Vaak word ik geconfronteerd met de vraag hoe het mij is vergaan het afgelopen jaar. Eerlijk gezegd was het een zwaar en moeilijk, maar zeer leerzaam jaar waar ik God heel dankbaar voor ben. Ik had het afgelopen jaar momenten gehad, waarbij ik mijzelf afvroeg of dit wel de juiste weg is die ik gaan moet. In deze periode heb ik Gods trouw weer intensief ervaren. Ik werd geconfronteerd met spontane sms-berichten inhoudende een bemoediging; er waren personen die belden om mij een hart onder de riem te steken; en bijvoorbeeld Shirley die langskwam op een moment dat ik het zo nodig had en zo intens voor mij bad. Vanuit mijn fractie heeft mijn collega Ernst Cramer in het begin mij vaak bijgestaan en ondersteund. Ik mag deel uitmaken van een fractieteam bestaande uit toegewijde mensen met Arie Slob, als onze fractievoorzitter, die naast een goede leermeester op politiek gebied, ook een ‘herder’ is. Het is hartverwarmend wanneer ik bij een politiekgevoelig debat, een sms ontvangt van Arie met het bericht:’veel sterkte, ik bid voor jou’
Ik ben dankbaar voor al deze broeders en zusters. In de afgelopen periode heb ik mogen ervaren dat hoe verschillend wij ook zijn, wij verbonden en één zijn in Christus

Ik had mijzelf ten doel gesteld om het afgelopen jaar te gebruiken om zoveel mogelijk te leren over het Kamerwerk en alles wat daarmee samenhangt. De werkbelasting was hoog, doordat ik deelnam aan zoveel mogelijk debatten om op de hoogte te komen van de breedte van mijn portefeuilles. Toch koos ik ervoor om, naast mijn reguliere werkzaamheden, mij beschikbaar te stellen als lid van de Tijdelijke Commissie Parlementair onderzoek onderwijsvernieuwingen. Een beslissing waardoor ik langere dagen ging maken. “Maar waarom dan?” wordt mij vaak gevraagd. Nu dan, naast het feit dat het onderwijs mij boeit, wilde ik op een andere manier geconfronteerd worden met het Kamerwerk en met collega Kamerleden. Op een kleinschalige wijze leerde ik over procedures, de cultuur in de Kamer, maar ook over de politieke besluitvormingprocessen.
De verschillende politieke uitgangspunten van de verschillende fracties werden mij hierbij helder. Zo kweekte ik voor mijzelf meer vertrouwen om het politieke speelveld verder te betreden.

Afgelopen week is het rapport van de commissie Dijsselbloem gepresenteerd. Het rapport is over het algemeen positief ontvangen. Daar ben ik erg blij om. Het was voor mij een leerzame en leuke periode, die ik niet had willen missen. Kamerleden die er voor gingen en een voorzitter die enthousiast en gedreven was. Het afwachten is nu op de debatten over het rapport. Ik ben benieuwd!

Ofschoon ik de laatste tijd zo druk bezig was met interne Kamerwerk, is het mij ook gelukt om wat werkbezoeken af te leggen en spreekbeurten te doen. Ik vind het altijd erg fijn om in het veld te zijn en mensen te ontmoeten en te weten wat er speelt. Begin dit jaar heb ik een werkbezoek afgelegd aan de Nederlandse Antillen in verband met het parlementaire onderzoek. Een werkbezoek waar de media veel aandacht aan heeft geschonken in verband met de uitspraken van een delegatielid en het niet doorgaan van het overleg. Niettemin was het een vruchtbare werkbezoek, waar wij goed geïnformeerd werden over het proces van de staatkundige herstructurering.

De komende tijd zal ik mij meer gaan toeleggen op werkbezoeken, spreekbeurten en gesprekken. Voor dit jaar heb ik een aantal speerpunten op mijn prioriteitenlijst staan dat ik wil realiseren. Daar omheen zal ik werkbezoeken en gesprekken plannen. Ik wil mij meer gaan richten op de kwetsbare groepen in de samenleving. Mij is namelijk opgevallen er bij een positieve generieke maatregel bepaalde minderheidsgroepen buiten de boot vallen. Hoe moeilijk ook, deze mensen hebben ook onze aandacht nodig. Het sociaal profiel van de ChristenUnie fractie moet verscherpt worden.

Ook dit jaar staan er een aantal politiekgevoelige thema’s op de agenda en de werkbelasting zal er niet minder op worden, maar ik vervolg mijn weg met vreugde in de wetenschap dat God getrouw is.