikking stellen van middelen voor landelijke vrijwilligersorganisaties

De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende dat schuldhulpverlening in deze tijd van economische crisis belangrijk is; overwegende dat vrijwilligersorganisaties een belangrijke rol kunnen spelen bij hulp aan mensen die in financiële problemen zijn gekomen of dreigen te komen; overwegende dat een goede samenwerking tussen deze organisaties en professionele schuldhulporganisaties én gemeenten noodzakelijk is;

Verzoekt de regering om van de 130 mln extra middelen voor schuldhulpverlening een substantieel deel beschikbaar te stellen voor landelijke vrijwilligersorganisaties, die in samenwerking met gemeenten en/of professionele schuldhulporganisaties projecten starten die het ondersteunende ‘werk’ van vrijwilligers bij schuldhulpverlening bevorderen en daarmee de effectiviteit van schuldhulpverlening verbeteren, en gaat over op de orde van de dag.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn AO Arbeidsmarktbeleid

Fri, 13 Nov 2009 14:23:06 +0100

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De werkloosheid loopt verder op, hoewel de jeugdwerkloosheid toch ietsje blijkt mee te vallen vergeleken met de verwachtingen. Toch valt het nog steeds op dat er sprake is van moeilijk opvulbare vacatures. Ik ben in ieder geval blij met de sectorale arrangementen die zijn afgesproken. Daarmee wordt in ieder geval een effectief traject aangeboden. Er zijn altijd trajecten die beter landelijk opgepakt kunnen worden uit een oogpunt van efficiency en effectiviteit. Is de staatssecretaris het met mij eens dat er ook mogelijkheden gecreëerd moeten worden voor meer landelijke samenwerking? Vooral voor kwetsbare groepen zoals de Wajong'ers kan dit een uitkomst bieden. Evenals collega Blok baart het ook mij zorgen dat het UWV er niet in slaagt om deze groep aan een baan te helpen. Wat zijn volgens de bewindspersonen de knelpunten en hoe kunnen zij zo snel mogelijk worden opgelost? Moet het UWV niet proactief bedrijven benaderen, en dan niet telefonisch, maar door fysiek aanwezig te zijn op de werkplek om na te gaan wat de knelpunten en mogelijke kansen zijn? Moet het UWV meedenken met werkgevers? Ik vraag mij ook af hoe het nu zit met de bemiddeling via de mobiliteitscentra. Is hier sprake van een succesverhaal of loopt dat nu ook achter bij de successen bij de start van de mobiliteitscentra?

Van VNO-NCW en MKB-Nederland begreep ik dat er problemen zijn bij de groep 16- en 17-jarigen die een BBL volgen. Deze leerlingen hebben recht op het minimumjeugdloon, maar er is daarvoor geen gemeentelijk budget beschikbaar. Hierdoor is het moeilijk om centrale afspraken te maken. Wat zien de bewindspersonen als mogelijke oplossing en wat vinden zij van het voorstel van VNO-NCW/MKB-Nederland om ESF (Europees Sociaal Fonds)-gelden voor een deel hiervoor aan te wenden? Ik krijg trouwens ook klachten binnen van bedrijven dat door de complexiteit van de regelgeving het ESF niet prikkelt om daarvan gebruik te maken. Ik roep de minister daarom op om te onderzoeken of het niet simpeler kan en de Kamer daarover te informeren. Graag een reactie hierop.

Het aantal NUG'ers (niet-uitkeringsgerechtigden) dat geholpen wordt, blijft achter bij de afspraken. Per 1 november 2008 is een tweedelige stimulans geïntroduceerd. Dat vindt mijn fractie prima, maar gaat het daar nu ook om? Kunnen gemeenten überhaupt deze groep bereiken? Wat gaat de staatssecretaris eraan doen om gemeenten aan te sporen om via onorthodoxe maatregelen deze groep te bereiken? Dit is wel de groep die eventueel kan worden ingezet voor de moeilijk vervulbare vacatures.

Ik heb veel korte puntjes, want het waren veel rapporten en ik heb overal wel wat uitgeplukt. Ik heb nog een opmerking over de armoedebestrijding. In de nulmeting van het bestuurlijk akkoord valt op dat 20% van de huishoudens die mogelijk recht hebben op de langdurigheidstoeslag, deze niet krijgt. Wat is daarvan de reden?

De voedselbanken zijn een fenomeen dat wij geen van allen leuk vinden, maar zij zijn er en zij bieden hulp. Ik vind het wel een beetje vreemd dat gemeenten cliënten aan de ene kant doorverwijzen naar voedselbanken, terwijl ik aan de andere kant in de nulmeting lees dat gemeenten ad-hocafspraken maken met de voedselbanken, waarbij er niets staat over een eventuele financiële ondersteuning. Is het bekend hoeveel gemeenten de voedselbanken überhaupt financieel ondersteunen? Wil de staatssecretaris bevorderen dat er meer afspraken in convenanten worden neergelegd, met de benodigde financiële ondersteuning?

Over de leenbijstand het volgende. Ik weet dat gemeenten autonoom zijn, ook in het verstrekken van bijzondere bijstand, maar ik heb begrepen dat gemeenten er nu vaak voor kiezen om leenbijstand te verstrekken in plaats van gewoon bijzondere bijstand, zelfs als iemand amper rond kan komen. Hoe is dit te rijmen met de ambities van de staatssecretaris inzake de schuldhulpverlening? Collega Karabulut heeft eerder gevraagd hoe het zit met de gemeenten onderling. De staatssecretaris heeft toen aangegeven dat zij dit zal onderzoeken. Ik wil graag weten hoe het daarmee staat.

Het bevorderen van ondernemerschap is cruciaal voor participatie. Toch hoor ik van burgers dat zij daarvoor tevergeefs aankloppen bij de gemeente. Vaak heeft dat te maken met een bepaald voortraject dat zij nog moeten doorlopen voordat zij zo ver zijn om inderdaad het ondernemerschap op te pakken. Mogelijk dat de kosten dan te hoog worden. Daarom wil ik graag een overzicht van het aantal mensen dat een aanvraag indient bij de gemeente en wordt afgewezen. Ik wil ook graag weten wat de redenen daarvan zijn.

Over de WWB ben ik het eens met de heer Blok. Ik juich de 40% uitstroom toe. 84% stroomt duurzaam uit en dat vinden wij heel erg goed. Wat ik echter ook lees in het onderzoek is dat het om de meest kansrijken gaat. Is het mogelijk -- ik heb dit al in een vorig debat gevraagd -- om een bepaalde positieve prikkel in te bouwen voor de gemeenten, zodat zij ook aan de slag kunnen met de minst kansrijken? Het mag niet zo zijn dat wij in deze tijd van crisis met kansrijken aan de slag gaan, terwijl zij zelf wel aan een baan kunnen komen en de minst kansrijken juist ondersteuning nodig hebben. Graag een reactie daarop.

Ik kom op de evaluatie van de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid, die ongeveer vijf jaar in werking is. Toch zegt nog drie kwart van de werkzoekenden in de leeftijdscategorie 55-plus last te hebben gehad van leeftijdsdiscriminatie. Ik vraag mij af of dit echt te maken heeft met een negatieve beeldvorming. Dit is al jaren aan de gang. De regering heeft stimulerende maatregelen genomen zoals een premiekorting. De ontzie-maatregelen worden in de verschillende cao's afgebouwd. Toch blijft er sprake van leeftijdsdiscriminatie. Welke effecten voorziet de minister met de ouderencampagne "ikkan"? Welk rendement moet deze investering opleveren? Ik geloof namelijk niet dat dit type massacommunicatie rendement oplevert.

Nog iets over werving en selectie. Het project Vacatures voor alle leeftijden van het Expertisecentrum LEEFtijd zal herhaald worden voor de groep intermediars en arbeidsbemiddelaars. Ik vraag mij af hoe het mogelijk is dat deze groep nog niet weet dat deze wet bestaat en dat er geen discriminerende teksten aangebracht mogen worden in vacatures. Waarom verwerpt de minister überhaupt het advies van de Commissie Gelijke Behandeling om juridisch advies te vragen over de reikwijdte van artikel 696c van het Burgerlijk Wetboek in relatie tot de aansprakelijkheid van tussenpersonen op grond van de Wet gelijke behandeling?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn VAO Schuldhulpverlening

Fri, 16 Oct 2009 16:05:06 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Weer blijkt dat bijna 700.000 huishoudens te kampen hebben met problematische schulden. De staatssecretaris heeft daarop een reactie gegeven. Onder andere heeft zij aangegeven dat iedereen nodig is om deze problematiek aan te pakken. "Iedereen" zijn ook de vrijwilligersorganisaties en de kerken, die heel veel doen op dit gebied. De fractie ChristenUnie vindt gewoon dat wij daar ook onze steun aan mogen geven; daarom de volgende motie.

De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende dat schuldhulpverlening in deze tijd van economische crisis belangrijk is;

overwegende dat vrijwilligersorganisaties een belangrijke rol kunnen spelen bij hulp aan mensen die in financiële problemen zijn gekomen of dreigen te komen;

overwegende dat een goede samenwerking tussen deze organisaties en professionele schuldhulporganisaties en gemeenten noodzakelijk is;

verzoekt de regering om van de 130 mln. extra middelen voor schuldhulpverlening een substantieel deel beschikbaar te stellen voor landelijke vrijwilligersorganisaties, die in samenwerking met gemeenten en/of professionele schuldhulporganisaties projecten starten die het ondersteunende "werk" van vrijwilligers bij schuldhulpverlening bevorderen en daarmee de effectiviteit van schuldhulpverlening verbeteren, en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn en Spekman. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 165 (24515).

Mevrouw Karabulut (SP): Mevrouw Ortega-Martijn zegt dat er middelen moeten worden vrijgemaakt voor vrijwilligersorganisaties. Het is heel belangrijk dat schuldhulpverlening professioneel wordt uitgevoerd. Deelt mevrouw Ortega-Martijn mijn mening? Hoe gaat zij dat controleren?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): In mijn motie gaat het juist om de samenwerking met professionele schuldhulporganisaties. Die zijn, als het goed is, gecertificeerd.

Mevrouw Karabulut (SP): Als het goed is, ja, maar certificering is niet verplicht. Dat is niet wettelijk geregeld. Dat wil de staatssecretaris ook niet doen. Bovendien hebben we allemaal de ervaringen gezien met malafide bureaus, vaak ook vrijwilligersorganisaties, die mensen nog dieper in de schulden helpen. Daarom stel ik nogmaals mijn vraag: hoe wil mevrouw Ortega-Martijn de professionaliteit dan garanderen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): We kunnen de professionaliteit garanderen op de manier die ik net heb genoemd. De gemeente krijgt straks de regie. De gemeente is dan ook de aangewezen instantie om ervoor zorg te dragen dat er inderdaad sprake is van professionaliteit en kwaliteit. Mijn motie gaat alleen maar over de samenwerking met vrijwilligersorganisaties, die op dit moment ontzettend veel goed werk doen. Ik heb het dus niet over malafide organisaties, zoals u dat noemt. Het gaat hier om schuldhulporganisaties die met een heleboel vrijwilligers ontzettend goed werk doen. Als ik u vertel wat dat allemaal aan maatschappelijk rendement oplevert, denk ik dat u het helemaal met mij eens bent dat ik deze motie heb ingediend.

Mevrouw Blanksma-van den Heuvel (CDA): Hoe wil de ChristenUnie het substantiële gedeelte van de 130 mln. die de staatssecretaris gaat vrijmaken voor vrijwilligerswerk verdelen? Stelt de ChristenUnie een verdeelsleutel voor? Hoe gaat de ChristenUnie controleren dat gemeenten dat geld daadwerkelijk daarvoor gaan gebruiken?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb het opengelaten, omdat ik graag van de staatssecretaris wil horen over hoeveel miljoen we dan mogen spreken. Verder hoor ik graag of ze dat bedrag gaat oormerken, en op welke manier ze dat gaat controleren.

Ouderen, meldt leeftijdsdiscriminatie op de arbeidsmarkt!

Wed, 07 Oct 2009 20:23:29 +0200

Afgelopen week was intensief, maar vruchtbaar. De schuldenproblematiek was in mijn werk een steeds terugkerend thema. Niet zo vreemd, want het is een speerpunt in mijn portefeuille.

Vrijdag jl. had ik met vertegenwoordigers van kerken, geloofsgemeenschappen en christelijke schuldhulpverleningsorganisatie een netwerkbijeenkomst belegd om met elkaar na te denken over de versterking van hun rol bij de schuldenhulpverlening. Het was een vruchtbare bijeenkomst. De deelnemers hebben klip en klaar gewezen op knelpunten die het proces van hulpverlening frustreren. Ook op ons partijcongres heb ik over dit onderwerp een deelsessie verzorgd, gericht op bewustwording en urgentie.

Het aantal huishoudens dat met problematische schulden kampt, is gegroeid tot bijna 700.000. Dat is één op de tien huishoudens. Dat bleek uit een rapport dat gisteren naar de Tweede Kamer is gestuurd. Vaak gaat het om huishoudens met een laag inkomen. Uit het rapport blijkt echter dat ook huishoudens met een modaal of bovenmodaal inkomen risico hebben in de problemen te raken, doordat zij vaak te kampen hebben met een forse stapeling van schulden. Hier is echt sprake van een urgent probleem dat aangepakt moet worden.

Staatssecretaris Klijnsma stelt in een reactie dat mensen 'te laat de tering naar de nering zetten of zich een te hoge levenstandaard veroorloven'. Ook zegt de staatssecretaris dat het lastig is om huishoudens te beïnvloeden waar 'het maken van schulden een levensstijl is geworden’. Maar het is de vraag of de overheid in dit soort situaties moet interveniëren. Is hier niet sprake van een perverse prikkel waardoor de overheid deze levensstijl in stand houdt?

Ik vind dat huishoudens die (indirect) buiten hun schuld om in de schulden zijn geraakt, met voorrang hulp en begeleiding moeten krijgen. In een Algemeen Overleg over dit onderwerp in april jl, heb ik de staatssecretaris gevraagd of zij met mij eens is dat ook de schuldenproblematiek een plaats krijgen op de 'morele agenda' die het kabinet gaat opstellen in verband met de crisis. Zij zou het gaan voorleggen. Ik ben benieuwd hoe het daarmee staat, want het doorbreken van de huidige trend begint wel bij een mentaliteitsverandering. Daarnaast moeten preventie en het voorkomen overkreditering hoger op de politieke agenda komen. Ook moet de bureaucratie aan banden worden gelegd. Er is al heel veel geld geïnvesteerd in de aanpak, maar duurzame resultaten blijven vaak uit. Een ding wat ik mij afvraag, is waarom er gekozen moet worden voor een moeizaam traject van minnelijke schikking, dat meer kost en meer bureaucratie met zich meebrengt dan een wettelijk traject. Dat kost minder, levert meer op voor de schuldeisers en biedt sneller uitkomst voor de schuldenaar. Ook bevreemdt het mij dat gemeenten ervoor kiezen een eigen afdeling schuldhulpverlening in te richten, terwijl er genoeg externe expertise voorhanden is. Ik ben blij met de zorgplicht die wettelijk voor gemeenten zal worden vastgelegd. Ik hoop dat zij dan meer gaan inzetten op doelmatigheid, doeltreffendheid, preventie en duurzame resultaten. Kortom nog veel werk aan de winkel.

Deze week heb ik meer ruimte om te werken aan mijn projecten voor de langere termijn, en mij voor te bereiden op een aantal debatten. Het is een verademing om even niet te hoeven jagen, rustig te kunnen nadenken over vraagstukken en achterstanden weg te werken. Maandag had ik weer ruimte om een aantal mensen te spreken. Voor mijn werk als Kamerlid vind ik dat heel belangrijk. De gesprekken gingen over de ontwikkelingen op Bonaire, over het armoedebeleid, de situatie op de arbeidsmarkt, de AOW en de positie van Wajongers.

De situatie op de arbeidsmarkt baart mij zorgen. Overal om mij heen word ik geconfronteerd met mensen die hun baan verliezen. De werkeloosheid loopt op en de arbeidsmarktpositie voor kwetsbare groepen waaronder ouderen, jongeren en mensen met een beperking wordt slechter. Vooral voor de doelgroep ouderen zal ik aandacht vragen in het Algemeen Overleg van morgen. Het kabinet heeft veel maatregelen genomen om werkgevers te verleiden om ouderen in dienst te nemen, maar het lijkt niet het verwachte resultaat op te leveren. In het rapport over de evaluatie van de Wet gelijke behandeling op grond van leeftijd bij arbeid (WGBL), meldt driekwart van de werkzoekenden in de leeftijdscategorie 55+ dat zij ervaring hebben met leeftijdsdiscriminatie. Dat is fors. Ik weiger nog te geloven dat de uitsluiting van deze groep ouderen te maken heeft met een negatieve beeldvorming. Daarom twijfel ik ook aan de effectiviteit van communicatiecampagnes om deze vermeende beeldvorming te verbeteren. Wat mij betreft moet er zwaarder ingezet worden op de handhaving van de WGBL. Om dit te kunnen doen, moeten werkzoekenden die zich benadeeld voelen, zich gaan melden bij de antidisciminatiebureaus om hun klacht te deponeren. Anders vrees ik dat de WGBL symboolwetgeving wordt.

Cynthia Ortega-Martijn

ChristenUnie wil Europese productenlijst dwang- en kinderarbeid

Wed, 30 Sep 2009 09:54:03 +0200

De ChristenUnie vraagt het kabinet om naar Amerikaans voorbeeld in Europees verband onderzoek te doen naar producten die met behulp van kinderarbeid of dwangarbeid zijn gemaakt. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn:,, Als de Amerikanen deze lijst kunnen opstellen moeten wij met hun kennis tot het zelfde resultaat kunnen komen. Het wordt tijd dat het net zich gaat sluiten rond bedrijven die zich in hun productieketen blijven misdragen."

"Eindelijk komen dan schone producten transparant aan het licht, in het belang van de consument, die recht heeft op deze duidelijkheid.”

De ChristenUnie heeft samen met de SP hierover schriftelijke vragen gesteld aan de staatsecretaris van Economische Zaken en de minister van Buitenlandse Zaken.

Vragen van de leden Ortega-Martijn, Voordewind (ChristenUnie) en Gesthuizen (SP) aan de staatssecretaris van Economische Zaken en de minister van Buitenlandse Zaken over het voorstel van de campagne ‘Stop Kinderarbeid’ om naar Amerikaans voorbeeld een lijst te publiceren van buitenlandse producten die met kinderarbeid of gedwongen arbeid worden geproduceerd.

Kent u het voorstel van de campagne ‘Stop Kinderarbeid’ om de Nederlandse regering te laten onderzoeken en publiceren welke producten met behulp van kinderarbeid of door schending van andere fundamentele arbeidsrechten in Nederland worden geïmporteerd?[1]
Wat vindt u van het idee om een dergelijk onderzoek te doen waarbij gebruik wordt gemaakt van de resultaten van het recent gepubliceerde Amerikaanse onderzoek naar producten gemaakt met kinderarbeid en dwangarbeid, waarbij bovendien aanvullend onderzoek wordt gedaan naar de Nederlandse import van dergelijke producten?
Bent u bereid een dergelijk onderzoek ook binnen de Europese Unie voor te stellen, mede ter ondersteuning van het onderzoek naar maatregelen tegen kinderarbeid die momenteel door de Europese Commissie wordt ondernomen?
Bent u bereid ook betrokken maatschappelijke organisaties en sociale partners te consulteren over de ‘terms of reference’ voor een dergelijk onderzoek en publicatie?

[1] Trouw, 19 september 2009, “Nederlandse regering moet kinderarbeid onderzoeken”, p. 14

Winkeltijdenwet

Thu, 24 Sep 2009 10:31:04 +0200

Weer word ik bevestigd dat het in de politiek niet altijd gaat om de inhoud en het algemene belang van de samenleving. Halve waarheden kwamen naar voren waardoor de samenleving op het verkeerde been wordt gezet. En dan heb ik nog niets gezegd van de verschillende aantijgingen aan het adres van de fractie ChristenUnie. Ja, het ging er gisteren hard aan toe in het spoeddebat over de Winkeltijdenwet. U weet wel; het wetsvoorstel van dit kabinet dat eindelijk het misbruik van de huidige Winkeltijdenwet gaat aanpakken door van gemeenten te vragen alle belangen zorgvuldig en transparant af te wegen.

Maar ik kan er tegen, want samen met mijn collega’s van de fractie dienen wij een hoger doel. Wat veel mensen vergeten in het debat hierover is dat het gaat om het overtreden van de wet. Het gaat niet om het beperken van het aantal koopzondagen, maar op het tegengaan van koopzondagen die volgens de wet niet toegelaten zijn. Het lijkt mij voor een democratische rechtsstaat niet aan te bevelen om overtredingen goed te praten of te gedogen. De wet dient te allen tijden te worden gehandhaafd. En daar staan wij voor in en daarom willen wij dat de aangepaste wet per 1 januari 2010 wordt ingevoerd.

Ik hoor mensen al denken, maar de wet moet toch gehandhaafd worden; waarom dan een aanpassing? De aanpassing is nodig omdat sommige gemeenten zeggen de wet anders te interpreteren. Om geen onhelderheid hierover te laten bestaan wordt de wet aangescherpt. De ChristenUnie heeft hierin altijd een duidelijk verhaal gehouden. In Nederland zijn twaalf koopzondagen per jaar mogelijk. In toeristische gebieden kan hiervan afgeweken worden. Wat is een toeristisch gebied? Welke belangen zijn er in het geding? Wat heeft een kleine ondernemer in de melk te brokkelen die helemaal niet op de koopzondag zit te wachten? Wat doen we voor werknemers die verplicht worden op zondag te werken? Allemaal legitieme vragen waar het kabinetsvoorstel op in gaat. Doel van het voorstel is simpel. Een gemeente die af wil wijken van de wettelijke twaalf koopzondagen wordt geacht de belangenafweging zorgvuldig te doen en hier kan beroep op worden aangetekend.

Voor de ChristenUnie staat die belangenafweging centraal. De vrijheid van de één om te winkelen is de beperking van de ander die dan moet werken. Daarbij komen wij op voor de kleine ondernemer (die bellen en mailen ons voortdurend) en de positie van werknemers. Maar ook burgers die geen zin hebben in meer koopzondagen. Verder zal het niemand verbazen dat bij de uitstek de ChristenUnie het belang van een collectieve rustdag hoog wil houden. Een collectieve rustdag in een drukke economie die maar voort jaagt, een collectieve rustdag voor gezinnen en sociale contacten, een collectief rustmoment in binnensteden waar de hele week massa’s mensen door heen trekken. Een dag voor ontspanning, ontmoeting, kerkgang waar we even niets moeten, maar mogen uitrusten en reflecteren.

In het debat werd mij duidelijk hoe hypes in dit politieke bedrijf willens en wetens in stand worden gehouden. Ineke van Gent vroeg me nu eens door te bijten en het niet bij blaffen te laten. En volgens Ton Elias van de VVD lag het probleem van alles bij de minister. Zij zou dit proces onnodig traineren. In ieder geval staat nu voorop dat de behandeling van de wet zo snel mogelijk starten.

Cynthia Ortega-Martijn

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn Winkeltijdenwet

Fri, 02 Oct 2009 10:01:01 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Wij hakken in ieder geval één knoop door en dat is zo snel mogelijk ervoor zorg dragen dat de wet gewoon per 1 januari volgend jaar wordt ingevoerd. Twee weken geleden werden wij verrast door het persbericht van het ministerie van Economische Zaken waarin werd aangekondigd dat de ingangsdatum voor de wijziging van de Winkeltijdenwet één jaar wordt verschoven. De reden voor dit uitstel was volgens het persbericht dat het voor ondernemers en werknemers onzekere tijden zijn en de minister de onzekerheid voor hen niet wil vergroten. Kort daarna bleek het verhaal genuanceerder te liggen. Toen wij de minister in het nieuws haar besluit hoorden toelichten, lag de nadruk op de eventuele problemen om de wetswijziging binnen korte tijd door te voeren. Dat is een iets ander argument. Wat is voor de minister leidend geweest bij haar voorstel om het uit te stellen? Inmiddels heeft de Kamer de nota naar aanleiding van het verslag ontvangen. De ChristenUnie hoopt binnenkort de inhoudelijke discussie tussen minister en Kamer in deze zaal te voeren. Vandaag staat wat mij betreft één vraag centraal: welke ingangsdatum van de wet nemen we als uitgangspunt? Graag krijg ik een reactie van de minister daarop. De ChristenUnie blijft in ieder geval streven naar het zo snel mogelijk invoeren van de wet.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Mevrouw Ortega vraagt toch -- zo ken ik haar niet -- naar de bekende weg. In de nota naar aanleiding van het verslag stelt de minister het glashelder: "Tegelijkertijd merk ik dat het wetsvoorstel voor onzekerheid zorgt bij ondernemers en werknemers in toch al economisch zware tijden." Dat is voor haar een voorname reden om dit wetsvoorstel tijdelijk te "parkeren". Dat heeft mevrouw Ortega toch ook gelezen. Wat wil zij nog meer weten?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat heb ik inderdaad gelezen, maar in de media heeft de minister gezegd dat het te maken heeft met de termijn die nodig is voor de behandeling van het wetsvoorstel. Ik wil heel graag vandaag van de minister horen wat nu precies het argument is voor haar voorstel tot uitstel.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Laat ik het dan anders stellen. De nota naar aanleiding van het verslag vervolgt: Deze zorgen en signalen neem ik serieus. Ik wil hun -- dat zijn de ondernemers -- dan ook in deze economisch moeilijke jaren de zekerheid geven dat er geen verandering zal plaatsvinden. Mijn vraag aan u is: neemt de ChristenUnie dit serieus, of is een prestigekwestie rond het coalitieakkoord belangrijker dan de zorgen van de kleine ondernemer?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Het is geen prestigekwestie. Het enige wat wij willen is dat de wet zo snel mogelijk wordt ingevoerd, juist om meer helderheid te geven. Over uw opmerking dat er sprake kan zijn van onrust et cetera zeg ik: bij de behandeling van het wetsvoorstel kunnen wij het hebben over een overgangstermijn, om gemeenten iets meer ruimte te geven. Dat zou voor ons wel bespreekbaar zijn.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Vanmorgen las ik in de krant dat de ChristenUnie zegt dat de invoering niet met een jaar mag worden uitgesteld, maar met maximaal een half jaar. Volgens de ChristenUnie is dan blijkbaar over een half jaar de crisis voorbij, evenals de zorgen van de ondernemers. Daarover wil ik helderheid hebben, want dat is op dit moment volstrekt onduidelijk.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Terecht. Op de een of andere manier is er sprake van een misverstand dat in de krant is terechtgekomen. De ChristenUnie wil in ieder geval dat er snel vaart achter wordt gezet, zodat het wetsvoorstel zo spoedig mogelijk kan worden ingevoerd, en wel per 1 januari 2010. De ChristenUnie is ook een partij van de realiteit. Op het moment dat het ons in de Kamer niet lukt om het wetsvoorstel voor 1 januari ingevoerd te krijgen, tja...

De heer Van der Ham (D66): Dat was een heel mooi woord dat u gebruikte: de ChristenUnie heeft oog voor de realiteit. Welnu, de realiteit is dat het CPB heeft doorgerekend dat er 700 tot 2000 bannen op de tocht komen te staan als gevolg van het wetsvoorstel dat vooral u er doorheen gedrukt wilt krijgen. Wat gaat u tegen die 700 tot 2000 en misschien wel meer mensen zeggen die door uw wetsvoorstel hun baan verliezen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is uw realiteit, de realiteit van de heer Van der Ham. Ik lees in de toelichting iets heel anders. Op een gegeven moment is er geen sprake meer van een bepaald effect. Degenen die op de een of andere manier hun baan verliezen, kunnen op een ander moment elders een baan krijgen. In die zin is wat u stelt niet correct.

De heer Van der Ham (D66): Misschien krijgen zij ooit wel weer een baan; dat zijn allemaal modellen. Er wordt echter gezegd: de onmiddellijke werkgelegenheidsconsequenties zijn 700 tot uiteindelijk 2000 banen. Dat is het effect van het wetsvoorstel dat u zo graag wilt, en dat in deze tijd. Wat gaat u tegen die mensen zeggen? Zelf verlies ik mijn baan er niet door, maar die mensen wel.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): U doet nu echt aan grootspraak, door in het land de mensen alsmaar te laten zien dat er sprake is van de teloorgang van werkgelegenheid. Dat is dus niet het geval! Wij hebben het nu over overtreding van de wet. Wat u wilt, is dat gemeenten die de wet hebben overtreden, dat gewoon kunnen blijven doen. Maar hoe kunnen wij dat verkopen aan de vele burgers die de wet overtreden en die wij wel aanpakken? Tijdens de overgangstermijn is er genoeg ruimte voor de mensen in de desbetreffende 20 gemeenten om op zoek te gaan naar andere werkgelegenheid, als zij zien dat hun baan op de tocht komt te staan.

De heer Van der Ham (D66): Ik concludeer dat u banen niet zo belangrijk vindt en dat u met een papieren argument komt om niet tot verruiming van de winkeltijden over te gaan. Wij zeggen juist: verruim de wet, zodat gemeenten zelf mogen uitmaken of zij hun ondernemers ruimte willen geven. U geeft geen antwoord op de vraag. Die 700 tot 2000 en mogelijk nog meer mensen die hun baan verliezen door de wetgeving die u zo graag wilt, hebt u niets te vertellen. U hebt hun geen enkel perspectief te bieden. Dat vind ik erg teleurstellend van de ChristenUnie.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Die mensen hebben alles te vertellen. Weet u wat teleurstellend is? Op het moment dat wij het ontslagrecht gaan versoepelen, komen de banen van die mensen echt op de tocht te staan!

De heer Elias (VVD): Toen twee weken geleden duidelijk werd dat eenzijdig coalitieafspraken met onder meer de ChristenUnie waren opgezegd, was uw fractievoorzitter, de heer Slob, heel erg boos. Nu hoor ik u meteen door de pomp gaan en zeggen: 1 juli volgend jaar is ook wel goed. Hoe moet ik dat rijmen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Nee, u hoort mij echt niet zeggen dat 1 juli volgend jaar goed is. Ik zeg dat wij ons stinkende best gaan doen om ervoor te zorgen dat 1 januari 2010 haalbaar is. Dat heb ik gezegd en daar ga ik voor. Daarnaast heb ik gezegd dat wij, mocht de realiteit inderdaad anders zijn, hier in de Kamer bepalen wat onze agenda is. Ik ga mij er in ieder geval hard voor maken dat de Kamer de juiste prioriteiten gaat stellen, zodat wij dit kunnen invoeren per 1 januari 2010.

De heer Elias (VVD): Hebt u dan niet met terugwerkende kracht spijt van al die procedurevergaderingen van de Commissie voor Economische Zaken waarin deze kwestie iedere keer weer naar voren is geschoven? Dat gebeurde ook met uw steun. U kunt immers nu al zien aankomen dat er op deze wijze uiteindelijk helemaal niets terechtkomt.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat was niet met mijn steun. Op een gegeven moment is er inderdaad wat verwarring ontstaan in de samenleving. De mensen wilden weten hoe het gesteld is met de crisis et cetera. Dat heeft geresulteerd in een onderzoek. Wij hebben nu de resultaten van dat onderzoek en ik wil dan zeggen tegen de heer Elias: laten wij overgaan tot de orde van de dag.

De heer Elias (VVD): We zullen zien wat eruit komt.

De voorzitter: Mevrouw Ortega, de heer Van der Ham heeft nog een tweede vraag aan u.

De heer Van der Ham (D66): Ja, voorzitter. De heer Slob reageerde behoorlijk fel op de minister en zei: zo gaan wij niet met elkaar om in een coalitie. En nu is mevrouw Ortega ineens poeslief.

De voorzitter: Dat is precies de vraag die de heer Elias net gesteld heeft!

De heer Van der Ham (D66): Ja, maar het is toch ook opmerkelijk. Dan wil ik graag voortbouwend op de heer Elias ...

De voorzitter: Nee, niets ervan.

De heer Van der Ham (D66): Hoe is het verschil van toon?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Poeslief wil ik niet zeggen. Mensen die mij kennen, weten dat ik helemaal niet poeslief ben. Ik heb heel duidelijk aangegeven dat ik streef naar invoering per 1 januari volgend jaar. Ik denk dat de fractievoorzitter, de heer Slob, niets anders heeft gezegd dan dat.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Voorzitter. Ik ervaar dit toch als een soort dreiging aan het adres van het kabinet. Mevrouw Ortega komt nu met een paar bureaucratische argumenten waarom het misschien allemaal niet zou lukken, maar hoe principieel ligt dat voor haar? Als het niet 1 januari wordt, wat gaat zij dan doen? Dient zij dan een motie van wantrouwen in tegen het kabinet? Dat is geen populair middel, dat begrijp ik, maar wat is dan de consequentie? Dit is blaffen, maar u moet ook bijten. Dat kent u?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Mevrouw Van Gent gebruikt weer grote woorden. Ik blaf niet, ik bijt niet, ik zeg gewoon dat dit per 1 januari ingevoerd gaat worden en dat ik mijn stinkende best ga doen binnen de Kamer om dat voorstel gedragen te krijgen en om dit gedaan te krijgen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Voorzitter. Dan moet mevrouw Ortega wel aangeven wat voor haar, behalve de bureaucratische rompslomp die wellicht een rol speelt, de criteria zijn dat de minister kan zeggen: het lukt mij niet tot 1 januari, ik heb de tijd nodig tot 1 juni, juli, augustus, september of oktober. Wat zijn voor mevrouw Ortega de overtuigende argumenten waarmee de minister kan komen om het later te maken dan 1 januari? Dat moet de minister weten, en wij ook.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): De minister heeft niets meer te zeggen in dezen! De Kamer gaat over haar agenda en de Kamer gaat haar stinkende best doen om ervoor te zorgen dat de wet per 1 januari 2010 van kracht wordt.

Kwetsbare groepen uit de wind houden

Thu, 17 Sep 2009 11:46:15 +0200

Vandaag zijn de Algemene Politieke Beschouwingen. Omdat onze fractievoorzitter Arie Slob als enige namens de ChristenUnie het woord voert, zitten wij zoveel mogelijk bij het debat, stukken door te nemen en informatie te verzamelen om als ChristenUnie goed beslagen ten ijs te komen. Het zullen lastige debatten worden de komende tijd om zoveel mogelijk kwetsbare groepen uit de wind te houden.

In het zomerreces werd ik door de griffier van de Tweede Kamer opgebeld met de vraag of ik lid wilde worden van de commissie in- en uitgeleide die op Prinsjesdag de Koninklijke familie welkom heet in de Ridderzaal. Gisteren was het dan zover. De generale repetitie begon om ongeveer 10.00 uur s’ochtends, waarbij de leden geïnformeerd werden over wat er van hen verwacht wordt. Er is maar één keer geoefend, dus je kunt je voorstellen dat mijn stressniveau om alles goed te laten voorlopen erg hoog was. Vooral door het feit dat ik als niet begeleidend lid, samen met een ander lid, voor Koningin Beatrix uit moest lopen. Dus maximale alertheid. Achteraf kan ik stellen dat het een voorrecht was om deze eervolle rol te mogen vervullen. Verblijven in de Koninginnekamer, met de Koninklijke familie; in gesprek zijn met Prins Willem Alexander en Prinses Maxima: het was een bijzondere ervaring.

De troonrede geeft echter reden tot grote zorg. Zeker voor de kwetsbare groepen breken moeilijke tijden aan. Met elkaar moeten wij gaan inleveren om de gevolgen van de crisis het hoofd te kunnen bieden. Hierbij moeten wij rekening houden met een rechtvaardige verdeling naar financiële draagkracht. Daarnaast moeten wij ervoor zorgen dat de rekening niet gelegd wordt bij de volgende generaties.

Het zullen lastige debatten worden de komende tijd om zoveel mogelijk kwetsbare groepen uit de wind te houden. Dat zal niet altijd lukken, doordat het hierbij gaat om een serieus probleem. Mensen worden geconfronteerd met schulden door plotselinge inkomensval. Vooral kwetsbare groepen worden erg getroffen. Dit zijn mensen die door een beperking, ziekte of laaggeletterdheid in een negatieve spiraal terecht komen. Om deze groepen te bereiken en te bedienen, is veel maatwerk en samenwerking met vrijwilligersorganisaties nodig. Laatst was ik in een gemeente en juist deze moeilijke groepen werden aan vrijwilligersorganisaties overgelaten. Een beslissing die vele wenkbrauwen zou doen fronsen, maar waaruit ook duidelijk het maatschappelijk rendement van deze vrijwilligersorganisaties blijkt. Zij hebben om hun werk voort te zetten, en gezien de problematiek die alsmaar complexer wordt, behoefte aan deskundigheidsbevordering. Daar is echter geen geld voor.

Op basis hiervan heb ik vorige week in het debat over schuldhulp de staatssecretaris gevraagd om financiële middelen beschikbaar te stellen voor landelijke vrijwilligersorganisaties die in samenwerking met gemeenten en/of professionele schuldhulporganisaties projecten starten die het ondersteunende werk van vrijwilligers bij schuldhulpverlening bevorderen. Hiervoor zal ik deze volgende week een motie indienen.

En verder is het vandaag de eerste dag van de Algemene Politieke Beschouwingen. Omdat onze fractievoorzitter Arie Slob als enige namens de ChristenUnie het woord voert, zitten wij zoveel mogelijk bij het debat, stukken door te nemen en informatie te verzamelen om als ChristenUnie goed beslagen ten ijs te komen.

Cynthia Ortega-Martijn

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn AO Schuldhulpverlening

Fri, 25 Sep 2009 14:46:59 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Dank voor het begrip. Ik heb de andere betogen niet gehoord, dus ik zal wel dingen dubbel zeggen, maar dat moet dan maar.

De fractie van de ChristenUnie is er in ieder geval voorstander van om te komen tot een wettelijk kader voor de minnelijke schuldhulpverlening. Het moet mij van het hart dat dit wel een doekje voor het bloeden blijft. De wond zelf wordt wat mij betreft niet geheeld met dit wetsvoorstel. Hoe meer ik mij verdiep in deze materie, hoe complexer het wordt. Ik kan mij heel goed de wanhoop voorstellen van mensen die in een traject van schuldhulpverlening terechtkomen.

Wat het allemaal zo complex maakt, is de versnippering hiervan over de verschillende ministeries, die er ieder hun eigen regels op na houden. Ik ben in contact gekomen met schrijnende gevallen, waarbij ook de kinderen de dupe ervan zijn geworden, bijvoorbeeld dat er loonbeslag wordt gelegd, waardoor er geen alimentatie betaald kan worden, of dat kinderen te weinig studiefinanciering ontvangen omdat uitgegaan wordt van een inkomen dat er niet is. Deze gezinnen komen door allerlei tegenstrijdige regels in een neerwaartse spiraal terecht. Dit kan niet zo doorgaan. Willen wij de schuldenproblematiek succesvol aanpakken, dan moeten wij kiezen voor een integrale benadering, ook bezien vanuit de ministeries. Is de staatssecretaris bereid om bij de verschillende ministeries te onderzoeken op welke manier er kan worden gekomen tot een meer samenhangend beleid, waardoor er ook meer recht wordt gedaan aan de schuldenaar? Bij deze integrale aanpak moet de hele schuldenaar betrokken worden. Is de staatssecretaris het met mij eens dat de sociale omgeving van de schuldenaar dit vooral moet doen, aangemoedigd en ondersteund door professionals? Het is aan de gemeenten om binnen hun gemeentegrenzen de diverse partijen, professionals en vrijwilligers, bij elkaar te brengen. Is de staatssecretaris bereid een gedeelte van de 130 mln. extra middelen beschikbaar te stellen voor landelijke vrijwilligersorganisaties? Op deze manier kunnen in samenwerking met gemeenten en met professionele schuldhulporganisaties projecten worden gestart om het ondersteunende werk van vrijwilligers bij de schuldhulpverlening te bevorderen. Ik benadruk nogmaals dat de fractie van de ChristenUnie het accent legt op preventie, het voorkomen van schulden en overkreditering. Dit moet hand in hand gaan met schuldhulpverlening, anders blijft het gewoon dweilen met de kraan open. Ik roep de staatssecretaris op om toch te overwegen om gelden voor preventie te oormerken. Dat is nodig om gemeenten te stimuleren meer gebruik te maken van persoonlijke begeleidingstrajecten en om budgetconsulenten en -coaches op te leiden en in te zetten. Daarnaast moet in het wetsvoorstel worden opgenomen dat er sprake moet zijn van een sluitende aanpak op het gebied van de schuldhulpverlening. In deze context vraag ik aandacht voor de bureaucratie waar mensen tegenaan lopen bij verschillende gemeentelijke kredietbanken. Het kan toch niet zo zijn dat iemand die zich op tijd meldt voor hulp bij de gemeentelijke kredietbank, wordt weggestuurd met de boodschap dat hij nog niet saneringsrijp is? Daarnaast is er sprake van regels waaraan mensen niet altijd kunnen voldoen, bijvoorbeeld dat de administratie inclusief de opgave van schulden op orde moet zijn bij de aanvraag. Het gaat vooral om kwetsbare mensen, die deze niet kunnen leveren. Als zij worden weggestuurd, komen zij nog dieper in de problemen. Er zijn gelukkig vrijwilligersorganisaties en kerken die in dit gat springen. Gaat de staatssecretaris met gemeentelijke kredietbanken en gemeenten overleggen over een effectieve, sluitende aanpak bij de schuldhulpverlening?

In het vorige debat heb ik aangegeven dat de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (KBvG) een alternatief kan bieden voor het moratorium dat snel uitvoerbaar is. Ik wil graag weten waarom de staatssecretaris geen gebruik wil maken van dit alternatief. Zij stelt voor om onderzoek naar de wenselijkheid van een breed moratorium te laten verrichten en de Kamer daarover in het najaar van 2011 nader te berichten. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat het wetsvoorstel een vertraging gaat oplopen van minstens een jaar? Graag een reactie van de staatssecretaris.

De gemeente heeft een zorgplicht, maar er moet voor gewaakt worden dat zij deze ook kan uitvoeren. Voor de aanpak van schulden is maatwerk echt noodzakelijk, ook wat betreft de doorlooptijden. Ik ben hier tevreden mee, maar ik vraag de staatssecretaris of het mogelijk is om in de wet een hardheidsclausule op te nemen om in bijzondere gevallen hiervan af te wijken. Ik hoor ook graag een reactie van de staatssecretaris op het signaal van de gemeenten dat het instrumentarium ontbreekt om doorlooptijden te regelen, doordat zij afhankelijk zijn van externe partijen. Gemeenten zijn verplicht om de schuldenaar globaal inzicht te geven in de doorlooptijd. Voor een goede samenwerking met de schuldeisers lijkt het mij belangrijk dat zij hier ook inzicht in krijgen.

Ik wil vandaag ook aandacht vragen voor kwetsbare groepen; mensen die door een beperking, ziekte of laaggeletterdheid in een negatieve spiraal terechtkomen. Om deze groepen te bereiken en te bedienen is veel maatwerk nodig, evenals samenwerking met vrijwilligersorganisaties. Laatst was ik in een gemeente waar juist deze moeilijke groepen aan de vrijwilligersorganisaties werden overgelaten. Daar is op zichzelf niets mis mee, maar zij signaleren dat zij de vrijwilligers moeten trainen en dat de middelen daarvoor ontbreken. Is de staatssecretaris bereid om financiële middelen beschikbaar te stellen voor deskundigheidsbevordering bij vrijwilligersorganisaties?

In het vorige debat heb ik al aangegeven dat ik vind dat er bepaalde vormen van stimulering moeten komen indien de wachttijden worden overschreden. Een schuldenaar mag niet meer de pineut hiervan worden. Ik vind dat binnen dit wetsvoorstel de mogelijkheid moet worden ingebouwd dat schuldenaars het recht krijgen om zich op kosten van de gemeente aan te melden bij een andere gecertificeerde schuldhulpverlener, als het plan van aanpak niet op tijd klaar is. Hierover hoor ik graag een toezegging.

Door dit wetsvoorstel moeten gemeenten wel worden ondersteund in hun zorgplicht. Dat betekent dat zij instrumenten nodig hebben om recidive of schuldenaren die niet willen meewerken tegen te gaan. Is de staatssecretaris bereid om hierover met hen in overleg te treden? Goede samenwerking en bereidwilligheid van alle disciplines zijn nodig voor de integrale aanpak en het invullen van de regierol. Hoe gaat de staatssecretaris de gemeenten hierin ondersteunen?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn tijdens debat fraude en illegaliteit in de uitzendbranche

Fri, 25 Sep 2009 11:25:54 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Helaas is het nodig dat wij vandaag dit wetsvoorstel behandelen. Ik zeg helaas, omdat fraude en illegaliteit in de uitzendbranche nog steeds voorkomen. Afgelopen zomer was er nog een aantal voorbeelden in het nieuws van uitzendkrachten die onwaardig behandeld waren. Dit soort praktijken moeten wij met harde hand aanpakken.

De ChristenUnie is het dus eens met de strekking van dit wetsvoorstel om malafide praktijken tegen te gaan. Wel vraagt mijn fractie zich af of de inlenersaansprakelijkheid voldoende is om de misstanden aan te pakken. Immers, hoe reëel is het om te veronderstellen dat uitgebuite en wellicht illegale werknemers aangifte doen tegen hun uitzendbureau en inlener? Gelet op de recente incidenten lijkt die kans nihil. Daarnaast leeft bij mijn fractie de zorg dat goedwillende werkgevers en uitzendbureaus nu zullen boeten voor het wangedrag van enkele collega’s. Voorzitter. Het moet verhinderd worden dat malafide uitzendbureaus met hun praktijken doorgaan. Van overheidswege moet er alles aan gedaan worden om deze uitzendbureaus hun bedrijfsvoering onmogelijk te maken. De fractie van de ChristenUnie stelt voor om een aanvraag voor een loonbelastingnummer te weigeren. Hierop krijg ik graag een reactie. Certificering is een vrijwillige keus. Het loopt nu niet bepaald storm met aanvragen daarvoor. Die zullen fors toenemen met de aanneming van dit wetsvoorstel. Dat hopen wij in ieder geval. De vraag is of de certificering op tijd rond zal komen, geeft ook de minister aan. Dat is een zwakte van het voorstel. Op welke manier zal de minister ervoor zorgen dat de certificering straks niet een knelpunt wordt?

Daarnaast vindt de fractie van de ChristenUnie het curieus dat de regering een privaatrechtelijke instantie gebruikt om een publiekrechtelijke taak uit te voeren. Om de kwaliteit van het certificaat te kunnen blijven garanderen, stellen wij voor om de minimumnormen waaraan getoetst moet worden, vast te leggen met een ministeriële regeling. Hierop krijg ik graag een reactie van de minister.

Daarnaast moet de Arbeidsinspectie strenger gaan handhaven bij de niet-gecertificeerde uitzendbureaus. Dit betekent dat er voldoende handhavingscapaciteit bij zowel de Arbeidsinspectie als de Belastingdienst aanwezig moet zijn. Hoe gaat de minister ervoor zorgen dat alle uitzendbureaus periodiek gecontroleerd worden? Inleners moeten straks zelf controleren of het uitzendbureau gecertificeerd is. Dat moet volgens de ChristenUnie veel transparanter worden. Het wetsvoorstel mag er niet toe leiden dat goedwillende inleners te maken krijgen met extra administratieve handelingen en procedures en het uitzendbureau niet.

Hoe gaat het kabinet voorkomen dat de administratieve lasten van werkgevers met dit wetsvoorstel enorm toenemen? Hoe zal over de invoering van dit wetsvoorstel überhaupt worden gecommuniceerd?

De ChristenUnie wil waarborgen dat de inlenersaansprakelijkheid ook geldt wanneer personeel aangetrokken wordt bij buitenlandse uitzendbureaus, omdat er anders allerlei ontwijkconstructies kunnen komen. Ik heb begrepen dat er een norm, NEN 4402, is ontwikkeld voor buiten Nederland gevestigde ondernemingen. Ik stel daarom voor de NEN 4402-norm verplicht te stellen voor buitenlandse uitzendbureaus die voor Nederland personeel leveren met verplichte registratie in het register normering arbeid. Graag verneem ik de reactie van de minister op dit voorstel.

Ik heb nog een vraag over de overgangstermijn. Het valt mij op dat de minister hier niet voor heeft gekozen. Wat is daarvan de reden? Er zijn uiteraard contracten die gesloten zijn en doorlopen wanneer dit wetsvoorstel wordt ingevoerd. Wat gebeurt er met die contracten? Wordt de inlener dan toch opeens hoofdelijk aansprakelijk of niet? Mijn fractie pleit voor een overgangstermijn zodat er geen rare situaties kunnen ontstaan. Is de minister hier een voorstander van?

Ik rond af. Zoals gezegd steunt mijn fractie dit wetsvoorstel en de strekking ervan, maar daarmee zijn wij er nog niet. Ik roep de minister op om de strijd tegen illegale uitzendbureaus nog harder op te pakken. Dat kan door een strenger boetesysteem. Welke vervolgstappen acht de minister nog noodzakelijk om de illegale arbeid en uitbuiting verder terug te dringen?

ChristenUnie regelt stimuleringspremie voor gemeenten in strijd tegen armoede

Thu, 10 Sep 2009 11:35:30 +0200

De ChristenUnie maakt zich zorgen om gezinnen waar armoede op de volgende generaties wordt door gegeven. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Met elkaar moeten we alles op alles zetten om deze negatieve spiraal te doorbreken. De samenwerking met vrijwilligersorganisaties is cruciaal, daarom juich ik het toe dat de staatssecretaris mij heeft toegezegd geld vrij te maken om deze organisaties te ondersteunen'.

De ChristenUnie wil dat de focus bij armoedebeleid niet alleen bij het bestrijden, maar veel meer bij het voorkomen ervan komt te liggen. Ortega-Martijn: ,,Op werkbezoek in Lelystad heb ik een mooi voorbeeld gezien van een integrale aanpak om ervoor zorg te dragen dat armoede niet van generatie op generatie overgaat. Gemeenten moeten niet weer het wiel uitvinden, maar best practices met elkaar uitwisselen.

Kinderen
Eén op de acht kinderen in Nederland leeft in een huishouden dat moet rondkomen van een sociaal minimum.. Deze kinderen worden geconfronteerd met problemen op verschillende terreinen: sociaal-economische ontwikkeling, onderwijs, gezondheid (obesitas), huiselijk geweld, huisuitzettingen etc. Ortega-Martijn: ,,Wij moeten deze kinderen uit hun sociale isolement halen. De ChristenUnie wil dat gemeenten preventief beleid gaan ontwikkelen om te verhinderen dat deze kinderen op volwassen leeftijd in armoede blijven. Om dit proces te stimuleren ben ik met het idee gekomen van een twee-jaarlijkse stimuleringspremie om de gemeente die de meeste extra inspanningen heeft geleverd te belonen.”

Leergeld
De ChristenUnie heeft in het debat een lans gebroken voor de vrijwilligersorganisatie Stichting Leergeld. De doelstelling van deze stichting is het verhinderen dat kinderen uit minima-gezinnen ten gevolge van de armoede niet kunnen deelnemen aan het sociaal maatschappelijke leven op en rond school. Gemeenten die gebruik maken van hun expertise zijn zeer tevreden. Ortega-Martijn: ,,Het maatschappelijke rendement van Leergeld Nederland is vorig jaar onderzocht. Het blijkt dat bij 1 geïnvesteerde Euro in Leergeld de maatschappij tussen de 4, 71 tot 6,28 meerwaarde oplevert. Dit betekent dat investeringen in Leergeld een zeer hoog maatschappelijk rendement oplevert.” De staatssecretaris heeft toegezegd geld vrij te maken voor dit soort vrijwilligersorganisaties.

'Ik blijf daar voor knokken'

Thu, 10 Sep 2009 18:19:29 +0200

'Zeker als er kinderen in het geding zijn, vragen armoede en schulden om een samenleving die zorgzaam naar elkaar blijft omzien, een overheid die ervoor zorgt dat het bestaansminimum niet verder onder druk komt te staan. Juist in deze tijden van crisis doet dit een klemmend beroep op ons allemaal.'

Deze zomer was ik voor zes weken op de Nederlandse Antillen. Nu zal de gemiddelde lezer denken dat het zes weken lang vakantie vieren is geweest. Oké, ik had beschikking tot een zwembad, maar in werkelijkheid had ik een vol programma met werkbezoeken, gesprekken, media-optredens enzovoort. Hierbij een link naar één van de vele artikelen: uit het Antilliaans Dagblad.

Mensen die mij kennen weten dat ik me graag persoonlijk in onderwerpen wil verdiepen. De Nederlandse Antillen is één van mijn portefeuilles. Iedereen weet dat het proces van staatkundige vernieuwing een ingewikkeld proces is. De inzichten van die zes zomerweken gaan mij dan ook zeker te pas komen bij de vele debatten die over dit onderwerp de revue nog zullen passeren.

Een ander onderwerp dat mij zeer na aan het hart ligt is het armoedebeleid en de schuldenproblematiek. De ernst die alle individuele situaties van behoeftigheid en opeengestapelde schulden omringt, vraagt om opgestroopte mouwen en een gezamenlijke aanpak. De Bijbel gebiedt ons op tal van plaatsen op indringende wijze, op te komen voor de armen, de wezen en weduwen. Heel concreet komt dit voorbij in mijn pakket van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. In juni heb ik samen met een brede groep het manifest Schulden te lijf (hier te downloaden) overhandigd aan de staatssecretaris. Op heel veel plekken in het land zijn kerken en christelijke schuldhulporganisaties in de weer om mensen te helpen, schuldenproblematiek op te lossen en –ontzettend belangrijk- mensen weer aan het leren met geld om te gaan. Een steeds grotere groep mensen is niet voldoende in staat zijn eigen begroting rond te krijgen en verstandig met geld om te gaan. De gevolgen zijn groot. Zeker als daar kinderen in het geding zijn, vraagt dit om een samenleving die zorgzaam naar elkaar blijft omzien, een overheid die ervoor zorgt dat het bestaansminimum niet verder onder druk komt te staan. Juist in deze tijden van crisis doet dit een klemmend beroep op ons allemaal. Ik blijf daar voor knokken en zal geen gelegenheid nalaten hiervoor aandacht te vragen. En inmiddels is dat niet zonder succes. Met staatssecretaris Klijnsma – een vrouw met haar hart op de juiste plaats - aan mijn zijde, blijft de ChristenUnie hiervoor gaan.

En dan toch nog even over de Winkeltijdenwet. Omdat er inmiddels al veel over is gezegd en geschreven, wil ik het niet te lang maken. Wat de ChristenUnie betreft, wordt het wetsvoorstel van het kabinet op korte termijn in behandeling genomen. Van minister Van der Hoeven verwacht ik een voortvarende houding hier werk van te maken. Want de positie van kleine ondernemers, werknemers en de waarde van een collectieve rustdag moeten haar toch doen beseffen dat (betere) handhaving van de Winkeltijdenwet van groot belang is.

Cynthia Ortega-Martijn

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn AO Armoedebeleid

Fri, 25 Sep 2009 13:33:35 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het staat buiten kijf dat door de neergaande economie gezinnen die al onder de armoedegrens leefden nog meer getroffen worden. Daarnaast komen er door de werkloosheid meer gezinnen bij die onder die grens leven. Eén op de tien Nederlanders leeft onder de armoedegrens. Volgens Eurostat heeft Nederland samen met Tsjechië het laagste percentage inwoners in de Europese Unie dat onder de armoedegrens leeft. Echter, voor een welvaartstaat als Nederland is dit percentage vrij hoog. Het bestrijden van de armoede heeft naast een maatschappelijk en moreel aspect ook een kostenbesparend effect. Gelukkig dat wij in Nederland talloze vrijwilligersorganisaties hebben waaronder kerken die zich hiervoor inzetten.

Het komt nog steeds voor dat mensen niet op de hoogte zijn van de verschillende voorzieningen of de bijzondere bijstand. Sommige gemeenten pakken dat prima op door mensen zelf op te zoeken en regels te versoepelen. Gemeenten kunnen van elkaar leren. Wat mij wel opvalt, is dat er meer en meer verschillen ontstaan tussen de gemeenten met betrekking tot het aanbod van voorzieningen. De staatssecretaris heeft beloofd dat zij dit zou onderzoeken. Hoe staat het hiermee? Hoe gaat het met de langdurigheidtoeslag? Vooral personen die niet in het cliëntenbestand van de sociale diensten voorkomen, blijken hiervan niet op de hoogte te zijn. Heeft de staatssecretaris er zicht op in welke mate hiervan gebruik wordt gemaakt en hoe hierover wordt gecommuniceerd? Kan de Kamer begin volgend jaar een eerste evaluatie ontvangen van één jaar decentralisatie langdurigheidtoeslag? Daarbij krijg ik ook graag inzicht in de doelgroepen die hiervan gebruik maken en het bedrag dat is ingezet per gemeente.

Er zijn momenteel zoveel voorzieningen dat de fractie van de ChristenUnie zich begint af te vragen of het geen tijd wordt om de huidige bijstandsnorm tegen het licht te houden. Door de ontwikkelingen in onze samenleving zijn ook de basisbehoeften veranderd. Is de staatssecretaris bereid om te onderzoeken of het niet efficiënter en effectiever is om de bijstandsnorm aan te passen?

Naast het bestrijden van armoede moeten gemeenten ook inzetten op preventie. Op werkbezoek in Lelystad heb ik een mooi voorbeeld gezien van een integrale aanpak om ervoor te zorgen dat armoede niet van de ene op de andere generatie overgaat. Ik wil de staatssecretaris bij dezen het plan van aanpak aanbieden van de gemeente Lelystad.

Staatssecretaris Klijnsma: Dank u wel.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Hoe gaat de staatssecretaris stimuleren dat gemeenten meer preventief inzetten op het voorkomen van armoede? Is de staatssecretaris bereid een gedeelte van de financiële middelen voor armoedebestrijding te oormerken voor preventie?

Door een plotselinge inkomensval kunnen mensen in de schulden komen, waardoor zij snel in armoede kunnen vervallen. Ik heb anderhalf jaar geleden een motie ingediend, breed door de Kamer gesteund, om mensen een budgetteringscursus of financiële coach aan te bieden als zij te maken krijgen met zo'n plotselinge inkomensval. Op welke manier is deze motie uitgevoerd? Hoe wordt daar op dit moment gebruik van gemaakt?

Daarnaast is participatie het middel om armoede te doorbreken. Ik vraag de staatssecretaris om te onderzoeken of de bijverdienregeling niet tijdelijk, bijvoorbeeld voor de duur van het reces, uitgebreid kan worden. Graag een toezegging.

Eén op de acht kinderen in Nederland leeft in een huishouden dat moet rondkomen van een sociaal minimum. Deze kinderen worden geconfronteerd met problemen op verschillende terreinen: de sociaaleconomische ontwikkeling, onderwijs, gezondheid (bijvoorbeeld obesitas), huiselijk geweld, huisuitzettingen, etc. Wij moeten deze problemen zien te voorkomen door de kinderen uit hun sociaal isolement te halen. Nog steeds zijn er gemeenten die geen beleid hebben geformuleerd als het gaat om "Kinderen doen mee!". Ook hierbij zie ik in de aanpak en de hoogte van het bedrag forse verschillen. De fractie van de ChristenUnie is ervan overtuigd dat een aanpak, zoals de gemeente Lelystad die voorstaat, de samenleving op termijn rendement zal opleveren. Is de staatssecretaris bereid om te stimuleren dat gemeenten best practices met elkaar uitwisselen? Wil de staatsecretaris de regie hierin nemen? Ik stel voor om tweejaarlijks een soort stimuleringspremie uit te reiken, in ieder geval een incentive te geven aan de gemeente die zich het beste inzet om te verhinderen dat kinderen armoede erven. Graag een reactie.

Gemeenten moeten veel meer samenwerken met organisaties die expertise hebben op dit gebied. Een dergelijke organisatie is de Stichting Leergeld Nederland, met ongeveer 60 locaties. De doelstelling van deze stichting is om te verhinderen dat kinderen uit minimagezinnen ten gevolge van de armoede niet kunnen deelnemen aan het sociaal-maatschappelijk leven op en rond school. Gemeenten die gebruikmaken van de expertise van de stichting zijn zeer tevreden. Het is een vrijwilligersorganisatie die zich door middel van fondsenwerving en de inzet van vrijwilligers al jaren inzet voor deze doelgroep. Het maatschappelijke rendement van de gezamenlijke stichtingen, verenigd in de Stichting Leergeld Nederland, is vorig jaar onderzocht. Het blijkt dat een geïnvesteerde euro in de stichting de maatschappij tussen de €4,71 tot €6,28 aan meerwaarde oplevert. Dit betekent dat de investeringen in de stichting een zeer hoog maatschappelijk rendement opleveren.

De verschillende stichtingen Leergeld in Nederland hebben zich verenigd in een vereniging. Hierdoor is het mogelijk de effecten van de investeringen landelijk beter in beeld te brengen. Daartoe is een projectplan opgesteld, maar voor de uitvoering is €320.000 nodig. Ziet de staatssecretaris een mogelijkheid om de stichting eenmalig een subsidie te verstrekken van €150.000? Ook het rapport over het maatschappelijk rendement en het projectplan van de stichting Leergeld Nederland overhandig ik bij dezen graag aan de staatssecretaris.

Staatssecretaris Klijnsma: Dank u.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ten slotte vraag ik aandacht voor de Wajongers. Het blijkt dat deze doelgroep buiten beeld blijft, terwijl die ook met armoede geconfronteerd wordt. Graag een toezegging van de staatssecretaris dat zij in overleg met het UWV gaat bekijken hoe ook deze groep bediend kan worden.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn Initiatief-Van Dam ivm. stilzwijgende verleningen bij abonnementen

Wed, 16 Sep 2009 14:29:48 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ook ik wil mijn waardering uitspreken voor de beantwoording van de vragen. Volgens mij is de heer Van Dam inmiddels een expert geworden op dit gebied.

Ik ben nog steeds van mening dat de bewijslast een zwak punt is. Als je telefonisch iets overeenkomt, is er altijd sprake van een bandje. Ik pleit er dan ook voor om opzegging van een mondeling aangegane overeenkomst die is vastgelegd op een bandje, eveneens op een bandje op te nemen, waarna een bevestiging van de opzegging volgt.

Ik stond al achter het initiatiefwetsvoorstel en ik kan mij ook vinden in de nota van wijziging. Ik ben benieuwd naar de reactie van het kabinet. Op basis daarvan zal ik een definitief standpunt innemen met betrekking tot dit wetsvoorstel.

'Is heel Amsterdam toeristisch gebied?'

Thu, 03 Sep 2009 13:18:56 +0200

Is heel Amsterdam ineens toeristisch gebied geworden? Cynthia Ortega-Martijn, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie, vraagt het zich woensdag af. Ook haar CDA-collega Elly Blanksma staat niet te juichen bij het Amsterdamse voornemen om alle winkels in de hoofdstad elke zondag open te laten gaan.

,,De koopzondag is prima in gebieden waar voldoende toeristen komen, maar je kunt niet overal de zondag als vaste werkdag uitroepen voor werknemers,’’ aldus Blanksma. Ze vindt bovendien dat de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher een beetje voor de troepen uit loopt. ,,Wacht liever even to de nieuwe wet in 2010 van kracht is. Je loopt nu het risico besluiten te nemen die later weer moeten worden teruggedraaid.’’ Heel Amsterdam behandelen als ’eenheidsworst’ doet wat betreft Blanksma bovendien geen recht aan de diversiteit van de stad.

Haast
Volgens Ortega geeft het plan van Asscher wel aan dat het kabinet haast moet maken met de aanscherping van de Winkeltijdenwet. Zij vindt dat het Amsterdamse voornemen in strijd is met de kabinetsinsteek om oneigenlijk gebruik van de toerismebepaling in de Winkeltijdenwet tegen te gaan. Wat betreft Ortega moeten bijvoorbeeld ook de belangen van kleine ondernemers ,,zorgvuldiger dan nu in Amsterdam lijkt te gebeuren’’ worden bekeken.

Het ChristenUnie-Kamerlid heeft woensdag vragen gesteld over de koopzondagkwestie aan minister Maria van der Hoeven (Economische Zaken). Zij wil onder meer weten hoe de bewindsvrouw aankijkt tegen de koers van wethouder Asscher, aangezien de rechter eerder mog een streep haalde door het besluit om stadsdeel Amsterdam-Noord tot toeristisch gebied te verklaren.

Concurrentie
Ook vraagt ze zich af of de oneerlijke concurrentie tussen grote en kleine ondernemers niet toeneemt door de algehele zondagsopenstelling. GroenLinks is juist wel blij met de Amsterdamse insteek die consumenten gelegenheid biedt inkopen te doen wanneer zij willen. ,,Die keuzevrijheid past binnen de moderne tijd, want de tijden waarbij de vrouw doordeweeks thuiszit en de boodschappen kan doen zijn echt passé,’’stelt Ineke van Gent.

Zij vindt het onverstandig dat het kabinet, in tijden van een economische crisis, de winkeltijden wil beperken. Volgens cijfers van het Platform Detailhandel zouden hierdoor 15.000 tot 20.000 banen op het spel staan. De resultaten van een onderzoek van het Centraal Planbureau (CPB) naar de effecten van koopzondagen op de economie worden volgende week verwacht.

(Algemeen Dagblad, 2 september 2009)

Vragen van het lid Ortega-Martijn (ChristenUnie) aan de minister van Economische Zaken over het bericht dat alle winkels in Amsterdam elke zondag open mogen.

Kent u het bericht "Binnenkort koopzondag voor de hele stad"?
Hoe beoordeelt u de brief van de Amsterdamse wethouder over algehele zondagsopening in Amsterdam, in het licht van de rechterlijke vernietiging van het besluit van de deelraad Amsterdam-Noord om het stadsdeel toeristisch te verklaren?
Bent u met mij van mening dat het besluit van de gemeente in strijd is met het tegengaan van oneigenlijk gebruik van de toerismebepaling in de Winkeltijdenwet? Zo ja, welke actie gaat u ondernemen?
Vindt u ook dat de kleine winkelier de dupe wordt van het argument dat algehele zondagsopening oneerlijke concurrentie tussen stadsdelen wegneemt? Neemt door de algehele zondagsopening oneerlijke concurrentie tussen grote en kleine ondernemers niet juist toe?
Bent u het met mij eens dat de situatie in Amsterdam de noodzaak van handhaving van de Winkeltijdenwet onderstreept? Zo ja, wanneer verwacht u de Kamer de resultaten van het CPB-onderzoek toe te sturen?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan wet: medezeggenschap van pensioengerechtigden

Wed, 16 Sep 2009 14:23:54 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het initiatiefwetsvoorstel van vandaag kent inderdaad een lange geschiedenis. Al jaren speelt de discussie over de vertegenwoordiging van gepensioneerden in pensioenbesturen, maar de indieners hebben eigenlijk geen actueler moment kunnen kiezen voor de behandeling van het wetsvoorstel. Met de discussie over de herstelplannen is de vraag actueel geworden hoe de verschillende belangen in pensioenfondsen worden afgewogen. Ik heb hierover veel e-mails gehad en er met mensen over gesproken. Het onderwerp leeft.

Mijn complimenten voor het opstellen van dit initiatiefwetsvoorstel.

Uit de gesprekken en de e-mails maak ik op dat gepensioneerden het gevoel hebben dat hun stem te weinig wordt gehoord in de fondsbesturen. Men heeft de indruk dat er over hen wordt besloten en niet met hen. Wat je ook van dit geluid vindt, wij moeten dit gevoel serieus nemen. De vraag is alleen hoe wij hieraan recht kunnen doen.

De indieners maken hier een duidelijke keuze in. Gepensioneerden moeten een rechtstreekse zetel in de pensioenbesturen krijgen. Met de huidige keuze wordt de indruk gewekt dat in de huidige pensioenbesturen de belangen van de gepensioneerden niet of onvoldoende worden meegenomen. Werknemersorganisaties vertegenwoordigen ook gepensioneerden. Sterker nog, een aanzienlijk deel van hun leden bestaat uit 65-plussers. Daaraan zullen ze toch ook verantwoording moeten afleggen? Ik vraag de indieners om duidelijk aan te geven welke aanwijzingen er zijn dat de belangen van gepensioneerden in de pensioenbesturen niet worden meegenomen. Hebben pensioenbesturen de wettelijke taak om alle belangen af te wegen, onvoldoende uitgevoerd? Ik krijg hier graag een reactie op.

Dit roept de volgende vragen op. Hoe zit het met deze wettelijke taak indien een doelgroep een specifieke zetel in een bestuur krijgt? Is het nog mogelijk om deze eis te stellen aan een pensioenbestuur? Ik hoor graag welke visie de indieners hierop hebben.

Een ander punt dat ik onder de aandacht wil brengen, is het gevaar van precedentwerking. Ik hoor graag van de indieners welke reden zij zien om gepensioneerden wel een aparte stem te geven in de pensioenbesturen en bijvoorbeeld slapers en jongeren niet. Het blijkt dat jongeren zijn ondervertegenwoordigd en slapers zijn helemaal niet vertegenwoordigd. Zij hebben toch ook wel specifieke deelbelangen? Waarom zouden wij die groepen straks ook geen aparte stem moeten geven in de besturen? De fractie van de ChristenUnie is sowieso voorstander van meer diversiteit in pensioenbesturen en deelnemersraden. Dus wat dat betreft is er werk aan de winkel. Tot slot ben ik benieuwd of de indieners andere mogelijkheden hebben onderzocht voordat zij tot dit wetsvoorstel zijn gekomen. Mijn fractie vraagt zich af waarom er niet even is gewacht op de notitie over de stroomlijning van de governance.

Mijn vragen zijn misschien kritisch van toon en mijn fractie heeft ook haar bedenkingen, maar ik wil ook benadrukken dat zij het belang van de inspraak van gepensioneerden meer dan onderschrijft. De grote vraag voor de fractie van de ChristenUnie is echter welke manier hiertoe het meest geëigend is.

Ortega: begrip voor uitstapwens Antilleneiland Saba

Tue, 01 Sep 2009 16:33:10 +0200

De ChristenUnie is nog bezorgder over het proces van staatkundige vernieuwing op de Nederlandse Antillen geworden nu Saba te kennen heeft gegeven uit de Nederlandse Antillen te willen stappen. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Het draagvlak voor het gekozen proces van vernieuwing lijkt verder af te brokkelen. Deze zomer tijdens mijn werkbezoek bleek hoe groot de verdeeldheid is. We zien nu dat eilanden verschillend reageren."

"Ik heb begrip voor de lijn die Saba kiest, het eiland wil vooruit. Volgens het Statuut voor het Koninkrijk is deze stap echter niet mogelijk. De Staatssecretaris geeft aan dat het proces gewoon door kan lopen en dat de datum van oktober 2010 gehaald gaat worden. Voor Saba is dit goed nieuws. Maar gezien de verschillende geluiden op de eilanden heb ik wel mijn zorg of deze datum inderdaad haalbaar is.”

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn tijdens mondelinge vragen over Saba

Mon, 07 Sep 2009 14:31:05 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Vanochtend bereikte ons het bericht dat Saba uit de Nederlandse Antillen stapt. Dit geeft de fractie van de ChristenUnie reden tot zorg voor het proces van staatkundige vernieuwing.

Het is voor mij echter niet zo'n verrassing nadat ik een aantal weken op de Nederlandse Antillen heb doorgebracht. De eilanden hebben alle uitgesproken welke status zij willen hebben. Daarbij was een ding heel duidelijk: zij willen uit de Nederlandse Antillen stappen. Alleen de bevolking van Sint Eustatius heeft in eerste instantie aangegeven dit niet te willen.

Er is op dit moment veel verdeeldheid op de eilanden door het verloop van het staatkundige proces. Het maatschappelijke draagvlak neemt af. Het eiland Saba is vanaf het begin af aan heel duidelijk geweest over de lijn die hij wil inzetten. Dit is ook het enige eiland waarvan wij geen signalen over verdeeldheid krijgen. Saba heeft altijd aangedrongen op een voorspoedige en snelle overstap naar de felbegeerde status van openbaar lichaam en aansluiting bij Nederland.

De verkiezingen voor het Antilliaans Parlement gooien naar de mening van Saba roet in het eten. Dit is heel goed voor te stellen. De reden om uit het Nederlands-Antilliaanse bestel te willen stappen, is gelegen in het feit dat men de Nederlandse Antillen een obstakel acht in het proces van staatkundige vernieuwing. De Eilandsraad van Saba heeft nu een brief met deze mededeling geschreven aan de minister-president.

Het voortijdig vertrek van Saba doet het beeld oprijzen van een ongecoördineerde afbraak van de huidige inrichting van het Koninkrijk. Zo wil men de betalingen voor belastingen aan de Nederlandse Antillen per direct staken. Saba wil vaart maken in het transitieproces terwijl op de andere eilanden veel weerstand en verdeeldheid heersen. Op Bonaire is bijvoorbeeld volop discussie en spreekt men over een referendum, om over enkele andere eilanden nu maar te zwijgen.

Graag ontvang ik een reactie van de staatssecretaris op dit nieuwsfeit.

Daarnaast heb ik nog enkele vragen. Kan Saba inderdaad deze stap uit de Nederlandse Antillen maken? Ik vraag dit in het bijzonder met het oog op het statuut. Saba wil voortgang in het proces en die wens kunnen wij goed begrijpen. Op welke manier kan de Nederlandse regering bijdragen aan de bevordering van de voortgang voor dit eiland? Hoe wil de staatssecretaris voorkomen dat de snelheid telkens wordt bepaald door de problemen op andere eilanden?

Ortega ontvangt eerste exemplaar 'Op weg naar werk' van UWV

Thu, 27 Aug 2009 13:29:28 +0200

UWV wil jongeren met een beperking of chronische ziekte aan het werk helpen en voorkomen dat zij thuis blijven zitten. Om ze bij hun re-integratie extra te ondersteunen, heeft UWV samen met CNV Jongeren het werkboekje 'Op weg naar werk' ontworpen. Tijdens de fractiedagen in Hoog Soeren nam Tweede Kamerlid Cynthia Ortega het boekje in ontvangst uit handen van Annette D�mig, lid van de Raad van Bestuur van UWV

Het boekje laat zien hoe een re-integratietraject werkt en wat je ter voorbereiding kunt doen. Wajongers kunnen antwoord vinden op vragen als ‘hoe kom je bij een re-integratiebureau terecht?’, ‘intake of kennismakingsgesprek?’ en ‘wat verwacht je van je re-integratietraject?’. Zij ontvangen deze handleiding bij hun eerste contact met een werkcoach van UWV.

Cynthia Ortega-Martijn zet zich al lange tijd in de Tweede Kamer in voor Wajongers. ,,Ik heb Wajongers leren kennen die ontzettend graag aan de slag willen. Met dit werkboekje in de hand worden zij in staat gesteld om met hun mogelijkheden aan de slag te gaan in plaats van steeds maar met hun beperking te worden geconfronteerd. Ik wens ze hierbij ontzettend veel succes en inspiratie!”

Lees ook:
Werk moet lonen, ook voor Wajong'ers - 30 mei 2008
Notitie 'Een mens is meer dan zijn beperking' - mei 2008

Ortega bezorgd over onrust op Bonaire

Thu, 20 Aug 2009 14:33:40 +0200

Cynthia Ortega-Martijn maakt zich grote zorgen over de onrust op het Antilliaanse eiland Bonaire, zei ze tijdens een werkbezoek aan de Antillen. Cynthia Ortega, Kamerlid voor de ChristenUnie, bracht de afgelopen weken een werkbezoek aan verschillende Antilliaanse eilanden, ter voorbereiding op de komende begrotingsbehandeling en de Rijkswetten die de nieuwe staatkundige verhoudingen tussen Nederland en de Antilliaanse eiland moeten vormgeven.

De zogeheten BES-eilanden, Bonaire, St. Eustatius en Saba, krijgen de status van ,,bijzonder openbaar lichaam’’ binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Er leven op Bonaire grote twijfels hoe een en ander wordt uitgewerkt, vertelt Kamerlid voor de ChristenUnie Cynthia Ortega. Als de inwoners van Bonaire net zo worden behandeld als Nederlandse burgers dan hebben ze ook precies dezelfde rechten. In de praktijk blijkt dat niet het geval, zo ontdekte Ortega tijdens vele gesprekken. ,,Er is een groep bezig die handtekeningen verzamelt waarin hun protest wordt verwoord. Van de pakweg zes duizend stemgerechtigden op Bonaire hebben al ongeveer drie duizend mensen hun handtekening gezet.’’

Manifestatie
Begin september houden ze een manifestatie. Deze verontrusten stellen dat bij het eerder gehouden referendum is gekozen voor een directe band met Nederland. In de praktijk zien ze dat er gewerkt wordt aan integratie met Nederland. Met internationale VN-verdragen erbij zijn ze van mening dat integratie iets anders is dan waarmee ze eerder hebben ingestemd, namelijk een associatie met Nederland. Het Kamerlid zelf ziet aspecten van zowel associatie als integratie in de praktijk. ,,Dat maakt het allemaal erg verwarrend’’. Ze wil dat de burgers van Bonaire dit met hun bestuurders moeten uitspreken.

,,Nederland moet zich voorlopig afzijdig houden in dit conflict’’, zegt de politica. Het Kamerlid sprak ook met haar oud-collega Henk Kamp, die nu op de BES-eilanden werkt als commissaris voor de Nederlandse regering om de overgang naar de nieuwe staatkundige verhouding in goede banen te leiden. Hoewel Ortega vol lof is over de inzet van Kamp, die zelfs een cursus Papiaments volgt, heeft ze begrip voor de vragen van de inwoners. Die hebben ,,wel wat twijfels’’ over de bevoegdheden van Kamp. ,,Die vragen leven nog steeds’’, aldus Ortega.

Curaçao
Het Kamerlid merkte tijdens haar werkbezoek ook dat de verdeeldheid op Curaçao nog steeds erg groot is. In mei keerde zich bij een referendum een grote minderheid van 48 procent tegen de voorgenomen autonome status van dit eiland. Sommige burgers van Curaçao voelen zich gemanipuleerd omdat ze niet goed zijn geïnformeerd over de toekomstplannen van hun eiland. In de nieuwe structuur word de bestaande ‘Nederlandse Antillen’ ontmanteld. De huidige regering wil daarom een uitstel van de geplande ‘Staten Verkiezingen’ en die laten samenvallen met de verkiezingen voor het land Curaçao. Ortega wil zich niet in de discussie mengen, maar roept de politici op de Antillen wel op zich in te zetten ,,voor een breder maatschappelijk draagvlak’’ voor de nieuwe staatkundige verhouding met Nederland. Tijdens een van haar werkbezoeken kwam Ortega in contact met enkele Antillianen op Curaçao die op de Christen- Unie gestemd hadden. ,,Deze zes christelijke gezinnen zetten zich in voor de opvang van kwetsbare kinderen in hun gezin. Het was leuk hen te ontmoeten en ik was onder de indruk van hun inzet’’, aldus Ortega.

(Nederlands Dagblad, 15 augustus 2009 - (foto: Nederlandse vlag naast vlag van Bonaire - Nationale Beeldbank))

PvdA en ChristenUnie kritisch over deeltijd-WW

Thu, 16 Jul 2009 16:04:35 +0200

Regeringspartijen PvdA en ChristenUnie zijn kritisch over de bezuinigingen die minister Piet Hein Donner (Sociale Zaken) voor bijvoorbeeld re-integratiemiddelen en loonkostensubsidies wil invoeren om meer geld vrij te maken voor de deeltijd-WW. Tweede Kamerlid Roos Vermeij van de PvdA en haar ChristenUnie-collega Cynthia Ortega zeiden woensdag dat ze in september met Donner in debat willen gaan over de deeltijd-WW.

Ortega: 'Het gaat op dit moment niet alleen om mensen die bedreigd worden met ontslag, maar ook om steun aan mensen die al werkloos zijn. Het mag niet zo zijn dat de een de ander verdringt.'

Motie
De Kamer heeft de minister in een motie gevraagd middelen te zoeken, toen vorige maand het geld voor de crisismaatregel onverwacht op was. Met deeltijd-WW kunnen bedrijven tijdelijk hun personeel minder laten werken met behulp van uitkeringen. Vermeij wijst erop dat Donner ook was gevraagd te kijken naar geld dat vrijkomt, omdat door de deeltijd-WW minder mensen in de 'gewone' WW stromen. Zij vindt dat hij dat te weinig heeft gedaan.

Zowel de PvdA als ChristenUnie eist van de minister duidelijke berekeningen van wat de verwachte besparingen zijn op de 'gewone' WW, zodat de Kamer kan besluiten of meer extra geld voor de crisismaatregel uit de WW-fondsen gehaald kan worden. Ook vinden Vermeij en Ortega dat Donner collegabewindslieden om hulp kan vragen en niet alleen geld binnen zijn eigen begroting moet zoeken.

Budget
Vorige week kondigde Donner aan het budget voor de deeltijd-WW aan te vullen tot bijna 1 miljard euro. Ongeveer 400 miljoen wordt al gefinancierd met verwachte besparingen op de WW. De minister stelt nog 250 miljoen euro te moeten bezuinigen elders op zijn begroting om de crisismaatregel, zoals de Kamer wenst, voort te zetten. 'Lastige keuzes met pijnlijke gevolgen zijn daarbij onvermijdelijk', meent hij.

Donner wil 180 miljoen euro halen uit potten voor onder meer re-integratie, scholing en loonkostensubsidies om werklozen en gehandicapten aan werk te helpen. In augustus moet tijdens begrotingsbesprekingen in het kabinet nog duidelijk worden waar hij de overige 70 miljoen euro vandaan kan halen.

Overgangsperiode
PvdA en ChristenUnie zijn overigens tevreden over de nieuwe, strengere regels voor de deeltijd-WW. Ze vrezen echter dat de overgangsperiode van drie maanden voor bedrijven die al gebruik maken van de steun, te kort is.

(Financieele Dagblad, 15 juli 2009)

De motie die Cynthia Ortega (ChristenUnie), Roos Vermeij (Pvda) en Van Hijum (CDA) hebben ingediend:

De Kamer,

overwegende, dat het kabinet eind maart een regeling voor deeltijd-WW heeft ingevoerd, waarin nader omschreven is onder welke voorwaarden werkgevers gebruik kunnen maken van de beschikbare middelen;constaterende, dat in nog geen drie maanden tijd 40 duizend werknemers bij het UWV zijn aangemeld voor deeltijd-WW en het kabinet daarom overweegt de voorwaarden voor deelname aan de deeltijd-WW aan te passen;voorts constaterende, dat werkgevers en werknemers die nu van de regeling gebruik maken keuzes gemaakt hebben op basis van de nu bestaande regeling;verzoekt de regering voor die bedrijven die nu gebruik maken van de deeltijd-WW de oude voorwaarden van kracht te laten blijven en gaat over tot de orde van de dag.

Ortega-Martijn
Vermeij
Van Hijum

(terug naar boven)

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Deeltijd-WW

Fri, 07 Aug 2009 14:36:20 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Er is nog steeds sprake van een neergaande economie met als gevolg vraaguitval. Bedrijven zien zich genoodzaakt om te reorganiseren om hun bestaansrecht te waarborgen. Dit betekent dat er soms ook gesneden moet worden in het personeelsbestand. In de verwachting dat de economie weer zal aantrekken, heeft de regering het instrument van deeltijd-WW in de eerste plaats ingezet om vakpersoneel te behouden. Ik krijg graag antwoord van de minister op de vraag in hoeverre dit instrument daar ook werkelijk voor is gebruikt. In een eerste reactie in de media heeft hij gezegd dat dit niet alleen hiervoor is gebruikt. Die uitspraak wordt niet onderbouwd in de evaluatie.

De evaluatie is in mijn perceptie summier. Ik blijf dan ook met vragen zitten. Die vragen moeten beantwoord worden voordat een zorgvuldig afgewogen beslissing kan worden genomen over de voorliggende regeling.

Mijn fractie is geen voorstander van een ad-hocbeleid. Er wordt nu uitgegaan van een subsidieplafond van 550 mln. Hoe reëel is dit? Wat wil het kabinet hiermee bereiken? Aan een eventuele nieuwe regeling moet een duidelijke toekomstvisie ten grondslag liggen bijvoorbeeld over het stimuleren van de economie door het behoud van werkgelegenheid. Is de minister bereid een onderzoek in te stellen naar de volledige inverdieneffecten van de regeling? Heeft hij überhaupt zicht op de inverdieneffecten van regelingen in de omringende landen? Daar is er immers al meer ervaring mee opgedaan.

Er zou sprake zijn van het ongericht aanmelden van het hele werknemersbestand. Waar blijkt dit uit? Heeft dit ook te maken met het feit dat er slechts eenmalig een aanvraag kan worden ingediend? Het UWV moet de aanvragen beoordelen. Heeft het geen kritische vragen gesteld aan de werkgevers? Deelt de minister de mening dat er in bepaalde sectoren alleen met vakkrachten wordt gewerkt en dat er niet in alle gevallen sprake hoeft te zijn van oneigenlijk gebruik van de regeling? De heer Blok heeft hier al een voorbeeld van genoemd in het midden- en kleinbedrijf.

In het evaluatieverslag staat dat er van verschillende kanten op wordt aangedrongen dat wordt teruggegrepen naar het oorspronkelijke doel van de regeling. Waaruit blijkt dat de regeling te ruim is gebruikt? Is er überhaupt zicht op het aantal bedrijven dat heeft gekozen voor herstructurering? Als een bedrijf aangeeft dat er sprake is van vraaguitval en omzetverlies, zou het naar mijn mening ook een reorganisatieplan moeten maken. Het kan toch niet alleen draaien op de inzet van deeltijd-WW?

Fraude moet hard worden aangepakt en worden voorkomen, maar dat betekent niet dat de regeling op de helling moet. Hoeveel fraudegevallen zijn er eigenlijk bekend? Heeft het UWV voldoende instrumenten om te handhaven?

De minister stelt nu een keuzemenu voor met de mogelijkheid om bij verlenging te kiezen voor een andere optie. Wordt de voorwaarde gehandhaafd dat een bedrijf maar een keer een aanvraag mag doen? Ik heb begrepen dat dit nu juist voor bedrijven aanleiding was om 100% aan te melden. Het is niet duidelijk hoe met deze nieuwe regeling oneigenlijk gebruik kan worden tegengegaan. In de notitie staat immers dat bedrijven doorgaans het beste overzicht hebben voor welke werknemers en voor welke duur het instrument deeltijd-WW geëigend is. Kan de minister garanderen dat deze regeling een hoger rendement oplevert, maar ook selectiever zal worden gebruikt?

Vanaf het begin was bekend dat de regeling zou worden gestopt als het subsidieplafond was bereikt. Voor een nieuwe regeling zouden andere voorwaarden moeten gelden. Waarom kiest de regering niet voor bijvoorbeeld een bedrijfseconomische toets of de voorwaarde van een soort reorganisatieplan? Door het aanscherpen van de voorwaarden zou kunnen worden afgedwongen dat alleen vakkrachten onder de regeling vallen. Ik krijg graag de garantie dat er selectief zal worden geshopt.

Mijn fractie is nog niet overtuigd van de voordelen van deze nieuwe regeling ten opzichte van de huidige. Zij is het wel met de minister eens dat wij niet moeten pleiten voor een open regeling.

De heer Van Hijum (CDA): Ik hoor veel herkenbare elementen in het betoog van mevrouw Ortega over de selectiviteit. Is zij van mening dat die selectiviteit ook met terugwerkende kracht moet gelden voor verlengingsaanvragen voor deeltijd-WW van bedrijven die nu al gebruikmaken van de regeling? Deelt zij de mening dat het niet aangaat om de spelregels tijdens het spel te veranderen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat is waar. Daarom heb ik gezegd dat wij moeten kijken hoe wij met de nieuwe gevallen omgaan. De nieuwe regeling zou alleen betrekking moeten hebben op de nieuwe gevallen.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Is het voor mevrouw Ortega denkbaar dat de periode tot 1 september wordt overbrugd met de huidige regeling die strikter wordt uitgevoerd en dat de zomerperiode wordt gebruikt om een nieuwe effectievere regeling te ontwerpen die vanaf 1 september zal gelden? Die kost wellicht wat meer en het kan zijn dat andere ministeries daaraan een financiële bijdrage moeten leveren. Hoe denkt zij daarover?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Er moet inderdaad heel snel een alternatief worden gevonden. Ik wil echter eerst het antwoord van de minister afwachten voordat ik mijn oordeel vel.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Kan mevrouw Ortega nu al zeggen dat zij weinig voelt voor deze houtje-touwtjeregeling met die verschillende periodes en dat gefrutsel in de marge?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb gezegd dat ik er niet van overtuigd ben dat de nieuwe regeling voordeliger is en meer rendement en effect zal hebben dan de huidige regeling.

'Stel voorwaarden voor staatssteun aan foute banken'

Wed, 01 Jul 2009 17:55:19 +0200

De ChristenUnie wil dat minister Bos (Financi�n) en staatssecretaris Heemskerk (Economische Zaken) optreden tegen banken die investeren in 'foute' wapenfabrikanten. Uit onderzoek van de Eerlijke Bankwijzer blijkt dat zes grote Nederlandse banken nog steeds investeren in de wapenindustrie. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Banken die direct of indirect de fabricage van clustermunitie financieren, moeten niet zomaar staatsteun kunnen krijgen."

De Kamerfractie heeft schriftelijke vragen gesteld naar aanleiding van het onderzoek. De ChristenUnie vindt de onderzoeksresultaten van de Eerlijke Bankwijzer zorgelijk. De Eerlijke Bankwijzer is een initiatief van Oxfam Novib, Amnesty International, Milieudefensie en FNV Mondiaal en is uitgevoerd onder Nederlandse banken. Wat de ChristenUnie schokt, is de uitkomst dat zes grote Nederlandse banken geld investeren in foute wapenbedrijven. Dit doen zij via beleggingsfondsen, maar ook met eigen geld.

Sinds het eerste onderzoek van de Eerlijke Bankwijzer in 2007 lijkt weinig te zijn verbeterd. Ortega-Martijn: ,,Deze banken lijken weinig op te hebben met Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. De Rijksoverheid probeert banken overeind te houden in deze crisis. De ChristenUnie vindt dat het kabinet scherpere voorwaarden moet gaan stellen aan deze staatsteun in relatie tot dergelijke praktijken. Dat kan een zeer effectief middel zijn om hier een einde aan te maken. Daarmee laat het kabinet zien dat het duurzaamheid hoog in het vaandel voert.”

--------------------------------------------------------------------------------

Schriftelijke vragen van de leden Ortega-Martijn en Cramer (beiden ChristenUnie) aan de staatssecretaris van Economische Zaken en de minister van Financiën over het bericht dat Nederlandse banken nog steeds investeren in bedrijven die clustermunitie produceren.

Kent u het bericht “Nederlandse banken investeren in foute wapenbedrijven”?

Wat is uw reactie op het onderzoek van de Eerlijke Bankwijzer, het initiatief dat sinds 2007 een vergelijking maakt van het beleid en de financieringspraktijk van banken?

Wat vindt u van de bevinding dat zes grote Nederlandse banken nog steeds investeren in controversiële wapenhandel, waaronder clustermunitie?

Verbindt u voorwaarden aan banken die staatssteun hebben ontvangen of onder directe invloed van de Rijksoverheid staan en gerelateerd worden aan controversiële wapenhandel? Zo ja, welke voorwaarden stelt u aan deze banken? Zo nee, bent u daartoe bereid?

Cynthia Ortega: laat ook blinde en slechtziende nieuwkomers inburgeren

Tue, 30 Jun 2009 16:14:00 +0200

De ChristenUnie vindt het onbegrijpelijk dat nieuwkomers met een visuele beperking door gemeenten worden aangeraden een ontheffing voor de inburgering aan te vragen. De Kamer heeft ingestemd met een motie van Cynthia Ortega: ,,Ik wil dat er een specifiek inburgeringsprogramma komt voor blinden en slechtzienden. Het staat haaks op de doelstelling van het kabinet om mensen met een beperking langs de kant te zetten."

Gemeenten adviseren inburgeringsplichtigen met een visuele beperking om ontheffing aan te vragen voor hun inburgeringstraject. Waarschijnlijk omdat er onvoldoende voorzieningen zijn voor deze specifieke doelgroep. Ortega-Martijn: ,,Deze groep integreert dus nauwelijks. Vele van deze blinde en slechtziende migranten zitten thuis en kampen vaak met gevoelens van eenzaamheid, depressiviteit en zelfs suïcidaliteit als gevolg van een onvervuld leven. Ik wil niet dat we deze mensen zo langer afschrijven.”

De ChristenUnie-motie roept het kabinet op om in samenwerking met gemeenten, aanbieders van inburgeringprogramma’s en blinden- en slechtziendeninstellingen een inburgerprogramma voor blinden- en slechtzienden te ontwikkelen. Cynthia: ,,In Denemarken worden alle visueel beperkte migranten aan de taalles gezet. Dat kunnen we hier ook regelen. Want inburgering voor nieuwkomers is te belangrijk om daar mensen van buiten te sluiten.”

--------------------
De motietekst

Constaterende, dat inburgeringoplichtingen met een visuele beperking, door gemeenten worden aangeraden om een ontheffing aan te vragen van de inburgerplicht;

Constaterende dat de regering wil inzetten op het verhogen van de participatie van mensen met een beperking;

Van mening dat mensen met een visuele beperking recht hebben op een op maat geneden inburgeringaanbod;

Verzoekt de regering in samenwerking met gemeenten, aanbieders van inburgeringprogramma’s en blinden- en slechtziendeninstellingen een inburgerprogramma voor blinden- en slechtzienden te ontwikkelen;
En gaat over tot de orde van de dag.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO AOW

Fri, 07 Aug 2009 10:57:20 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De notitie die voor ons ligt is de reactie op het verzoek van de Kamer aan het kabinet om te komen met een toelichting op en een verkenning van de mogelijke invulling van de verhoging van de pensioenleeftijd. De SER heeft de mogelijkheid om voor 1 oktober met een alternatief te komen voor de beslissing van het kabinet om de AOW-leeftijd te verhogen van 65 naar 67 jaar. Dit advies zal ook voor de fractie van de ChristenUnie een zwaarwegende rol spelen bij de definitieve besluitvorming. In dit kader wens ik ook het debat van vandaag te voeren. De SER is aan zet en krijgt alle ruimte om ongehinderd met een alternatief te komen. De notitie geeft inzicht en maakt duidelijk waarom de verhoging van de pensioenleeftijd goed is voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, de betaalbaarheid van onze verzorgingsstaat en de uitbreiding van de arbeidsparticipatie. Daarnaast schetst de notitie de mogelijkheden voor verhoging van de pensioenleeftijd. Ook wordt duidelijk dat bij invoering van de verhoging rekening moet worden gehouden met een iets langere overgangstermijn. Ik heb toch nog een aantal vragen.

Allereerst wil ik de slechte positie van de ouderen op de arbeidsmarkt aan de orde stellen. Nu al komt deze groep moeilijk aan het werk en met het huidige economische klimaat is dat er niet gemakkelijker op geworden. Wij moeten voorkomen dat verhoging van de AOW-leeftijd voor ouderen feitelijk een verlenging van de uitkering met twee jaar betekent, bovenal omdat dat voor ouderen een demotiverend vooruitzicht is, maar ook omdat dat de vermeende houdbaarheid uitholt. Onderkent het kabinet dit en wat gaat het doen om de positie van ouderen op de arbeidsmarkt te verbeteren?

Met de studie Rethinking Retirement van het CPB wordt gesteld dat ouderen een kleinere kans hebben om werk te vinden dan mensen van andere leeftijdsgroepen. Het kabinet wil bezien welke aanvullende maatregelen nodig zijn om onder andere de beeldvorming over oudere werknemers te verbeteren. Het is belangrijk dat de Kamer hiervan kennis neemt voor de behandeling van het SER-advies. Kan de minister dit toezeggen? De ChristenUnie roept het kabinet op om strenger op te treden tegen leeftijdsdiscriminatie. Weer aandacht genereren voor het tegengaan van leeftijdsdiscriminatie is wat ons betreft een gepasseerd station. Graag krijg ik hierop een reactie.

De verhoging van de pensioenleeftijd heeft gevolgen voor alle betrokkenen. Juist met een verkenning is het handig om deze gevolgen in aanmerking te nemen. In de notitie mis ik echter de financiële gevolgen van deze maatregel voor de verschillende inkomensgroepen, de werkgevers en de pensioenfondsen. Is de minister bereid om deze gegevens alsnog in de notitie op te nemen?

Aan de ene kant ervaar ik een gemis bij lezing van de notitie, aan de andere kant constateer ik dat de minister voorbarig is. De minister is voor de aanpassing van de pensioengerechtigde leeftijd in zowel de tweede als de derde pijler, maar de ambitie die met deze notitie wordt getoond, heeft mij enigszins verbaasd. De verstrekte informatie heeft in de Kamer voor veel onrust gezorgd. Is de minister het met mij eens dat andere actoren zoals de sociale partners, maar ook de pensioenfondsen en de verzekeringsmaatschappijen de eerstverantwoordelijken zijn om zich hierover uit te spreken? Het zou de minister gesierd hebben als hij alleen had aangegeven dat de invloed van de verhoging van de pensioenleeftijd voor de tweede en de derde pijler moet worden onderzocht. Doorkruist de minister met deze standpunten niet de brede discussie in de Stichting van de Arbeid over de houdbaarheid van het pensioenstelsel in de tweede pijler?

Het punt van de zwareberoepenregeling vind ik te mager uitgewerkt. De oplossing, waarvoor de nodige voorwaarden gelden, wordt een zaak voor de sociale partners. Is het de bedoeling dat zij met een limitatieve lijst van zware beroepen komen? Kan deze lijst nog gaandeweg bijgewerkt worden? Hoe werken de regelingen in Frankrijk en België? Welke lessen kunnen wij leren van de ervaringen daar? Ik vraag de minister om verder naar alternatieven te zoeken en om deze uit te werken voorafgaande aan de behandeling van het SER-advies in de Kamer. Is de minister hiertoe bereid?

De heer Van der Vlies (SGP): Hoe zit het nu precies met uw check points voor het te presenteren alternatief van de Sociaal-Economische Raad? Ik heb de heer Omtzigt vier piketpalen horen en zien slaan. Enkele waren gigantisch duidelijk. Mevrouw Vermeij zei ferm: die 4 mld. zal er linksom of rechtsom moeten komen, maar wat is uw randvoorwaarde precies?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik stel geen randvoorwaarden. Ik heb juist gezegd dat de SER alle ruimte heeft, maar dat wij houdbare overheidsfinanciën moeten hebben. De voorstellen moeten in ieder geval 4 mld. opleveren en daarnaast gaat het om de betaalbaarheid van onze verzorgingsstaat en de uitbreiding van de arbeidsparticipatie.

De heer Van der Vlies (SGP): Voorzitter. Ik had gehoopt dat mevrouw Ortega iets zou zeggen over het standpunt van de CDA-fractie dat de maatregel op korte termijn geen lastenverzwarende effecten mag hebben. Je kunt het macrobeeld in orde hebben, maar op microniveau verwoestingen aanrichten.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb gezegd wat ik hierover te zeggen had. De SER heeft alle ruimte. De SER heeft te horen gekregen wat het kabinet wil. De raad heeft vervolgens alle ruimte om met een alternatief te komen. Als dat er is, gaan wij na hoe wij tot definitieve besluitvorming kunnen komen. De ChristenUnie zal dat advies in ieder geval zwaar wegen.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO WWB-onderwerpen

Fri, 07 Aug 2009 10:54:07 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De Wet werk en bijstand heeft voor veel bijstandsgerechtigden de mogelijkheid geboden om te participeren en daardoor meer perspectief te hebben op duurzame arbeid. Door de economische crisis is echter sprake van hoog oplopende werkloosheid waardoor mensen de kans lopen om uiteindelijk weer in de bijstand terecht te komen. Heeft de staatssecretaris er op dit moment al zicht op of er inderdaad sprake is van een verhoogde instroom in de WWB? Is het voor gemeenten nog mogelijk om op een evenwichtige manier aandacht te besteden aan de verschillende prioritaire groepen? Mij bereiken signalen dat alleenstaande ouders met kinderen onder de vijf jaar worden gedwongen om te participeren op straffe van opschorting van de uitkering. Dat is niet de afspraak die wij met elkaar hebben gemaakt. Waar kunnen deze ouders trouwens terecht met hun klachten? De cliëntenraad zal het podium moeten zijn waar de klachten terecht komen, maar vaak zijn cliënten hier niet mee bekend. Op welke manier kan dit worden versterkt? Deze ouders geven aan in principe geen problemen te hebben met participeren, maar zij ondervinden problemen bij het regelen van de kinderopvang. Hetzelfde probleem doet zich voor bij de toepassing van de scholingsplicht. Ik hoor van mensen dat zij vijf dagen naar school moeten en geen kinderopvang hebben. Ik hoor graag van de staatssecretaris hoe het mogelijk is dat de ene gemeente wel mogelijkheden creëert voor kinderopvang en de andere gemeente alleen inzet op dwang en drang. Ik hoor graag de toezegging dat dit punt wordt meegenomen in de kwartaalbrief aan de gemeenten. In debatten over de werking van de WWB heb ik vaker naar voren gebracht dat de mogelijkheden om bij te verdienen moeten worden verruimd. Keer op keer krijgt de Kamer te horen dat verruiming als gevolg heeft dat de prikkel om op zoek te gaan naar een volledige baan wordt weggenomen. Door de economische crisis en hoog oplopende werkloosheid is er nu wel een andere situatie ontstaan. De beste manier om te voorkomen dat mensen in de armoede terechtkomen, is ervoor zorgen dat zij kunnen participeren, al is dat maar gedeeltelijk. Uitkeringsgerechtigden die vrijwilligerswerk verrichten of tijdelijk iets bijverdienen, moeten hiervoor niet bestraft worden. De bijverdienregeling maakt het mogelijk dat uitkeringsgerechtigden een deel van hun inkomsten bij werk mogen houden. Bijstandsgerechtigden kunnen door vrijwilligerswerk de aansluiting op de arbeidsmarkt behouden en zij mogen zeker beloond worden voor het nuttige werk dat zij leveren. Ik pleit er daarom voor, een tijdelijke verruiming van de bijverdienregeling en een onkostenvergoeding vrijwilligerswerk in het crisispakket op te nemen. Ik hoor hierop graag een reactie van de staatssecretaris.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Ik ben dolblij met deze opmerkingen want ik pleit er al heel lang voor dat wij daar beter mee omgaan. Aan welke periode denkt u in dit verband? Zullen wij dat eerst met een jaar verlengen bijvoorbeeld?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik heb heel duidelijk gesproken over het opnemen in het crisispakket. Dat pakket gaat uit van een aantal jaren, volgens mij van twee jaar. Ik laat het aan de staatssecretaris over om daarop te reageren.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Ik heb een aanvullende vraag. Wij zijn heel vaak afgescheept met de argumentatie dat er allerlei bonussen en dergelijke zijn in relatie tot die bijverdiensten. Mensen zouden volgens die structuur kunnen worden beloond. Ik ben het er echter mee eens dat na dat halfjaar gewoon een probleem ontstaat op het punt van die bijverdiensten. Het is dus helder dat wij ons niet meer laten afschepen met het argument van die andere mogelijkheden, ook omdat die door gemeenten heel verschillend worden uitgevoerd. Wij schieten er anders niets mee op. Laten wij het gewoon regelen in het crisispakket.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Wij gaan het tijdelijk regelen in het crisispakket. Het verheugt mij om te zien dat het Banenoffensief resultaten heeft opgeleverd waar wij trots op mogen zijn. Vaak zijn vluchtelingen hoog opgeleid in het land van herkomst. In Nederland moeten zij weer van voren af aan beginnen omdat de diploma’s lager gewaardeerd worden. In hoeverre maakt deze categorie werklozen gebruik van de EVC-trajecten? In 2007 hebben gemeenten het advies gekregen om hoger opgeleide vluchtelingen niet langer te verplichten tot laaggeschoold werk en scholing met behoud van uitkering mogelijk te maken. Ik vind het dan ook onbevredigend dat gemeenten zich terughoudend opstellen in dit traject. Het Banenoffensief heeft duidelijk laten zien dat een andere aanpak werkt. Is de staatssecretaris bereid om een landelijke financiering te overwegen om de opgebouwde infrastructuur te behouden? Het Banenoffensief blijkt een zeer goedkope vorm van re-integratie te zijn. Juist in deze tijd doet het goed om dat te horen. Wij kunnen re-integratiemiddelen op deze manier efficiënter en effectiever inzetten. Het is weer eens bevestigd dat standaarddienstverlening van re-integratiebedrijven niet voldoet omdat deze grote groep vluchtelingen een intensievere begeleiding nodig heeft. Sterker nog, de re-integratiedienstverlening sluit vaak onvoldoende aan op de problemen. Hoe gaat de staatssecretaris deze werkvorm verder promoten? Dit in relatie tot het feit dat het doel dat men met het Banenoffensief voor ogen had, namelijk het overbodig maken ervan, niet gerealiseerd is. Het moet mij overigens van het hart dat ik het schandalig vind dat re-integratiebedrijven nauwelijks bereid zijn tot samenwerking en dat zij het Banenoffensief zelfs zien als een bedreiging. De verscheidenheid aan doelgroepen in combinatie met de arbeidsmarkt vraagt meer en meer om maatwerk. Het inkopen van standaardtrajecten voorziet in een steeds kleiner wordende behoefte. Binnen de WWB moet de nadruk veel meer komen te liggen op het resultaat. Het middel dat hierbij wordt gehanteerd moet efficiënt en effectief zijn. Deelt de staatssecretaris mijn mening op dit punt? Ik ga tot slot kort in op het rapport van de RWI over de NUG’ers. Hun aantal is gegroeid met 7%. In het coalitieakkoord is afgesproken dat gemeenten meer aandacht gaan besteden aan de NUG’ers. Deze inzet is bepaald ten tijde van de krapte op de arbeidsmarkt. De aandacht lijkt nu te zijn verschoven, bijvoorbeeld naar schoolverlaters, jongeren en werknemers die hun baan verliezen. Ik roep de staatssecretaris op om aandacht te blijven besteden aan deze groep. Wij kunnen niet wachten tot er weer sprake is van krapte op de arbeidsmarkt. NUG’ers moeten nu voorbereid worden om straks de arbeidsmarkt op te gaan. Ik hoor graag de toezegging dat de staatssecretaris met gemeenten hierover concrete bestuurlijke afspraken gaat maken en gaat toezien op de naleving daarvan.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het plenaire debat Wijziging Wet Inburgering

Fri, 03 Jul 2009 10:44:26 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik dank de minister voor de duidelijke beantwoording van de vragen. De ChristenUnie staat volledig achter de wijzigingen die zijn voorgesteld in het wetsvoorstel.

Ik geef de minister nog mee dat de motie waarover wij het zonet hebben gehad is ingediend bij de begroting van WWI van vorig jaar. Die motie roept de regering op om tweejaarlijks onderzoek te doen naar de participatie van inburgeraars.

Ik ben niet zo tevreden met de beantwoording door de minister over de inburgeringsvoorziening voor visueel gehandicapten. Ik denk niet dat het goed is dat mensen die aankloppen bij de gemeente wordt gevraagd om een ontheffing aan te vragen en dat zij vervolgens elders moeten gaan shoppen. Daarom dien ik de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat inburgeringsplichtigen met een visuele beperking door gemeenten wordt aangeraden om een ontheffing aan te vragen van de inburgerplicht;

constaterende dat het kabinet wil inzetten op het verhogen van de participatie van mensen met een beperking;

van mening dat mensen met een visuele beperking recht hebben op een op maat gesneden inburgeringaanbod;

verzoekt de regering, in samenwerking met gemeenten, aanbieders van inburgeringprogramma's en blinden- en slechtziendeninstellingen een inburgerprogramma voor blinden- en slechtzienden te ontwikkelen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn, Dijsselbloem, Van Toorenburg, Dibi en Karabulut.

Zij krijgt nr. 16 (31791).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Tot slot wil ik de minister nog iets meegeven. Hij heeft gezegd dat werkgevers meer betrokken moeten worden bij de arbeidsmigranten. De minister is heel enthousiast over de inkoop van inburgeringtrajecten door werkgevers. Ik wil hem dan ook oproepen om echt zijn best te doen om ervoor te zorgen dat alle werkgevers die gebruikmaken van arbeidsmigranten enthousiast zelf inburgeringtrajecten gaan inkopen.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Afschaffing partnertoeslag (-AOW)

Fri, 07 Aug 2009 14:42:36 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De fractie van de ChristenUnie heeft bij de behandeling van het wetsvoorstel erop aangedrongen, zo spoedig mogelijk in te zetten op het informeren van burgers. Dat is langzaam opgestart, maar wel tien jaar te laat. Dat vind ik heel jammer. Het zal betekenen dat mensen veel minder mogelijkheden hebben zich hierop voor te bereiden. De resultaten van het onderzoek naar de bekendheid vind ik daarom ook heel schokkend. Nu blijkt echt dat mensen het gewoon niet weten en dat de bekendheid zelfs is gedaald in plaats van gestegen. Heeft de staatssecretaris hiervoor een verklaring? Dit betekent immers dat het niet de goede kant op gaat. In haar brief meldt de staatssecretaris dat het erg moeilijk is om mensen te interesseren in het onderwerp partnertoeslag. Het is ook bekend dat massacommunicatie niet het geëigende middel is voor dit belangrijke onderwerp. Een persoonlijke benadering biedt wat mij betreft meer soelaas. Ik ben daarom ook voorstander van het beleggen van bijeenkomsten op wijkniveau, voor allen van wie nu al bekend is dat ze problemen gaan krijgen doordat zij geen werk hebben en geen aanvullende verzekering en voor mensen die nu al weten dat zij een AOW-gat zullen hebben. Is de staatssecretaris bereid om gericht deze mensen te gaan benaderen? Gemeenten kunnen hierbij een waardevolle rol spelen. De afschaffing van de partnertoeslag was ook bedoeld om de arbeidsmarktparticipatie te bevorderen. Dan zouden nu ook meer oudere werkzoekenden met geen of weinig ervaring moeten participeren. Heeft de staatssecretaris of haar collega Donner hier al een plan van aanpak voor opgesteld? Waarom nu pas een brief vanuit de SVB en dan voor 1 juli? Dat kon toch ook vorig jaar, gelijk na het AO dat er in november is geweest? Het had zelfs al daarvoor gekund, zoals collega Omtzigt heeft aangegeven. Mensen die een brief ontvangen van de SVB kunnen geschokt reageren en zelfs in paniek raken, vooral wanneer de genoemde mogelijkheden om het gat te dichten niet voor hen zijn weggelegd. Als ik het goed heb geïnterpreteerd, gaat het ongeveer om 72% van de gevallen. Is er een mogelijkheid dat mensen bij de gemeente terechtkunnen voor nadere informatie? Gaat de staatssecretaris hiermee aan de slag? In haar brief van 6 juni schrijft de staatssecretaris dat naar schatting enkele duizenden gevallen een aanvulling vanuit de bijstand nodig hebben. Dit zal vergaande gevolgen hebben voor bijvoorbeeld mensen met een eigen huis. Wat gaat de staatssecretaris daarmee doen? Tot slot. Gaat de staatssecretaris nog met de pensioenfondsen in onderhandeling over het treffen van eventuele specifieke voorzieningen? Toen ik pas Kamerlid was, heb ik het met pensioenfondsen hierover gehad. Ik vroeg toen of het bij de fondsen bekend was of mensen echt weten wat er gaat gebeuren. Toen al zei die persoon: nee, mensen weten het niet. Wij hebben met elkaar een bepaalde verantwoordelijkheid. Als zij ook een bijdrage kunnen leveren: graag.

'Gooi schuldhulp over een andere boeg'

Wed, 17 Jun 2009 15:05:47 +0200

Lokale overheden moeten kerken en particuliere schuldhulporganisaties meer betrekken bij de vormgeving en uitvoering van het schuldhulpverleningsbeleid. Dat stelt de ChristenUnie in het manifest 'Schulden te lijf' dat Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn morgen samen met diverse -christelijke- organisaties overhandigt aan staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Ortega-Martijn: ,,Juist in een recessie komen steeds meer mensen met schulden te zitten. We hebben alle handen nodig om mensen op te vangen die ernstig in de problemen dreigen te komen en nu op de wachtlijsten staan."

Er is veel mis met de regelgeving rond schuldhulpverlening. Dit signaal werd afgegeven door 300 kerkelijke schuldhulpverleners tijdens het symposium Kerk & Schuldhulp georganiseerd door de Evangelische Alliantie 25 april jongstleden.

Manifest
Hierop heeft de ChristenUnie het initiatief genomen om – met het manifest ‘Schulden te lijf’ – een signaal af te geven aan de verantwoordelijke staatssecretaris. Dit manifest is mede opgesteld en ondertekend door de Evangelische Alliantie, Stichting Christelijke Schuldhulppreventie, Kerk in Actie, Modus Vivendi, Bescherming & Bewind, Bosconsulting en de Sociaal Verbonden Federatie.

Ortega-Martijn: ,,Er moet meer nadruk komen op preventie, nazorg en een integrale benadering. Dit kan door geld te oormerken.” Uit onderzoek blijkt dat de inzet van kerken en christelijke organisaties de maatschappij een besparing van tientallen miljoenen oplevert. Niet door repressie, maar juist door vroegsignalering en het bieden van nazorg, wat veel actieve kerken op dit terrein en christelijke schuldhulporganisaties op geslaagde wijze doen. Ortega-Martijn: ,,Daar past erkenning van de lokale overheid bij.”

Het manifest zal donderdag 18 juni om 15.30 uur worden aangeboden aan staatssecretaris Klijnsma van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in de Van Koetsveldzaal in het gebouw van Stek aan de Parkstraat 32 in Den Haag.

Zie ook
www.christenunie.nl/nl/page/23842

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Re-integratie

Fri, 07 Aug 2009 14:50:26 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Gisteren zijn de laatste cijfers van het CPB bekend geworden. Wij wisten allemaal dat het slecht ging, maar het is toch wel confronterend om de nieuwe werkloosheidcijfers te zien. De werkloosheid loopt in 2010 waarschijnlijk op tot 9,5%, waar wij eerder dachten dat het ging om 8,75%. Daar word je wel stil van. Tegelijkertijd moeten wij niet bij de pakken neer gaan zitten. Het vereist echter wel snelle actie. Als overheid kunnen wij niet meteen de wereldeconomie uit het slop halen, maar wij kunnen wel maximaal inzetten op snelle bemiddeling, omscholing of activering. In het licht hiervan vraag ik de minister of hij redenen ziet om zijn beleid op dit punt te intensiveren.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Een tijd geleden hebben wij gesproken over de crisismaatregelen van het kabinet. Dat heeft zich heel veel in achterkamertjes afgespeeld, maar goed. Vindt u de crisismaatregelen die toen zijn afgesproken, voldoende als u de cijfers ziet die gisteren bekend zijn gemaakt? Aangezien u er uw betoog mee begint, vraag ik mij af of de ChristenUnie-fractie daaraan consequenties verbindt.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Een aantal crisismaatregelen moet nog worden ingezet en effect laten zien. Ik vraag de minister expliciet of hij het punt van de re-integratie wil intensiveren. Wat mij betreft zijn er wel mogelijkheden om te intensiveren, bijvoorbeeld door veel meer mensen de mogelijkheid te geven voor een IRO, zodat zij zelf aan de slag kunnen gaan en niet hoeven te wachten op een inkooptraject van de gemeente. Voorzitter. De fractie van de ChristenUnie heeft er altijd voor gepleit om cliënten de regie in handen te geven. Dit maakt mensen het meest gemotiveerd. Zij willen ervoor gaan, zij willen aan de slag, zij willen zo snel mogelijk terugkeren naar de arbeidsmarkt. Er ligt nu een evaluatie van de IRO. Hieruit wordt nog eens een keer duidelijk dat een IRO-traject vaak tot een duurzamere plaatsing leidt dan een regulier traject. Ook zijn de kosten per plaatsing van een gedeeltelijk arbeidsgeschikte lager met een IRO dan met een regulier traject. Dat is dus winst. Deze resultaten bevestigen datgene wat wij altijd hebben gezegd: geef mensen een eigen regie en zet ze niet in allerlei trajecten waarvan zij zelf niet snappen waarom zij het moeten doen. Wij zijn er met de minister dan ook groot voorstander van om dit instrument niet alleen te behouden, maar om het vaker in te zetten. Graag een reactie daarop. Tegelijkertijd constateert de fractie van de ChristenUnie dat een IRO vooral wordt aangeboden aan de kansrijke cliënten. Dat impliceert dat kansrijke mensen beter zelf hun situatie kunnen inschatten. Eerlijk gezegd vinden wij dat nogal paternalistisch. Ook kunnen WWB-cliënten nog maar moeilijk zelf bepalen hoe hun re-integratie er uit komt te zien. Ik kreeg een paar weken geleden een mail van iemand die heel graag in de zorg wilde werken. Die persoon deed vrijwilligerswerk, is zelf op zoek gegaan en heeft een opleiding gevonden met baangarantie. De casemanager zegt echter dat dit niet kan, omdat zij met handen en voeten zijn gebonden aan allerlei wetjes en regeltjes. U kunt zich voorstellen dat ik mij dat als volksvertegenwoordiger, die mede de wet maakt, niet zo maar laat zeggen. Ik ben dus even gaan bellen, omdat ik graag wilde weten wat die wetjes en regeltjes nu zijn. Als er inderdaad wetjes en regeltjes zijn die belemmeren dat mensen kunnen participeren, moeten wij die wegnemen. Tot mijn verbazing zat de casemanager een beetje te draaien door te zeggen dat ze geen contract hadden. Ik heb toen gezegd dat er binnen de WWB speciaal een mogelijkheid is gecreëerd voor een persoonlijk budget en dat wij het juist moeten honoreren als iemand zo actief bezig is met zijn eigen re-integratie. Ik heb gevraagd of er een beleid was binnen de gemeente in het kader van het persoonlijk budget en heb gezegd dat als dat niet het geval was, ik een aantal voorbeelden zou opsturen zodat het binnen de gemeente in kwestie kon worden geregeld. Om een lang verhaal kort te maken: na twee weken kreeg ik een mailtje van deze mijnheer die meldde dat hij niet wist hoe het kwam, maar dat alles nu heel soepel liep, dat hij werd toegelaten tot de opleiding en lekker kon gaan werken in de zorg. Dat is één voorbeeld. Ik ga meestal niet op dergelijke voorbeelden in, maar dit is gewoon te gek voor woorden.

De heer Lempens (SP): Hartstikke goed. Het is ook heel herkenbaar. Als je belt of als iemand naar de rechter stapt, wordt het voor die persoon opgelost, maar verandert er niets in de praktijk. Om welke gemeente ging het hier? Kunt u dat in ieder geval doorgeven zodat de staatssecretaris deze gemeente erop kan wijzen en kan kijken wat hier is misgegaan?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Ik zal de staatssecretaris op de hoogte brengen om welke gemeente het gaat. Dat zeg ik niet in het openbaar; dat is nergens voor nodig. Wij gaan mensen hier niet te kijk zetten. Het ging hier echt om onkunde. Mijn volgende vraag is inderdaad hoe wij ervoor gaan zorgen dat gemeenten en vooral casemanagers op de hoogte zijn van alle mogelijkheden die er op dit moment in de wet zijn om mensen aan het werk te krijgen, vooral op het gebied van de persoonlijke budgetten. Is de staatssecretaris bereid om te kijken hoe WWB-cliënten meer regie over hun traject kunnen krijgen? Voorzitter. In het nieuwe inkoopkader van het UWV is bepaald dat alle re-integratiebureaus waarmee het UWV in zee wil gaan, het Blik op Werk Keurmerk moeten bezitten om in aanmerking te komen voor opdrachten. De ChristenUnie-fractie heeft altijd gepleit voor goede, betrouwbare re-integratiebureaus en is daarom ook voorstander van een kwaliteitskeurmerk. Echter, wij constateren ook dat de kosten voor het verkrijgen en behouden van het Blik op Werk Keurmerk hoog zijn, namelijk minimaal € 2 000 per jaar. Wat verklaart de hoge kosten van dit keurmerk? Is dit niet wat buitenproportioneel voor het verkrijgen van alleen maar een stempel «goedgekeurd»? Een andere, veel fundamentelere vraag is of een dergelijk duur keurmerk de vrije markt niet belemmert. Eerst moest en zou de re-integratiemarkt worden opengebroken, terwijl wij die nu weer sterk gaan beperken. Daarmee zeg ik niet dat mijn fractie niet inzet op goedpresterende re-integratiebureaus. Naar mijn mening kunnen wij echter niet blindelings vertrouwen op een keurmerk.

De heer Van Hijum (CDA): Blindelings is sowieso niet gezond, denk ik, maar de vraag is toch of ik hier een terugtrekkende beweging moet signaleren als het gaat om het aanpakken van de wildgroei in de re-integratiemarkt. Volgens mij hadden wij dat met elkaar toch ook als probleem gesignaleerd. Wij wilden dat bedrijven op basis van prestaties, klanttevredenheid et cetera zouden bewijzen dat zij het kunnen. In de praktijk is dat een toetredingsdrempel die je opwerpt, maar die wel ergens goed voor is.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Er is geen sprake van een terugtrekkende beweging. Ik heb heel duidelijk gezegd dat mijn fractie voorstander is van goedpresterende bureaus. Laten wij echter eerlijk zijn. Dit betekent dat wij straks weer alleen grote bureaus op de markt hebben. Wij kunnen niet onder stoelen en banken steken dat kleine bureaus gericht zijn op een heel persoonlijke benadering. Je kunt ook op andere manieren laten zien dat er sprake is van klanttevredenheid en kwaliteit. Wat de fractie van de ChristenUnie betreft, gaat het op een gegeven moment altijd om duurzame arbeid. Kleine bureaus hebben aangegeven dat zij dat kunnen. Het signaal dat ik wil afgeven, is dat het te rigide is om alleen maar met dat soort bureaus in zee te gaan. Voor mijn part zeg je dat je 80% doet met een keurmerk en 20% met goede ervaringen. Daar gaat het mij om. Het UWV heeft ook goede ervaringen met een aantal kleintjes. Waarom moeten die op dit moment buiten de boot vallen?

De heer Van Hijum (CDA): U weet toch ook dat een bureau op dit moment, zonder dat het ook maar enig bewijs hoeft te overleggen van de prestatie die het heeft geleverd voor die € 5 000 per cliënt die het mag incasseren, zich re-integratiebedrijf mag noemen, op een zolderkamer mag gaan zitten, het geld mag incasseren en werkelijk niets hoeft te doen voor de klant? Dat is toch een praktijk die wij echt niet moeten willen?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Dat klopt. Daarom is de fractie van de ChristenUnie altijd voorstander geweest van «no cure, no pay». Voor ons geldt het uitgangspunt van duurzame participatie. Op een gegeven moment moet zo’n traject van € 5 000 resulteren in arbeid en niet alleen maar in sociale activering. Dat heeft mijn fractie altijd gezegd. Voorzitter. Tot slot maak ik mij in deze tijden echt zorgen over de groep met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. In deze economische crisis is het voor gemeenten al moeilijk om mensen aan de slag te krijgen, laat staan mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Komt sociale activering niet in de verdrukking nu de gemeenten hun handen vol hebben aan het bemiddelen van andere groepen, zoals jongeren en kansrijke bijstandsgerechtigden? Kan de staatssecretaris hier enig inzicht in geven? Onderkent zij het belang van blijvende activering, juist met de blik op de toekomst? In het kader van de IRO en van het mensen toeleiden tot de arbeidsmarkt, heb ik mij het volgende altijd afgevraagd. Wij hebben zo veel plichten die wij mensen opleggen, maar ik wil weten op welke manier wij ook de rechten van deze mensen kunnen verankeren.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het plenaire debat vrijwillige inburgering

Fri, 10 Jul 2009 15:32:55 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Vandaag bespreken wij weer enkele wijzigingen op de Wet inburgering. Een vraag die hierbij komt kijken, is of de huidige Wet inburgering met de wijzigingen voldoende mogelijkheden biedt voor een stevig fundament waarop verder gebouwd kan worden. De fractie van de ChristenUnie vertrouwt erop dat de ontstane stagnatie door kinderziekten in de wet, nu verder opgeheven wordt en dat de afgesproken ambities zo veel mogelijk zullen worden behaald.

Het is erg belangrijk dat gemeenten vrijwillige inburgeraars weten te vinden. Dat is voor ons een zorgpunt. Aan de ene kant horen wij dat gemeenten geen mensen kunnen vinden of bereiken. Aan de andere kant horen wij van inburgeraars dat ze niet benaderd zijn. Wat gaat de minister extra doen om ervoor te zorgen dat de ambities met betrekking tot de vrijwillige inburgeraars gerealiseerd worden?

Als iemand zich in een nieuw thuisland vestigt, is dat een bewuste keuze, met uitzondering van asielzoekers natuurlijk. Dat betekent dat die persoon in eerste instantie verantwoordelijk is voor zijn eigen inburgering. Er zijn echter gevallen denkbaar waarin inburgeraars ondersteund moeten worden, zoals door het wegnemen van mogelijke financiële drempels. De minister zegt dat er onderzoek zal komen naar leen- en vergoedingsfaciliteiten voor vrijwillige inburgeraars. Wanneer kan de Kamer dat onderzoek tegemoet zien? De vrijwillige bijdrage kan een drempel vormen en daarom heb ik het amendement van collega Dijsselbloem mede ondertekend. Zo krijgen gemeenten meer autonomie om met deze bijdrage om te gaan.

Naast het wegnemen van drempels moeten vrijwillige inburgeraars actief benaderd worden. Volgens de gemeenten kost dit geld. Graag krijg ik een reactie van de minister op de oproep van de VNG om deze kosten door te vertalen in de hoogte van trajectvergoedingen. Het wiel hoeft van de ChristenUnie-fractie niet opnieuw uitgevonden te worden. Het uitwisselen van beproefde methodes kan efficiënt en effectief werken bij het werven van vrijwillige inburgeraars. Graag krijg ik een toezegging van de minister dat hij dit mogelijk gaat maken en verder gaat onderzoeken.

Er wordt een hoge inzet gepleegd om een succesvolle afsluiting van het inburgeringsexamen te bewerkstelligen. Gemeenten hebben een grote mate van autonomie en er moet maatwerk worden geboden. Ik vraag me zodoende af waar inburgeraars terechtkunnen met klachten. Hoe worden de rechten van de inburgeraars in de wet verankerd?

De beste manier om in te burgeren is het leren van de gemeenschappelijke taal en het participeren. Het kabinet wil dat mensen met een beperking geholpen worden om te participeren door in te zetten op hun talenten en mogelijkheden en niet op wat zij niet kunnen. Wat schetst mijn verbazing: in het rapport Blind zijn is vooruitzien las ik dat visueel gehandicapte inburgeringsplichtigen door de gemeenten wordt aangeraden een vrijstelling aan te vragen. Deelt de minister de mening dat een vrijstelling bedoeld is voor uitzonderingen en dat het niet de bedoeling is dat een groep die graag wil inburgeren van inburgering wordt uitgesloten? Wat vindt de minister van deze handelwijze van de gemeenten? Is het de minister bekend hoeveel vrijstellingen per jaar worden gegeven en wat de meest voorkomende redenen zijn? Wat gaat de minister doen zodat ook moeilijke gevallen een inburgeringsvoorziening krijgen aangeboden?

De minister stelde dat de aard en omvang van tijdelijke migratie uit Midden- en Oost-Europese landen onderzocht wordt waarbij de inburgeringsbehoefte van deze migranten in beeld wordt gebracht.

Op basis van de uitkomsten zal opnieuw worden overwogen of een aanvullende aanpak voor inburgering voor deze groep nodig is. Vooruitlopend hierop wil ik de minister alvast meegeven dat wat de fractie van de ChristenUnie betreft de primaire verantwoordelijkheid om te komen tot een eventuele inburgeringsvoorziening voor deze tijdelijke werknemers ligt bij de werkgever en de werknemer.

ChristenUnie houdt vast aan minder koopzondagen

Mon, 15 Jun 2009 11:54:47 +0200

De ChristenUnie houdt vast aan het terugdringen van het aantal koopzondagen. Het CDA moet zich niet laten meeslepen door 'stemmingmakerij', zegt de kleinste regeringspartij vrijdag in een reactie op de 'twijfels' van de grootste coalitiepartij over de aanscherping van de winkeltijdenwet. In het regeerakkoord is afgesproken dat het oneigenlijk gebruik van koopzondagen wordt teruggedrongen.

Dit punt zou tijdens de kabinetsformatie zijn toebedeeld aan de orthodox-protestantse coalitiepartner ChristenUnie, omdat koopzondagen in strijd zijn met de zondagsrust.

Nu kunnen gemeenten bovenop de maximaal toegestane twaalf koopzondagen per jaar extra koopzondagen organiseren in een gebied dat ze bestempelen als toeristisch. Maar van die bepaling wordt volgens het kabinet misbruik gemaakt.

Onduidelijk
CDA-Tweede Kamerlid Elly Blanksma laat vrijdag weten nog steeds achter de afspraak uit het coalitieakkoord te staan, maar zegt dat zij wel veel vragen heeft. "Er is nog heel veel onduidelijk." Verantwoordelijk minister van Economische Zaken Maria van der Hoeven (CDA) werkt momenteel aan de beantwoording van zo'n driehonderd vragen die Blanksma samen met andere partijen op de bewindsvrouw heeft afgevuurd over de kwestie.

Blanksma vindt dat bij de uiteindelijke beoordeling ook de gevolgen van de economische crisis moet worden meegewogen. "De tijd staat niet stil. Er is veel veranderd." Tijdens een spoeddebat in januari vroeg oppositiepartij D66 al om het aantal koopzondagen met het oog op de economische crisis niet te beperken, maar de minister liet toen weten het wetsvoorstel niet in te trekken. Het CDA liet bij dat debat verstek gaan.

Banen
Volgens de detailhandel verdwijnen met het aanscherpen van de wet duizenden banen, hoewel de minister dat bestrijdt. Blanksma wil eerst een onderzoek afwachten naar de gevolgen voor de werkgelegenheid.

De ChristenUnie reageert geprikkeld op de uitlatingen van Blanksma. "Wij adviseren het CDA zich niet te laten meeslepen in stemmingmakerij door het grootwinkelbedrijf", zegt Kamerlid Cynthia Ortega. Zij wijst erop dat het met de detailhandel nog steeds goed gaat en dat extra koopzondagen er niet toe leiden dat consumenten meer geld te besteden hebben. "Je kunt een euro maar één keer uitgeven."

Verder wijst Ortega erop dat er volgens haar helemaal geen sprake van is dat het aantal koopzondagen wordt ingeperkt; de wet wordt slechts gehandhaafd. "Twaalf koopzondagen per jaar, en een gefundeerde uitzondering voor toeristische gebieden blijft gewoon bestaan. Dat knelt niemand af."

(De Pers, 12 juni 2009)

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Nanotechnologie

Wed, 24 Jun 2009 16:31:23 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Nanotechnologie biedt ongekende mogelijkheden, bijvoorbeeld op het gebied van gezondheidszorg. Deze week heeft een wetenschapper de Spinozapremie ontvangen, bedoeld om iets meer te gaan doen op dat gebied. Wat hij wil doen, schrok mij wel enigszins af, maar het is goed dat er signalen worden uitgezonden dat er iets aan de hand is als iets ons lichaam wordt ingebracht. De ChristenUnie is nadrukkelijk voorstander van een verantwoorde technologieontwikkeling. Wij moeten zo veel mogelijk uitsluiten dat technologie ethisch onaanvaardbare situaties creëert of in stand houdt. Het feit dat men macht heeft over materie en processen op nanoschaal mag er absoluut niet toe leiden dat grenzen tussen mens, natuur, dier en plant worden overschreden. Technologie mag nooit autonoom zijn. Keuzes over het gebruik liggen bij de mens. Voor mijn fractie liggen er met name grenzen op het gebied van bijvoorbeeld genmanipulatie. Zij worden bewaakt door scherpe beoordelingscriteria.

In het dagelijks leven hebben wij echter al te maken met nanotoepassingen. Het is zorgelijk dat zowel onderzoek naar de effecten als regelgeving achterloopt op de werkelijkheid van vandaag. Het is voor de ChristenUnie belangrijk dat er scherpe eisen worden gesteld per toepassingsgebied van de nanotechnolgie. De eerste van de twee belangrijke graadmeters voor een gewogen oordeel over nanotoepassingen is de kennis over schadelijkheid en omvang van de schade zowel bij mens als milieu. Levert het risico-onderzoek wel voldoende op? Welke prioriteit heeft onderzoek naar schadelijke effecten op het milieu? Is er voldoende coördinatie op Europees en mondiaal niveau? Wat is de verhouding tussen investeringen in risico-onderzoek door overheid en bedrijfsleven? Graag antwoorden op deze vragen van de desbetreffende minister.

Naast het inschatten van risico's is ook het doel van de toepassing van nanotechnolgie een tweede graadmeter voor het maken van goede keuzes. Het verschil tussen een levensreddende werking en puur economische baten is groot. Per toepassingsgebied moeten zowel het mogelijke nut enerzijds als de mogelijke negatieve gevolgen anderzijds worden gewogen. Het kabinet moet daar nu keuzes in gaan maken. Streeft het kabinet dit uitgangspunt ook na? Wat is de inzet van het kabinet ten opzichte van de Europese Commissie, ook gezien de uitspraak van het Europees Parlement dat bestaande wetgeving de relevante risico's van nanomaterialen niet afdekt en onvoldoende bescherming biedt voor gezondheid van werknemer en consument en ook voor het milieu? Graag een reactie hierop.

Met betrekking tot de veiligheid van werknemers is het goed dat sociale partners het beheersen van blootstellen aan nanodeeltjes ook serieus nemen. Wel vraag ik de minister hoeveel prioriteit het vaststellen van grenswaarden op een veilig niveau heeft, omdat het waarschijnlijk pas in 2011 door de Gezondheidsraad wordt geagendeerd. Collega Blanksma heeft dit ook al aangegeven. Kunnen wij echt vooruit met de huidige regelgeving terwijl de Arbeidsinspectie de gevaren van nanodeeltjes niet goed inzichtelijk kan maken, ofte wel er zijn regels, maar deze kunnen niet goed gehandhaafd worden? Graag een reactie van de minister. Daarnaast moet er ook voor consumenten en bedrijven duidelijkheid komen. Waar wordt nanotechnologie bijvoorbeeld toegepast? Ook bij producten op de markt geldt dat innovatie prima is, maar blijft de toepassing binnen de gewenste gezondheids- en milieugrenzen? Heeft een toezichthouder zoals de Voedsel en Waren Autoriteit nu wel voldoende middelen in handen om dat te toetsen? Graag een reactie.

Overigens zijn enkele bedrijven inmiddels gestopt met het toepassen van nanotechnologie in consumentenproducten, omdat zij eerst duidelijkheid willen in plaats van toekomstige schadeclaims. Hoe ziet de minister deze terughoudendheid bij bedrijven? Hoe wil de minister duidelijkheid scheppen voor het bedrijfsleven?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Latijns Amerika

Fri, 07 Aug 2009 10:12:20 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. We spreken vandaag over een continent dat heel sterk in ontwikkeling is. Wat de ChristenUnie betreft, gaat het hier om een samenwerkingspartner met een enorme potentie en een natuurlijke bondgenoot op het mondiale toneel, voor Europa en voor Nederland in het bijzonder. Juist op dit continent wordt de meeste vooruitgang geboekt in het realiseren van de millenniumdoelen, wat inspirerend kan zijn voor de armoedebestrijding elders. Tegelijkertijd is Latijns-Amerika nog steeds het continent met de grootste inkomensongelijkheid. Er wordt nauwelijks voortgang geboekt met het eerste millenniumdoel, te weten een halvering van het aantal mensen dat in armoede leeft. Dit rechtvaardigt wat de ChristenUnie betreft een blijvende, gerichte inzet op de armoedebestrijding en ontwikkeling in Latijns-Amerikaanse partnerlanden van Nederland.

De notitie is verder vrij beschrijvend, zoals eerdere sprekers ook al hebben opgemerkt, en bevat weinig concrete voornemens. Uit de brief spreekt weliswaar veel ambitie -- de ChristenUnie onderschrijft die -- maar wij vragen ons af hoe de minister deze ambities wil realiseren.

In algemene zin wordt gesteld dat schending van mensenrechten en straffeloosheid in veel landen nog ernstige vraagstukken zijn, maar een inhoudelijke toelichting ontbreekt. Het is niet helemaal duidelijk of Nederland de afgelopen jaren prioriteiten heeft gesteld in het bevorderen van de mensenrechten in Latijns-Amerika en in hoeverre resultaten zijn geboekt. In de toelichting op de implementatie van het Nederlandse beleid van 2004 tot heden wordt over mensenrechten slechts gezegd dat niet-partnerlanden in toenemende mate gebruikmaken van het mensenrechtenfonds, waarbij niet wordt vermeld welke activiteiten met name financieel worden ondersteund en waarom. Is de minister bereid dit alsnog inzichtelijk te maken?

Ook geeft het kabinet in deze notitie aan speciale aandacht te zullen besteden aan de bescherming van mensenrechtenverdedigers. Dat is een welkome toezegging die helaas niet verder is geconcretiseerd. Op welke wijze zal de minister hieraan invulling geven? Is de minister bijvoorbeeld bereid om de ambassades, die overigens meer geld hebben gekregen, hierin te adviseren of zelfs te sturen? In de Latijns-Amerika notitie worden mensenrechten en goed bestuur als een van de beleidsprioriteiten aangegeven. Hierbij ligt de nadruk heel sterk op het versterken van juridische systemen met speciale aandacht voor de mensenrechten. Het punt van goed bestuur wordt onderbelicht in de notitie, terwijl het voor de ChristenUnie de sleutel is tot economische groei en sociale cohesie. Onderkent de minister het belang van goed bestuur juist in deze regio? Op welke manier is de minister van plan dit de komende jaren op te pakken en welke visie heeft hij hierop?

Het Associatieverdrag tussen de Europese Unie en Centraal-Amerika lijkt nabij. De volgende onderhandelingsronde is van 6 tot 10 juli in Brussel. Wellicht is dit de laatste en kan eind juli de beslissing vallen. Een vast onderdeel van de onderhandelingen is echter de sustainable impact assessment, de SIA. Deze verschijnt echter pas in augustus. Op welke manier kan de Europese Commissie deze SIA nog gebruiken? Immers, het grootste deel van de onderhandelingen zal al gedaan zijn. Met een tussentijdse SIA wordt in de onderhandelingen niets gedaan. Ik krijg hierop graag een reactie van de minister. Welke rol ziet hij nog weggelegd voor de SIA?

Voorts is het van belang dat in de associatieakkoorden van Europa met enerzijds Centraal-Amerika en anderzijds de Andeslanden goede en bindende clausules inzake mensen- en arbeidsrechten worden opgenomen, waarbij met name de implementatie wordt gewaarborgd door gedegen mechanismes van monitoring. Kan de minister aangeven in hoeverre de implementatie gewaarborgd kan worden? In welke mate is de minister van plan hier actief op toe te zien? Is hij bereid om het associatieakkoord in ieder geval af te keuren wanneer dit er niet of onvoldoende in komt te staan? Ratificatie is namelijk niet voldoende; het gaat juist ook om de implementatie. Hier zijn talloze voorbeelden van te vinden, zoals het gebrek aan bescherming van vakbondsleden bijvoorbeeld door de overheid in Colombia. De FNV heeft hiervoor vooral de aandacht gevraagd.

Ook mijn fractie heeft een vraag over de onderhandelingen tussen de EU en Mercosur. In de brief staat heel duidelijk dat dit hoort in het rijtje van lopende onderhandelingen, maar ons bereiken berichten dat de onderhandelingen feitelijk al jaren stilliggen. Kan de minister de stand van zaken op dit punt aangeven?

Een ander groot vraagstuk is de onveiligheid in verschillende regio's, vooral in verband met drugshandel en criminaliteit. De vorige sprekers hebben het hier al over gehad en ik wil hier slechts enkele vragen over stellen. Graag hoor ik van de minister op welke manier Nederland momenteel het antidrugsbeleid in deze landen ondersteunt en welke visie de regering heeft op eventuele verdere ondersteuning op dit punt voor de komende jaren.

'Rijk moet alleen FSC-hout inkopen'

Tue, 09 Jun 2009 13:31:29 +0200

De rijksoverheid moet alleen nog hout inkopen met het internationaal erkende keurmerk FSC, vinden de ChristenUnie-Kamerleden Esm� Wiegman en Cynthia Ortega-Martijn. Het ministerie van VROM moet stoppen met het bedenken van eigen criteria voor duurzaam hout. De ChristenUnie zal dat deze week inbrengen bij een Kamerdebat over duurzaam inkopen door het Rijk.

Alleen nog maar FSC-hout kopen: volgens de Kamerleden is dat beter voor het milieu en voorkomt het hoge administratieve lasten voor het bedrijfsleven. Wiegman: ,,We praten al jaren over normen voor duurzaam hout. De minister onderzoekt nu of verschillende toetsingssystemen aan haar eigen normen voldoen. Dit duurt erg lang en bedrijven zien hierdoor zo langzamerhand door de bomen het bos niet meer. En dat terwijl de normen voor FSC-hout al jaren bestaan en internationaal zijn erkend.”

Aanleiding voor de eigen normen van de minister was dat er in het verleden nog niet genoeg gecertificeerd hout op de markt was. Dat probleem is nu echter achterhaald. Cynthia Ortega: ,,Bouwbedrijven, gemeenten en waterschappen gaan al lang verder dan het ministerie van VROM en hebben vaak gekozen voor FSC, het keurmerk dat iedere consument kent uit de bouwmarkt en de tuinmeubelzaak.”

Voorop lopen
De ChristenUnie vindt dat de minister van Milieu voorop moet lopen en juist nu een helder signaal moet geven. Ortega-Martijn: ,,Het gevaar is anders groot dat onder druk van de kredietcrisis de ambities juist omlaag worden geschroefd. In de markt moet niet het beeld ontstaan dat VROM kiest voor een lager duurzaamheidniveau dan FSC. Door naast FSC mogelijk ook hout met een lager duurzaamheidniveau toe te staan, worden bovendien de koplopers benadeeld in plaats van gestimuleerd; zij hebben hier immers al fors in geïnvesteerd.”

FSC (Forest Stewardship Council), is een internationale organisatie die verantwoord bosbeheer stimuleert. FSC stelt wereldwijde standaarden voor bosbeheer op, met daaraan gekoppeld een keurmerk.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Wijkaanpak

Tue, 23 Jun 2009 16:27:33 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Het is goed om te zien dat de wijkaanpak nu op koers ligt. Ook op verschillende werkbezoeken zie ik dat mensen enthousiast zijn. De urgentie is inmiddels tot op alle niveaus doorgedrongen. We zijn er natuurlijk nog niet, maar we zitten op de goede weg. De ChristenUnie-fractie juicht toe dat vaart is gemaakt met de selectie van projecten. Wat opvalt, is de goede balans tussen de verschillende categorieën. Dat doet mij deugd, want hiermee wordt tegemoetgekomen aan een punt van zorg, namelijk dat er nieuwe achterstandswijken zouden ontstaan. Door de manier waarop de wijkaanpak wordt uitgevoerd, is onze zorg in ieder geval iets verminderd.

Ik heb nog wel behoefte aan een toelichting op de manier waarop de selectie is verlopen, meer specifiek de weging van criteria. Zijn er überhaupt wegingsfactoren toegepast? Ik wens namelijk niet te worden geconfronteerd met allerlei discussies over de transparantie van de selectie, zoals we die hebben gehad over de wijkplannen. Ik wil niet dat die discussie wordt overgedaan.

Het is goed dat de minister wil inzetten op kennisdeling en uitwisseling en op een systeem van twinning, want we hoeven het wiel natuurlijk niet opnieuw uit te vinden. Ik vraag de minister wel om in de derde tranche gemeenten aan te moedigen om met plannen te komen die een innovatieve en onorthodoxe aanpak kennen. Is het misschien een idee om in de derde tranche voor dit soort plannen bij uitzondering een iets hoger maximumbedrag af te spreken?

Het is jammer dat de Ortegagemeenten er later zijn bijgekomen, waardoor zij geen plannen hebben kunnen indienen. Is er een mogelijkheid dat zij dit alsnog kunnen doen? Volgens mijn berekening is er namelijk 4 mln. over.

Ik krijg graag een reactie van de minister op het voorstel van de Commissie Budget 40+ wijken om de interne verkokering te doorbreken. Ik sluit mij aan bij de woorden van de heer Depla hierover.

Mijn volgende punt is de wetenschappelijke commissie die ingesteld zal worden om de kwaliteit en de uitkomsten van de lokale beleidsevaluatie te toetsen. Het doet ons goed dat er nu op ingezet gaat worden, omdat wij anders steeds weer worden geconfronteerd met allerlei onafhankelijke onderzoeken die aangeven dat er geen sprake is van effecten. Wanneer wordt de commissie ingesteld en welke termijn zullen haar werkzaamheden beslaan? Wanneer kunnen we de resultaten verwachten?

De minister geeft in zijn brief van 17 februari aan dat hij stevig gaat inzetten op het betrekken van het bedrijfsleven. Inmiddels heeft hij in een andere brief gezegd dat er voortgang is gemaakt met Albert Heijn. Ook zegt de minister dat er op dit moment andere grote bedrijven zijn die zich hieraan graag verbinden. Is het misschien een idee dat de minister zich hierin proactiever opstelt en niet wacht tot bedrijven naar hem toe komen? Het is namelijk heel erg belangrijk om vooral grote bedrijven mee te krijgen in dit traject.

Mijn volgende punt betreft de bewonersorganisaties. Ik ben een heleboel bewoners tegengekomen die heel erg enthousiast zijn om in een bewonersorganisatie plaats te nemen. Vaak zijn die bewonersorganisaties echter geen afspiegeling van de wijk. Is het mogelijk om ervoor te zorgen dat deze organisaties een betere afspiegeling worden? De organisaties vinden het namelijk zelf best vervelend. Ik heb een wijk geadopteerd in Rotterdam. Die wijk heeft een bewonersorganisatie die heel actief is en graag meer mensen van niet-Nederlandse origine wil aantrekken, zodat men met elkaar kan optrekken om de problemen te tackelen.

Mijn laatste punt is de Vogelaarheffing. De voorgangster van de minister heeft indertijd ingegrepen, omdat er geen overeenstemming was bereikt met corporaties. Wat is op dit moment de stand van zaken?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Energiebesparing bebouwde omgeving

Tue, 23 Jun 2009 12:55:01 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. De ChristenUnie-fractie is blij met de extra inzet in het aanvullende beleidsakkoord voor de woningbouw. Het is nu een kwestie van doorpakken. Wij moeten niet weer een afwachtende houding aannemen, maar vooruitkijken of deze maatregelen echt effect zullen hebben.

Er is al veel gezegd over de EIA. Ik stel er nog enkele vragen over. Welke voorwaarden zullen gelden voor de EIA en vanaf wanneer? Zijn met de woningcorporaties nog concrete doelstellingen afgesproken over de inzet van de gelden? Hoeveel woningen moeten worden aangepakt?

Door het nemen van energiebesparingsmaatregelen kan de huur stijgen bij gelijktijdige verlaging van de energielasten. Hierbij kan het recht op huurtoeslag verdwijnen als de maximale huurprijsgrens wordt overschreden. Hierdoor kan een nadelig effect ontstaan voor de huurder. De fractie van de ChristenUnie roept de minister ertoe op om te onderzoeken in hoeverre de huurtoeslagregels energiebesparingsmaatregelen belemmeren.

Ik kom bij de particuliere verhuurders. Hoe staat het met de uitvoering van mijn motie om te onderzoeken of huurverlaging bij onvoldoende energiebesparing mogelijk kan worden gemaakt?

Dan iets over het Energiebesparingsfonds dat is omgezet in een kredietgarantie. Wat is volgens de minister nodig om ook bij particulieren in 2020 een besparing te realiseren van circa 50% in plaats van 20% tot 30%? In hoeverre draagt het crisispakket hieraan bij? Zorgelijk vind ik dat door de lagere gasprijzen de terugverdientijd van maatregelen veel langer kan worden. Er wordt gewezen op het belang van de verhuismomenten. Tot 2020 zal 50% van de huidige koopwoningen van eigenaar wisselen. Genoeg kansen dus, maar wij moeten ook zittende bewoners stimuleren om maatregelen te nemen om het doel te halen. De maatwerkadviezen uit het crisispakket kunnen hieraan bijdragen. De vraag is wel wat de kredietgarantieregeling in de praktijk betekent. Door het afdekken van risico's voor de banken zou er een lagere rente moeten komen. Dit moet dan wel aantrekkelijk zijn en het voordeel moet echt bij de consument terechtkomen. Hoe kan de Kamer dit controleren? Is er bijvoorbeeld straks sprake van een vast kortingspercentage? Ook wil ik aandacht van de minister voor het feit dat hier inderdaad sprake is van consumptief krediet enerzijds en weer een hypotheek anderzijds. Hoe zit het nu, nu juist de banken strenger omgaan met de kredietwaardigheid van hun klanten?

De uitbreiding van de Regeling groenprojecten geldt alleen voor zonnecellen, zonnecollectoren en warmtepompen. De ChristenUnie-fractie verzoekt de minister om te onderzoeken of ook isolatie onder de regeling kan komen. De uitvoeringskosten voor de banken mogen natuurlijk niet te hoog worden, maar een eenvoudige regeling moet mogelijk zijn. Voor particulieren is het namelijk ook interessant als zij isolatie en aanleg van zonne-energie tegelijk kunnen regelen.

Mijn fractie pleit ervoor om bij de besteding van middelen voor scholen en zorginstellingen uit het crisisakkoord ook meetbare doelen te formuleren voor de energiebesparing. Waarom wordt voor het energiezuiniger maken van de rijkshuisvesting het aanbrengen van energiezuinige verlichting als langetermijnmaatregel gezien? Het lijkt mij dat het indraaien van nieuwe lampen niet op lange termijn hoeft te geschieden.

Over het energielabel is al veel gezegd, maar ik maak nog enkele aanvullende opmerkingen. Kleine firma's van energieprestatieadviseurs zijn verplicht een audit af te nemen bij een certificerende instantie. De kosten hiervan bedragen duizenden euro's. Vindt de minister dit rechtvaardig zolang het energielabel nog niet verbeterd is?

Dan is er nog de discussie over het opnameprotocol. Deelt de minister de voorkeursvolgorde dat in principe de realiteit moet worden getoetst? Wordt dit nog meegenomen bij de herziening van het energielabel?

Ik krijg signalen dat er problemen zijn met het labelen van studentenhuisvesting als er sprake is van complexen met onzelfstandige woonruimtes met gemeenschappelijke ruimtes. In deze gevallen moet een label per studentenkamer gemaakt worden. Het resultaat is een energielabel zonder compleet handelingsperspectief. Het label voor de gezamenlijke ruimte is bovendien erg duur. De fractie van de ChristenUnie pleit ervoor om in dit soort gevallen te werken met een energielabel voor alle studentenkamers achter dezelfde voordeur.

Volgens ECN (Energieonderzoek Centrum Nederland) is een aanzienlijk deel van de doelstelling van de 100 petajoule-besparing nog niet ingevuld met het huidige beleid. Welke maatregelen heeft de minister achter de hand? Mijn fractie roept de minister ertoe op voldoende maatregelen voor te bereiden. Wat is bijvoorbeeld de stand van zaken van het juridische onderzoek naar de mogelijkheden van een EPC-norm (Energie Prestatie Coëfficiënt) voor de bestaande bouw? Volgens mijn informatie moet dit nog starten.

Woonlastenwaarborg mogelijk gevaar voor huurtoeslag

Mon, 18 May 2009 12:40:19 +0200

De ChristenUnie wil een onderzoek naar de gevolgen voor de huurtoeslag van de grootschalige energiebesparingsmaatregelen die de komende jaren worden genomen. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Voorkomen moet worden dat mensen een lagere energienota krijgen, maar dat aan de andere kant de huurverhoging als gevolg van energiebesparingsmaatregelen leidt tot het verdwijnen van huurtoeslag omdat de huurprijsgrens wordt overschreden."

Aedes en Woonbond presenteerden gisteren de Woonlastenwaarborg waarmee huurders de garantie kunnen krijgen dat de huurverhoging na het doorvoeren van energiebesparende maatregelen gemiddeld lager zal zijn dan de besparing aan energie. Ortega-Martijn: ,,Dit instrument geeft huurders zekerheid en kan het bereiken van een akkoord over huurverhoging versnellen.”

De ChristenUnie wijst er echter op dat hogere huur er in sommige gevallen toe kan leiden dat het recht op huurtoeslag voor nieuwe bewoners verdwijnt omdat de maximale huurprijsgrens wordt overschreden. Hiermee worden minder woningen toegankelijk voor de lagere inkomens.

Aftoppingsgrens
Voor bewoners van woningen waarvan de huur boven de aftoppingsgrens komt, maar nog onder de maximale huurprijsgrens blijft zijn er geen directe gevolgen van de hogere huurprijs. Ortega-Martijn: ,,Alleenstaanden en ouderen krijgen zelfs meer huurtoeslag. Per saldo betekent dit dus een groter beslag voor het Rijk voor de huurtoeslag. De effecten daarvan moeten worden onderzocht.”

Om te voorkomen dat te veel lage inkomens in woningen boven de aftoppingsgrens komen heeft het Rijk echter afgesproken dat corporaties zuinig moeten zijn in het toewijzen aan de lagere inkomens. Ortega-Martijn: ,,Ik wil weten hoe de minister omgaat met deze afspraken over woningtoewijzing nu een groot deel van de woningvoorraad aangepakt gaat worden. Het kan niet zo zijn dat door energiebesparingsmaatregelen de sociale voorraad kleiner wordt.”

Ortega-Martijn: ,,De ChristenUnie wil dat de minister alle effecten van de voorgenomen energiebesparingsmaatregelen in kaart brengt, zodat belemmeringen zo mogelijk kunnen worden weggenomen”. Volgens het Kamerlid zou dit meegenomen kunnen worden in het reeds lopende interdepartementaal beleidsonderzoek huurtoeslag. Uitgangspunt daarbij moet zijn dat de huurtoeslagregels zo eenvoudig mogelijk blijven.

ChristenUnie: werken aan eenheid op Cura�ao

Mon, 18 May 2009 11:27:40 +0200

De ChristenUnie is blij dat de bevolking van Cura�ao voor de verdere voortgang van de staatkundige herstructurering heeft gestemd. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn: ,,Ik wil mijn waardering uitspreken voor de bevolking van Cura�ao dat zij door de hoge opkomst blijk hebben geven de verantwoordelijkheid te nemen voor de toekomst van hun land." Alle partijen moeten volgens haar meewerken aan het herstel van eenheid.

Met een nipte meerderheid van 52% tegen 48% heeft de bevolking van Curaçao het pakket van maatregelen, bestaande uit o.a. 5 consensus rijkswetten geaccepteerd. De opkomst was hoog, 67,1% van de bevolking heeft haar stem uitgebracht.

De ChristenUnie respecteert deze uitslag en is blij dat het proces nu verder voortgezet kan worden. Ortega-Martijn: ,,Er is sprake van een winnaar, echter er moet nog hard gewerkt worden om een breed draagvlak te bereiken voor het proces. De verdeeldheid is tot uiting gekomen in het stemgedrag en er is een duidelijk signaal afgegeven. Het is nu aan alle politieke leiders om de handen ineen te slaan en te streven naar eenheid en samen te werken. Het moet gaan om het welzijn van de bevolking.”

De verhoudingen binnen het Koninkrijk zijn in de loop naar het referendum op scherp gezet. Ortega-Martijn: ,,Ik roep staatssecretaris Bijleveld van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op om ook mee te werken aan herstel van de verhoudingen en te streven naar meer eenheid. Op de keper beschouwd willen wij allemaal hetzelfde namelijk het welzijn van al onze Koninkrijksburgers.”

ChristenUnie wil actie tegen concurrentievervalsing Europese scheepsbouw

Fri, 15 May 2009 20:29:59 +0200

Door fiscale maatregelen lijken Spaanse werven 20 tot 30 procent lagere prijzen te vragen voor hun schepen. Tweede Kamerlid Cynthia Ortega-Martijn heeft vandaag vragen gesteld aan de minister van Economische Zaken en de staatssecretaris van Financi�n over dit mogelijke concurrentienadeel voor de Nederlandse scheepsbouw.

Volgens de Spaanse overheid kunnen ook buitenlandse werven van de belastingmaatregel profiteren. Scheepsbouw Nederland stelt echter dat alle grote Europese scheepsbouwassociaties negatieve gevolgen zeggen te ondervinden van het Spaanse model.

Cynthia Ortega-Martijn vraagt de bewindslieden het probleem bij de Europese Commissie aan te kaarten. Wanneer die oordeelt dat er geen sprake is van concurrentievervalsende staatssteun, roept dat de vervolgvraag op of het kabinet met soortgelijke maatregelen de Nederlandse werven kan ondersteunen.

Vragen van het lid Ortega-Martijn (ChristenUnie) aan de minister van Economische Zaken en de staatssecretaris van Financiën over de fiscale maatregelen in Spanje die zouden leiden tot oneerlijke concurrentie tussen Europese scheepswerven.

Kent u het bericht “Scheepsbouw vreest oneerlijk concurrentie”?[1]

Bent u op de hoogte van de fiscale maatregelen die Spanje treft waardoor de Spaanse werven 20 tot 30 procent lagere prijzen kunnen vragen voor hun schepen? Zo ja, wat is uw oordeel over deze combinatie van de ‘tax leaseregeling’ en de ‘tonnage tax’?

Wat vindt u van het antwoord van de Spaanse overheid aan de Europese Commissie dat de belastingmaatregel ook geldt wanneer schepen bij niet-Spaanse werven worden gebouwd, terwijl Scheepsbouw Nederland aangeeft dat in de praktijk geen enkele medewerking wordt verleend door de Spaanse overheid?

Wat vindt u van het signaal van alle grote Europese scheepsbouwassociaties dat zij dezelfde negatieve gevolgen van het Spaanse systeem ondervinden?

Heeft u de Europese Commissie al benaderd over dit concurrentienadeel voor de Nederlandse scheepsbouw? Zo nee, bent u bereid dit probleem aan te kaarten bij de Europese Commissie?

Wanneer de Europese Commissie besluit dat er geen concurrentievervalsing plaatsvindt, welke fiscale mogelijkheden heeft Nederland dan op dit punt?

[1] Het Financieele Dagblad, 15 mei 2009, “Scheepsbouw vreest oneerlijke concurrentie“, door Tjabel Daling

'Maak vaart met isolatie woningen'

Wed, 29 Apr 2009 20:03:02 +0200

De ChristenUnie wil dat het kabinet vaart maakt met plannen voor het energiezuiniger maken van woningen. Vandaag werd bekend dat extra investeringen nodig zijn om de kabinetsdoelen van het programma Schoon en Zuinig voor energiebesparing te halen. Cynthia Ortega: ,,Ik heb het kabinet in december via een motie om een energiebesparingsfonds gevraagd, zodat huiseigenaren goedkoper kunnen lenen als zij hun woning energiezuiniger maken. Minister van der Laan is hierover nog steeds in overleg. Dit fonds moet nu snel starten."

Een onderdeel van het ‘crisispakket' waar het kabinet onlangs toe besloot, is een maatregel waarbij woningcorporaties worden gestimuleerd om verouderde woningen aan te pakken: de zogenaamde Energie Investerings Aftrek. Cynthia Ortega-Martijn: ,,Ook oude particuliere woningen kunnen met eenvoudige ingrepen veel zuiniger worden. De twee jaar geleden aangekondigde maatregelen voor deze groep zijn echter nog steeds niet uitgewerkt. Het doel is 2 procent energiebesparing per jaar, we blijven echter steken bij 1,5 procent.''

Volgens de ChristenUnie is er met de economische crisis nu een extra argument om woningverbetering met het oog op energiebesparing te stimuleren. Cynthia Ortega: ,,Zo blijven bouwvakkers aan het werk ondanks stagnatie van nieuwbouw, en kan werkgelegenheid in de bouw worden behouden." De minister moet volgens de ChristenUnie nu snel met de plannen komen zodat nog deze zomer de eerste huizen met de nieuwe regeling kunnen worden aangepakt.
Half mei debatteert de Kamer met minister van der Laan over energiebesparing.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Kredietverstrekking

Wed, 27 May 2009 12:26:51 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Deze week vernam ik dat de orderportefeuille van het Nederlandse bedrijfsleven de laatste maanden met gemiddeld 17% is verminderd. In sectoren zoals de industrie of de bouw slinkt het ordervolume soms zelfs met meer dan 30%. Deze cijfers bewijzen dat de problemen in de bancaire wereld tot een crisis in de ondernemingswereld hebben geleid, een crisis die werkgevers en werknemers nu echt goed voelen. De ChristenUnie kijkt met grote zorg naar deze stijgende vraaguitval en de toenemende liquiditeitsproblemen waar bedrijven mee te kampen hebben. De opstelling van banken is essentieel voor de continuïteit van bedrijven. Mijn algemene indruk is dat de regels voor kredietverlening tijdenlang ruim zijn toegepast. Nu passen banken de regels bij het verstrekken van kredieten ogenschijnlijk wel strikt toe.

Ondernemers merken dat banken bijvoorbeeld om hogere aanbetalingen vragen en hogere rentetarieven hanteren. Ook kreeg ik een voorbeeld van een innovatief project, waarbij banken zelfs tijdens het proces steeds strikter criteria en bovendien aanvullende criteria gingen hanteren. In deze neerwaartse spiraal mogen wij ook van banken verwachten dat zij bedrijven die op zichzelf gezond zijn maar door de crisis in de problemen komen, op basis van een vertrouwensrelatie tegemoet komen. Het gaat nadrukkelijk om continuïteits- of verliesfinanciering van op zichzelf gezonde bedrijven die niet failliet mogen gaan in het belang van de Nederlandse economie en de werkgelegenheid. Ziet de minister deze verantwoordelijkheid van banken ook? Bevordert zij dat banken de continuïteit van bedrijven blijven ondersteunen?

Gisteren heb ik tijdens de hoorzitting aan de banken gevraagd of zij zelf bekijken op welke manier zij gezonde bedrijven die nu even in de problemen zitten, tegemoet kunnen komen. Ik kreeg daar echt geen antwoord op. Zij hadden het almaar over de individuele cliënt. Dat vind ik eigenlijk te weinig. In het rondetafelgesprek met vertegenwoordigende organisaties van ondernemers vernamen wij dat banken soms zijn overgegaan tot een eenzijdige aanpassing van de kredietovereenkomst. Dit is een opmerkelijke ontwikkeling, gezien het opgebouwde vertrouwen tussen bank en ondernemer. Wat vindt de minister van dit signaal?

De kredietverzekering biedt al tijden een belangrijke basis voor ondernemers om de onderlinge risico's af te dekken en is in de afgelopen jaren vooral gebruikt om de investeringen voor het uitbreiden van activiteiten te financieren. Dat is dus de groei. In deze tijden wordt de kredietwaardigheid van bedrijven echter extra goed bekeken en kunnen bedrijven in moeilijkheden komen door vergaande risicobeperking en mindere jaarcijfers. Deelt de minister deze zorgen? Wat is de stand van zaken bij de herbeoordelingstrajecten door Atradius? Worden op deze manier in 2009 gedwongen faillissementen van gezonde bedrijven zo veel mogelijk voorkomen? De verruiming van de borgstellingsregeling voor het mkb kan een effectieve maatregel zijn om moeizame kredietverlening op gang te krijgen. De signalen zijn echter dat lokale kantoren en regiokantoren van banken niet geheel bekend zijn met het verruimde BBMKB, terwijl bedrijven er juist van uitgaan dat zij onder bepaalde voorwaarden op borgstelling door de overheid kunnen rekenen. Bovendien kunnen de kredietfaciliteiten beter worden benut. Hoe zit het volgens de minister met de bekendheid van deze regeling? Waarom geven sommige bankkantoren nul op het rekest? Welke mogelijkheden hebben ondernemers wanneer een bank in hun ogen onterecht geen aanvraag voor een borgstellingskrediet wil doen?

Gisteren hebben de vertegenwoordigers van de ondernemers naar voren gebracht dat zij iets zien in een soort intermediair. Mijn collega's hebben hier al over gesproken. Welke rol ziet de minister weggelegd voor een eventuele intermediair die al vroeg in het traject van pas kan komen?

Verder wijs ik op het voorstel om het eigen vermogen in verband met het ondernemersrisico naar een normaal bancair niveau te brengen. Ik hoor graag van de minister hoe zij over dit voorstel denkt. Dat is ingebracht door de banken. Zij voorzien daarmee een aantal verbeteringen. Een van die verbeteringen is dat de ondernemer iets meer risico kan gaan dragen en dat mogelijkheden moeten worden gecreëerd om het eigen vermogen in te brengen. De ChristenUnie vindt dat het niet mag voorkomen dat ondernemers straks hun eigen huis moeten gaan inzetten waardoor de kans bestaat dat het hele gezin op straat komt te staan. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Ik zeg dank voor de antwoorden op mijn vragen over het Besluit borgstelling scheepsnieuwbouw. Ondanks een nu nog gevulde orderportefeuille ondervindt ook de scheepsbouw problemen, vooral omdat er nauwelijks tot geen nieuwe orders binnenkomen. De scheepsbouw zal dit pas in het begin van 2010 echt gaan merken. Het is belangrijk dat de Nederlandse scheepsbouw de internationale voorsprong, vooral op het gebied van technologische hoogstaande schepen, vasthoudt. De minister zegt uiterlijk april de regeling tot stand te hebben gebracht. Het heeft lang geduurd, maar het is van groot belang om vooruit te kijken. De werven moeten zo snel mogelijk aanspraak kunnen gaan maken op deze regeling. Wat zijn de verwachtingen van de minister? Zal zij zich ervoor inzetten dat de werven kort na het tot stand komen van de regeling hiervan gebruik kunnen maken? Hoe bevordert de minister dat banken ook daadwerkelijk maximaal meewerken aan deze borgstellingsregeling? De minister heeft gezegd dat de banken een aantal voorstellen voor aanpassing hebben ingediend. Gisteren heb ik de banken gevraagd of zij er meteen nadat de minister deze regeling heeft geïmplementeerd, voortvarend voor zullen zorgen dat meer scheepsbouwwerven hiervan gebruik kunnen maken. Ik vond dat ik op deze vraag een slap antwoord kreeg.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het spoeddebat Aedes

Wed, 27 May 2009 11:18:07 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Wat moet een huurder in een klein flatje in Rotterdam denken van de commotie over het salaris van de oud-voorzitter van Aedes en zijn beoogde opvolger? Natuurlijk begrijpt deze huurder dat corporatiebestuurders meer verdienen dan een gemiddelde huurder in een woning in de sociale sector. Het beheren van veel huizen vraagt de nodige expertise, maar anderhalve ton voor drie dagen werk is wel heel erg veel geld, ook in verhouding tot de verantwoordelijkheden en de bevoegdheden. Mijn fractie heeft de volgende vragen.

Over de beloning voor de oud-directeur zou ik graag een helder antwoord willen krijgen op de vraag waarom er betalingen plaatsvinden op basis van een opzegtermijn van twaalf maanden, terwijl de voorzitter zelf terugtreedt.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks):

Ik heb een vraag over het punt dat anderhalve ton veel geld is voor drie dagen werk. Dat vind ik ook, maar het is nog veel erger. Het was twee ton voor de heer Calon en het is twee ton voor de heer Calon, inclusief auto met chauffeur. Eigenlijk is er geen stap gezet. Er is niets veranderd. Ik zou daarop graag een reactie hebben, voordat er misverstanden over gaan ontstaan.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Als mevrouw Van Gent even had gewacht, dan was ik zelf op dat punt gekomen. Dit was alleen maar een inleiding.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks):

Maar u had het over anderhalve ton, vandaar.

De voorzitter:

Mevrouw Van Gent, laat u mevrouw Ortega-Martijn even uitpraten, dan komt het vanzelf.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik kom even terug op de opzegtermijn van twaalf maanden, terwijl de voorzitter zelf terugtreedt. Of is hier sprake van beëindiging met wederzijds goedvinden? Als dat zo is, hoor ik het graag. Ook hoor ik graag een antwoord op de vraag of deze opgebouwde opzegtermijn in de arbeidsovereenkomst van 1982 is opgenomen.

Wat betreft de beloning voor de nieuwe directeur moet helder worden waarover wij praten. Het salaris is nu met €50.000 verlaagd, maar er is natuurlijk wel sprake van een dienstverband in plaats van een management fee. Wat is het verschil per saldo? Ik bedoel niet alleen qua beloning, maar ook wat betreft bijkomende zaken en risico's voor de werkgever. Hiermee beantwoord ik de vraag van mevrouw Van Gent. In mijn berekening zijn wij iets meer geld kwijt dan wat staat in het voorliggende voorstel.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks):

Ik ben blij dat mevrouw Ortega-Martijn dat zegt. Wij zijn natuurlijk een beetje voor de gek gehouden. Gelukkig heeft dat vrijdag niet langer dan een uur geduurd, voor iedereen wakker werd. Begrijp ik goed dat mevrouw Ortega-Martijn voorstelt dat men zich gewoon moet houden aan de Balkenendenorm? Geen flauwe kul verder. Dan weten wij waar wij aan toe zijn; dat is ook handig voor de minister. Of komt mevrouw Ortega-Martijn daarop straks nog terug?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik hecht er toch aan om mijn verhaal even af te maken.

De voorzitter:

Dat mag u.

Mevrouw Van Gent (GroenLinks):

Wij voeren toch een debat, voorzitter? Dit maakt het een beetje levendig.

De voorzitter:

Mevrouw Ortega-Martijn wil graag haar eigen verhaal houden. Ik hoop dat aan het einde zal blijken dat mevrouw Van Gent geen vragen meer heeft.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Aedes gaat over de eigen salarissen. Het is echter wel een koepelorganisatie van maatschappelijke ondernemingen en dient volgens ons te voldoen aan de Balkenendenorm.

In de brief van de minister wordt gesproken over de Izeboudnorm. Hoe verhoudt het salaris zich tot de Balkenendenorm? Waarom is daarop niet geanticipeerd? Hoe komt het dat de Izeboudnorm niet toegepast wordt op de volledige sector? De minister spreekt over normeringswetgeving. Wanneer komt het kabinet daarmee? Gaat deze wetgeving over de volle breedte gelden voor de alle corporaties plus de koepelorganisatie? Is daarmee de Izeboudnorm van de baan?

Hoe lang duurt het nog voordat alle bestuurders gaan voldoen aan de Balkenendenorm? Worden er bij herverkiezingen ook voorwaarden gesteld aan zittende bestuurders?

De minister zegt in zijn brief dat hij helemaal geen bevoegdheden heeft en niets anders kan doen dan boos reageren en zijn ongenoegen uiten. Misschien is het een idee dat hij een beetje dreigt om niet meer met Aedes te overleggen of te spreken en op die manier druk uitoefent? Ik hoor graag de reactie van de minister.

Het laatste woord is aan de ledenraad. Die beslist of deze benoeming gesteund wordt. Ik vertrouw erop dat de raad de juiste beslissing neemt omdat hij dit aan zijn huurders verplicht is.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Aanpak Marrokaans-Nederlandse probleemjongeren

Wed, 27 May 2009 11:58:36 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Ik bedank de minister voor de beantwoording van zowel de mondelinge als de schriftelijke vragen. Er is een aantal vragen blijven liggen. Althans, door de beantwoording zijn er nieuwe vragen bijgekomen. Ik had de vraag gesteld of er voldoende expertise voorhanden is om de gezinnen waar deze jongeren uit komen, te ondersteunen. Ik krijg het antwoord dat er op dit moment drie academische werkplaatsen zijn en dat er allerlei methodieken worden ontwikkeld. Dat gaat allemaal echter heel lang duren. Is er op dit moment voldoende expertise voorhanden? Vandaar ook mijn andere vragen: wat zijn momenteel de best practices en hoe kun je daar gebruik van maken? Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan de Multi System Therapy. Dat is een bestaande evidence based methodiek, die misschien aansluit bij deze groep. Graag krijg ik daarop een reactie.

Ik had ook een vraag gesteld over de dubbele identiteitscrisis en de botsing van waarden. Jongeren zijn op zoek naar waar zij thuishoren. Dat komt ook uit de notitie naar voren. Ik ken echter geen andere maatregelen dan de gezinsondersteuning om jongeren te helpen hierin een weg te vinden. Welke specifieke maatregelen worden genomen om deze jongeren te helpen succesvol te integreren in de Nederlandse samenleving?

De ChristenUnie-fractie pleit ervoor dat het hele proces goed wordt gemonitord en dat er een nulsituatie wordt vastgesteld. Er moet sprake zijn van meetbare prestatieafspraken en er moet periodiek worden getoetst of de ingezette financiële middelen effect sorteren. Is de minister van plan om te komen met een monitoringsysteem zodat de Kamer periodiek op de hoogte kan worden gehouden van de vorderingen? Welke maatregelen heeft de minister achter de hand als gemeenten heel goed dan wel heel slecht scoren? Er dient sprake te zijn van maatwerk en er moet een juiste verdeling zijn van financiële middelen over de terreinen repressie, preventie en nazorg. Gaat de minister hier ook afspraken over maken?

De minister meldt dat gemeenten in overleg met de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap moeten bepalen of ze ook investeren in het versterken van de weerbaarheid van meisjes. Dat begrijp ik niet. Uit onderzoek blijkt hoe kwetsbaar deze meisjes zijn. Zij worden straks ook kwetsbare moeders. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Dit is typisch een punt waar preventie op kan worden ingezet. Graag hoor ik hierop een reactie van de minister.

Voor de middengroep van overlastgevenden moet effectief worden ingezet op een beleid van insluiting. Verder is perspectief razend belangrijk. Als je immers moeite hebt met het afronden van je mbo-opleiding omdat je geen stageplaats kunt vinden en je leeftijdgenoot rijdt in een bling-blingauto en is de stoere jongen van de buurt, dan is het moeilijk om op het rechte pad te blijven. Hoe wil de minister zorgen voor perspectief?

Consequent zijn in het taalgebruik, stigmatiseren tegengaan, helder communiceren, duidelijke normen meegeven en wijzen op de gevolgen van een en ander; dat zie ik allemaal nog niet terug, maar daar moet echt op worden ingezet.

Tot slot hoor ik graag van de minister de definitie van een probleemjongere en een risicojongere. Die begrippen worden namelijk door elkaar gebruikt. Gaat het nu om 25.000 probleemjongeren of 25.000 risicojongeren? Dat maakt immers wel verschil in het beleid.

Mevrouw Verdonk (Verdonk): Ik hoor u heel veel vragen stellen. U bent ook niet tevreden met de antwoorden die zijn gegeven in eerste termijn en in de schriftelijke ronde. Wat doet het kabinet echter concreet aan dit probleem?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het plenaire debat Wijziging Wajong

Fri, 24 Apr 2009 13:17:27 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik wil de minister hartelijk bedanken voor zijn antwoorden op onze vragen. Het is jammer dat wij gezien de tijd niet konden interrumperen. Dat betekent dat er nog wat onhelderheid is over enkele vragen die ik heb gesteld.

Wij hebben een hele tijd gewacht op de werkregeling voor Wajong'ers. Zij willen graag werken en er graag voor gaan. Mijn fractie vindt het positief dat er een nieuwe regeling Wajong komt. Ik heb in mijn betoog in eerste termijn aangegeven dat de sancties en de rechten niet helemaal verankerd zijn zoals ik het graag zou willen. Dat geldt vooral voor onderdelen van de geneeskundige behandeling. Daarom heb ik het amendement op stuk nr. 26 ingediend. Dat amendement ga ik gewoon handhaven omdat ik het goed vind dat er op een andere manier mee wordt omgegaan. Als er sprake is van observatie in een kliniek of een geneeskundige behandeling moet dat ertoe bijdragen dat dit een rechtstreekse relatie heeft met het werk dat de Wajong'er moet gaan doen.

Ik heb gezegd dat ik graag een toezegging wil over het monitoren van de 25% WML bij studie. Mijn fractie wil ervoor waken dat studerende Wajong'ers met schulden geconfronteerd worden. Graag een toezegging dat de minister dit gaat monitoren.

Ik heb aangegeven dat wij willen dat de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte strikter gehandhaafd wordt. Graag een toezegging op dit punt. Ik ben zo veel Wajong'ers tegengekomen die aangeven dat zij zich gediscrimineerd voelen. Soms komen zij ergens binnen, maar als men ziet dat zij een bepaalde beperking hebben, wordt er gezegd dat zij een prima cv hebben, maar dat het toch niet zo goed uitkomt. Dat moet eens een keer afgelopen zijn. Wij hebben de werkgevers echt nodig in dit traject.

Ik heb gesproken over de steun van particuliere initiatieven en ondernemersinitiatieven voor de Wajong'ers. Ik ben een aantal initiatieven tegengekomen. Ik heb de voorbeelden Gedie in Genemuiden en Broodje Apart in Schijndel genoemd. Deze ondernemers willen graag meewerken, maar zij willen daarin ook gekend worden. Daarom dien ik de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de regering ambitieuze plannen heeft met betrekking tot de inschakeling van Wajong'ers in het arbeidsproces;

overwegende dat er diverse particuliere en ondernemersinitiatieven speciaal zijn opgezet om groepen Wajong'ers een kans te geven op de arbeidsmarkt;

constaterende dat deze initiatieven een waardevolle bijdrage leveren aan de verbetering van de arbeidsmarktpositie van Wajong'ers;

van mening dat dergelijke initiatieven ten volle ondersteund dienen te worden, doordat er functies beschikbaar worden gesteld voor een redelijk aantal Wajong'ers;

verzoekt de regering te bevorderen dat er voorrang wordt gegeven aan bestaande en nieuwe particuliere initiatieven en ondernemersinitiatieven, die er speciaal op gericht zijn een hoeveelheid Wajong'ers een plaats op de arbeidsmarkt te verschaffen en zo nodig re-integratiemiddelen Wajong te herschikken,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn, Spekman en Van Hijum. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 30 (31780).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik wil ook dat Wajong'ers inspraak krijgen in het werkaanbod. Een en ander is inderdaad geregeld in het wetsvoorstel, maar in artikel 5.5.2 staat duidelijk dat daar waar in het participatieplan staat dat er nog geen sprake is van een werkaanbod, de Wajong'er toch verplicht is om het werkaanbod aan te nemen. Ik vind dat zij daarin gehoord moeten worden. Daarom mijn volgende motie.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat Wajong'ers een verplicht werkaanbod krijgen;

overwegende dat jongeren gemotiveerder zijn wanneer ze mede kunnen bepalen hoe hun traject er uit komt te zien;

overwegende dat een jonggehandicapte, overeenkomstig artikel 5.5.2, ook een aanbod van concrete algemeen geaccepteerde arbeid kan krijgen, indien dat niet in het participatieplan wordt genoemd;

van mening dat iedere Wajong'er erop mag kunnen rekenen dat inspraak mogelijk is ten aanzien van het werkaanbod;

verzoekt de regering, het UWV op te dragen ook in de situatie zoals bedoeld in artikel 5.5.2 een maatwerkaanbod te doen dat in het voortraject goed is afgestemd met de betrokken klant,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn, Spekman en Van Hijum. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 31 (31780).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik heb ook aangegeven dat ik heel veel klachten krijg dat er bij de medische keuring niet eens gekeken wordt naar de medische geschiedenis. Ik wil wel dat dit gebeurt, want een huisarts weet beter wat iemand wel of niet kan, vandaar de volgende motie:

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

constaterende dat een verzekeringsarts vaststelt wat de beperkingen van een Wajong'er zijn bij het verrichten van arbeid;

constaterende dat een verzekeringsarts zich hierbij een oordeel moeten vormen over de gezondheidsklachten van een Wajong'er;

overwegende dat de huisarts dan wel behandelend arts van de Wajong'er al langer zicht heeft op de medische situatie van de betreffende persoon;

van mening dat een diagnose van de verzekeringsarts zo zorgvuldig mogelijk moet worden gesteld;

van mening dat hierom de medische informatie van de huisarts dan wel behandelend arts op verzoek betrokken moet worden bij de indicatie;

verzoekt de regering, de verzekeringsartsen van het UWV -- wanneer de Wajong'er of diens begeleider(s) daarom verzoekt (en) -- bij de medische keuring contact op te laten nemen met de huisarts dan wel behandelend arts van de betreffende Wajong'er en deze informatie te betrekken bij de medische indicatie,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn en Spekman. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 32 (31780).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik heb ook gepleit voor interne jobcoaches. Mijn fractie heeft een notitie opgesteld over de Wajong'ers waarin is opgenomen dat er veel behoefte bestaat aan interne jobcoaches. Die mogelijkheid dient gecreëerd te worden.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de uit de evaluatie jobcoaching blijkt dat de inzet van een coach een effectief middel is om een duurzaam regulier dienstverband te realiseren voor Wajong'ers;

voorts overwegende dat er volgens de evaluatie aan het bereik van de regeling het nodige verbeterd kan worden;

constaterende dat in de praktijk de vraag naar interne jobcoaching toeneemt;

van mening dat interne jobcoaches een meerwaarde kunnen vormen voor de re-integratie, omdat zij goed zicht hebben op de werkplek en de specifieke omstandigheden waaronder de Wajong'ers moeten werken;

verzoekt de regering, te bevorderen dat interne jobcoaches worden ingezet en te bezien hoe re-integratiemiddelen hiertoe eventueel herschikt dienen te worden,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn, Van Hijum en Spekman. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 33 (31780).

De heer Blok (VVD):

Voorzitter. Deze motie klinkt mij erg sympathiek in de oren. Ik vraag mij wel af waarin zij verschilt van de motie die ik heb ingediend.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik had deze motie al geformuleerd en bovendien gaat zij iets verder dan de motie van de heer Blok. Ik vraag namelijk ook naar de mogelijkheden van herschikking van re-integratiemiddelen.

Ik heb aandacht gevraagd voor Wajong'ers die graag ondernemer willen worden en daarover dromen. Zij komen echter niet aan het urencriterium dat nodig is om in aanmerking te komen voor de zelfstandigenaftrek.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende dat het starten van een eigen bedrijf een mogelijkheid biedt voor Wajong'ers om aan een uitkeringssituatie te ontkomen;

overwegende dat de zelfstandigenaftrek een fiscale opstap is richting het zelfstandig ondernemerschap;

overwegende dat het urencriterium reeds is verlaagd naar 800 uur;

constaterende dat Wajong'ers - vanwege hun beperking - niet altijd aan het urencriterium in de zelfstandigenaftrek kunnen voldoen;

van mening dat dit de mogelijkheden van Wajong'ers om zelfstandig ondernemer te worden beperkt;

verzoekt de regering, te onderzoeken of en zo ja, welke mogelijkheden er zijn om de criteria voor de zelfstandigenaftrek voor Wajong'ers te verruimen, mede tegen de achtergrond van de door het kabinet reeds getroffen maatregelen met betrekking tot het urencriterium en de eerder gedane toezegging om de doelmatigheid hiervan te bekijken, en de Kamer hierover zo mogelijk eerder dan zoals nu voorzien in 2011 te informeren,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn, Spekman, Van Hijum en Koşer Kaya. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 34 (31780).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Over het herlevingsrecht had ik een amendement op stuk nr. 21 ingediend. Ik trek dat amendement in en dien daarvoor in de plaats de volgende motie in.

De Kamer,

gehoord de beraadslaging,

overwegende, dat het recht op arbeidsondersteuning overeenkomstig artikel 5.4.2. kan eindigen als een Wajong'er meer verdient dan 75% WML;

overwegende dat de wet een aantal waarborgen bevat om te voorkomen dat een Wajong'er onterecht zijn recht op arbeidsondersteuning verliest;

overwegende dat er na beëindiging een herlevingsmogelijkheid is van het recht binnen vijf jaar;

constaterende dat een voormalige Wajong'er na het vervallen van het herlevingsrecht, zijnde een werknemer die een structurele functionele beperking heeft, op grond van artikel 35 WIA en de onderliggende beleidsregels van het UWV recht heeft op dezelfde arbeidsondersteuning als die vanuit de Wajong wordt geboden;

van mening dat de rechtszekerheid van de toekomstige voormalige Wajong'er gediend is met een gelijkblijvende inhoud van artikel 35 WIA inclusief de onderliggende beleidsregels die samen materieel dezelfde arbeidsondersteuning geven als de Wajong;

van mening dat een actieve voorlichting over deze mogelijkheid de onzekerheid over de herleving van het recht op arbeidsondersteuning kan wegnemen;

verzoekt de regering, te waarborgen dat de materiële arbeidsondersteuning vanuit de WIA gelijk blijft met de arbeidsondersteuning vanuit de Wajong, te bevestigen dat een voormalige Wajong'er met structurele functionele beperking onder de definitie van artikel 35 WIA valt en verzoekt tevens actieve voorlichting te geven over de mogelijkheden voor arbeidsondersteuning vanuit de WIA aan diegene die op grond van de Wajong het recht op arbeidsondersteuning verliezen,

en gaat over tot de orde van de dag.

De voorzitter:

Deze motie is voorgesteld door de leden Ortega-Martijn, Spekman en Van Hijum. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.

Zij krijgt nr. 35 (31780).

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Ik vertrouw er echt op dat deze moties, die eigenlijk een aanvulling moeten zijn, bijdragen aan wat wij graag willen, namelijk dat wij echt gebruik gaan maken van de talenten van de jongeren en dat we die gaan benutten.

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het AO Aanpak Marokkaans-Nederlandse probleemjongeren

Thu, 09 Jul 2009 15:25:44 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie): Voorzitter. Voor de Christen- Unie staat voorop dat wij met elkaar moeten kunnen leven in deze samenleving. Bij samenleven moet je elkaar dus ook de ruimte geven. Dit betekent dat er niet wordt getornd aan onze rechtsstaat en aan fundamentele waarden en normen. In dat licht zien wij de aanpak van probleemjongeren. Bij integratie gaat het naast het invoegen van de nieuwkomer ook om acceptatie van de nieuwkomer door de samenleving. Die twee aspecten gaan hand in hand. Je thuis voelen in Nederland is fundamenteel voor een succesvolle integratie. Wij ontkennen niet dat er bij bovengemiddeld veel Marokkaans-Nederlandse jongeren problemen zijn. De cijfers liegen er niet om. Bagatelliseren van de problematiek is in niemands belang, maar uitvergroting ervan evenmin. De hele groep over één kam scheren, doet onrecht aan de burgers die graag en goed meedoen. Zij moeten het gevoel hebben erbij te horen. Uit de analyse in de brief blijkt dat er sprake is van een falende opvoeding; de straat voedt Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 268, nr. 17 23 jongens op. Gedrag wordt gevormd in de opvoeding, dus daar moet fors op worden ingezet. Wij steunen dan ook de inzet van gezinsmanagers, het Centrum voor Jeugd en Gezin en de straatcoaches. Is daar echter de specifieke expertise aanwezig om deze gezinnen succesvol te ondersteunen? Zijn er voorbeelden van best practices op dit gebied? De minister heeft het over een gezagscrisis en het worstelen met identiteit. Marokkaans-Nederlandse jongeren hebben in feite te maken met een dubbele identiteitscrisis door de verschillen in cultuur thuis, op school en op straat. Het gaat niet alleen om gezag en gedrag, maar ook om waarden. Dit aspect kan verder worden uitgediept. Ik mis in de brief bijvoorbeeld aandacht voor radicalisering. Is er onderzoek gedaan naar de vraag of er een verband is tussen radicalisering en deze dubbele identiteitscrisis? De ChristenUnie vindt het positief dat de minister samenwerking zoekt met gemeenten door de inzet van praktijk- en implementatieteams en door het maken van prestatieafspraken. Ook is er betrokkenheid van de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap nodig bij de lokale aanpak. Er is echter niet echt sprake van een gemeenschap. Daarin volg ik de vorige sprekers, zoals de heren Van der Ham en Dibi. Ik wil de minister dus aanmoedigen om zijn inzet te richten op degenen die de doelgroep kennen en die een waardevolle bijdrage kunnen leveren. Daarnaast missen wij in het plan van aanpak de uitwerking van de betrokkenheid van degenen die de doelgroep kennen, juist op lange termijn. Het is mooi dat er allemaal initiatieven zijn, zoals de buurtvaders. Hoe geeft het kabinet echter structureel vorm aan de samenwerking? Er is gesproken met de gemeenschap over oorzaken en achtergronden van de problemen, maar wat dragen de zelfhulporganisaties bij aan de aanpak in deze beleidsbrief? Gaat de minister bijvoorbeeld spreken met zelfhulporganisaties over het taboe dat rust op de erkenning van psychische problemen en gedragsproblemen en op de behandeling daarvan binnen deze gemeenschap? Wat gaat de minister precies doen om gemeenten te ondersteunen in het vormgeven van lokale samenwerking? Is het nu niet wat te vrijblijvend? Dit is van belang, omdat juist bij interventie een directe betrokkenheid van personen uit de omgeving van de jongere cruciaal is. Het is prima dat er wordt ingezet op gezinsgericht werken en coördinatie van de zorg. Ik mis in de brief echter de Eigen Kracht Conferentie. Kan die, bij het aanpakken van de problemen, niet aansluiten bij de behoefte aan een grotere betrokkenheid van degenen die de doelgroep kennen? De maatregelen in de brief richten zich vooral op gezinnen en de straatcultuur, maar ik mis de rol van de derde cultuur, namelijk de cultuur op scholen. Scholen kunnen een belangrijke rol spelen bij een beleid van insluiten in plaats van uitsluiten en bij het toepassen van heldere normen. Wat moeten scholen bijvoorbeeld doen met leerlingen die leraressen voor rot uitschelden? Dit vraagt veel van het onderwijs, maar ik ben ervan overtuigd dat op dit punt veel winst is te boeken. Het Rijk zou scholen hierin kunnen ondersteunen. Graag hoor ik een reactie op de kritiek van het Samenwerkingsverband van Marokkanen in Nederland (SMN) dat de beleidsbrief meer over bestrijden van overlast gaat en minder over het daadwerkelijk verbeteren van het toekomstperspectief van de jongere. Het is zorgelijk dat de aanpak op de uitval dan wel heeft geleid tot 10% minder schooluitvallers, maar dat het percentage Marokkaanse schoolverlaters juist is gestegen. Er wordt terecht stilgestaan bij het programma Veiligheid begint bij Voorkomen. Wat bedoelen wij hier echter precies mee? Het is een breed programma en het valt mij op dat in relatie tot de Marokkaans-Nederlandse jongere vooral wordt gesproken over het aanpakken van recidive. Zijn de ministers het met mij eens dat bijvoorbeeld het «doe-normaalcontract » en «doe normaal! bevel» juist bij preventie een grote rol kunnen spelen? Vooropgesteld moet worden dat overlast geven niet acceptabel is. Bij de aanpak van probleemjongeren moet wel een duidelijk onderscheid Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 268, nr. 17 24 worden gemaakt tussen echt criminele jongeren en de middengroep van overlastgevende jongeren. De criminele groep moet hard worden aangepakt. Er moet worden voorkomen dat zij een grotere groep meetrekken in de verkeerde richting. Welke consequenties verbinden de bewindslieden aan de analyse dat deze jongeren nu vaak relatief gemakkelijk met een en ander wegkomen? Bij de middengroep moeten wij oppassen dat allerlei repressieve maatregelen juist niet leiden tot uitsluiting, met het risico op versterking van de problemen. Het is effectiever om in te zetten op een politiek van insluiting. Er moet een verbinding worden gelegd met de thuiscultuur, tussen binnen en buiten, en tussen preventief en repressief. Dit vraagt duidelijke grenzen voor de jongeren en hun ouders. De kabinetsaanpak van de 12-minners sluit hier goed op aan. De minister stelde dat de aanpak van de problemen die de Marokkaans- Nederlandse jongeren hebben en veroorzaken, een lange adem zal vragen. Hiervoor is integratie van het hele gezin van belang. Stap voor stap gaan Marokkaanse moeders aan de slag met bijvoorbeeld een taalcursus. Deze moeders gaan er echt voor, maar het is vaak allemaal nog erg broos. Ondertussen groeien er nieuwe generaties op. Ik wil daarom afsluiten met een oproep via de minister aan de mensen van die gemeenschap: ook de vaders zijn nodig. Een aantal vaders is al naar buiten getreden als buurtvader. De andere Marokkaans-Nederlandse vaders moeten echter ook uit hun theehuis komen en met de minister werken aan een betere toekomst voor hun kinderen. Wij zullen samen de schouders eronder moeten zetten. De minister moet daarbij ook de meisjes niet vergeten. Zij veroorzaken geen problemen, maar hebben wel vaak problemen. Er is meer nodig dan alleen de aanpak van eergerelateerd geweld. Zij komen soms nauwelijks op straat en moeten binnen zeven jaar wel een volgende generatie opvoeden. Tot slot lees ik in de beleidsbrief niets over de verkeerde beeldvorming en de discriminatie. Wat wil het kabinet daaraan doen?

Bijdrage Cynthia Ortega-Martijn aan het plenaire debat Investeren in jongeren

Fri, 24 Apr 2009 13:12:49 +0200

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voorzitter. Het wetsvoorstel dat wij vandaag bespreken, zal een rader vormen in het pakket maatregelen dat het kabinet zal presenteren. Het doel van het wetsvoorstel past bij het uitgangspunt om alle jongeren een kans te geven. Jongeren krijgen recht op scholing of werk, de beste investering in hun toekomst.

De fractie van de ChristenUnie deelt de achterliggende gedachte van het wetsvoorstel dan ook voluit. Wel vraagt zij zich af of het daadwerkelijk het beoogde effect zal hebben. Daar hebben wij, eerlijk gezegd, zo onze zorgen over. In de eerste plaats hebben wij zorgen omdat de uitvoerders, de gemeenten, behoorlijk kritisch zijn over nut en noodzaak van het wetsvoorstel. De staatssecretaris benadrukt telkens dat een separaat wetsvoorstel nodig is om een paradigmashift te bewerkstelligen. Hoe kan een paradigmashift optreden als de uitvoerders zelf het nut hiervan niet inzien? De staatssecretaris zegt er het volste vertrouwen in te hebben dat het goed zal komen en blijft in gesprek met gemeenten. Ik geloof echt in de goede intenties van de staatssecretaris, maar volgens mij is een stevige basis nodig om een wetsvoorstel tot uitvoering te brengen. Hoe staat het nu met de bereidwilligheid van de gemeenten? Hebben de gesprekken al tot een enthousiastere houding geleid?

In de tweede plaats hebben wij zorgen over de realisatie van voldoende werkaanbod door gemeenten. De staatssecretaris gelooft dat gemeenten genoeg banen of stageplaatsen kunnen vinden, maar de arbeidsmarkt verslechtert in hoog tempo. Meerdere, je zou haast zeggen concurrerende, groepen zoals Wajong'ers en WSW'ers moeten ook geplaatst worden op reguliere arbeidsplaatsen. Kortom, het aanbod van banen neemt af, terwijl de vraag sterkt toeneemt. Waar baseert de staatssecretaris haar overtuiging op dat het wel goed komt met het werkaanbod? Waar denkt zij de banen te kunnen vinden? Ik wil echt een uitgebreid antwoord op deze vraag omdat zij de fundamenten van het wetsvoorstel raakt.

Het kabinet streeft naar een aanbod dat gericht is op duurzame participatie, zo lees ik telkens in het wetsvoorstel. Het begrip "duurzaam" lijkt echter niet meer dan een mooie frase, want als definitie wordt gehanteerd: arbeidsinschakeling waarbij jongeren gedurende langere tijd aan het werk zijn en arbeid verrichten. Wat is langere tijd? Twee maanden of een jaar? Het ligt compleet open. In andere wetten zoals de WIA wordt een termijn van zes maanden gehanteerd voordat sprake is van duurzame arbeid. Is de staatssecretaris bereid om deze termijn ook hier te hanteren, zodat jongeren in banen geplaatst worden waarbij het vooruitzicht is dat er ten minste zes maanden gewerkt kan worden?

Dit om te voorkomen dat jongeren telkens baantjes van twee of drie weken krijgen aangeboden, waardoor zij niet verder komen op de arbeidsmarkt. Graag een reactie.

Naast het werkaanbod kan scholing aangeboden worden. Echter, veel van de jongeren die zich bij de gemeenten melden, zullen vroegtijdige schoolverlaters zijn. Het zal dus niet veel effect hebben om ze simpelweg weer terug te sturen naar school. Grote kans dat zij daar niet meer aan beginnen. In andere landen zijn er speciale scholen waar jongeren terechtkunnen als voorbereiding op een terugkeer in het regulier onderwijs. Wat vindt de staatssecretaris van dit idee? Is zij bereid om met haar collega's van OCW en voor Jeugd en Gezin te onderzoeken of dit model meerwaarde heeft voor de Nederlandse situatie?

Dit wetsvoorstel biedt jongeren veel kansen, maar bergt ook een risico in zich. De kans is aanwezig dat het aantal niet-melders toeneemt en het zicht op deze groep volledig verdwijnt. Wij hebben het hier dan ook over jongeren met vaak complexe problemen die zo ook uit beeld raken bij bijvoorbeeld de hulpverlening. De ChristenUnie vindt het van het grootste belang dat er parallel aan dit wetsvoorstel beleid wordt opgesteld om deze jongeren in beeld te houden. Nu wordt dat aan gemeenten overgelaten. Wij pleiten er echter voor dat de staatssecretaris hier ook al maatregelen neemt, bijvoorbeeld door snel een sluitend systeem met scholen op te zetten waarbij scholen aan gemeenten melden wanneer jongeren afhaken en het dus bekend is welke jongeren risico lopen.

De heer Dibi (GroenLinks):

Voorzitter. Ik begin mij een beetje zorgen te maken, want eigenlijk alle partijen in de Kamer uiten grote twijfels over dit wetsvoorstel. Als zelfs de heer Van der Vlies kritisch is, dan heb je het wel erg bont gemaakt als kabinet. Ik vraag mij af welke consequentie de ChristenUnie trekt als de antwoorden niet bevredigend zijn. Volgens mij behandelen wij nu een wetsvoorstel waaraan zo veel risico's kleven dat wij beter een aantal andere voorstellen kunnen doen en dit nog even laten rusten, een rusttraject voor de Wet investeren in jongeren.

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik ben hartstikke kritisch, maar ik wacht de antwoorden van de bewindspersonen af.

Mevrouw Karabulut (SP):

Als de antwoorden onbevredigend zijn, zegt u dan: dit wetsvoorstel nu even niet?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Voor u geldt hetzelfde: ik wacht de antwoorden van de bewindspersonen even af.

Mevrouw Karabulut (SP):

Uw verhaal spreekt mij zeer aan. Terecht sprak u zojuist over de jongeren die afhaken, waaronder dakloze jongeren. Alle organisaties die zich om deze jongeren bekommeren, stellen dat de toegang tot de inkomensvoorziening geborgd moet worden, juist voor deze groep om daar iets mee te kunnen doen. Steunt u mijn voorstel daartoe?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Nee, dat steun ik niet. Ik heb zojuist tegen de staatssecretarissen gezegd dat ik graag wil dat zij met maatregelen komen. Ik kom op straat ook allerlei dakloze jongeren tegen. Een aantal van hen wil dolgraag werken en dolgraag iets anders doen met hun leven. Dan gaat het niet zozeer om het inkomen, maar om het vinden van een waardevolle plek in de samenleving. Mijn voorkeur gaat daar in eerste instantie naar uit.

Mevrouw Karabulut (SP):

Dat delen wij. Natuurlijk gaat daar de voorkeur naar uit, maar juist vanwege de situatie waarin zij verkeren, hebben zij een inkomen nodig om schulden af te betalen en voor een dak boven hun hoofd, zodat zij zo snel mogelijk kunnen werken. Bent u dat met mij eens?

Mevrouw Ortega-Martijn (ChristenUnie):

Ik wil dat er maatregelen worden genomen. De staatssecretaris heb ik een vraag gesteld. Ik wil namelijk dat wij deze jongeren goed in beeld krijgen, zodat wij vervolgens kunnen nagaan op welke manier wij ze kunnen helpen en ondersteunen.

Wellicht kan de Verwijsindex risicojongeren op dit gebied iets betekenen. Wij willen voor de invoering van de wet een overzicht van de maatregelen die de staatssecretaris neemt om het probleem van de niet-melders en van de risico's die zij lopen te ondervangen. Graag krijg ik op dit punt een toezegging.

Terecht stelt de staatssecretaris dat jongeren gemotiveerder zijn wanneer zij inspraak hebben bij het samenstellen van hun eigen traject. Het is dan ook opmerkelijk dat er in de wet niet het recht op inspraak bij het doen van een leerwerkaanbod is opgenomen. Inspraak, zo stelt de staatssecretaris, moet maar via de cliëntenparticipatie vorm krijgen, maar dat is natuurlijk onzin. Als een jongere inspraak wil bij bijvoorbeeld het kiezen van de opleiding voor hem of haar, gaat hij of zij niet eerst naar de cliëntenraad. Dat zou het optuigen van bureaucratie zijn. Wat is het probleem om in de wet vast te leggen dat de jongeren de mogelijkheid hebben van inspraak bij het doen van een aanbod? Let wel, ik vraag niet om instemmingsrecht. Het uiteindelijke aanbod kan dus afwijken van wat de jongere wil, maar laat hem daarover in ieder geval meepraten. Daarom heb ik een amendement ingediend, waarmee jongeren het recht op inspraak krijgen bij het doen van een leerwerkaanbod.

Voorzitter. Zoals gezegd steunt mijn fractie de gedachte die aan dit wetsvoorstel ten grondslag ligt. Een uitkering mag nooit een einddoel zijn, maar zij is soms nodig als tijdelijk vangnet. Daarom steunt mijn fractie het amendement van de heer Spekman. Daarmee wordt beoogd om de voorziening voor 21- en 22-jarigen niet te verlagen. Werken of leren is het uitgangspunt, maar een afdoende voorziening voor mensen die tussen wal en schip vallen, moet er gewoon blijven.